Жаңа Зеландияның сатиралық саяси партиясы: McGillicuddy Serious Party (1984-1999)
McGillicuddy Serious Party
Жаңа Зеландиядағы 1984-1999 жылдар аралығындағы "McGillicuddy Serious Party" сатиралық партиясы туралы ақпарат. Саяси жүйеге әзілмен қарау мақсатында құрылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1984–1999 Жаңа Зеландия сатирикалық саяси партиясы
1984–1999 New Zealand satirical political party
Макгилликудди Серьезді партиясы (McGSP) – 20 ғасырдың соңында Жаңа Зеландиядағы сатирикалық саяси партия. 1984 және 1999 жылдар аралығында партия азаматтардың саяси процеске тым ернi қабылдамауы үшін "көңіл көтеру" қызметін атқарды. Партияның логотипі – ортағасырлық сарай клоунының бас суреті, оның әзіл партиясы екенін көрсетеді. Партия 1984, 1987, 1990, 1993, 1996 және 1999 жылғы жалпы сайлауларда, сондай-ақ 1986, 1989, 1992, 1995 және 1998 жылғы жергілікті билік органдарының сайлауларында, жергілікті билік және парламенттік ара сайлауларда, университет студенттік ұйымдарының сайлауларында кандидаттар тікті. Партия ең көп дауыс жинаған 1993 жылғы соңғы бір мандатты бірінші жеңіске (FPP) сайлауда 99 округтің 62-сінде кандидаттарды тікелей қойып, 11 714 дауыс, яғни дауыс берушілердің 0,61%-ын алды.
The McGillicuddy Serious Party (McGSP) was a satirical political party in New Zealand in the late 20th century. Between 1984 and 1999, it provided "colour" to ensure that citizens not take the political process too seriously. The party's logo, the head of a medieval court jester, indicated its status as a joke party. The party stood candidates in the 1984, 1987, 1990, 1993, 1996 and 1999 general elections and the 1986, 1989, 1992, 1995 and 1998 Local Body elections; along with local body and parliamentary by elections and university student association elections. It gained its highest number of votes in the last first past the post (FPP) general election in 1993, when it stood candidates in 62 out of 99 electorates and received 11,714 votes, 0.61% of the vote.
Құлдырау
Партия күтпеген деңгейде қолдауға ие болды және парламенттен тыс ірі партиялардың біріне айналды. Бірнеше рет, әсіресе аралас пропорционалды сайлау жүйесі енгізілгеннен кейін, сарапшылар партияның парламенттік өкілдікке ие болуы мүмкін деген болжам жасады, бірақ бұл ешқашан орындалмады. 1993 жылы Тауранга округіндегі сайлауға ірі партиялар бойкот жариялағанда, партияның үміткері Грег Питтэмс, осы науқан барысында тек көйлек пен споран киіп, "императордың жаңа киімі" деп аталатын киімін көрсетіп, Уинстон Петерстен кейін екінші орынды иеленді. Партияға берілген дауыстар көбінесе наразылық білдіру мақсатында болды, партияның бір ұранымен дәл осыны ілгерілетті: "Дауысыңызды бекер кетіргіңіз келсе, бізге дауыс беріңіз". Партия әдетте әзіл партияларында кездесетін мәселеге тап болды – партияның қаншалықты қатысты болуы керек деген пікір таласы. Партияның негізін қалаушылар оны "күлкілі ойын" ретінде қарастырды, мақсаты – әзіл мен ойын-сауық сыйлау. Бұл партияның маңызды бөлігі болып қала берді. Дегенмен, кейінірек партияға қосылғандар партияның сатирасын тереңірек мағынада қарастырып, оны адамдардың саяси жүйені сынап, мазақтап алу құралы ретінде бағалады. Атап айтқанда, бірқатар анархистер партияға қосылды, оны дәстүрлі тәртіпке қарсы құрал ретінде көріп, партияны анархистік идеологияны кеңінен танымал ету үшін пайдалануға ниеттенді. Шын мәнінде, "көңіл көтеру үшін сатира" мен "саяси мәселе көтеру үшін сатира" арасындағы қарама-қайшылық күшейді. Партияның көптеген алғашқы мүшелері партияның саяси және анархистік мақсаттарға бағынуын дұрыс көрмеді және партияның ашық түрде "анархистік" болуы сатира үшін саясаттың кейбір салаларын "жабық" етеді деп ойлады. Олар мұны қабылдай алмады. Сонымен қатар, олар нақты ұстанымға ие болудың партияның сатирик ретіндегі тиімділігін төмендетуі мүмкін деп санады. Алайда, басқа мүшелер ашық анархистік көзқарастарды білдіруге қарсы болған жоқ. 1996 жылғы жалпы сайлауда партия 65 тізімдік үміткер мен 45 округтік үміткер тікелей сайлауға қатысты.
