АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Блю Ридж» амфибиялық басқару кемесі

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің амфибиялық соғыс командалық кемесі

USS Blue Ridge (LCC 19) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екі амфибиялық командалық кемесінің бас кемесі және жетінші флоттың флагманы. Оның басты міндеті – АҚШ жетінші флотының қолбасшылығы мен штабына басқару, бақылау, байланыс, компьютерлік жүйелер және барлау (C4I) салаларында қолдау көрсету. Қазіргі таңда Жапониядағы Йокосукадағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің базасында орналасқан. Бұл кеме АҚШ-тың шығысындағы Аппалачи тауларындағы Blue Ridge тауларының атымен аталып, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің үшінші кемесі болып табылады. "Blue Ridge" – "Денвер" кемесі қызметтен шығарылғаннан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ең көне әскери кемесі. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің үздіксіз қызмет атқарып келе жатқан ең ұзақ мерзімді кемесі ретінде "Blue Ridge" АҚШ туының орнына Бірінші Әскери-теңіз туын көтереді. "Blue Ridge" кемесінің 2039 жылға дейін қызметте болады деп күтілуде.

Тарих

1970 жылдың 14 қарашасында «Блю Ридж» Филадельфия әскери-теңіз кеме жасаушылығында амфибиялық командалық және басқару (LCC) кемесі ретінде «ерекше тапсырыспен» қолданысқа енгізілді. Кеменің құрметті капитаны Вирджиния штатынан АҚШ сенаторы Гарри Ф. Берд-младшийдің жұбайы Гретчен Берд болды. Салтанатты шарадағы негізгі спикер – әскери-теңіз күштерінің хатшысының орынбасары және кейін Вирджиниядан сенатор болған Джон Уорнер еді. «Блю Ридж» «Эстес» кемесінің ізбасары болды, бірақ «Эстес» 1960 жылдардың соңындағы бюджеттік қиындықтарға байланысты 1969 жылдың қазанында жоспарланған мерзімінен бұрын қызметтен шығарылды. «Блю Ридж» өз класындағы жетекші кеме болды және жеті жылға жуық жоспарлау мен құрылыс жұмыстарын қамтыды. Нәтижесінде, кеме бастапқы құрылысынан-ақ командалық және басқару кемесі ретінде жобаланды. Жобаланғандай, «Блю Ридж» амфибиялық күштердің қолбасшысының және десанттық күштердің бас қолбасшысының штабтарын қолдауға қабілетті болды. Күрделі компьютерлік жүйе, кең ауқымды байланыс құралдары және заманауи бақылау және анықтау жүйелері ең озық амфибиялық командалық және басқару орталығын құрады. «Блю Ридж» қолданысқа енгізілген кезде «Маунт Уитни» кемесімен бірге әлемдегі ең күрделі электроникалық жабдықтарды тасымалдау мүмкіндігіне ие болды, олар «Джон Ф. Кеннеди» әуе кемесінен шамамен 30 пайызға үлкен болды, ол бұрынғы ең күрделі кеме саналатын. «Блю Ридж» командалық кеме ретіндегі міндетін орындау үшін компьютерлер, байланыс құралдары және басқа да электрондық жабдықтардан тұратын «негізгі қару-жарақпен» жабдықталды. Кеменің жаңа дизайнының маңызды бөлігі болып табылатын өте жетілдірілген байланыс жүйесі де болды. Автоматтандырылған қосылымдық панель және компьютерлік басқарумен жабдықталған коммутациялық матрица арқылы экипаж қажетті байланыс жабдықтарының кез келген комбинациясын пайдалана алды. Кеменің өзінің байланыс жүйесіне кедергі келтірмеу үшін жоғарғы жағының таза болуы мұқият жоспарлаудың нәтижесі болды. 1970 жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қашықтықтан байланысы жоғары жиілікті радио жүйелеріне көп тәуелді болды, ал 2000 жылдары негізінен спутниктік байланысқа көшті. Бұл «Блю Ридж» кемесіне бастапқыда орнатылған ұзын сымды антенналар және ЖЖ yagi немесе логарифмдік антенналар арқылы көрсетілді, кейіннен олар алынып, бірнеше спутниктік байланыс антенналарымен ауыстырылды. Қолшаң қарудан басқа, «Блю Ридж» қолданысқа енгізілген кезде екі қос Mark 33 3"/50 калибрлі зеңбірекпен қаруланған, бірақ кейіннен олар алынып тасталды. Сонымен қатар, ол екі Mark 25 зымыран шақыру құрылғысын және 1970 жылдары қосылған және 1990 жылдары алынып тасталған негізгі нүктелік қорғаныс зымыран жүйесіне (BPDMS) арналған электрониканы алып жүрді. 1980 жылдары нүктелік қорғаныс үшін екі 20 мм Phalanx CIWS жүйесі қосылды. Соңғы жылдары ол 25 мм Bushmaster зеңбіректерді де тасымалдады.

