Құдайдың кісісінің киімі: Ежетекi Израильдегi ефод

Кіріспе

Ежелгі Израильде бас діни қызметкер киетін киім.

Эфод (ʾēfōḏ; /ɛ//f//ɒ//d/ немесе '/iː//f//ɒ//d/) – еврей Киелі кітабында айтылғандай, Израильдің Бас діни қызметкері киетін алжапқыш түрі, ежелгі израильдік мәдениетте құрметтелген артефакт және нысан, оракул тәжірибелерімен және діни рәсімдермен тығыз байланысты болған. Самуил кітабында және Шығармалар кітабында Дәуіт Келісім сандығының алдында билегенде эфод кигені (2 Самуил 6:14, 1 Шығармалар 15:27) айтылады, сондай-ақ Нобтағы киелі орында тұрған және артында қылышы бар эфод туралы да жазылған (1 Самуил 21:9). Мысырдан шығу және Леуіліктер кітабында, эфод Бас діни қызметкердің ресми киімі ретінде жасалғаны сипатталған (Мысырдан шығу 28:4+, 29:5, 39:2+; Леуіліктер 8:7).

Сипаттама

Киелі кітапта ефодты киген кезде, әдетте, зығыр матадан жасалған киім ретінде сипатталады, бірақ Самуил кітабында айтылғандай, ол ешқандай толық киім болған жоқ. 1 Жылнама 15-те Дәуіт "жақсы зығырдан тігілген халат киген, сондай-ақ сандықты көтерген леуіліктердің барлығы да зығыр ефод киген" және 2 Самуил 6:14-те "Дәуіт зығыр ефод киген" делінеді. Ефодты киюдің діни және рәсімдік маңызы зор болған сияқты, өйткені Нобтағы 85 діни қызметкер ефод киетін адамдар ретінде нақты айқындалған; Масорет мәтіні оларды зығыр ефодтары деп сипаттаса да (1 Самуил 22:18), бұл сөз Septuagint нұсқасында жоқ, сондай-ақ Septuagint Дәуіт пен Самуилдың ефодпен белдеуін сипаттағанда да кездеспейді. Сондықтан, кейбір мәтінтанушылар Масорет мәтініндегі бұл сөзді кейінірек қосылған редакциялық түзету деп санайды. Еврей дәстүрі бойынша гелиодорды білдіреді, ал Киелі кітап зерттеушілері ефодтың осы өте салтанатты түріне қарапайым бастамалардан (Самуил кітабында сипатталған қарапайым зығыр түрінен) дамыған болуы мүмкін деп есептейді, дәл сол сияқты, өте литургиялық манипул қарапайым қолшағырдан қалай дамыған. Самуил кітабында Саул немесе Дәуіт Құдайдан кеңес алғысы келгенде, олар діни қызметкерден ефодты сұрағандығы айтылады. Нобтағы бұйым, басқа бір заттың артында сақталғандықтан, біршама дербес болғанға ұқсайды, ал Гедеон мен Миқадан жасалған алтыннан жасалған заттар, әрине, киім болмаған. Гедеон шайқаста жеңіп алған алтыннан ефод жасады; Гинцбергтің "Жүдей аңыздары" кітабында былай делінген: "Бас діни қызметкердің кеуде қалқанында Иосиф он екі рудың арасында тек Ефреммен бейнеленген, Манаса жоқ еді. Өз руының намысына тиген бұл кемшілікті жою үшін Гедеон Манасаның атын жазылған ефод жасады. Ол оны Құдайға арнады, бірақ оның өлімінен кейін оған құлшылық етуге көшті. Сол кезде израильдіктер Белзебубқа құлшылық етуге бейім болғандықтан, әрдайым қалталарында осы құдайдың кішкентай бейнесін алып жүрді және оны жиі алып, ықыласпен сүйді". Киелі кітапқа сәйкес, бұл әрекет бүкіл Израильдің тағы да Құдайдан бет бұруына және Гедеон мен оның отбасының құрылуына әкелді. Гедеон көптеген әйелдерінен 70 ұл өмірге әкелді. Оның Сихемдік тоқалдықтан Әбумәлік есімді ұлы болды, ол "әкеме хан" дегенді білдіреді.

In the Bible, in the contexts where it is worn, the ephod is usually described as being linen, but did not constitute complete clothing of any kind, as the Books of Samuel describe. 1 Chronicles 15 states that David was "clothed with a robe of fine linen, as were all the Levites who bore the ark [and] David also wore an ephod of linen," and 2 Samuel 6:14 that "David was wearing a linen ephod". There appears to have been a strong religious and ceremonial implication to wearing an ephod, since the 85 priests at Nob are specifically identified as being the type of people who wore an ephod; though the Masoretic Text here describes them as being linen ephods (1 Samuel 22:18) the word "linen" is not present in the Septuagint version of the passage, nor is it present when the Septuagint describes David and Samuel as girding themselves with an ephod. Therefore, some textual scholars regard its presence in the Masoretic Text as a later editorial gloss. by Jewish tradition to mean heliodor, biblical scholars believe that the ephod may have evolved into this highly ceremonial form from more primitive beginnings (the simple linen form described in the Books of Samuel), much like how the highly liturgical maniple evolved from an ordinary handkerchief. the Books of Samuel imply that whenever Saul or David wished to question God via oracular methods, they asked a priest for the ephod. The object at Nob, which must have been somewhat freestanding since another object was kept behind it, and the objects made by Gideon and by Micah from molten gold, logically cannot have just been garments. Gideon went on to make an ephod out of the gold won in battle; according to Ginzberg's The Legends of the Jews: "In the high priest's breastplate, Joseph was represented among the twelve tribes by Ephraim alone, not by Manasseh, too. To wipe out this slight upon his own tribe, Gideon made an ephod bearing the name of Manasseh. He consecrated it to God, but after his death homage was paid to it as an idol. In those days the Israelites were so addicted to the worship of Beelzebub that they constantly carried small images of this god with them in their pockets, and every now and then they were in the habit of bringing the image forth and kissing it fervently." According to the Bible, this action eventually caused the whole of Israel to turn away from God yet again and the ruin of Gideon and his family. Gideon had 70 sons from the many women he took as wives. He also had a Shechemite concubine who bore him a son he named Abimelech, which means "my father is king" .

Апокрифтік әдебиетте

Пайғамбарлардың ежелгі апокрифтік өмірбаяндарына сәйкес, Зәкәрия ибн Еходайдың қайтысынан кейін ғибадатхананың рухани қызметкерлері енді Иеміздің періштесінің көрінісін көре алмады, ефод арқылы болжам айта алмады және Киелілердің Киелісінен жауап ала алмады.