Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1766–1839)
British politician (1766–1839)
Джон Расселл, Бедфордтың 6-шы герцогы (6 шілде 1766 – 20 қазан 1839), 1802 жылға дейін Лорд Джон Расселл деп белгілі болған, британдық виг саясаткері. Ол барлық таланттар министрлігінде Ирландияның Лорд-лейтенанты қызметін атқарды. Ол премьер-министр Джон Расселдің, 1-ші граф Расселдің әкесі болды.
John Russell, 6th Duke of Bedford, (6 July 1766 – 20 October 1839), known as Lord John Russell until 1802, was a British Whig politician who notably served as Lord Lieutenant of Ireland in the Ministry of All the Talents. He was the father of Prime Minister John Russell, 1st Earl Russell.
Өмірбаян
Бедфорд – Фрэнсис Расселлдің кіші ұлы, Тависток маркизі, Джон Расселлдің үлкен ұлы және 4-ші Бедфорд герцогының мұрагері. Оның анасы – Леди Елизавета, Виллем ван Кеппелдің, 2-ші Альбемарл графының және Леди Энн Леннокстың ең кіші баласы.
Bedford was a younger son of Francis Russell, Marquess of Tavistock, eldest son and heir of John Russell, 4th Duke of Bedford. His mother was Lady Elizabeth, the youngest child of Willem van Keppel, 2nd Earl of Albemarle and Lady Anne Lennox.
Саяси мансап
Көптеген Расселлдер сияқты Бедфорд та саясатта виг болды. Ол 1788 жылдан 1790 жылдың маусымына дейін және 1790 жылдың желтоқсанынан 1802 жылға дейін Тависток округінен парламент депутаты болып сайланды, содан кейін ағасының қайтысынан кейін лордтар палатасына автоматты түрде өтті. Ол 1806–1807 жылдардағы виг үкіметі кезінде Ирландияның лорд-лейтенанты қызметін атқарды. Бонапартизмді жақтаған партиясының көптеген өкілдері сияқты, ол Пиреней соғысына қарсы болды, себебі оның жеңілуі мүмкін емес және жеңуге де болмайды деп санды. Ол ұлымен бірге соғысқа қарсы көптеген жариялымдарды қаржыландырды. Бедфорд 1806 жылы Жеке кеңеске ант берді және 1830 жылы Гартер орденінің рыцары атанды.
Like most Russells, Bedford was a Whig in politics. He sat as Member of Parliament for Tavistock from 1788 to June 1790 and from December 1790 to 1802, when he was automatically elevated to the Lords on the death of his brother. He served as Lord Lieutenant of Ireland during the Whig government of 1806–1807. He became, as did many of his party who were strong followers of Bonapartism, opposed to the Peninsular War, believing that it neither could nor should be won. He funded, along with his son, many anti war publications. Bedford was sworn of the Privy Council in 1806 and appointed a Knight of the Garter in 1830.
Бедфорд ложасы
1823 жылы 6-шы Бедфорд герцогы Лондонда үй іздеді және Джон Таскердің Кэмпден төбесінде, Кенсингтонда жобалап салған жеті үйдің біреуін 5 250 фунт стерлингке жалға алды. Бұрын генерал сэр Джон Фрейзер, содан кейін майор Колеграв тұрған шағын үй қарапайым регенттік вилла болды. Герцог вилланы кеңейту үшін Вобурн аббаттығында оған жұмыс істеген архитекторы Джеффри Уайатты шақырды. Бұл жұмыстар аяқталғаннан кейін бірнеше жыл бойы Бедфорд Лодж бағалау мақсатында Голланд Хаусынан жоғары бағаланды. 1839 жылы герцог қайтыс болғаннан кейін, жесір герцогиня Бедфорд Лоджінде тұруын жалғастырып, оны әлеуметтік жиындардың танымал орталығына айналдырды. Кенсингтондағы Герцогиня Бедфорд саябағы оның құрметіне аталған. Ол 1853 жылы қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, сегізінші Аргилл герцогы оны иеленді, үйге Аргилл Лодж деген ат берді және 1900 жылы қайтыс болғанға дейін оны сақтап қалды.
In 1823 the 6th Duke of Bedford was looking for a house in London and took the lease of one of the seven houses designed and built by John Tasker on Campden Hill, Kensington, for the sum of £5,250. The lodge, previously occupied by General Sir John Fraser and then a Major Colegrave, was a simple Regency villa. The Duke employed his architect Jeffry Wyatt, who had worked for him on Woburn Abbey, to enlarge the villa. After these developments were completed, for several years Bedford Lodge was valued more highly for rating purposes than Holland House. After the Duke's death in 1839, the Dowager Duchess continued to live at Bedford Lodge and made it a famous centre for social gatherings. Duchess of Bedford's Walk in Kensington is named in her honour. Shortly after her death in 1853, it was taken by the eighth Duke of Argyll, who renamed the house Argyll Lodge and kept it until his death in 1900.