The party attracted a surprising level of support, and became one of the larger parties outside parliament. On a number of occasions, particularly following the introduction of the mixed member proportional (MMP) electoral system, pundits predicted that the party might actually win parliamentary representation, but this never happened. When the major parties boycotted the Tauranga by election 1993 in 1993, the party's candidate Greg Pittams, who appeared in nationwide newspapers during this campaign wearing his "emperor's new kilt" outfit, consisting of only a shirt and sporran, finished second to Winston Peters. Votes for the party presumably most often represented protest votes, something that the party encouraged with one of its slogans: "If you want to waste your vote, vote for us." The party began to encounter the problem that often appears in joke parties—a debate about exactly how serious it should become. The founders of the party essentially saw it as "a bit of fun", aimed at providing humour and entertainment. This remained a major part of the party. However, later recruits to the party sometimes saw the party's satire in a more serious context, regarding it as a tool with which people could ridicule and challenge the political establishment. In particular a number of anarchists joined the party, seeing it as an antidote to the traditional order and intending to use the party as a vehicle to give anarchist policies a higher public profile. The dichotomy, in essence, grew between "satire for fun" and "satire to make a political point". Many of the party's original members resented what they saw as a usurpation of the party for more avowedly political and overdefined anarchist purposes, and felt that for the party to become openly "anarchist" would thus make some area of politics "off limits" to satire. They saw this as an anathema. In addition they saw having a clearly identifiable stance as lessening the party's effectiveness as satirists. However other members had little problem with the expression of more openly anarchist viewpoints. In the 1996 general election the party put up 65 list candidates, and 45 candidates stood as an electorate candidate.
Тарату және тіркеуден шығару
1999 жылғы сайлау науқаны көңіл көншілік болды. Партия дауыстардың бар болғаны 0,15%-ын алды, бұл үлкен құлдырау еді. Сайлаудан кейін көп ұзамай партия таратылды және Сайлау комиссиясы оны саяси партия ретінде ресми түрде тіркеуден шығарды. Партия жетекшісі Грейм Кернс бұл оқиғаны белгілеп, 1999 жылдың желтоқсан айында Гамильтон қаласындағы Garden Place-те өзін қорларға тігіп, жоғалғандық үшін өзін кінәлі санады, ал наразы партия мүшелері оны шіріген жемістермен лақтырды.
The 1999 election campaign proved a disappointment. The party gained only 0.15% of the vote, a considerable drop. Shortly after the election, the party disbanded and the Electoral Commission officially deregistered it as a political party. Party leader Graeme Cairns marked the event and did penance for the loss by placing himself in stocks in Garden Place in Hamilton in December 1999 as disgruntled party members pelted him with rotten fruit.
Сайлау нәтижесі
Келесі кесте партияның жалпы сайлаудағы қолдауын қысқаша көрсетеді. Сайлау Сайлаушылар дауысының саны Сайлаушылар дауысының үлесі Партия дауысының саны Партия дауысының үлесі Кандидаттар саны Орын Сайлау қорытындысы19841780.01% 3 0 Еңбек партиясының жеңісі19872,9900.16% 19 0 Еңбек партиясының жеңісі19909,9180.54% 59 0 Ұлттық партиясының жеңісі199311,7140.61% 62 0 Ұлттық партиясы көпшілікте199612,1770.59%5,9900.29% 65 0 Ұлттық партиясы көпшілікте19993,6330.18%3,1910.15% 640 Еңбек партиясы көпшілікте20082590.008% 10 Ұлттық партиясы көпшілікте
The following table summarises the party's support in general elections. Election Number of electorate votes Share of electorate votes Number of party votes Share of party votes Number of candidates SeatsOutcome of election19841780.01% 3 0 Labour victory19872,9900.16% 19 0 Labour victory19909,9180.54% 59 0 National victory199311,7140.61% 62 0 National majority199612,1770.59%5,9900.29% 65 0 National majority19993,6330.18%3,1910.15% 640 Labour majority20082590.008% 10 National majority
Қосалқы сайлау
Сайлау бойыншаЖылКандидат# дауыс% дауысҚорытындыТамки1992Адриан Холройд730,42%7-ші орынсақтап қалдыТауранга1993Грег Питтэмс2712,15%2-ші орынұтып алдыСелвин1994Тим Оуэнс260,12%8-ші орынсақтап қалдыТаранаки Король елі1998Пол Кук760,38%11-ші орынсақтап қалды
By electionYearCandidate# votes% of votePlacing ResultTamaki1992Adrian Holroyd730.42%7th holdTauranga1993Greg Pittams2712.15%2nd gainSelwyn1994Tim Owens260.12%8th holdTaranaki King Country1998Paul Cooke760.38%11th hold
Макгилликудди кандидаттары
Бірқатар бұрынғы мүшелері "нағыз" партиялардың кандидаттары болып сайланды. Бұрынғы депутат және Жасылдар партиясының тең төрағасы Метриа Турей бұрын партия мүшесі болған және 1999 жылғы жалпы сайлауда партия тізімінде 27-орында болған. Осы алғашқы сайлау кампаниясынан танымал кандидаттардың арасында партияның негізін қалаушысы және басшысы Грейм Кернс, "Гамильтонның лорды"; Марк Сервиан; ұзақ жылдар бойы партия төрағасының орынбасары болған КТ Джулиан; Адриан Холройд; Сесил Г. Мургатройд (кейіннен Британдық Императорлық Консервативтік партиясының туы астында Австралия премьер-министрі Боб Хокке қарсы тұрды); Сэм Бьюкенен; Стив Ричардс; Донна Дементе; және Пенни Боусфилд болды.
