Кіріспе

Чеховице-Дзедзице (Czechowitz Dzieditz / Czechowitz Dziedzitz, ), 1958 жылға дейін Чеховице деп аталған, Польшаның оңтүстігіндегі Силезия воеводшалығындағы Биелско уездінің қаласы. 2021 жылғы желтоқсан айының мәліметі бойынша, қаланың халқы 35 684 адамды құрайды. Қала екі маңызды бағыттың – шығыс-батыс (Тшебиня – Зебжидовице) және солтүстік-оңтүстік (Катовице – Бельско-Бяла) жолдарының қиылысында орналасқан.

19 және 20 ғасырлар

1848 жылғы революциялардан кейін Австрия империясында Австрия Силезиясы үшін заманауи әкімшілік-аумақтық бөлініс енгізілді. Ауылдар екі жеке муниципалитет ретінде Биелсконың саяси және құқықтық округіне тіркелді. 1855 жылы маңызды Император Фердинанд Солтүстік темір жолының жергілікті тармағы Дзиецице станциясымен пайдалануға берілді. Бұл, әсіресе 19 ғасырдың соңында, Дзиецице мен Чеховицеде қарқынды өнеркәсіптік дамуға алып келді. Ол кезде Чеховице мен Дзиецице поляк ұлттық қозғалысының ірі орталықтарына айналды, бұл неміс билігіндегі Биелско қаласынан өзгеше болды. Биелско тұрғындары Чеховице мен Дзиецице аймағын «нағыз азапты поляк бұрышы» (verfluchte polnische Winkel) деп атаған. Мұнда поляк мектептері, педагогикалық, спорттық және басқа да ұйымдар құрылды. Дзиецицеде муниципалитет халқы 1880 жылы 1011 адамнан 1910 жылы 2436 адамға дейін өсті, олардың көпшілігі ана тілі поляк тілінде сөйлейтін болды (1880 жылы 748 немесе 78%, 1910 жылы 1994 немесе 85,1%, ең көп дегенде 1890 жылы 938 немесе 92,1%), неміс тілінде сөйлейтін азшылық (1880 жылы 189 немесе 19,7%, 1910 жылы ең көп дегенде 266 немесе 11,4%) және чех тілінде сөйлейтін (1910 жылы ең көп дегенде 81 немесе 3,5%) болды. Дін бойынша 1910 жылы көпшілік рим-католиктерді (88,6%) құрады, одан кейін еврейлер (185 немесе 7,6%) және протестанттар (93 немесе 3,8%) келді. Ескерткіште патриоттық мерекелер өткізіледі, сондай-ақ еврейлерге арналған да ескерткіш бар. Екінші дүниежүзілік соғыстың мұнай кампаниясы кезінде 1944 жылдың 20 тамызында Чеховицедегі мұнай зауыты бомбаланды. 1944 жылы оккупанттар Чеховице-Дзиецицеде Аушвицтің I және II Чеховиц қосалқы лагерьлерін құрды, олар SOCONY Vacuum мұнай зауытына мәжбүрлі еңбекпен қамтамасыз етті және 600-ден астам тұтқынды орналастырды. 1945 жылы неміс оккупациясы аяқталып, Чеховице мен Дзиецице Польшаға қайтарылды. 1951 жылы Дзиецице Чеховицемен біріктірілді, сонымен бірге кеңейтілген коммунаға қала құқығы берілді. Алайда, жаңа қаланың аты Чеховице деп қойылды, бұл Дзиецице тұрғындарын көңілсіздікке түсірді. 1958 жылы наразылықтардан кейін қалаға Чеховице-Дзиецице деген ат берілді. 1975 жылдан 1998 жылға дейін Катовице воеводшалығында, ал 1999 жылдан бері Силезия воеводшалығында орналасқан. 1993 жылы 1939 жылы немістер тарапынан қиратылған бұрынғы ескерткіштің орнына жаңа Бостандық ескерткіші орнатылды.

Көрнекті орындар

Қаланың атақты орындарының ішінде Рококо стиліндегі Котулинский сарайы, барокко стиліндегі Әулие Екатерина шіркеуі және готикалық жаңғыру стиліндегі Әулие Мария жәрдемі шіркеуі бар.

Спорт

Жергілікті футбол командасы нашар ойнап жатыр. Ол төменгі лигаларда жарысады.

Туған қалалар бауырлас қалалар

Чеховице-Дзиедице әкімшілік ауданының туысқан қалаларын қараңыз.