Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Католик кардиналы (1715–1794)
Catholic cardinal (1715–1794)
Франсуа Жоахим де Пьер де Бернис, Лион графы (22 мамыр 1715 – 3 қараша 1794) – француз кардиналы және дипломаты. Ол 1744 жылы Француз академиясының 3-орынды иеленуге сайланған алтыншы мүшесі болды. Бернис Джакомо Казанованың «Өмір тарихым» («Histoire de ma vie») автобиографиясында, «Монастырлық істер» тарауынан бастап, маңызды тұлға ретінде суреттелген.
François Joachim de Pierre de Bernis, comte de Lyonnais (22 May 1715 – 3 November 1794) was a French cardinal and diplomat. He was the sixth member elected to occupy Seat 3 of the Académie française in 1744. Bernis was a prominent figure in the autobiography of Giacomo Casanova, Histoire de ma vie (Story of My Life), starting from the chapter on "Convent Affairs".
Өмірбаян
Сент-Марсель-д'Ардеше қаласында туған де Бернис, асыл, бірақ кедей отбасынан шыққан және кіші ұлы болғандықтан, шіркеуге бағытталған еді. Оның әкесі, Жоахим де Пьер, Бернис графы, атты әскердің капитаны болды және 1697 жылы Николас де Шастель де Кондрестің қызы Мари Элизабетке үйленді. Кардиналдың ағасы Филипп Шарль Франсуа (1714–1774), Пьербург бароны, Пьер де Бернис маркизі, Сен-Марсель иесі болды. Франсуа Луи-ле-Гранд колледжінде және Париждегі Сен-Сулпис семинариясында білім алды, бірақ 1755 жылға дейін діни қызметке кірген жоқ. Бернис Франция королі Людовик XV сарайындағы элиталық қоғамдағы ең шебер эпиграммашылардың бірі ретінде танылды және өлеңдері арқылы корольдің сүйіктісі Мадам де Помпадурдың достығын жеңіп алды. Ол оған Тюильриде өз қаражатымен жабдықталған пәтер және 1500 ливр көлемінде жылдық зейнетақы ұсынды. Вольтер оның өлеңдерін жоғары бағалап, оны "Бабет ла букетьер" деп атады. 1744 жылы ол Француз академиясының 3-орындығына сайланды. 1752 жылы Бернис Венециядағы француз елшілігіне тағайындалды (Парма, 1794), оның өлімінен кейін жиналып, жарияланды (Париж, 1797 ж. және т.б.). Оның "Соңғы естеліктер мен хаттар" 1715–1758 (8 томдық. Париж. 1878) тарихшылар үшін әлі де қызығушылық тудырады.
Born at Saint Marcel d'Ardèche, de Bernis was of a noble, but impoverished family, and, being a younger son, was intended for the church. His father, Joachim de Pierre, seigneur de Bernis, was a captain of cavalry and, in 1697, was married to Marie Elisabeth, daughter of Nicolas de Chastel de Condres. The cardinal's elder brother was Philippe Charles François (1714–1774), baron de Pierrebourg, marquis de Pierre de Bernis, seigneur de Saint Marcel. François was educated at the Louis le Grand college and the seminary of Saint Sulpice, Paris, but did not take holy orders until 1755. Bernis became known as one of the most expert epigrammatists in the gay society of Louis XV of France's court, and by his verses won the friendship of Madame de Pompadour, the royal mistress, who obtained for him an apartment, furnished at her expense, in the Tuileries, and a yearly pension of 1500 livres. Voltaire admired his verses, calling him Babet la bouquetière. In 1744, he was elected to seat 3 of the Académie française. In 1752, Bernis was appointed to the French embassy at Venice, (Parma, 1794), were collected and published after his death (Paris, 1797, etc.). His Mémoires et lettres 1715 58 (8 vols. Paris. 1878) are still interesting to the historian.