Арчибальд Блейер: Музыкалық өңдеуші, дирижер және жазба компаниясының басшысы
Archie Bleyer
Арчибальд Блейер: американдық әнші, дирижер, жазба компаниясының басшысы. "Mouthful O'Jam" сияқты хиттердің авторы, Джон Серримен жұмыстасқан. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арчибальд Мартин Блейер (12 маусым 1909 – 20 наурыз 1989) – американдық әндерді әдестеуші, топ жетекшісі және дискілік компанияның басшысы.
American song arranger, bandleader, and record company executive
Archibald Martin Bleyer (June 12, 1909 – March 20, 1989) was an American song arranger, bandleader, and record company executive.
Ерте өмір
Блейер Нью-Йорк қаласының Куинс ауданындағы Корона аймағында дүниеге келген. Кіші Блейер жеті жасында фортепианода ойнауды бастады. 1930 жылдардың басында Блейер бірқатар әндер жазды, олар жазылып алынды, барлығы "ыстық" жаңалықтар еді, соның ішінде "Mouthful O'Jam", "Business In F" және "Business In Q". Оның оркестрімен бірге тамаша музыканттар өнер көрсетті, олардың арасында Джон Серри аға да болды, ол кейінірек көрнекті оркестр аккордеонисі ретінде танылды.
Bleyer was born in the Corona section of the New York City borough of Queens. The younger Bleyer began playing the piano when he was only seven years old. In the early 1930s, Bleyer wrote a number of songs that were recorded, all 'hot' novelty numbers, including "Mouthful O'Jam", "Business In F" and "Business In Q". Included among the instrumentalist who appeared with his orchestra was John Serry Sr., who emerged in later years as a leading orchestral accordionist.
Годфри жылдары
Блейер 1946 жылы Артур Годфридің музыкалық директоры болды және 1953 жылға дейін осы қызметте қалды. 1953 жылдың күзінде Годфри Ла Розаны эфирде жұмыстан шығарды, кейін жас әншінің "сәукелеспейтінін" айтты, бұл Годфридің танымалдылығын төмендетті. Ла Роза Годфридің ресми емес саясатына қайшы келіп, жеке менеджер жалдаған. Сол күні Годфри Блейерді жұмыстан босатты, себебі Блейер Чикаго радиосының белгілі тұлғасы Дон МакНиллдің сөздік речитативтерін жаздырғандықтан ренжіді. Дон Ширли 1955 жылы «Тональды экспрессиялар» лейблінде пайда болды. Ол сол жылдың көктемінде Топ-15 альбомына айналды, шамамен 20 000 дана сатылды, бұл джаз әртісі үшін лайықты дебют болды. Бұл Ширлидің чартқа ілескен жалғыз альбомы болды, бірақ ол 1964 жылы лейбл жабылғанға дейін оннан астам ұзақ ойнату альбомын жазды, лейблмен бірге қалды. Блейердің рок-н-роллға деген төзімділігінің де шегі болды. Ол Эверлилерді коммерциялық тұрғыдан тартымды, әдемі ұсталған топ ретінде қарады және олардың ел музыкасына ұқсас гармониялары кең аудиторияға жете алатынын түсінді, бірақ пионерлік гараж-рок гитарисі Линк Рэйге осылай қарай алмады. 1957 жылы Блейер қызының әнге деген қызығушылығына байланысты Рэйдің «Rumble» аспаптық әнін шығаруға келісті. Рэйдің Cadence-пен келісімшарты болған, бірақ 1958 жылы ол Нэшвиллде жазылған ұқсас шикі материалдан тұратын жаңа альбом ұсынғаннан кейін, Блейер аспаптық музыканың моральдық және музыкалық тұрғыдан қолайсыз екеніне көз жеткізді. Ол альбомды жасырып, Рэйдің келісімшартын бұзды. Материал британдық Rollercoaster лейблі сатып алғанға дейін ондаған жылдар бойы жарық көрмеді. Cadence 1960 жылдан бастап шамамен бір жылға созылған Candid атты джаз еншілес компаниясына ие болды (кейін бірнеше онжылдықтан кейін жаңа иелерімен қайта жандандырылды). 1962 жылы Cadence комик Вон Мидердің «The First Family» альбомымен тағы бір үлкен жетістікке қол жеткізді, онда Мидердің комедиялық этюдтері мен президент Джон Ф. Кеннедидің есімдік өнері болды. Альбом үлкен сатылым көрсетті, Кеннеди 1963 жылы қайтыс болғанға дейін одан да көп сатылды. Cadence әрқашан шектеулі суретшілер тізімін ұстады. Cadence-тің басқа да хиттеріне Джонни Тиллотсонның 14 хиті, The Chordettes-тің он хиті, Ленни Уэлчтің төрт хиті және Дон Ширлидің екі хиті кірді. 