Кіріспе
Ұлыбританиядағы сайлау хабарламаларында қолданылатын графикалық бейне. Суингметр – британдық сайлау бағдарламаларында бір партиядан екіншісіне дауыс көшуінің әсерін көрсететін графикалық құрылғы. Ол түрлі партиялардың қанша орын жеңе алатынын бағалау үшін қолданылады, бұл үшін белгілі бір партияға дауыс беруде немесе одан алыстаудағы ұлттық өзгеріс (пайыздық көрсеткіштермен) ескеріледі және бұл пайыздық өзгеріс әр сайлау округінде қолданылады деп есептеледі. Бұл құрылғыны Питер Милн ойлап тапты, кейіннен Дэвид Батлер мен Роберт Маккензи оны жетілдірді. Британдық теледидарда алғаш рет 1955 жылғы жалпы сайлау кезінде (Ұлыбританиядағы алғашқы теледидардан көрсетілген жалпы сайлау) Бристольдегі BBC студиясынан жасалған аймақтық хабарламада пайда болды. Ол Саутгемптон Ичен және Саутгемптон Тест сайлау округтеріндегі дауыс көшуін көрсету үшін қолданылды. 1955 жылғы қолданыстан кейін BBC суингметрді ұлттық деңгейде қабылдады және ол 1959 жылғы жалпы сайлауға арналған ұлттық хабарламаларда таныстырылды. Бұл суингметр Ұлыбританиядағы ұлттық дауыс көшуін ғана көрсетті, бірақ ол парламент құрамына тигізер әсерді көрсетпеді. Бұл мәселелер 1964 жылғы жалпы сайлауға дейін шешілмеді. Сол сайлаудағы суингметр тек ұлттық дауыс көшуін ғана емес, сонымен қатар оның салдарын да көрсетті. Мысалы, Лейбористерге 3,5% дауыс көшсе, олар көпшілік үкімет құруы мүмкін, ал консерваторларға дауыс көшсе, сэр Алек Дуглас Хоум үлкен парламенттік көпшілікпен премьер-министр болып қайта сайлануы мүмкін еді. Нәтижесінде, Лейбористер жалпы көпшілікке ие болды (4 орын), сондықтан 1966 жылғы жалпы сайлау кезінде жаңа элемент қосу қажет болды (яғни парламенттегі тұрақсыздық мүмкіндігі). 1970 жылғы жалпы сайлауда суингметр түсті теледидар дәуіріне енді және Лейбористер үшін қызыл, консерваторлар үшін көк түсті дәстүрлі партиялық түстерді көрсетті. Консервативтік партияның сол сайлаудағы табысының арқасында оны кеңейту қажет болды. Алайда, 1970 және 1974 жылғы ақпан аралығында өткен аралық сайлауларда Либерал партияның табысынан кейін, BBC қолданатын компьютерлер сенімдірек деп есептелгендіктен, суингметрдің масштабы шағын дайын күйге дейін қысқартылды. Либерал партияның маңызы азайғандықтан, 1979 жылғы жалпы сайлауда суингметр қайтадан қолданылды, бірақ 1983 және 1987 жылғы жалпы сайлауларда компьютерлер қолдаудың өзгеруін карта және графикалық формада көрсету үшін енгізілді. 1992 жылғы жалпы сайлауға арналған суингметр сайлау студиясының бүкіл жағын қамтыды және оны кем дегенде төрт техник, сондай-ақ Боб Маккензидің қайтысынан кейін сайлау графикасының рөлін қабылдаған Питер Сноу басқарды. Бұл суингметр ыңғайлы емес еді, сондықтан 1997 жылы оны кішірейту процесі басталды және ол нақты суингметрден виртуалды шындық құрылымына айналдырылды. 2001 жылғы жалпы сайлауда графика одан әрі кішірейтілді. 2003 және 2004 жылдардағы Ұлыбританиядағы жергілікті сайлаулардағы бірнеше тәжірибелерден кейін, 2005 жылғы келесі сайлауға арналған суингметр виртуалды құрылымдарда, сондай-ақ Лейбористер және Либерал-демократтар партияларының суингметрлерінде пайда болды. 2001 жылғы жалпы сайлау кезінде BBC News веб-сайтында тек Лейбористер мен консерваторларды қамтитын суингметрдің онлайн нұсқасы пайда болды. 2005 жылы онлайн суингметр Либералды-демократтар партияларының нұсқаларын, сондай-ақ түрлі дауыс көшулерде жеңілген/жоғалтқан "VIP" орындар туралы ақпаратты қосу үшін қайта құрылды. 2010 жылғы жалпы сайлауда суингметр толығымен виртуалды ортаға орналастырылды және виртуалды студияның артқы қабырғасында, виртуалды депутаттардың орнына аталатын сайлау округтерімен көрсетілді. Барлық үш суингметр (Консерваторлар/Лейбористер, Консерваторлар/Либерал-демократтар, Лейбористер/Либерал-демократтар) осылай жаңартылды.