A number of former members went on to stand as candidates for "real" parties. Former MP and co leader of the Green party, Metiria Turei, formerly held party membership, and was number 27 on the party list for the 1999 General Election. Other prominent candidates from this first generation of electioneering included founder and Party Leader Graeme Cairns, the "Laird of Hamilton"; Mark Servian; KT Julian, a long time Party Deputy Leader; Adrian Holroyd; Cecil G. Murgatroyd (who subsequently stood against Australian Prime Minister Bob Hawke under the Imperial British Conservative Party banner); Sam Buchanan; Steve Richards; Donna Demente; and Penni Bousfield.
Жас қалжыңдаушылар
Партияның кейбір бастапқы мүшелері өмір бойына мүшелік статусын жоюға наразылық білдірді. 2005 жылдың шілдесінде "Макгилликудди Серьезді партиясы" 2005 жылғы сайлауға қатысу жоспарларын жариялаған баспасөз хабарламасын шығарды, оның бірінші қадамы депутаттарды зиянсыз сөздер жасаушы машиналармен алмастыруды көздеді. Бұл баспасөз хабарламасын партияның бұрынғы басшылығынан және Макгилликудди кланының жоғары лауазымды өкілдерінен хабарсыз бұрынғы мүше бірі шығарды. Макгилликудди кланы ішіндегі қарқынды талқылардан кейін, баспасөз хабарламалары жарияланбады, партия ресми түрде тіркелмеді, сондай-ақ партия да, кандидаттар да 2005 жылғы сайлау бюллетенінде көрінбеді. 2008 жылғы жалпы сайлауда McGillicuddy Serious туымен бір кандидат өтті: Стив Ричардс Батыс жағалаудағы Тасман сайлау округінен үміткер болып, 259 дауыс жинады. Ричардс, партияның алғашқы күндерінің мүшесі, бұрынғы сайлауларда да үміткер болған.
Some of the party's original members became upset at the cancellation of their lifetime membership. In July 2005 a "McGillicuddy Serious Party" put out a press release announcing plans to participate in the 2005 election, one initial policy involving replacing MPs with harmless jargon generators. A former member put out the press release without the knowledge of the Clan McGillicuddy's senior members or of the party's former leadership. After intense discussions within the Clan McGillicuddy, no further press releases appeared, no official party registration took place, and neither the party nor any candidates appeared on the 2005 ballot. One candidate stood under the McGillicuddy Serious banner in the 2008 general election: Steve Richards contested the West Coast Tasman electorate and received 259 votes. A member from the Party's early days, Richards had stood as a candidate in previous elections.
Ағымдағы жағдай
Партияның құлдырауына қарамастан, Макгилликудди кланы белгілі бір уақыт бойы тұрақты қоғамдық іс-шаралар өткізуді жалғастырды. 2007 жылдың 31 желтоқсанында Оамаруда өткен бейбітшіл шайқаста Макгилликудди "Марсиандары" Альфтың Императорлық армиясына қарсы "Әлемдер соғысы" қойылымын жасады. Осы шайқастың видеосы YouTube-та қолжетімді. 2013 жылдың 31 желтоқсанында Уайтитиде тағы бір бейбітшіл шайқас болды, онда Макгилликуддилер өз мүшелерінің үйіне ұқсас Касл Алмонд қамалын жергілікті Уайти ополченнясының "шабуылынан" қорғады.
Despite the demise of the party, Clan McGillicuddy continued to hold regular public events for some time. A pacifist battle in Oamaru on 31 December 2007 saw McGillicuddy "Martians" take on Alf's Imperial Army in an enactment of The War of the Worlds. YouTube hosts a video of this battle. On 31 December 2013, there was a pacifist battle in Waitati in which the McGillicuddies defended Castle Almond (the castle like home of one their members) against an "attack" by the local Waitati Militia.