1964 жылы британдық жарылыстың бастапқы кезеңінде өзгеретін поп-музыка нарығын қабылдай алмаған Блейер Cadence лейблін және оның барлық жазбаларын (Линк Рэй альбомы сияқты өзіне қалдырған белгілі бір материалдардан басқа) сатты. Сатып алушы Cadence суретшісі Энди Уильямс болды, ол Cadence каталогын басқару үшін Barnaby Records компаниясын құрды. Блейер әйелі Джанетпен бірге оның туған қаласы Висконсин штатының Шебойган қаласына көшіп барды, онда ол 1989 жылы Паркинсон ауруының салдарынан қайтыс болды, әйелінен бір жылдан астам уақыт бұрын. Блейер масон және No. 568 Сент-Сесил ложасының мүшесі болды, Нью-Йорк қаласы.
Bleyer became Arthur Godfrey's musical director in 1946, remaining in this role until 1953. In the fall of 1953, Godfrey dismissed La Rosa on the air and later claimed the young singer "lacked humility", which diminished Godfrey's popularity. La Rosa had hired a personal manager, going against an unofficial Godfrey policy. That same day, Godfrey fired Bleyer, apparently offended when Bleyer recorded spoken recitations by Chicago radio personality Don McNeill, host of Don McNeill's Breakfast Club. Don Shirley appeared on the label in 1955 with "Tonal Expressions". It became a Top 15 album in the spring of that year, reportedly selling more than 20,000 copies, a respectable debut for a jazz artist. It was the only chart album Shirley was to enjoy, but his sales remained steady enough that he was with the label until it closed in 1964, recording more than a dozen long play releases. Bleyer also had limits to his tolerance for rock and roll. While he clearly, and correctly, viewed the Everlys as a commercially appealing, clean cut act whose country influenced harmonies could reach a vast following, he was not as tolerant of pioneer garage rock guitarist Link Wray. In 1957, Bleyer reluctantly agreed to release Wray's no frills, roaring instrumental "Rumble," in part due to his daughter's fascination with the song. Wray had a contract with Cadence, but in 1958 after he submitted a newly recorded album of similarly raw material recorded in Nashville, Bleyer was convinced the instrumental music was morally and musically inappropriate. He shelved the album and canceled Wray's contract. The material would not be released for decades until it was acquired by the British Rollercoaster label. Cadence had a short lived jazz subsidiary, Candid, which lasted for about a year from 1960 (it was reactivated under new owners several decades later). Cadence had another major hit in 1962 with comic Vaughn Meader's album The First Family, which featured Meader's comedic sketches and his peerless impersonations of President John F. Kennedy. The album was an enormous seller, as was a follow up, until Kennedy was assassinated in 1963. Cadence always maintained a small roster of artists. Other Cadence hits included 14 chart hits by Johnny Tillotson, ten by The Chordettes, four by Lenny Welch, and two by Don Shirley. In 1964, Bleyer, who was unable to accept the changing pop music market at the dawn of the British Invasion, sold the Cadence label and all its recordings (except for certain material which he kept to himself, like the Link Wray album). The buyer was Cadence artist Andy Williams, who formed Barnaby Records to manage the Cadence catalog. Bleyer moved with his wife Janet to her hometown of Sheboygan, Wisconsin, where he died in 1989 of the effects of Parkinson's disease, less than a year after his wife. Bleyer was a freemason, and a member of St. Cecile Lodge No. 568, New York City.