Кіріспе

Бескид Сляски тау жотасында, Польшаның оңтүстігіндегі Силезия воеводтығының Сиэцин округінде орналасқан ауыл. Бұл Силезия Бескидтеріндегі ең биік орналасқан ауыл және Силезияның Сиэцин тарихи аймағында жатыр. Ауыл негізінен күрделі тігістелген тоқыма жасау дәстүрімен танымал. Атауы жеке есімнен, Коняк есімінен туындаған. Бұл атау Коняков (Кониаков) елді мекенінен келген қоныс аударушылар арқылы жеткен деп есептеледі, олар ауылды құрған (немесе құру процесіне қатысқан).

Тарих

Ауыл аумағындағы қоныстану 17 ғасырдың бірінші жартысында басталды. Бұл жерге Истебна тұрғындары жаңа жайылымдар мен шалғындықтар іздеп, жергілікті ормандардағы ағаштарды кесіп, мал жаюға жер ашты. Бұл Тешен герцогтігінің иелері үшін заңсыздық болды, себебі орман Отыз жылдық соғыс кезінде герцогтіктің қорғаныс жүйесінің бір бөлігі еді. Кейіннен 1695-1712 жылдар аралығында құжаттарда "chalupy na Koniakowie" (Кониаковтағы шағын үйлер) туралы мәліметтер кездеседі. Алғашқы тұрғындары (Кониаковтан?) негізінен мал өсірушілер болды. 1848 жылғы революциялардан кейін Австрия империясында жаңа муниципалдық бөлініс енгізіліп, Австриялық Силезия қайта құрылды. Ауыл муниципалитет ретінде Циешин округінің саяси және Яблунков округінің құқықтық құрамына кірді. 1880, 1890, 1900 және 1910 жылдардағы халық санауы мәліметтері бойынша, муниципалитет халқы 1880 жылы 857 адамнан 1910 жылы 1120 адамға дейін өсті, барлық тұрғындары ана тілі ретінде поляк тілінде сөйледі. Дін бойынша 1910 жылы көпшілігі рим-католиктерді (88,7%) құрады, ал қалғаны протестанттар (11,3%) болды. Ауылда дәстүрлі түрде Силезия горалдары тұрған, олар Яблунков диалектісінде сөйлеген. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, Австро-Мажар империясының ыдырауынан, поляк-чехословак соғысынан және 1920 жылы Циешин Силезиясының бөлінуінен кейін, ол Польшаның құрамына кірді және Циешин округіне қарады. Содан кейін ол Екінші дүниежүзілік соғыстың басында нацистік Германиямен басып алынды. Соғыстан кейін Польшаға қайтарылды.

Кенияк красоткасы

Коняковтағы тігістеу дәстүрі 150 жылдан астам. Коняков тігістемелері табиғаттан шабыттанған ою-өрнектерді пайдалана отырып, мақта жіппен қолмен жасалады. Тігістеме оюлары жеке-жеке өңделіп, кейін үлкен туындылар құру үшін біріктіріледі. 1900 жылдар шамасында тігістемелер жастықтарда, көйлектерде, блузкаларда және үстел жамылғыштарында пайда бола бастады. Коняковқа патшалардың, аристократтардың және епископтардың үстелдеріне жететін тігістеме үстел жамылғыштары мен жолақтары арқылы нанымды даңқ келді. Олардың бірі Елизавета II патшайымға, екіншісі Иоанн Павел II папаға дайындалды. Польша мен басқа елдердегі алтарьларда жатқан Коняков тігістемелерінің көптеген мысалдары бар. 2003 жылы тігістеу ісі наразылық пен ашуға ұшырап, шағын Коняков қоғамын екіге бөлді, себебі кейбір жас тігістеушілер Коняков тігістемесінен іш киім жасауды бастады. Коняковтағы кейбір қарттар бұл әрекетті ежелгі және құрметті кәсіпке жасалған ұят деп есептейді; алайда, Коняков тігістемесіндегі жаңа өзгеріс үлкен табысқа жетті. Коняков іш киімдері – бұл ауылдағы тігістеу дәстүрінің қосымша өнімі. Дәстүрлі тігістеме әрқашан ауылдың өнеркәсібінің маңызды бөлігі болғанмен, тігістеушілер тоқу инелерін G-көйлектер, стринги және басқа да іш киімдер жасауға бұрғанға дейін, ауылдың өнімдері көбірек танымал болды. Польшаның саяси жүйесі 1989 жылы коммунизм құлағаннан кейін өзгеріске ұшырағандықтан, 1000 долларлық үстел жамылғыштарын сату қиын болды. Мұра ретінде саналатын және жасауға бір аптадан астам уақыт кететін үстел жамылғыштары мен салфеткалар ауылдың тігістеушілеріне жеткілікті ақша әкелмеді, бұл өмірдің барлық саласына әсер етті.