Кіріспе
Ұлыбританиядағы резидент компаниялар мен Ұлыбританияда тұрақты мекемелері бар компанияларға салынатын Ұлыбритания салығы. Осы мақалада «фунт» термині мен £ символы фунт стерлингті білдіреді. Ұлыбританиядағы корпоративтік салық – Ұлыбританияда тіркелген компаниялардың және Ұлыбританияда тұрақты мекемелері бар шетелде тіркелген ұйымдардың табысына салынатын салық. 1965 жылдың 1 сәуіріне дейін компаниялар жеке тұлғалармен салыстырылатын табыс салығы мөлшерлемесі бойынша салық төлейтін, сонымен қатар компаниялардан қосымша пайда салығы алынатын. 1965 жылғы Қаржы заңы компаниялар мен бірлестіктер үшін бұл құрылымды бірыңғай корпоративтік салықпен алмастырды, оның негізгі құрылымы мен қағидалары табыс салығы жүйесінен алынған. 1997 жылдан бастап Ұлыбританияның салық заңдарын жаңарту жобасы Ұлыбританияның салық заңнамасын жаңғыртуға кірісті, бастапқыда табыс салығынан бастап, ал корпоративтік салықты реттейтін заң өзгертілді, осылайша табыс салығы мен корпоративтік салық ережелері арасында айырмашылықтар пайда болды. Корпоративтік салық 1988 жылғы Табыс және корпоративтік салықтар туралы заңмен (өзгертілген) реттелді, жаңарту жобасынан бұрын. Бастапқыда классикалық салық жүйесі ретінде енгізілген, онда компаниялар өз табысына салық төлейтін, ал компаниялардың акционерлері алған дивидендтерінен табыс салығын төлеуге міндетті болды. Корпоративтік салыққа енгізілген алғашқы маңызды өзгеріс 1973 жылы дивидендтерді есептеу жүйесіне көшу болды, онда дивидендтерді алатын жеке тұлға дивиденд төлейтін компания төлеген корпоративтік салықты көрсететін табыс салығы бойынша жеңілдік алуға құқылы болды. Классикалық жүйе 1999 жылы корпоративтік салықтың алдын ала төлемі және қайтарылатын дивидендтік салық жеңілдіктері жойылған кезде қайта енгізілді. Тағы бір өзгеріс негізгі салық ставкасын үшке бөлуді қамтыды. Салық бәсекелестігінің нәтижесінде корпоративтік салықтың негізгі мөлшерлемесі 2008–2010 жылдардағы 28% -дан 2021 жылдың сәуірінен бастап 19% -ға дейін төмендетілді. Ұлыбритания үкіметі корпоративтік салық құрылымымен қатар, Еуропалық сот шешімдеріне байланысты да қиындықтарға тап болды, олардың кейбір аспектілері ЕО шарттарына сәйкес емес деп танылды.
Throughout this article, the term "pound" and the £ symbol refer to the Pound sterling. Corporation tax in the United Kingdom is a corporate tax levied in on the profits made by UK resident companies and on the profits of entities registered overseas with permanent establishments in the UK. Until 1 April 1965, companies were taxed at the same income tax rates as individual taxpayers, with an additional profits tax levied on companies. Finance Act 1965 replaced this structure for companies and associations with a single corporate tax, which took its basic structure and rules from the income tax system. Since 1997, the UK's Tax Law Rewrite Project has been modernising the UK's tax legislation, starting with income tax, while the legislation imposing corporation tax has itself been amended, the rules governing income tax and corporation tax have thus diverged. Corporation tax was governed by the Income and Corporation Taxes Act 1988 (as amended) prior to the rewrite project. Originally introduced as a classical tax system, in which companies were subject to tax on their profits and companies' shareholders were also liable to income tax on the dividends that they received, the first major amendment to corporation tax saw it move to a dividend imputation system in 1973, under which an individual receiving a dividend became entitled to an income tax credit representing the corporation tax already paid by the company paying the dividend. The classical system was reintroduced in 1999, with the abolition of advance corporation tax and of repayable dividend tax credits. Another change saw the single main rate of tax split into three. Tax competition between jurisdictions reduced the main corporate tax rate from 28% in 2008–2010 to a flat rate of 19% as of April 2021. The UK government faced problems with its corporate tax structure, including European Court of Justice judgements that aspects of it are incompatible with EU treaties.
