Кіріспе

Адамның Едем бағында сөйлеген тілі – яһуди дәстүріне (мидраштарда жазылғандай) және кейбір христиандар бойынша, Адамның (немесе Еваның) Едем бағында сөйлеген тілі. Ол, Құдайдың Адамға тіл қатынасу үшін қолданған тілі (құдайлық тіл) немесе Адамның барлық нәрсеге, соның ішінде Еваға ат қойған тілі деп түрліше түсіндіріледі, бұл Жаратылыс кітабының екінші баянында көрсетілген.

Орта ғасырларда көптеген яһуди түсіндірушілер Адам иврит тілінде сөйлегенін айтқан. Ортағасырлық итальян ақыны Данте Алигиери де бұл мәселені әртүрлі аспектілерден қарастырған. Жаңа заманда кейбір авторлар Адам тілінің болу мүмкіндігін талқылай берді, ал кейбіреулері оның иврит екендігі туралы пікірді сақтап қалды, ал Джон Локк сияқты басқалары күмәнмен қарады. Соңғы кезде мормондық авторлар Адам тілінің мәні туралы әртүрлі пікірлер білдірді. Эфиопия және Эритрея дәстүрлерінде ежелгі семит тілі – геэз, Адамның алғашқы және түпнұсқа тілі деп есептеледі.

Патристік кезең

Августин бұл мәселені "Құдайдың қаласы" еңбегінде қарастырады. Нақты айтылмаса да, Бабыл мұнарасы құлағанға дейін тек бір ғана адам тілі болғандығы туралы тұжырым, Хебер мен оның ұлы Пелек сақтап қалған, сондай-ақ Ыбырайым мен оның ұрпақтарына жеткен тіл – Адам қолданған тіл екенін көрсетеді.

Орта ғасырлар

Мидраш сияқты дәстүрлі яһуди түсіндірмелері Адам ата еврей тілінде сөйлегенін айтады, себебі ол Хауаға берген есімдер – Иша және Чава – тек еврей тілінде ғана мағыналы. Керісінше, Каббала «мәңгілік Тора» бар екенін болжайды, ол еврей тілінде жазылған Торадан өзгеше. Осылайша, 13 ғасырда Абрахам Абулафия жұмақта сөйленген тіл еврей тілінен мүлдем басқа болған деп есептеді және сол кезде христиан авторлары арасында да кең таралған, тілдік стимулға ұшырамаған баланың автоматты түрде еврей тілінде сөйлей бастайтыны туралы пікірді қабылдамады. Мұсылман және христиан арабтары, мысалы, Сулейман әл-Газзи, Адам мен Хауа сирия тілінде сөйлескенін жатқызады. Умберто Эко (1993) «Жаратылыс кітабы» Адам атаның тілі Адам атаның ұрпақтары тілдер шатасқанға дейін сақталған ба, әлде ол тіпті Вавилоннан бұрын табиғи түрде дами бастады ма деген мәселеде түсініксіз екенін атап көрсетеді. Данте Алигиери өзінің «De vulgari eloquentia» (1302–1305) еңбегінде осы тақырыпқа тоқталады. Ол Адам атаның тілі – құдайлық тіл, сондықтан ол өзгермейді деп мәлімдейді. Сондай-ақ, «Жаратылыс кітабында» алғашқы сөздік әрекет Адам емес, жыланға сөйлеген Хауа жасағанын айтады. Алайда, «Құдайлық комедиясында» (шамамен 1308–1320 жж.) Данте Адамның өнімі ретінде қарастырылатын басқа көзқарасқа көшеді. Бұл оның салдарынан еврей тілі өзгермейтін тіл ретінде қарастырылмады, демек оны жұмақ тілімен теңестіруге болмайды. Данте (Paradiso XXVI) еврей тілі Адам атаның тілінен туындаған деген қорытындыға келеді. Атап айтқанда, схоластикалық дәстүрде Құдайдың еврей тіліндегі басты аты – Эл, Адам атаның Құдайға арналған басқа атынан шыққан болуы керек, Данте оны І деп атайды.

