Филлип Лютли Склэтер: Зоолог және құқықшыл өмірі мен еңбектері
Philip Sclater
Филлип Лютли Слейтер (1829-1913) – ағылшын зоологы, құс маманы. Әлемнің зоогеографиялық аймақтарын анықтады, 42 жыл Лондон зоологиялық қоғамының хатшысы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын зоологы және заңгері (1829–1913)
English zoologist and lawyer (1829–1913)
Филип Латли Склетер (4 қараша 1829 – 27 маусым 1913) – ағылшын заңгері және зоологы. Зоология саласында ол құстарды зерттеуде сарапшы болды және әлемнің негізгі зоогеографиялық аймақтарын анықтады. Ол 1860 жылдан 1902 жылға дейін 42 жыл бойы Лондон зоологиялық қоғамының хатшысы қызметін атқарды.
Philip Lutley Sclater (4 November 1829 – 27 June 1913) was an English lawyer and zoologist. In zoology, he was an expert ornithologist, and identified the main zoogeographic regions of the world. He was Secretary of the Zoological Society of London for 42 years, from 1860 to 1902.
Ерте өмір
Склетер Тенжер паркінде, Вуттон Сент-Лоуренс, Гэмпширде дүниеге келді, онда оның әкесі Уильям Латли Склетердің шалғайдағы үйі болды. Джордж Склейтер Бут, 1-ші Барон Басинг – Филиптің үлкен ағасы еді. Филип Ходдингтон үйінде өсті, онда ол құстарға ерте жасынан қызығушылық танытты. Ол Твифорд мектебінде білім алды, ал он үш жасында Винчестер колледжіне, содан кейін Оксфордтағы Корпус Кристи колледжіне оқуға түсті, онда Хью Эдвин Стрикленд басшылығымен ғылыми орнитологияны оқыды. 1851 жылы ол құқық тануды бастады және Корпус Кристи колледжінің мүшесі болып қабылданды. 1856 жылы Америкаға саяхаттап, Жоғарғы көлге және Жоғарғы Сент-Крой өзеніне барды, одан каноэмен Миссисипиге дейін жүзіп өтті. Склетер бұл туралы «Суреттелген саяхаттар» еңбегінде жазды. Филадельфияда ол Спенсер Берд, Джон Кассин және Жозеф Лейдимен Табиғаттану ғылымдары академиясында кездесті. Англияға оралғаннан кейін бірнеше жыл заңгерлікпен айналысты және Лондон зоологиялық қоғамының мәжілістеріне қатысты.
Sclater was born at Tangier Park, in Wootton St Lawrence, Hampshire, where his father William Lutley Sclater had a country house. George Sclater Booth, 1st Baron Basing was Philip's elder brother. Philip grew up at Hoddington House where he took an early interest in birds. He was educated in school at Twyford and at thirteen went to Winchester College and later Corpus Christi College, Oxford where he studied scientific ornithology under Hugh Edwin Strickland. In 1851 he began to study law and was admitted a Fellow of Corpus Christi College. In 1856 he travelled to America and visited Lake Superior and the upper St. Croix River, canoeing down it to the Mississippi. Sclater wrote about this in "Illustrated travels". In Philadelphia he met Spencer Baird, John Cassin and Joseph Leidy at the Academy of Natural Sciences. After returning to England, he practised law for several years and attended meetings of the Zoological Society of London.