Тарих
1965 жылға дейін компаниялар жеке салық төлеушілерге салынатын мөлшерлемелермен бірдей табыс салығынан салық төлейтін. Дивидендтерді есептеу жүйесі болды, онда компания төлеген табыс салығы, компаниядан дивиденд алған акционердің табыс салығы міндеттемесінен есепке алынған. 1949 жылы табыс салығының стандарттық мөлшерлемесі 50% құрады. Егер компания 100 фунт стерлинг дивиденд төлесе, алушы 200 фунт стерлинг тапқан және оған 100 фунт стерлинг табыс салығы төлеген болып есептелер еді – компания төлеген салық, жеке тұлға төлеуге тиіс дивиденд салығын толығымен жапқан болар еді. Бірақ, егер жеке тұлға жоғары мөлшерлеме бойынша салық төлесе ("қосымша салық" деп аталатын), қосымша салықты ол (компания емес) төлеуге міндетті болар еді. Табыс салығынан өзге, компаниялар соғыстан кейінгі Лейбористік үкімет тарапынан пайдаға салық төледі, бұл компанияларды пайданың көбірек бөлігін сақтауға ынталандыру мақсатында жасалды. Хью Гейтскеллдің 1951 жылғы бюджеті кезінде пайдаға салынатын салық, бөлінген пайдаға 50%, ал бөлінбеген пайдаға 10% болды. Жаңа Консервативтік үкімет 1951 жылдан бастап пайдаға салынатын салықты бірнеше рет төмендетті. 1957 жылға қарай салық ставкалары бөлінген пайдаға 22,5%-ға және бөлінбеген пайдаға 2,5%-ға дейін төмендеді, бірақ пайда салығы енді табыс салығынан шегерілмейтін болды. Дерик Хиткоат Аморидің 1958 жылғы наурыздағы бюджеті дифференциалдық пайда салығын, сақталған және бөлінген пайдаға қолданылатын бірыңғай пайда салығы шарасымен алмастырды. Капиталды бөлуге салынатын салықтардың біртіндеп азайтылуы және соңғы тоқтатылуы Консервативтік және Лейбористік партиялар арасындағы идеологиялық айырмашылықтарды көрсетті: Консервативтік тәсіл – капитал иелеріне пайданы бөліп, оны басқа жерде инвестициялауға мүмкіндік беру, ал Лейбористер компанияларды пайданы компанияның өзіне қайта инвестициялауға мәжбүрлеуге тырысты, бұл компанияның жұмысшыларына пайда әкелер деген үмітте.
1965 жылғы қаржы туралы заң
1965 жылғы Қаржы заңы Ұлыбритания компаниясынан дивиденд алған жеке тұлғалар мен компаниялар төленген АҚТ-ні көрсететін салық жеңілдігін алды. Жеке тұлғалар осы салық жеңілдігін табыс салығы бойынша міндеттемелерінен есептей алатын болды. АҚТ енгізілген кезде брутто дивидендтің 30% мөлшерінде (фактически төленген сомаға салық жеңілдігі қосылған) белгіленді. Егер компания жеке тұлғаға 70 фунт стерлинг дивиденд төлесе, компания алдын ала корпоративтік салықтан 30 фунт стерлинг төлейді. Акционер 70 фунт стерлинг ақшалай төлемді, сондай-ақ 30 фунт стерлинг салық жеңілдігін алады; осылайша, жеке тұлға 100 фунт стерлинг тапқан болып есептеледі және оған 30 фунт стерлинг салық төленген болып саналады. Компания төлеген АҚТ соңғы «негізгі» корпоративтік салық есебінен шегеріледі. Егер жеке тұлғаның дивидендтен төленген салық сомасы салық жеңілдігінен кем болса – мысалы, оның табысы салық төлеуге жеткіліксіз болса (1973–1974 жылдары 595 фунт стерлингтен төмен болса) – ол компания төлеген 30 фунт стерлинг салықтың бір бөлігін немесе барлығын қайтарып алуға құқылы болады. Өтемақы толық емес болды, себебі компания 52% салық төлейді (шағын компаниялар үшін мөлшерлемелер төмен, бірақ АҚТ мөлшерлемесінен жоғары). Сондай-ақ, акциялармен айналысатын делдалдар мен өмірді сақтандыру компанияларының кірісінің бір бөлігінен басқа, дивиденд алған компанияға салық салынбады. Зейнетақы қорлары мен басқа салықтан босатылған компаниялардың салық жеңілдіктерін қайтару мүмкіндігі дереу тоқтатылды, ал жеке тұлғалар үшін – 1999 жылдың сәуірінен бастап. Жоғарыда сипатталған 1,5 миллион фунт стерлингтік гипотетикалық табыс 1,2 миллион фунт стерлингке дейін төмендеді, табыстың 20% азайды, себебі салықты қайтару мүмкіндігі болмайды.