Blue Ridge was put "in commission special" on 14 November 1970, at the Philadelphia Naval Shipyard as an Amphibious Command and Control (LCC) ship, with Captain Kent J. Carroll as the commanding officer. The ship was sponsored by Mrs. Gretchen Byrd, wife of the U. S. Senator from Virginia, Harry F. Byrd Jr. The principal speaker at the ceremony was John W. Warner, Under Secretary of the Navy and later Senator from Virginia. Blue Ridge was the replacement for Estes, but Estes was decommissioned earlier than planned in October 1969 due to the budget cuts of the late 1960s. Blue Ridge was the lead ship of her class and represented almost seven years of planning and construction work. The result was a ship specifically designed from the keel up as a command and control ship. As designed, Blue Ridge was capable of supporting the staff of both the Commander of an Amphibious Task Force and the staff of the Commanding General of the Landing Force. The advanced computer system, extensive communications package and modern surveillance and detection systems was molded into the most advanced joint amphibious command and control center ever constructed. At the time of her commissioning, Blue Ridge joined her sister ship Mount Whitney as having the distinction of carrying the world's most sophisticated electronics suites, which were said to be some thirty percent larger than that of the aircraft carrier John F. Kennedy, which had been the most complex. Blue Ridge was armed with a "main battery" of computers, communications gear, and other electronic facilities to fulfill her mission as a command ship. An extremely refined communications system was also an integral part of the ship's radical new design. Through an automated patch panel and computer controlled switching matrix her crew could use any combination of communication equipment desired. The clean topside area is the result of careful design intended to minimize the ship's interference with her own communications system. U. S. Navy long range communications were heavily reliant on high frequency radio systems in the 1970s and have evolved to predominantly satellite communications in the 2000s. This is illustrated by the long wire antennas and the directional HF yagi or log periodic antenna initially installed on Blue Ridge and later removed and replaced with a number of satellite communications antennas. Besides small arms, Blue Ridge was armed with two twin Mark 33 3"/50 caliber guns at commissioning, though they have since been removed. She also carried two Mark 25 launchers and electronics for the Basic Point Defense Missile System (BPDMS) which was added sometime in the 1970s and removed in the 1990s. Two 20 mm Phalanx CIWS systems were added in the 1980s for point defense. In recent years she has also carried 25 mm Bushmaster cannons.

1971 жыл

1971 жылдың қаңтар айының соңында кеме Солтүстік Атлантикада алғашқы INSURV тексеруін өткізді, Делавэр өзені арқылы Филадельфиядан және кері жолмен Филадельфияға қайтты. 1971 жылдың 11 ақпанында «Блю Ридж» кемесі кеме құрылысынан Сан-Диего, Калифорнияға, алғашқы бекітілген портына бағыт алды, Оңтүстік Американы Магеллан бұғазы арқылы айналып өтіп, Норфолк, Вирджиния (15 ақпан), Рио-де-Жанейро (4–6 наурыз), Лима (20–22 наурыз), Родман теңіз базасы, Панама каналы аймағы (27–28 наурыз) және Акапулько (2–5 сәуір) порттарында тоқтады. Магеллан бұғазына кірген кезде «Блю Ридж» чилилік теңіз күштерінен транзит үшін ұшқышты алды. Чилілік патрульдік қайық кемеге отырғызу операциясы кезінде мачтасын жоғалтып, «Блю Ридждің» порт жағындағы спонсонға жақын орналасқан себет антеннасына зақым келтірді. «Блю Ридж» Лимадан Родман теңіз базасына, Панамаға бағытталғанда, Эквадор теңіз күштері тарапынан мазақталып немесе ұсталған АҚШ-тың тунец балық аулау кемелеріне көмек көрсету міндеті алды, себебі олар АҚШ мойындамайтын 200 мильдік (322 км) балық аулау аймағында балық аулап жатқан. Бұл «Тунец соғысы» деп аталды, бірақ ешқандай оқиға болған жоқ. «Блю Ридж» 9 сәуірде Сан-Диегоға келді, бортында АҚШ теңіз күштерінің контр-адмиралы Дэвид М. Рубель, Үшінші амфибиялық топтың командирі және штабы болды. Контр-адмирал Рубель «Блю Ридж» кемесіне тағайындалған алғашқы жеңілдік офицері. Үшінші топтың штабы Родман портына келген кезде «Блю Ридж» кемесіне көтерілді, ал келесі порт Акапулько болды. Жылдың қалған бөлігі 3–7 мамыр және 11–13 тамызда өткен командалық пункттік жаттығулармен ерекшеленді. Жаңару оқулары маусымның соңы мен шілде айының басында жүргізілді. «Блю Ридж» 8–16 қыркүйек аралығында өткен ROPEVAL WESTCO (3 71) ірі десанттық жаттығуында амфибиялық топтың және десант күшінің флагманы ретінде жұмыс істеді.

1972 жыл

1972 жылдан 1979 жылға дейін «Блю Ридж» Батыс Тынық мұхитына 6 рет WestPac миссиясына қатысты, Жетінші флоттың Амфибиялық күштерінің командирінің флагманы ретінде.

