Vought OS2U Kingfisher – екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ Әскери-теңіз күштері қолданған, катапультадан ұшырылатын, оқу-талқылау ұшағы. 1519 дана салынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Байқаулық сүзгіш (қызметте 1938-1959)
Observation floatplane (in service 1938 59)
Vought OS2U Kingfisher – американдық катапультадан ұшырылатын бақылаулық сүзгіш ұшақ. Бұл орта қанатты, шағын моноплан, үлкен орталық сүзгіші және кішкентай тұрақтандырғыш сүзгіштері бар. Төмен қуатты қозғалтқышының салдарынан өнімділігі шамалы болды. OS2U сонымен қатар тұрақты, дөңгелекті, құйрықты шассиде де жұмыс істей алады. OS2U – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері қолданған негізгі кемелік бақылау гидроұшағы. Одан 1519 данасы салынды. Бұл ұшақ АҚШ Әскери-теңіз күштерінің линкорлары мен крейсерлерінде, АҚШ Теңіз жаяу әскерінің 3-ші барлау эскадрильясында (VMS 3), АҚШ Жағалау күзетінің жағалау әуе станцияларында, Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерінің флоттық әуе күштерімен, Кеңес теңіз күштерімен және Австралия Корольдік әуе күштерімен қызмет етті. Пенсильвания штатының Филадельфия қаласындағы Әскери-теңіз ұшақ фабрикасы құрастырған OS2U 3 ұшағы OS2N деп аталды. OS2U алғаш рет 1938 жылдың 1 наурызында ұшты.
The Vought OS2U Kingfisher is an American catapult launched observation floatplane. It was a compact mid wing monoplane, with a large central float and small stabilizing floats. Performance was modest because of its low powered engine. The OS2U could also operate on fixed, wheeled, taildragger landing gear. The OS2U was the main shipboard observation seaplane used by the United States Navy during World War II, and 1,519 of the aircraft were built. It served on battleships and cruisers of the U. S. Navy, with the United States Marine Corps in Marine Scouting Squadron Three (VMS 3), with the United States Coast Guard at coastal air stations; at sea with the Fleet Air Arm of the Royal Navy; with the Soviet Navy; and with the Royal Australian Air Force. The Naval Aircraft Factory OS2N was the designation of the OS2U 3 aircraft built by the Naval Aircraft Factory in Philadelphia, Pennsylvania. The OS2U first flew on 1 March 1938.
Жобалау және әзірлеу
1930 жылдардың соңында Vought инженері Рекс Бейзельге АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін көптеген міндеттерге, соның ішінде линкордың артиллериялық атысын бағыттауға жарамды бақылауға арналған моноплан ұшағын жобалау тапсырылды. Стандартты екі қанатты бақылау ұшағын көбірек заманауи монопланмен алмастырғанда, Бейзель жаңалықтар енгізді, бұл оны нүктелік дәнекерлеу арқылы құрастырылған алғашқы өндірістік үлгіге айналдырды. Бұл процесті Vought және Naval Aircraft Factory бірлесіп әзірледі, нәтижесінде бүкіл фюзеляждың иілуіне қарсы келетін және ауа кедергісін азайтатын тегіс корпус пайда болды. Бейзель сондай-ақ жоғары көтергіштік құрылғыларын және спойлерлерді де енгізді. Ерекшелігі, қанаттың көтерілуін арттыру үшін қанаттың артқы жиегінде дефлекторлық пластиналы қақпақтар мен төмен түсетін элерон орналастырылды. Жауынгерлік міндеттер үшін ұшқыш .30 калибрлі Браунинг М1919 пулеметімен қаруланған, қабылдағышы оң жақ алдыңғы кабинада төмен орнатылып, қозғалтқыш цилиндрлері арасында атып, ал радио операторы/пулеметші икемді Scarff тірегінде тағы бір .30 калибрлі пулеметпен (немесе жұппен) басқарды. Ұшақ сондай-ақ екі 100 фунттық бомба немесе екі 325 фунттық тереңдік зарядын тасымалдай алатын. Сонымен қатар, "Кингфишер" деп аталған бұл ұшақ суға түсетін және құрлықтағы конфигурацияларында оқушы ұшағы ретінде де пайдаланылды.
In the late 1930s, Vought engineer Rex Beisel was tasked with designing an observation monoplane aircraft for the U. S. Navy suitable for many tasks, including directing battleship fire. In replacing the standard biplane observation aircraft with a more modern monoplane design, Beisel incorporated innovations making it the first production type to be assembled with spot welding, a process Vought and the Naval Aircraft Factory jointly developed to create a smooth fuselage that resisted buckling and generated less drag. Beisel also introduced high lift devices and spoilers. In a unique arrangement, deflector plate flaps and drooping ailerons were located on the trailing edge of the wing to increase the camber of the wing and thus create additional lift. For combat missions, the pilot had a .30 caliber Browning M1919 machine gun, the receiver mounted low in the right front cockpit, firing between the engine cylinder heads, while the radio operator/gunner manned another .30 caliber machine gun (or a pair) on a flexible Scarff ring mount. The aircraft could also carry two 100 lb bombs or two 325 lb depth charges. Additionally, the "Kingfisher", as it was designated, served as a trainer in both its floatplane and landplane configurations.