Корпорациялық салықтың алдын ала төленуін жою
1999 жылдың 6 сәуірінен бастап ACT жойылды. Алдын ала корпоративтік салық төлеумен байланысты төлемдер ағынын сақтау үшін, «ірі» компаниялар (корпоративтік салық түсімдерінің көп бөлігін құрайды) салық төлеу үшін тоқсандық үлестеме схемасына жатады. Бұл көрінетін өсім ACT схемасы бойынша дивидендтер енді табыс салығынан босатылмауымен байланысты болды. 1979 жылғы консерваторлық бюджетте Джеффри Хоу шағын компаниялардың салық ставкасын 40%-ға дейін төмендетті, ал 1982 жылғы бюджетте оны тағы да 38%-ға дейін төмендетті. 2000 жылдың сәуірінен бастап 0 фунттан 10 000 фунтқа дейінгі табысқа 10% бастапқы ставка енгізілді. Шекті жеңілдік қолданылды, яғни 10 000 фунттан 50 000 фунтқа дейінгі табысы бар компаниялар бастапқы ставка мен шағын компаниялар ставкасының арасындағы мөлшерлеме (2000 жылы 19%) төледі. 2002 жылғы бюджетте бастапқы ставка нөлге дейін төмендетілді, сондай-ақ шекті жеңілдіктер де осылай қолданылды. Бұл компаниялардың тіркелу санының айтарлықтай өсуіне әкелді, себебі бұрын дербес жұмыс істеген және табысына табыс салығын төлеген, 5000 фунттан астам табысқа ие болған кәсіпкерлер 10 000 фунтқа дейінгі табысқа корпоративтік салық ставкасы 0% болатындықтан қызығушылық танытты. Бұрын дербес жұмыс істегендер енді пайданы жалақы емес, дивидендтер түрінде бөле алады. 50 000 фунттан төмен пайдасы бар компаниялар үшін корпоративтік салық ставкасы 0% пен 19% аралығында өзгеретін. Дивиденд төлеуге базалық ставка бойынша салық есептегісі қосылғандықтан, алушы базалық ставка бойынша шекті табыстан аспаса, қосымша салық төленбеді. Осылай жұмыс істейтін жеке тұлғалар мүлдем салық төлемеуі мүмкін болды, бұл үкімет тарапынан әділетсіз салықтан қашу деп есептелді, соның салдарынан корпорация емес тарату ставкасы енгізілді. Бұл компания шағын компаниялар ставкасынан төмен салық төлеген жағдайда (2004 жылы 19%), корпорация емес тұлғаларға (мысалы, жеке тұлғаларға, трасттарға және қайтыс болған адамдардың мұрагерлеріне) төленген дивидендтерге қосымша корпоративтік салық салынатынын қамтамасыз етті, бұл корпоративтік салықты 19%-ға дейін жеткізді. Мысалы, 10 000 фунт пайда тапқан компания жеке тұлғаға 6000 фунт, ал басқа компанияға 4000 фунт дивиденд төлесе, 6000 фунтқа 19% корпоративтік салық төлейді. Бұл шара шағын бизнестің тіркелу санын едәуір төмендеткенімен, 2006 жылғы бюджетте канцлер шағын бизнестің корпорация арқылы салықтан қашуы әлі де маңызды мәселе екенін айтты және бастапқы ставканы толығымен жойды.
