Элинор Глин: Романдық туындылардың авторы және «It Girl» концепциясын қалыптастырушы

Кіріспе

Британдық романист және сценарист (1864–1943)

Элинор Глин (Сазерленд; 17 қазан 1864 – 23 қыркүйек 1943) – романтикалық көркем әдебиетке маманданған британдық романист және сценарист. Оның шығармалары сол кезде скандалды болып саналған, бірақ қазіргі стандарттармен қарағанда олардың әсері шамалы. Ол "it girl" (сәнге енген қыз) түсінігін танымал етті және 20 ғасырдың басындағы халық мәдениетіне, сондай-ақ Рудольф Валентино, Глория Свансон және әсіресе Клара Боу сияқты танымал Голливуд жұлдыздарының мансабына зор ықпал етті.

Балалық шағы және отбасылық тарихы

Элинор Сазерленд 1864 жылдың 17 қазанында Джерси аралының Сент-Хелиер қаласында дүниеге келген. efn Сазерлендтер Дэвид Сазерлендтен тараған, ол Камбусавидің лаирды болған, Якобиттердің 3-ші лорды Даффустың кіші інісі Александр Сазерлендтің ұлы деп есептеледі. Шотландия жұрты ретінде сипатталатын ол кісінің ұрпақтары. 1827 жылы 6-шы лорд Даффус 1770 жылдары Сазерленд графына иеліктерін сатқан қазіргі Канадалық Сазерлендтерден мұрагерлік алғандығы, олардың туыстығы алыс болғанын немесе Камбусавидің лаирды заңды бала болмағанын көрсетеді. Жасынан Элинорды әжесі Люси Энн Сондерс (құрметті Уиллкокс), 1803 жылы Эммет көтерілісін басуға көмектескен Ирландия полициясының судьясы сэр Ричард Уиллкокстің қызы тәрбиелеген. Ричардтың ағасы Джозеф те Жоғарғы Канадаға көшіп, онда алғашқы оппозициялық газеттердің бірін шығарды, еркіндікке ұмтылып, 1814 жылы бүлікші болып қайтыс болды. Ағылшын-ирланд әжесі жас Элинорды жоғары қоғамның әдет-ғұрыптарымен таныстырды. Бұл оқу оған Еуропаға оралғанда аристократиялық ортаға кіруге мүмкіндік берді, сонымен қатар 1920 жылдары Голливудта жұмыс істеген кезде стиль және асыл тұқым туралы сарапшы ретінде танылды. Оның анасының әкесі Томас Сондерс (1795–1873) бірнеше ғасыр бойы Букингемширдегі Питчкотт иелігіне ие болған Сондерс отбасының тікелей ұрпағы болды. Отбасы Гюльфте жеті жыл бойы Гюльф университетіне жақын орналасқан тас үйінде тұрды. Оның келесі білімі өгей әкесінің үйінде тәрбиешілердің қолында болды. Олардың Марго және Джульет есімді екі қызы болды, бірақ некелері өзара түсінбеушілікке байланысты ажырасты. Глин 1900 жылы жазумен айналыса бастады, алғашқы туындысы "Дүние" газетінде жарияланған "Элизабеттің сапары" романы болды. 