1980 жылдар

1979 жылы желтоқсанда 7-ші флоттың флагмандық крейсері "Оклахома-Сити" қызметтен шығарылғаннан кейін, "Блю Ридж" АҚШ-тың 7-ші флотының жаңа флагманы атанды және содан бері Жапонияның Йокосука теңіз базасында дислокацияланып келеді. 1979 жылдың 21 шілдесінен 1984 жылдың 30 маусымына дейін "Блю Ридж" және Батыс Тынық мұхитындағы басқа кемелер "Қайықпен жүрген халық" операциясына қатысып, Вьетнамнан босқындарды құтқарып, Гуманитарлық қызмет медалімен марапатталды. 1989 жылдың мамыр айында "Блю Ридж", "Стеретт" және "Родни М. Дэвис" Қытайдың Шанхай қаласына сапар жасады. Олар 40 жылдың ішінде Шанхай портына кірген алғашқы АҚШ әскери кемелері болды және 1949 жылдан бері Қытай Халық Республикасына АҚШ әскери кемелерінің екінші рет сапары еді.

1990 жылдар

Блю Ридж 1990 жылдың 28 тамызынан 1991 жылдың 24 сәуіріне дейін "Desert Shield" және "Desert Storm" операциялары барысында АҚШ Орталық Теңіз Күштерінің (ComUSNavCent) бас қолбасшысының флагманы ретінде тоғыз жарым ай бойы қызмет етті, осы қызметі үшін Теңіз күштерінің бірлестік мақтауына ие болды. 1996 жылдың шілдесінде "Блю Ридж" Ресей Теңіз күштерінің 300 жылдығын тойлауға Владивосток қаласына сапар жасады.

2000 жылдар

Блю Ридж 2000 жылдың ақпан айында Шығыс Тимордағы халықаралық күш (INTERFET) құрамына қатысты. Блю Ридж жыл сайын АҚШ пен одақтас елдердің Батыс Тынық мұхиты және Үнді мұхитындағы елдердегі оқу-жаттығуларына тұрақты түрде қатысады. Мысалы, 2009 жылы Блю Ридж Жапонияның Теңіздік өзін-өзі қорғау күштерімен ANNUALEX 21G (Жылдық 21G жаттығуы) және француз әскери-теңіз күштерімен PASSEX (Өту жаттығуы) жаттығуларына қатысты.

2010 жылдар

Блю Ридж 2011 жылы Тохоку жер сілкінісі мен цунамиден кейін "Томодачи" операциясы аясында апаттан зардап шеккендерге көмек көрсетуге қатысқан бірнеше кемелердің бірі болды. Блю Ридж Сингапурдан Жапонияға гуманитарлық көмек жеткізіп берді, бірақ Окинава аймағында қалды, онда АҚШ-тың жетінші флоты штабы "Томодачи" операциясының барлық кезеңінде басқару және бақылауды жүзеге асырды. Жетінші флот оркестрі Блю Риджден жапон халқына цунами құрбандарына арналған концерттер беру үшін түсті. 2010 жылдың 9 мамырында Блю Ридж кемесінің теңізшілері Владивосток қаласында Ресейдің Тынық мұхит флотының Жеңіс күніне арналған парадына қатысты, француз теңізшілерімен қатар қала алаңында жиналды. Парадты қарап тұрған офицер теңізшілерге амандасты, ал теңізшілер оған ресейлік үлгідегі үш рет дауыстап айтылған "Ура!" деп жауап берді.

2020 жылдар

2020 жылдың 25 қаңтарында Окинава, Жапония жанынан кемеге тіркелген MH 60S тікұшағы құлады. Іздеу-құтқару жұмыстарынан кейін барлық бес экипаж мүшесі жарақатсыз табылған. Кеме 2039 жылға дейін қызметте болады деп күтілуде. NavSource.org сайтында көрсетілгендей, "Blue Ridge" 1972 жылдың ақпаннан шілде айына дейін Оңтүстік Вьетнам жағалауында алты ай қызмет еткендігі үшін Вьетнам Республикасының кампаниялық медаліне ие болған болуы мүмкін. Алайда, Navy Unit марапаттары бетінде бұл туралы мәлімет жоқ.

1975 жылдың 11-13 сәуірінде өткен "Eagle Pull" операциясы (Камбоджадағы АҚШ елшілігін эвакуациялау) кезінде "Blue Ridge" бірлігіне "Meritorious Unit Commendation" (Құрметті бірлік мақтау белгісі), "Armed Forces Expeditionary Medal" (Қарулы күштер экспедициялық медалі) және "Humanitarian Service Medal" (Гуманитарлық қызмет медалі) табыс етілді. "Blue Ridge" 1980 және 1984 жылдары Вьетнамдық қайықтан құтқарылған адамдарды құтқару операциялары үшін екі рет "Humanitarian Service Medal" (Гуманитарлық қызмет медалі) алды.