Кіріспе

Неміс дәрігері, ботанигі және саяхатшы Самуэль Георг Готлиб Гмелин (4 шілде 1744 – 27 шілде 1774) – неміс дәрігері, ботанигі және саяхатшы.

Өмірбаян

Гмелин Тюбингенде танымал табиғаттанушылар отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Иоганн Конрад Гмелин, дәріханашы және хирург болған. Оның інісі Иоганн Георг Гмелин, сондай-ақ Иоганн Фридрих Гмелиннің (Карл Линнейдің «Жаратылыстың жүйесі» еңбегінің баспашысы) інісі еді. Сэмюэл 1763 жылы 18 жасында Лейден университетінен медицина ғылымының дәрежесін алды. Голландияда тұрған кезінде Гмелин теңіз балдырларына қызығушылық танытты. 1766 жылы Санкт-Петербургте ботаника профессоры болып тағайындалды. Келесі жылы Ресей империясының табиғи тарихын зерттеу үшін экспедицияға жіберілді. Ол Дон және Волга өзендерін, Каспий теңізінің батыс және шығыс жағалауларын зерттеді. Кавказда саяхаттап жүргенде, оны Хайтақтардың Усмей ханы тұтқынға алды және Дағыстандағы Ахмедкентте тұтқындықтан туған аурудан қайтыс болды. Оның өмірі 30 жылға жетпеді. Оның өлімі дербентті қысқа мерзімге басып алған орыс жазалау экспедициясына әкелді. Гмелин «Historia Fucorum» (1768) еңбегінің авторы, теңіз биологиясына арналған алғашқы еңбек, ол толығымен балдырларға қатысты және алғаш рет есімдерді екі атаумен белгілеу жүйесін қолданды. Онда бүктелген жапырақтарда теңіз балдырлары мен су балдырларының егжей-тегжейлі суреттері бар. Дегенмен, Гмелиннің «Historia Fucorum» еңбегінде қолданған балдырлардың үлгілері қазір сақталмаған деп есептеледі (Dixon & Irvine, 1970). Оның саяхаттарының нәтижелері «Ресей арқылы үш табиғи аймақты зерттеу үшін сапар» (1770–1784, 4 том) атты еңбекте жарияланды. Соңғы томды Гюльденштедт аяқтауға тиіс болған, бірақ ақырында Гюльденштедт қайтыс болғаннан кейін оны Питер Симон Паллас өңдеді.

Өмірбаян

1772 жылы ол әйгілі теңіз капитаны Якоб Чаппузоның (Яков Шапизо) немересі Анна фон Чаппузоға үйленді, ол 1719 жылы Осель аралы шайқасындағы батыр, және сол кезде «Рафаил» кемесіне қолбасшылық еткен.