Мансап
1858 жылы Склейтер Линне қоғамының басылымдарында алты зоологиялық аймақты белгілейтін мақала жариялады, оларды ол Палеарктика, Эфиопия, Үндістан, Австралия, Неарктика және Неотропика деп атады. Бұл зоогеографиялық аймақтар қазірге дейін қолданылып келеді. Ол сондай-ақ 1864 жылы Мадагаскар мен Үндістанға қатысты зоологиялық сәйкестіктерді түсіндіру үшін Лемурия теориясын жасады. 1874 жылы ол ағасы Джордж Склейтер Буттың, парламент депутатының (кейін Лорд Бейсинг) жеке хатшысы болды. Оған мемлекеттік қызметте тұрақты лауазым ұсынылды, бірақ ол бас тартты. 1875 жылы ол 1847 жылы мүше болып қосылған Британдық ғылымды дамыту қауымдастығының биологиялық бөлімінің президенті болды. 1873 жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Склейтер Британдық орнитологтар одағының журналы «The Ibis» журналының негізін қалаушы және алғашқы редакторы болды. Ол 1860 жылдан 1902 жылға дейін Лондон зоологиялық қоғамының хатшысы қызметін атқарды. Оның орнын қысқа мерзімге ұлы басты, ал Қоғам Кеңесі ұзақ мерзімді тағайындау жасады. 1901 жылы ол батыс ғалымдарына окапи туралы хабарлады, бірақ оны тірі күйінде ешқашан көрген емес. Оның 11 Hanover Square-дегі кеңсесі Лондонның барлық натуралистерінің бас қосып әңгімелесу орнына айналды. Саяхатшылар мен жергілікті тұрғындар онымен өз жазбаларын бөлісіп, ол мыңдаған адаммен хаттасты. Оның құстар коллекциясы тоғыз мың данаға жетті және ол оларды 1886 жылы Британ мұражайына тапсырды. Сонымен бірге, мұражай Гулд, Салвин және Годман, Юм және басқалардың коллекцияларымен толықтырылып, әлемдегі ең ірі мұражайға айналды. Склейтердің маңызды еңбектерінің қатарында «Экзотикалық орнитология» (1866–69) және Осберт Салвинмен бірлескен «Nomenclator Avium» (1873), сондай-ақ В.Х. Хадсонмен бірлескен «Аргентиналық орнитология» (1888–89) және Олдфилд Томаспен бірлескен «Антилопалар кітабы» (1894–1900) кіретін еді. 1901 жылдың маусым айында ол Оксфорд университетінен ғылым докторы (D. Sc.) дәрежесін алды.
In 1858, Sclater published a paper in the Proceedings of the Linnean Society, setting up six zoological regions which he called the Palaearctic, Aethiopian, Indian, Australasian, Nearctic, and Neotropical. These zoogeographic regions are still in use. He also developed the theory of Lemuria during 1864 to explain zoological coincidences relating Madagascar to India. In 1874 he became private secretary to his brother George Sclater Booth, MP (later Lord Basing). He was offered a permanent position in civil service but he declined. In 1875, he became President of the Biological Section of the British Association for the Advancement of Science, which he joined in 1847 as a member. He was elected as a member to the American Philosophical Society in 1873. Sclater was the founder and first editor of The Ibis, the journal of the British Ornithologists' Union. He was Secretary of the Zoological Society of London from 1860 to 1902. He was briefly succeeded by his son, before the Council of the Society made a long term appointment. In 1901 he described the okapi to western scientists although he never saw one alive. His office at 11 Hanover Square became a meeting place for all naturalists in London. Travellers and residents shared notes with him and he corresponded with thousands. His collection of birds grew to nine thousand and these he transferred to the British Museum in 1886. At around the same time the museum was augmented by the collections of Gould, Salvin and Godman, Hume, and others to become the largest in the world. Among Sclater's more important books were Exotic Ornithology (1866–69) and Nomenclator Avium (1873), both with Osbert Salvin; Argentine Ornithology (1888–89), with W. H. Hudson; and The Book of Antelopes (1894–1900) with Oldfield Thomas. In June 1901 he received an honorary doctorate of Science (D. Sc.) from the University of Oxford.
Отбасы
1862 жылы 16 қазанда Склейтер 3-ші баронет сэр Дэвид Хантер Блэрдің қызы Джейн Энн Элиза Хантер Блэрге үйленді; олардың бір қызы мен төрт ұлы болды. Олардың үлкен ұлы Уильям Латли Склатер де құс зерттеуші болды. Олардың үшінші ұлы, капитан Гай Латли Склейтер 1914 жылы 26 қарашада 45 жасында HMS Bulwark кемесінің жарылысынан суға батып қайтыс болды. Филип Склейтер Одихам зиратында жерленген.
On 16 October 1862 Sclater married Jane Anne Eliza Hunter Blair, daughter of Sir David Hunter Blair, 3rd Baronet; the couple had a daughter and four sons. Their eldest son, William Lutley Sclater, was also an ornithologist. Their third son, Captain Guy Lutley Sclater, died on 26 November 1914, aged 45, in the accidental explosion that sank HMS Bulwark. Philip Sclater is buried in Odiham Cemetery.