Салық салынатын пайда және бухгалтерлік пайда
Салық салынатын пайданы есептеудің бастапқы нүктесі салықтан бұрынғы пайда болып табылады (өмірді сақтандыру компаниясынан басқа). 1993 жылға дейін корпоративтік салықты есептеу ережелері табыс салығымен бірге жүргізілді, бірақ сол жылы пайданы есеп беруді жалпы қабылданған бухгалтерлік тәжірибеге сәйкес келтіру үшін алғашқы заңдық норма енгізілді. Дегенмен, соттар бұрыннан-ақ саудалық пайданы жалпы бухгалтерлік ережелерді қолдану арқылы есептеуді талап ете бастаған болатын. 1993 жылғы Қаржы заңы валюталық табыстар мен зияндарға салық салуды компанияның қаржылық есептілігіндегі олардың көрсетілуімен үйлестіретін ережелерді енгізді. 1994 жылғы Қаржы заңында қаржы құралдары үшін ұқсас ережелер болды, ал 1996 жылғы Қаржы заңы несиелік қатынастардың көп бөлігін бухгалтерлік есеппен сәйкестендірді. 1997 жылғы Қаржы заңында жалға алу сыйлықақысына қатысты да осыған ұқсас жағдай қарастырылды. Бір жыл өткен соң, 1998 жылғы Қаржы заңы одан да әрі барып, салық салынатын саудалық табыс (Ллойд корпоративтік атына немесе өмірді сақтандыру компаниясына түсетіннен басқа) және жалға беру қызметінен алынған табыс, егер заңда немесе сот шешімінде басқаша көзделмесе, жалпы қабылданған бухгалтерлік тәжірибе ("GAAP") бойынша есептелген пайдаға тең екенін нақтылады. Бұл 2004 жылғы Қаржы заңымен күшейтілді, онда инвестициялық бизнеспен айналысатын компаниялар басқару шығындарын есепке алуға құқылы болған жағдайда, олар қаржылық есептіліктің деректеріне сүйене отырып есептеледі.
Халықаралық қаржылық есептілік стандарттары
2005 жылдан бастап Еуропалық Одақта тізілген барлық компаниялар қаржылық есептемелерін Еуроодақ өзгерткен "Халықаралық қаржылық есептілік стандарттарын" (ХҚЕС) қолдана отырып дайындауға міндетті. Ұлыбританияның басқа компаниялары да ХҚЕС-ті қабылдауға құқылы. Корпорациялық салық заңнамасы өзгеріп жатыр, сондықтан болашақта ХҚЕС бойынша есептелген табыс көбінесе сақталады. Бірақ, ХҚЕС-ті және Ұлыбританияның жалпыға қабылданған есептік принциптерін (ЖҚЕП) қолданатын компаниялар арасындағы салық арбитражының алдын алу үшін кейбір қаржылық құралдар мен басқа да шараларға ерекше назар беріледі.