Пайдалану тарихы
Алғашқы 54 "Кингфишер" 1940 жылдың тамызынан бастап АҚШ Әскери-теңіз күштеріне жеткізілді, ал 6-ы сол жылдың соңына дейін Перл-Харбордағы әскери-теңіз күштеріне жіберілді. Келесі 158 OS2U 2-нің көп бөлігі Флорида штатының Пенсакола әскери-әуе базасында ұшқыштарды даярлауға жіберілді, бірақ 53-і Флорида штатының Джексонвилл әскери-әуе базасында орналасқан, жаңадан құрылған Жағалау патрульдік эскадрильяларын жабдықтауға тағайындалды. 1942 жылы тағы тоғыз Жағалау патрульдік эскадрилья құрылды, олардың барлығы әскери-әуе кемелері зауытында жасалған OS2N 1 ұшақтарымен жабдықталды. "Кингфишер" кемеде кеңінен қолданылды, катапультадан ұшырылатын барлаушы ұшақ ретінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің соғыс кемелерінде, ауыр және жеңіл крейсерлерде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылып, жағалаудағы бомбалау операцияларын және әуеден теңіз құтқаруларын қолдауда маңызды рөл атқарды. Ұшақтың құтқару мүмкіндіктерін көрсететін екі мысал: 1942 жылдың қараша айында Тынық мұхитынан Бірінші дүниежүзілік соғыстың асы Эдди Риккенбеккер мен оның экипажын құтқару және лейтенант Джон А. Бернстің 1944 жылдың 30 сәуірінде Truk Lagoon-нан құтқарылған авиаторларды Tang суасты кемесіне жеткізу үшін ұшақты ерекше пайдалануы. Бернс екі сапарда он адамды құтқарып, көрсеткен ерлігі үшін Әскери-теңіз кресімен марапатталды. 1942 жылдан бастап АҚШ Жағалау күзеті 76 OS2U 3 "Кингфишер" ұшағын алды және оларды суастына қарсы күрес, барлау, іздеу және құтқару операцияларында пайдаланды. Жағалау күзетінің "Кингфишерлері" жаудың суасты кемесін батырғаны туралы мәлімет жоқ, бірақ жаудың торпедасынан батып кеткен кемелерден теңізшілерді құтқаруға сәттіліктері болды. Жағалау күзеті 1944 жылдың қазанына дейін "Кингфишерлерді" пайдаланды. Бір "Кингфишер" 1947-1948 жылдары Австралияның Ұлттық Антарктика ғылыми-зерттеу экспедициясын қолдау үшін пайдаланылды. АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі қызметі барысында OS2U және тіпті оның алдыңғы моделі Curtiss SOC Seagull, жоспарланған мерзімінен әлдеқайда ұзақ қызмет етті, себебі жоспарланған жаңаруы, Curtiss SO3C Seamew, жеткіліксіз қуатты қозғалтқыштан зардап шекті, бұл толық сәтсіздікке ұшырады. OS2U Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңдерінде ғана Curtiss SC Seahawk ұшағымен алмастырылды, алғашқы үлгілері 1944 жылдың қазан айында АҚШ Әскери-теңіз күштеріне жетті.
The first 54 Kingfishers were delivered to the U. S. Navy beginning in August 1940, and 6 had been assigned to the Pearl Harbor–based Battle Force before the end of the same year. Many of the following 158 OS2U 2s were attached to flight training at Naval Air Station Pensacola, Florida, but 53 were assigned to equip the newly established Inshore Patrol Squadrons, based at Naval Air Station Jacksonville, Florida. In 1942, nine more Inshore Patrol Squadrons were established, all exclusively equipped with OS2N 1s built by the Naval Aircraft Factory. The Kingfisher was widely used as a shipboard, catapult launched scout plane on U. S. Navy battleships, heavy cruisers, and light cruisers during World War II and played a major role in support of shore bombardments and air sea rescue. Two examples showing the plane's rescue capabilities include the recovery of World War I ace Eddie Rickenbacker and his crew from the Pacific in November 1942 and Lieutenant John A. Burns' unique use of the aircraft on 30 April 1944 to taxi airmen rescued from Truk Lagoon to the submarine Tang, which was serving rescue duty near the atoll. In all, Burns rescued ten survivors on two trips and was awarded the Navy Cross for his efforts. The United States Coast Guard received 76 OS2U 3 Kingfishers starting in 1942 and employed them in anti submarine warfare, reconnaissance, and search and rescue roles. No Coast Guard Kingfisher is credited with sinking any enemy submarines; however, they were successful in rescuing sailors from ships sunk by enemy torpedoes. The Coast Guard operated Kingfishers until October 1944. One Kingfisher was used in support of the Australian National Antarctic Research Expedition in 1947–48. Throughout its U. S. Navy service, the OS2U and even its predecessor, the Curtiss SOC Seagull, served much longer than planned, as the planned successor, the Curtiss SO3C Seamew, suffered from an insufficiently powerful engine which was a complete failure. The OS2U was only slowly replaced in the latter stages of World War II with the introduction of the Curtiss SC Seahawk, the first examples reaching the U. S. Navy in October 1944.