1908 жылдан бастап күйеуі қарызға батқандықтан, Глин өмірлік деңгейін сақтау үшін жылына кем дегенде бір роман жазды. Оның некесі қиындыққа толы болды, ол британдық аристократтармен қарым-қатынас жасады. Оның "Үш апта" романы, балқандық патшайымның жас британдық аристократты азғыру туралы, Роксбург герцогының інісі лорд Алистер Иннес Кермен болған, он алты жас кіші қарым-қатынасынан шабыттанған деп есептеледі, бұл Эдвард дәуірінің қоғамын дүр сілкіндірді. Глин 1907-1916 жылдар аралығында Үндістанның бұрынғы вице-королі лорд Керзонмен ұзақ қарым-қатынаста болды. Бұл қарым-қатынас сегіз жылға созылды және 1915-16 жылдары аяқталды. Сурет әлі де оның отбасында сақталып отыр. Глин әйел оқырмандарына арналған, кейде эротикалық, романтикалық туындылардың авторы болды, бұл сол кездегі радикалды идея еді. "Адам және сәт" (1914) романында қолданған сөздері жиі жыныстық қатынас немесе тартымдылықты білдіретін эвфемизм ретінде қате түсініледі. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Глин Францияда әскери тілші болып жұмыс істеді. Соғыстан кейін Глин өзінің "Ұлы сәт" романының түсірілуі үшін Голливудқа барды. Ол Famous Players–Lasky өндіріс компаниясынан сценарий жазу үшін Англиядан шақырылды. Ол Cosmopolitan және басқа да Hearst басылымдарында әйелдерге қалай еркектерін ұстауға және денсаулық пен сұлулық туралы кеңес берді. "Элинор Глиннің жазу жүйесі" (1922) сол кездегі Голливуд студиялары мен журнал редакторлары үшін жазу туралы түсінік береді. Глин 1920 жылдардың ең танымал әйел сценаристтерінің бірі болды. Оның 28 әңгіме немесе сценарий жазу жұмысы, үш продюсерлік жұмысы және екі режиссерлік жұмысы бар. Оның алғашқы сценарийі "Ұлы сәт" деп аталды және Глория Свонсон рөлін сомдады. Глин 1920 жылдары көптеген сценарийлерге жауапты болды, соның ішінде "Алты сағат" (1923) және оның "Үш апта" романының (1924) фильмге түсірілген нұсқасы. 1927 жылғы "Бұл" фильмінің авторы, адаптаторы және қосымша продюсері ретінде танылғаннан басқа, ол камео рөлде де ойнады. Фильм қызыл шашты адамдардың ықыласын көрсету үшін түсірілді. Глин 1929 жылы салық талаптарына байланысты Англияға қайтып келді. Отанына оралғаннан кейін ол өзінің жеке өндіріс компаниясын, Elinor Glyn Ltd. құруға кірісті. Оның отбасы 1924 жылы Elinor Glyn Ltd. компаниясын құрды, ол өзінің авторлық құқығына қол қойды, фирмадан табыс алды және кейінірек өмірде аннуитет алды. Фирма кросс-медиа брендтің алғашқы ізашарларының бірі болды. Компанияны құрғаннан кейін ол кинорежиссер ретінде де жұмыс істей бастады. Өзінің қаржысынан төлеп, ол 1930 жылы "Кенуинг Мэн" фильмін түсірді, ол ер адамдарды жыныстық асыраушылар ретінде дәстүрлі көзқараспен көрсетті. Жоба сәтсіз аяқталды, сценарист Эдвард Ноблок жұмыстың шығарылуына кедергі келтіру үшін Глинге сот процесін бастады. Elinor Glyn Ltd. 1930 жылы тағы бір фильм, "Нәрселердің бағасы" фильмін жасады, ол да сәтсіз аяқталды және АҚШ-та көрсетілген жоқ. Компаниясы сәтсіздікке ұшырап, қаржысы таусылғаннан кейін Глин кинодан шығып, өзінің бірінші құмарлығына, роман жазуға ден қоюға шешім қабылдады. Ол Golders Green крематориында өрттелді. Оның күлі колумбарийдің батыс жағындағы еврей қасиетінің есігінің үстінде сақталған.