Қауіпсіздік
Салық төлеуден жалтарды Ұлыбритания үкіметі "Парламент ешқашан көздемеген салық артықшылығын алу үшін салық жүйесінің ережелерін бұрмалау" деп анықтайды. Көптеген басқа елдерден өзгеше, Ұлыбританиядағы салық мамандарының көпшілігі заңгер емес, бухгалтерлер болып табылады. 2013 жылға дейін Ұлыбританияда корпоративтік салыққа қатысты жалпы сақтыққа қарсы ереже ("GAAR") болған жоқ. Дегенмен, ол бағалы қағаздармен жасалатын мәмілелерге қатысты табыс салығынан жалтарды болдырмау ережесін қабылдады және содан бері оған түрлі "мини GAAR" ережелері қосылды. Ең белгілі "мини GAAR" қарыз "рұқсат етілмейтін мақсатта" берілген жағдайда төленген сыйақыны есепке алуға жол бермейді. 2013 жылы үкімет салық төлеуден жалтарды тәуекелін басқару үшін жалпы салық төлеуден жалтарды болдырмау ережесін енгізді. 2004 жылғы Қаржы заңы – Ұлыбританиядағы осындай алғашқы ереже. Ал 2005 жылғы Қаржы заңы ашықлау ережелері күшіне енгенге дейін күтілгеннен бұрын тоқтатылған салық төлеуден жалтарды схемаларының бірнеше мысалын көрсетті.
Көбірек табыс қажет
ХХІ ғасырдың басында үкімет корпоративтік салықтан түсетін табысты арттыруға тырысты. 2002 жылы мұнай және газ өндірумен айналысатын кәсіпорындардың табысына 10% қосымша салық енгізілді, сондай-ақ өмірді сақтандыру компанияларына қатысты шаралар да жалғастырылды. Алғаш рет жарияланғанда (2005 жылғы Қаржы (№3) заң жобасы ретінде) Legal & General компаниясы қор биржасына оның құны 300 миллион фунт стерлингке төмендегенін хабарлады, ал Aviva (Norwich Union) салық өзгерістерінен полис иелері 150 миллион фунт стерлингтей шығын көретінін мәлімдеді.
Төлем әдісі
Корпорациялық салықты жинау құқығы жыл сайын парламенттің қабылдауы тиіс, әйтпесе оны жинауға заңдық негіз болмайды. Ағымдағы қаржы жылы үшін (әр жылдың 1 сәуірінен бастап) салық, кезекті қаржы заңдары арқылы белгіленеді. Салық компанияның есеп беру кезеңіне қатысты есептеледі, ол әдетте компания есептерін дайындау үшін қолданылатын 12 айлық кезең болып табылады. Корпорациялық салықты Ұлыбританиялық Салық және Бажыл басқармасы (HMRC) басқарады.
Бағалау
Корпорациялық салық компанияның таза табысынан алынады. Ол тікелей салық ретінде компанияның мойнына жүктеледі. 1999 жылға дейін компанияға HMRC салық салуды белгілемесе, корпорациялық салық төленуге тиіс болған жоқ. Дегенмен, компаниялар дұрыс соманы есептеу үшін белгілі бір мәліметтерді HMRC-ге беруге міндетті болды. Бұл 1999 жылдың 1 шілдесіне немесе одан кейін аяқталатын есептік кезеңдер үшін өзгерді, ол кезде өзін-өзі бағалау жүйесі енгізілді. Өзін-өзі бағалау салық декларациясы есептік кезең аяқталғаннан кейін 12 ай ішінде HMRC-ге тапсырылуы керек (бірақ салық осы мерзімге дейін төленуі тиіс). Егер компания белгіленген мерзімге дейін декларация тапсырмаса, ол айыппұл төлеуге жауапты болады. Бірақ, практикада олар тағы алты ай күтеді. Сондай-ақ, компания жасай алатын ең көп таралған талаптар мен таңдаулар оның салық декларациясының құрамында болуы керек, олар есептік кезең аяқталғаннан кейін екі жыл ішінде жасалуы тиіс. Демек, есеп беруді бір жылдан астам кешіктірген компания тек кешіктіру айыппұлдарымен ғана емес, сонымен қатар осы талаптар мен таңдауларды жасау мүмкіндігінен де айырылады. 2004 жылдан бастап жаңа компаниялар өздерінің құрылғаны туралы HM Revenue & Customs-қа хабарлауға міндетті, алайда HMRC Компаниялар тізілімінен жаңа компаниялардың тіркелуі туралы хабарламалар алады.
