Пиет ван де Камп: Голланд астрономының өмірі мен еңбектері
Peter van de Kamp
Пит ван де Камп (1901-1995) – голланд астроном, зерттеген жұлдыз қозғалысын. Барнард жұлдызының планеталық жүйесі туралы бұрынғы қате болжамдарымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нидерланд астрономы (1901–1995)
Dutch astronomer (1901–1995)
a Dutch astronomer
Пит ван де Камп (26 желтоқсан 1901 – 18 мамыр 1995), АҚШ-та Питер ван де Камп деп аталған, өмірінің көп бөлігін АҚШ-та өткізген нидерланд астрономы. Ол Свартмор колледжінде астрономия профессоры және колледждің Спраул обсерваториясының директоры 1937 жылдан 1972 жылға дейін болды. Ол астрометрия саласында, жұлдыздардың параллаксы мен дұрыс қозғалысын зерттеуде маманданған. 1960 жылдары Барнард жұлдызының қозғалысында байқалған "тербелістерге" негізделген планеталық жүйесі бар екенін жариялаған кезде ол көпшіліктің назарына ілікті, бірақ қазір бұл жалған екені белгілі. 2018 жылдың 14 қарашасында Red Dots жобасы Барнард жұлдызында Жерден кем дегенде 3,2 есе салмақты экзопланета бар екенін хабарлады, бірақ бұл оның бұрын мәлімдеген планеталарының ешқайсысына сәйкес келмейді. 2021 жылы тіпті осы планетаның өзінің бар екендігіне күмән туды.
Piet van de Kamp (December 26, 1901 – May 18, 1995), known as Peter van de Kamp in the United States, was a Dutch astronomer who lived in the United States most of his life. He was professor of astronomy at Swarthmore College and director of the college's Sproul Observatory from 1937 until 1972. He specialized in astrometry, studying parallax and proper motions of stars. He came to public attention in the 1960s when he announced that Barnard's star had a planetary system based on observed "wobbles" in its motion, but this is now known to be false. On November 14, 2018, the Red Dots project announced that Barnard's star hosts an exoplanet at least 3.2 times as massive as Earth, though this does not match either of the planets he had claimed. In 2021, even this planet's existence was questioned.
Өмір
Ван де Камп – сигара фабрикасында әкімшілік қызметкер болып жұмыс істеген Люббертус ван де Камп пен Энгелина К. А. ван дер Вальдің ұлы еді. Оның кіші інісі Якоб ван де Камп та табысты ғалым болды: органикалық химиямен айналысып, мансабының көп бөлігін АҚШ-та өткізді. Ван де Камп Утрехт университетінде оқыды және кәсіби жолын Гронингендегі Каптейн астрономиялық институтында Питер Йоханнес ван Рийнмен бірге бастады. 1923 жылы ол Ұлттық ғылым академиясының Дрейпер қорының қолдауымен Вирджиния университетінің Леандер Маккормик обсерваториясына бір жылға орналасты. Мұнда ол Сэмюэл Альфред Митчеллге оның кең жұлдыздық параллакс бағдарламасында және Гарольд Алденге ұзаққа созылған Босс жұлдыз жобасында көмектесті. Келесі жылы Ван де Камп Калифорниядағы Лик обсерваториясына Келлогг стипендиаты ретінде барды. 1925 жылдың маусым айында ол Калифорния университетінен астрономия ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Ал келесі жылы Гронинген университетінен де докторлық диплом алды. Ван де Камп 1925 жылдың 1 қазанында Маккормикке оралды, Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласында Йель университетінің обсерваториясының оңтүстік станциясының директоры болып тағайындалған Гарольд Алден босатқан орынды иеленді. 1937 жылдың көктемінде Ван де Камп Маккормик обсерваториясынан Свартмор колледжінің Спроул обсерваториясының директоры лауазымына көшті. Оның астрометриядағы алғашқы шәкірттерінің бірі – Нэнси Грейс Роман, кейіннен ол NASA-ның алғашқы астрономия басшысы болды. Оның жұмысы параллакс бағдарламасына көмектесуден және ол мен Алден бастаған дұрыс қозғалыс жұмысын жалғастырудан тұрды. Ван де Камп пен Александр Н. Высоцкий сегіз жыл бойы 18 000 дұрыс қозғалысты өлшеді. Ол сонымен қатар жеке-жеке қосымша, шағын жобалармен айналысты, оның ішінде Көмекші галактика ішіндегі жарықтың жалпы және таңдамалы сіңірілуін зерттеу де бар еді.
Van de Kamp was the son of Lubbertus van de Kamp, who had an administrative job at a cigar factory, and Engelina C. A. van der Wal. His younger brother Jacob van de Kamp was also a successful scientist: an organic chemist, who spent most of his career in the United States. Van de Kamp studied at the University of Utrecht and started his professional career at the Kapteyn Astronomical Institute in Groningen working with Pieter Johannes van Rhijn. In 1923 he left for the Leander McCormick Observatory at the University of Virginia for a year's residence supported by the Draper Fund of the National Academy of Sciences. There he assisted Samuel Alfred Mitchell with his extensive stellar parallax program and Harold Alden with the lengthy Boss star project. The following year Van de Kamp went to the Lick Observatory in California as a Kellogg fellow. There he received his PhD from the University of California in Astronomy in June 1925. The next year he also received a PhD from the University of Groningen. Van de Kamp returned to McCormick on October 1, 1925, to take up the position left vacant by Harold Alden, who had just taken up the directorship of the Yale University Observatory Southern Station in Johannesburg, South Africa. In the spring of 1937, Van de Kamp left McCormick Observatory to take over as director of Swarthmore College's Sproul Observatory. One of his early pupils in astrometry was Nancy Grace Roman, who went on to become NASA's first Chief of Astronomy. His work consisted of assisting with the parallax program and continuing the proper motion work that he and Alden had begun. Van de Kamp and Alexander N. Vyssotsky spent eight years measuring 18,000 proper motions. He did additional, smaller projects individually, including an investigation for general and selective absorption of light within the Milky Way.