Ұстаздар

Елизавета заманының ғалымы Джон Ди өзінің жеке күнделіктерінде және рухтармен байланыс жасайтын Эдвард Келлидің күнделіктерінде оккульттік немесе періштелік тілге сілтеме жасайды. Дидің күнделіктері бұл тілді "Энохиан" деп сипаттамады, оның орнына "Періштелік", "Аспан тілі", "Періштелер тілі", "Құдай Христианның алғашқы тілі", "Киелі тіл" немесе "Адам тілі" деп атады, себебі Дидің періштелерінің айтуынша, Адам жұмақта барлық нәрсеге ат қою үшін осы тілді қолданған. Кейін бұл тіл Енох тілі деп аталды, өйткені Ди Киелі кітаптағы патриарх Енохтың Ди мен Келлиден бұрын бұл тілді білген соңғы адам болғанын мәлімдеді. Голландиялық дәрігер, тіл білімі маманы және гуманист Иоганнес Горопиус Беканус (1519–1572) "Оригинес Антверпианае" (1569) еңбегінде Шелда және Меза өзендері арасындағы аймақта сөйленген Антверпен брабантының жұмақта сөйленген алғашқы тіл болғанын болжады. Горопиус жер бетіндегі ең көне тілдің ең қарапайым тіл болатынына және ең қарапайым тілде көбінесе қысқа сөздер болатынына сенді. Брабантыда латын, грек және иврит тілдеріне қарағанда қысқа сөздер көп болғандықтан, Горопиус оның ең көне тіл екенін тұжырымдады. Оның еңбегі Симон Стевиннің (1548–1620) еңбегіне әсер етті, ол "Uytspraeck van de weerdicheyt der Duytse tael" тарауында "De Beghinselen Der Weeghconst" (1586) кітабында ұқсас идеяларды жақтады.

Қарсыластар

17 ғасырда Адам тілінің болуы және оның мәні еуропалық яһуди және христиан мистикасымен, сондай-ақ алғашқы тіл білімі мамандары арасында кеңінен талқыланды. Роберт Бойль (1627–1691) еврей тілінің нәрселердің мәнін сипаттауға ең қолайлы тіл екендігіне күмән келтірді: «Мен ешқашан Мұса кітабының басындағы жануарлардың еврейше аттарының олардың мәнін түсінуде грек тіліндегі немесе басқа тілдердегі сол немесе басқа жануарлардың аттарынан гөрі айқындырақ екенін таба алмадым» (1665:45). Кейбір Соңғы күндердің қасиеттілері оны Құдайдың тілі деп санайды. Тілдерде сөйлеу (глоссолалия) қозғалыстың алғашқы жылдарында жиі кездесетін, және осы оқиғалар кезінде айтылған түсініксіз тілдің Адамның тілі екеніне көптеген адамдар сенеді. Дегенмен, бұл сенім ресми түрде қабылданбаған сияқты. Бригам Янг, Орсон Пратт және Элизабет Энн Уитни сияқты Соңғы күндердің қасиеттілерінің кейбіреулері Адам тіліндегі бірнеше сөзді уахи арқылы алғанын мәлімдеді. Соңғы күндердің қасиеттілерінің кейбіреулері Адам тілінің Софония айтқан «таза тіл» екеніне және әлемнің соңында ол адамзаттың ортақ тілі ретінде қайта жаңғырылатынына сенеді. Елші Орсон Пратт Миссури штатының Дэвис округіндегі «Адам онди Ахман» елді мекенінің атындағы «Ахман» бөлігінің Адам тілінде Құдайдың аты екенін мәлімдеді. Соңғы күндердің қасиеттілерінің ибадат дөңгелегінде бұрын «Pay Lay Ale» сөздері қолданылған. Бұл аудармасыз сөздер енді храм рәсімдерінде қолданылмайды және «Уа, Құдай, аузымнан шыққан сөздеріңді есті» деген ағылшын тіліндегі нұсқасымен алмастырылған. Кейбіреулер «Pay Lay Ale» сөйлемінің еврей тіліндегі «пе ле Эл» (פה לאל) – «Құдайға ауыз» деген сөздерден шыққан деп санайды. Соңғы күндердің қасиеттілері Адам тілінен шыққан деп есептейтін басқа сөздер: десерт («бал арасы») және Ахман («Құдай»). Мұса кітабы Адамның тілінде жазылған «естелік кітабына» сілтеме жасайды.

Гоидель тілдері

Николас Вольф 19 ғасырдағы ирланд тілінде сөйлейтін адамдар мен жарияланымдар ирланд тілінің (немесе басқа гойдель тілдерінің) еврей тілімен салыстыратын Киелі кітаптардағы алғашқы тіл екенін айтады, ал кейбіреулері оны Адамның тілі деп есептейді деп жазады.