The swingometer is a graphics device that shows the effects of the swing from one party to another on British election results programmes. It is used to estimate the number of seats that will be won by different parties, given a particular national swing (in percentage points) in the vote towards or away from a given party, and assuming that that percentage change in the vote will apply in each constituency. The device was invented by Peter Milne, and later refined by David Butler and Robert McKenzie. The first outing on British television was during a regional output from the BBC studios in Bristol during the 1955 general election (the first UK general election to be televised) and was used to show the swing in the two constituencies of Southampton Itchen and Southampton Test. Following this use in 1955, the BBC adopted the swingometer on a national basis and it was unveiled in the national broadcasts for the 1959 general election. This swingometer merely showed the national swing in Britain but not the implications on that swing on the composition of parliament. These issues were not addressed until the 1964 general election. The swingometer for that election showed not only the national swing, but also the implications of that national swing. So for instance, a 3.5% swing to Labour would see Labour become a majority government whilst any swing to the Conservatives would see Sir Alec Douglas Home reelected as Prime Minister with a huge parliamentary majority. In the end the result was a Labour overall majority of 4, and so when the 1966 general election came around, a new element had to be added (namely the prospect of a hung parliament). At the 1970 general election, the swingometer entered the age of colour television and showed the traditional party colours of red for Labour and blue for Conservative and had to be extended due to the success of the Conservative party at that election. However, following the success of the Liberals in the by elections held between the 1970 and February 1974 general elections, the swingometer was reduced in scale to just a small standby as the computers used by the BBC were deemed more reliable. As the Liberal Party reduced in importance the swingometer was brought back for the 1979 general election but for the 1983 and 1987 general elections computers were introduced to show changes in support in both map and graphic form. The swingometer was brought back for the 1992 general election covering the whole side of the election studio and also had to be manhandled by at least four technicians as well as Peter Snow who had taken over the election graphics role following the death of Bob McKenzie. This swingometer was too big for comfort and in 1997 started on a shrinking process and was changed from an actual swingometer to a virtual reality construct. For the 2001 general election the graphic was reduced further. Following a few experiments in the United Kingdom local elections in 2003 and 2004 the swingometer for the next election in 2005 was held on virtual structs as well as swingometers for the Labour and Liberal Democrats parties. An online version of the swingometer, featuring Labour and the Conservatives only, was introduced on the BBC News website at the 2001 general election. In 2005 the online swingometer was substantially re designed to include versions featuring the Liberal Democrats, plus information on specific constituencies including "VIP" seats won/ lost on different swings. For the 2010 general election, the swingometer was placed in a completely virtual environment and repositioned to appear on the back wall of the virtual studio, with named constituencies as opposed to virtual MPs. All three swingometers were updated (Con / Lab, Con / Lib Dem, Lab / Lib Dem) in this manner.
3D тербелісі
3D-свингметр үш партиялық жүйедегі сайлау қорытындыларының бұрынғы сайлаумен салыстырғандағы өзгерісін көрсету үшін қолданылады. Ол екі партиялық сайлауда қолданылатын "2D" свингметрге ұқсас, бірақ үш партия арасындағы ауытқуларды ескеруге мүмкіндік беретін қосымша өлшемді пайдаланады. Барлық партиялар арасындағы ауытқулардың жалпы қосындысы нөлге тең болуы керек. Үш партиялық жүйедегі ең күрделі ауытқулар бір саяси партияға немесе одан үлкен ауысқанда болады, мұндай ауытқу басқа екі партиядан құралған екі компоненттен тұрады. Мысалы, күлгін партияға 3 ұпайлық ауытқу болуы мүмкін, оның 2 ұпайы қызыл партиядан, ал 1 ұпайы қоңыр партиядан ауысқан. Басқаша айтқанда, қызыл партиядан 5 ұпайлық ауытқу болуы мүмкін, оның 3 ұпайы күлгін партияға, ал 2 ұпайы қоңыр партияға ауысады. Свингтерді тарату кеңістігін әртүрлі аймақтарға бөлуге болады, бұл сайлаушылар арасында ауытқу сызықты түрде болған жағдайда қандай нәтижелерге қол жеткізілетінін көрсетеді. Бұл төрт аймаққа әкеледі: әр партияның жалпы бақылауын көрсететін әрқайсысы және жалпы бақылаудың жоқтығын көрсететін төртінші аймақ. Егер бір партиядан екінші партияға тікелей ауытқу болса, үшінші партияның дауысы өзгермейтін болса, 3D-свингметр бірінші партияның дауысының төмендеуінен үшінші партияның да аз ғана пайда көретінін анық көрсетеді. Үш өлшемнің екеуі ауытқу кеңістігін құруға, ал үшіншісі маятниктің қозғалысына арналған.
Пародиялар
2010 жылғы Ұлыбританияның жалпы сайлау шарқызында Slapometer веб-сайты сайлаушыларға партия лидерлері Гордон Браун, Дэвид Кэмерон және Ник Клегг арасындағы тікелей теледебаттарға қол соғуға мүмкіндік берді. Дауыс санының өзгеруін көрсету орнына, ол әр саясаткерге секунд сайын түсетін соққылардың санын көрсетті.