Elinor Sutherland was born on 17 October 1864 in Saint Helier, Jersey, in the Channel Islands. efn|The Sutherlands were descended from David Sutherland, Laird of Cambusavie, allegedly a son of Alexander Sutherland, a younger brother of the Jacobite 3rd Lord Duffus, who is described in The Scots Peerage as having died without issue. The fact that the 6th Lord Duffus inherited in 1827 over the now Canadian Sutherlands, who sold their estates in the 1770s to the Earl of Sutherland, probably means that the relationship was more distant, or if the same, that the Laird of Cambusavie was illegitimate. Here, young Elinor was taught by her grandmother, Lucy Anne Saunders (née Willcocks), daughter of Sir Richard Willcocks, a magistrate in the early Irish police force, who helped to suppress the Emmet Rising in 1803. Richard's brother Joseph also settled in Upper Canada, publishing one of the first opposition papers there, pursuing liberty, and dying a rebel in 1814. The Anglo Irish grandmother instructed young Elinor in the ways of upper class society. This training not only gave her an entrée into aristocratic circles on her return to Europe, it also led to her reputation as an authority on style and breeding when she worked in Hollywood in the 1920s. Her grandfather on her mother's side, Thomas Saunders (1795–1873) was a direct descendant of the Saunders family who had possessed Pitchcott Manor in Buckinghamshire for several centuries. The family lived in Guelph for seven years at a stone home that still stands near the University of Guelph. Her subsequent education at her stepfather's house was by governesses. The couple had two daughters, Margot and Juliet, but the marriage foundered on mutual incompatibility. Glyn began writing in 1900, starting with Visits of Elizabeth, serialised in The World, As Glyn's husband fell into debt from around 1908, she wrote at least one novel a year to keep up her standard of living. Her marriage was troubled, and Glyn began having affairs with various British aristocrats. Her novel Three Weeks, about a Balkan queen who seduces a young British aristocrat, was allegedly inspired by her affair with Lord Alistair Innes Ker, brother of the Duke of Roxburghe, sixteen years her junior, which scandalized Edwardian society. Glyn had a long affair between circa 1907 and 1916 with Lord Curzon, the former Viceroy of India. efn|Their affair lasted eight years and collapsed circa 1915–16. efn|The painting is reportedly still owned by her family. Glyn pioneered risqué, and sometimes erotic, romantic fiction aimed at a female readership, a radical idea for its time. In her novel The Man and the Moment (1914), Her use of the word is often erroneously taken to simply be a euphemism for sexuality or sex appeal. During World War I, Glyn became a war correspondent, working in France. After the war, Glyn went to Hollywood, for the filming of her novel The Great Moment. She was brought over from England to write screenplays by the Famous Players–Lasky production company. She wrote for Cosmopolitan and other Hearst press titles, advising women on how to keep their men and imparting health and beauty tips. The Elinor Glyn System of Writing (1922) gives insights into writing for Hollywood studios and magazine editors of the time. Glyn was one of the most famous women screenwriters in the 1920s. She has 28 story or screenwriting credits, three producing credits, and two credits for directing. Her first script was called The Great Moment and starred Gloria Swanson. Glyn was responsible for many screenplays in the 1920s, including Six Hours (1923) and the film version of her novel Three Weeks (1924). In addition to being credited as an author, adapter, and co producer on the 1927 film adaptation of It, she also made a cameo appearance. The film was a comedy vehicle to demonstrate the supposed passion of red haired people. Glyn returned home to England in 1929 in part because of tax demands. With her return she set out to form her own production company, Elinor Glyn Ltd. Her family had established a company in 1924, Elinor Glyn Ltd, to which she signed her copyrights, receiving an income from the firm and an annuity in later life. The firm was an early pioneer of cross media branding. After she started the company, she began working as a film director as well. Paying out of her own pocket, she directed Knowing Men in 1930, which showed a more traditionalist view of men as sexual harassers. The project was a disaster, and the screenwriter Edward Knoblock sued Glyn so that the work could not be released. Elinor Glyn Ltd produced a second film in 1930, The Price of Things, which was also unsuccessful and was never released in the US. As her company failed and she exhausted her finances, Glyn decided to retire from film work and instead focus on her first passion, writing novels. and was cremated at Golders Green Crematorium. Her ashes lie above the door to the Jewish Shrine at the west end of the columbarium.

Сценарий авторы

1921: Ұлы сәт (реж. Сэм Вуд)
1922: Әлем – сахна (реж. Колин Кэмпбелл)
1924: Қалай әйелге тәрбие беруге болады (реж. Монта Белл)
1925: Бір ғана нәрсе (реж. Джек Конвей)
1927: Рици (реж. Ричард Россон)
1928: Үш демалыс күні (реж. Кларенс Г. Баджер)
1930: Мұндай адамдар қауіпті (реж. Кеннет Хокс)