Шығыстар бойынша жеңілдіктер
Тікелей шығыстардың көп бөлігі салық салынатын табысты және салық салынатын кірісті есептеу кезінде шегеріледі. Назарда ұстау керек ерекшеліктердің бірі – клиенттерді тойтарыс етуге кеткен шығындар. Инвестициялық бизнеспен айналысатын компаниялар салық салынатын табысын есептеу кезінде "басқару шығындары" деп аталатын белгілі бір жанама шығыстарды шегеруге құқылы. Өмірді сақтандыру компанияларына, I-E негізінде салық төлейтін болса, олардың негізгі өмірді сақтандыру және жалпы аннуитет бизнесіне байланысты шығыстарына да осыған ұқсас жеңілдік қолданылады.
HM Revenue and Customs тергеу өкілеттігі
HMRC есеп беру кезеңінің аяқталуынан кейін бір жыл өткен соң, декларацияны тексеруге бір жыл мерзімі бар. Егер декларация кешіктірілсе, бұл мерзім ұзартылады. HMRC декларация бойынша барлық сұрақтары шешілгенге дейін тексеру жалғасады. Алайда, компания тексерудің артық кешіктірілгенін санаса, кіріс салығы комиссарларына тексеруді жабу туралы шағымдануға құқылы. Егер тараптардың бірі төленуге тиіс салық сомасына қатысты дау тудырса, олар кіріс салығының Бас немесе Арнайы комиссарларына шағымдана алады. Заң мәселелері бойынша шағымдар Жоғары сотқа (Шотландияда – Сессиялық сотқа), содан кейін Апелляциялық сотқа, ал соңғы рет, рұқсат алған жағдайда, Лордтар палатасына берілуі мүмкін. Алайда, фактілерге қатысты шешімдер міндетті болып табылады және егер ақылға қонымды комиссар мұндай шешім қабылдамаған болса ғана шағымдануға болады. Тексеру жабылғаннан кейін немесе тексеруді бастау мерзімі өткеннен кейін, HMRC өткен жылды тек қана сол кезде белгілі болмаған мәселе туралы хабардар болған жағдайда немесе алаяқтық немесе салғырттық болған жағдайларда ғана қайта аша алады. Алаяқтық немесе салғырттық жағдайларында, 20 жылға дейінгі кезеңдерді қайта қарау мүмкін. HMRC тексеруін аяқтағаннан кейін немесе соттар мәселені түпкілікті шешкеннен кейін, салық төлеуші декларациясын өзгертуге және, қажет болса, бағалау түпкілікті және қорытынды болар алдында қосымша талаптар мен таңдаулар жасауға 30 күні бар. Егер тексеру жүргізілмесе, бағалау салық органы тексеруді жүргізе алатын мерзім өткеннен кейін түпкілікті және қорытынды болады.
Қос салық салудан босату
Компанияға бұрыннан салық салынған кіріс түскен кезде қосарланған салық салу қаупі туындайды. Бұл дивидендтер түріндегі табыс болуы мүмкін, ол басқа компанияның салықтан кейінгі табысынан төленген және оған салық ұсталып қалған болуы мүмкін. Немесе компанияның өзі шетелдік салықтан зардап шеккен болуы мүмкін, мысалы, ол өзінің саудасының бір бөлігін шетелдегі тұрақты мекеме арқылы жүргізгендіктен немесе басқа түрдегі шетелдік табыс алғандықтан. Ұлыбритания дивидендтері үшін қосарланған салық салудан құтылу үшін олар көптеген компаниялар үшін салықтан босатылады: акция сатумен айналысатын компаниялар ғана оларға салық төлейді. Егер қосарланған салық салу шетелдегі салық салғандықтан туындаса, шығын немесе салық жеңілдігі түрінде көмек көрсетіледі. Шығын жеңілдігі шетелдік салықты салық есептеуінде шегерім ретінде қарауға мүмкіндік береді. Салық жеңілдігі Ұлыбританияның салық міндеттемесінен шегеріледі, бірақ шетелдік табыс бойынша Ұлыбританияда төленген салық сомасына дейін ғана шектеледі. Жердегі жинақтау жүйесі де бар, сондықтан жоғары салық ставкалары бар елдерде төленген шетелдік салық, төмен салық ставкалары бар елдерден алынған салық салынатын табысқа есептелуі мүмкін. 2009 жылдың 1 шілдесінен бастап, көптеген Ұлыбританиядан тыс дивидендтерді корпоративтік салықтан босатуға жаңа ережелер енгізілді, сондықтан осы күнден кейін Ұлыбританиядан тыс дивидендтерге қатысты қосарланған салық салу ережелерінің қолданылуы азаяды.
