Кіріспе

Американдық джаз вибрафон және маримба ойнаушы Роберт Хатчерсон (27 қаңтар 1941 – 15 тамыз 2016) – американдық джаз вибрафон және маримба ойнаушы. Оның ең танымал композицияларының бірі – 1966 жылғы Blue Note альбомы "Components"-тен шыққан "Little B's Poem". Хатчерсон Стив Нельсон, Джо Локк және Стефон Харрис сияқты жас вибрафоншыларға үлкен әсер етті.

Ерте өмір және мансап

Бобби Хатчерсон Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында, шебер-құрылысшы Илай мен шаштараз Эстер отбасында дүниеге келді. Хатчерсонды джаз музыкасымен ағасы Тедди таныстырды, ол отбасылық үйде досы Декстер Гордонмен бірге Арт Блейкидің пластинкаларын тыңдады. Оның үлкен әпкесі Пегги Джеральд Уилсонның оркестрінде әнші болған. Хатчерсон Джеральд Уилсонның Pacific Jazz лейблында бірнеше ән жазды, сондай-ақ оның оркестрінде ойнады. Хатчерсонның әпкесі оны Эрик Долфимен (сол кездегі жігіті) және Билли Митчеллмен жеке таныстырды. Хатчерсон 12 шамасында Мильт Джексонды Телониус Монк, Перси Хит, Кенни Кларк және Майлз Дэвистің қатысуымен Майлз Дэвис All Stars, Volume 2 альбомында "Bemsha Swing" әнін орындайтынын естігенде вибрафонмен шұғымдануға шабыттанды. Әлі жасөспірім кезінде, Хатчерсон 1950 жылдардың соңында тенор саксофонист Кертис Эмимен, трубашы Кармелл Джонспен, сондай-ақ Долфимен және тенор саксофонист Чарльз Ллойдпен Сансет Стриптегі "Пандора қорапшасында" кәсіби мансабын бастады. Ол өзінің алғашқы жазбасын 1960 жылдың 3 тамызында жасады, Pacific Jazz үшін Les McCann триосымен 7 дюймдік синглге екі ән жазды (1961 жылы шығарылды), содан кейін 10 желтоқсанда Curtis Amy Frank Butler секстетімен "Groovin' Blue" LP альбомын жазды (Pacific Jazz 1961 жылы шығарды). 1962 жылдың қаңтарында Хатчерсон Билли Митчелл – Ал Грей тобымен Сан-Францискодағы "The Jazz Workshop" пен Нью-Йорктегі "Birdland" клубтарында өнер көрсетті (Арт Блейкиге қарсы). Mitchell–Grey тобымен бір жыл гастрольде болғаннан кейін, Хатчерсон Нью-Йорк қаласына (Бронкстағы 165-ші көшеде) қоныстанды, толыққандай джаз сахнасына енуге дейін жартылай уақытта такси жүргізушісі болып жұмыс істеді, бұл оған балалық шағынан таныс бассист Герби Льюис көмектесті.

Blue Note Records тобы

Льюис The Jazztet тобымен жұмыс істеп, өз пәтерінде джем-сессияларын өткізді. Хатчерсонның Льюистің шараларының бірінде ойнағанын естігеннен кейін Jazztet және Джеки Маклин тобының мүшесі Грачан Монкур III Хатчерсонның Маклин тобы үшін өте қолайлы болатынын сезінді, бұл Хатчерсонның Blue Note Records үшін алғашқы жазбасына әкелді – 1963 жылғы 30 сәуірдегі Маклиннің One Step Beyond альбомы. 1966 жылы жазылған Stick Up!, Джо Хендерсон, Херби Льюис және Билли Хиггинс қатысқан, Хатчерсонның карьерасы бойында Маккой Тайнермен бірге жазылған көптеген сессиялардың біріншісі болды. Stick Up! сонымен қатар, Хатчерсонның 1965 және 1969 жылдар аралығында Blue Note үшін жетекші ретінде жазған он альбомының ішінде барабаншы Джо Чемберс немесе Чемберстің композициялары жоқ жалғыз альбомы болды. Ол Калифорнияға қайтып келді, бірақ Blue Note үшін жазуын жалғастырды және Гилман, Берно, Маршалл және Питер Бернштейн қатысқан квинтетпен Бёрдлендте өнер көрсетті. 2014 жылы Хатчерсон Blue Note Records-қа Enjoy the View альбомымен қайта оралды, ол Голливудтағы Ocean Way студиясында Джоуи ДеФранческо, Дэвид Санборн және Билли Хартпен жазылды. Альбом шығар алдында ақпан айында SFJAZZ орталығында төрт толық сатылған концерт өтті.

Актерлік мансап

Хатчерсонның үзіліс-үзіліс актерлік карьерасы «Аттарды атып тастайды, солай емес пе?» (1969) фильмінде топ жетекшісі рөлімен, сондай-ақ «Түн ортасында» (1986) фильмінде Эйс рөлімен есте қалды.

Жеке өмір

Хатчерсонның Бет Бьюфордпен алғашқы некесінен Бари есімді ұлы бар. Хатчерсон 1962 жылы Бари үшін "Little B's Poem" вальсін жазған. Ол 2016 жылғы 15 тамызда Калифорния штатының Монтара қаласында осы аурудан көз жұмды.

Стиль және сын-пикірлер

Боббидің гармония мен аккордтарды толық меңгеруі, оның виртуоздығы мен зерттеушілік интуициясы оған дәстүрлі түрде фортепианоға жүктелген функцияны орындауға, сонымен қатар алдыңғы қатардағы жетекші дауыс болуға мүмкіндік берді. Ол Dolphy, McLean және Archie Shepp тобында осыны өте жақсы орындады. Оның вибрафонға деген көзқарасы толыққанды болды; ол мелодия мен гармония тұрғысынан фортепианоға тән, ал ырғақтық шабуыл мен орналасу жағынан соқпалы аспаптарға ұқсас. Ол Лионель Хэмптонның өркендеген кезінен бері жоғалған құштарлық пен жалынды қайта оятты. Ол бибоп дәстүріне берік байланысты болғанмен, сол дәстүрді үнемі тәжірибеден өткізіп, кеңейтіп отырды.

2012 жылы Сан-Франциско Chronicle газетіндегі Хатчерсон туралы мақалаға сұхбат берген әріптесі Джошуа Редман: «Біз музыканың жалпыға ортақ құндылықтарды, өмірлік тәжірибелерді және сезімдерді қалай көрсететіні туралы көп әңгімелейміз. Бірақ Боббидегідей осыны соншалықты айқын және терең сезіну сирек кездеседі. Оның музыкасы өмір сүрудің қуанышын білдіреді. Ол музыканың мәнісіне байланысты». 2013 жылғы сәуір айында Down Beat журналындағы Дэн Уэлеттің жазбасында: «Хатчерсон өзінің гармониялық жаңалықтарымен және жылдам, төрт таяқшамен орындалған виртуоздық ойынымен джазды жаңа деңгейге көтерді. Бүгінде ол аспаптың эталоны болып табылады және оның көптеген ізбасарлары бар». Уэлетт Джои ДеФранческодан: «Бобби – барлық уақыттағы ең ұлы вибрафоншы. Милт Джексон керемет болған, бірақ Бобби оны жаңа деңгейге жеткізді. Милт – Чарли Паркер болса, Бобби – Джон Колтрейн» деген сөзді келтірген.