Барнардтың жұлдыздық ісі
Спраул обсерваториясында Барнард жұлдызының астрометриялық өлшемдерін жүргізіп, 1960 жылдары оның қозғалысында периодты "қалқыма" байқалғанын хабарлады, бұл планеталық серіктердің әсерінен туындаған сияқты. Бірақ бұл қате анықтама екендігі туралы консенсусқа бірнеше онжылдықтардан кейін ғана қол жеткізілді. 1973 жылы Аллегени обсерваториясының астрономы Джордж Гейтвуд пен Флорида университетінің астрономы Генрих Эйххорн, 30 дюймдік Thaw рефракторы арқылы алынған жақсартылған деректерді пайдаланып, ешқандай планета таппады. Олар Ван де Камп зерттеуінде қолданған Спраул обсерваториясының 24 дюймдік рефракторынан алынған суреттердегі түске тәуелді бейне масштабтарының өзгеруін анықтады. Астроном Джон Л. Херши бұл аномалияның объективті линза алынып, тазаланып, орнына қойылған сайын қайталануын байқады. Барнард жұлдызы сияқты "қалқыма" жүздеген басқа жұлдыздарда да тазалауға дейін және кейін алынған суреттерді салыстыру арқылы көрінді – бұл дерлік мүмкін емес нәрсе. Ван де Камптың Суортмордағы ізбасары және қос жұлдыздар саласындағы сарапшы Вулф Хайнц оның нәтижелеріне күмән келтіріп, 1976 жылдан бастап сын-пікірлер жариялай бастады; олардың осы мәселеде алысқа кеткені айтылады. Ван де Камп өзінің қате екенін мойындаған жоқ және 1980 жылдарға дейін Барнард жұлдызының айналасындағы планеталық жүйе туралы мақалаларын жариялауын тоқтатпады. Ал қазіргі радиалдық жылдамдық қисықтары Ван де Камп көрсеткеннен гөрі планеталардың мөлшеріне шектеу қояды. Бұл барлық талаптар жоққа шығарылды. Дегенмен, жақында көптеген планеталық жүйелердің табылуы планеталық жүйелердің кең таралғаны туралы идеяны, соның өмір бойы Ван де Камп қолдаған тұжырымын, растауға жақындап келеді.
While at Sproul Observatory, he made astrometric measurements of Barnard's Star and in the 1960s reported a periodic "wobble" in its motion, apparently due to planetary companions. It was not until several decades had passed that a consensus had formed that this had been a spurious detection. In 1973 astronomers George Gatewood of the Allegheny Observatory and Heinrich Eichhorn of the University of Florida, using data obtained with improved equipment on the 30 inch Thaw Refractor telescope, did not detect any planets but instead detected a change in the color dependent image scale of the images obtained from the 24 inch refractor telescope at the Sproul Observatory used by Van de Kamp in his study. Astronomer John L. Hershey found that this anomaly apparently occurred after each time the objective lens was removed, cleaned, and replaced. Hundreds more stars showed "wobbles" like Barnard's Star's when photographs before and after cleaning were compared – a virtual impossibility. Wulff Heintz, Van de Kamp's successor at Swarthmore and an expert on double stars, questioned his findings and began publishing criticisms from 1976 onwards; the two are reported to have become estranged because of this. Van de Kamp never admitted that his claim was in error and continued to publish papers about a planetary system around Barnard's Star into the 1980s, while modern radial velocity curves place a limit on the planets much smaller than claimed by Van de Kamp. All of these claims have been refuted. However, with the recent discoveries of numerous planetary systems, the idea that planetary systems are common—of which throughout his life Van de Kamp was a strong promoter—is being gradually proven correct.
Музыка
Ван де Камп талантты музыкант болды, фортепиано, альт және скрипкада ойнайтын. Жастығында музыкалық карьераны таңдамауының себебі, астрономиядағы карьераға қарағанда оның жетістікке жетуі қиын болады деп ойлағандық еді. Ол Шарлоттсвиллде оркестр ұйымдастыруға көмектесті, оны өзі дирижерлік етіп, құрамына әріптес астроном Александр Высоцкийді де қабылдады. Ол оркестр және фортепианоға арналған музыка да жазды. 1944 жылдан 1954 жылға дейін Суортмор колледжі симфониялық оркестрінің дирижері болды. Ол музыкалық қабілетін тағы бір хоббиі – киномен үйлестіріп, Суортмор колледжі кампусында нұсқаусыз фильмдерді көрсетіп, оларға фортепианода қосымша музыка қосты. 2009 жылы Суортмор колледжіндегі жаңа обсерваторияға оның есімі берілді. 1965 жылғы ван де Камп астероиды астроном Питер ван де Камптың құрметіне аталды.
Van de Kamp was a talented musician, playing piano, viola, and violin, only forgoing a musical career in his youth because he considered this more difficult to achieve than a career in astronomy. He helped to organize an orchestra in Charlottesville, which he conducted and included fellow astronomer Alexander Vyssotsky. He also composed music for orchestra as well as for piano. From 1944 to 1954 he was conductor of the Swarthmore College Symphony Orchestra. He combined his musical gifts with another hobby, movies, by playing silent films on Swarthmore campus and accompanying them on the piano. In 2009 a new observatory at Swarthmore College was named for him. Asteroid 1965 van de Kamp named after astronomer Peter van de Kamp.