Жоғалтулар бойынша көмек
Компанияның есептеулеріндегі әр түрлі зиян түрлерін өтеуге қатысты егжей-тегжейлі және жеке ережелер бар. Осы ережелер туралы толық мәліметтерді мына жерден табуға болады: Ұлыбританиядағы корпоративтік салық бойынша зиянды өтеу.
Топтық жеңілдіктер
Ұлыбританияда салықтық шоғырландыруға рұқсат берілмейді, онда топтағы компаниялар салық мақсатында бір ғана ұйым ретінде қарастырылады. Салықтық консолидацияның басты артықшылығы – топтағы бір ұйымның салықтық зияны автоматты түрде басқа ұйымның салықтық табысына есептеледі. Оның орнына Ұлыбританияда "топтық жеңілдік" деп аталатын залалдарды өтеу түріне рұқсат беріледі. Егер компанияның есептік кезеңде туған зияны (капиталдық зияннан басқа, немесе D кестесінің V немесе VI тармағы бойынша туған зияннан басқа) сол кезеңдегі басқа салық салынатын табысынан артық болса, ол осы зиянды сол есептік кезеңде жеткілікті салық салынатын табысы бар топ мүшесіне беруге құқылы. Зиянды алған компания оны өзінің салық салынатын табысынан азайтуға болады. Мұнай және газ өндіру саласындағы компаниялар өздерінің мұнай және газ өндіру қызметінен түскен табысқа қатысты топтық жеңілдікті қабылдамауы мүмкін.
Компания Ұлыбритания корпорациялық салығын төлейтін болса және оның меншігінде кем дегенде 5% акциясы бар компаниялардың консорциумына тиесілі болса, онда консорциумдық жеңілдікке рұқсат беріледі, егер консорциум мүшелерінің жалпы үлесі кем дегенде 75% акцияны құраса. Консорциум компаниясы зиянды беруге немесе қабылдауға тек консорциум тобының әрбір мүшесіне тиесілі үлеске пропорционалды түрде ғана құқылы.
Корпорациялық салық реформасы
Корпорациялық салық реформасына қатысты бірнеше ұсыныс жасалды, бірақ олардың небары бірі ғана қабылданды. 2001 жылдың наурыз айында үкімет «Шағын бизнес салық салуды қарастыру: техникалық ескерту» жариялады, онда шағын компаниялар үшін корпорациялық салықты оңайлату, салық мақсаттары үшін олардың табысын есептік көрсеткіштерімен жақындату қарастырылды. Сол жылдың шілде айында үкімет «Ірі бизнес салық салуы: Үкімет стратегиясы және корпорациялық салық реформалары» атты консультациялық құжатты жариялады. Онда корпорациялық салықтарды жаңғырту стратегиясы және компаниялардың иелігіндегі маңызды үлестерден алынған капитал табысына жеңілдік беру туралы ұсыныстар баяндалды. 2002 жылдың тамызында «Корпорациялық салық реформасы – Консультациялық құжат» жарияланды, онда кестелік жүйені жою бойынша бастапқы ұсыныстар келтірілді. 2003 жылдың тамызында «Корпорациялық салық реформасы – Консультациялық құжат» жарияланды, онда кестелік жүйені толығымен жою мүмкіндігі одан әрі талқыланды, сондай-ақ капиталға берілетін салық жеңілдіктері (салық амортизациясы) жүйесін жою мәселесі де қарастырылды. Бұл құжатта 2004 жылғы Қаржы заңында қабылданған ұсыныстар да ұсынылды.