Кіріспе
Тойнби залы – Лондонның шығыс бөлігіндегі кедейліктің себептері мен салдарымен күресетін қайырымдылық ұйымы. 1884 жылы құрылған, ол Комерциялық көшеде, Спайтфилдс ауданында орналасқан және бүкіл әлемдік қоныстану қозғалысының алғашқы университетке байланысты мекемесі болды – байлар мен кедейлерді өзара тәуелді қоғамда жақынрақ бірге өмір сүруге ұмтылған реформалық әлеуметтік бағдарлама. Ол экономикалық тұрғыдан қиын жағдайдағы Шығыс Ендте Хенриетта мен Сэмюэл Барнетттер құрған, ал оның аты олардың досы және әріптес реформаторы, Оксфорд тарихшысы Арнольд Тойнбидің құрметіне берілген, ол бір жыл бұрын қайтыс болған. Тойнби залы барлық әлеуметтік және қаржылық жағдайдан келген адамдар арасындағы қашықтықты қысқартуға, кедейліктен азат болашаққа жету мақсатында жұмыс істеуде.
Toynbee Hall is a charitable institution that works to address the causes and impacts of poverty in the East End of London and elsewhere. Established in 1884, it is based in Commercial Street, Spitalfields, and was the first university affiliated institution of the worldwide settlement movement—a reformist social agenda that strove to get the rich and poor to live more closely together in an interdependent community. It was founded by Henrietta and Samuel Barnett in the economically depressed East End, and was named in memory of their friend and fellow reformer, Oxford historian Arnold Toynbee, who had died the previous year. Toynbee Hall continues to strive to bridge the gap between people of all social and financial backgrounds, with a focus on working towards a future without poverty.
Тарих
1873 жылы Самуэль Барнетт әйелі Генриеттамен үйленгеннен кейін көп ұзамай Лондонның шығыс бөлігіндегі Уайтчепель ауданына көшіп келді. Барнетт Сент-Джуд шіркеуінің викарі болды, онда ол кедейлікті өз көзімен көрді. Виктория дәуірінің соңындағы Уайтчепель тығыз қоныстанған тұрғын үйлермен және жоғары қылмыстық белсенділікпен белгілі болды. Уайтчепель ауданында бес жасқа дейінгі балалардың өлім-жітімі шамамен 60% құрады, бұл негізінен тұру жағдайларының қиындығына байланысты болды. Чарльз Бут, тағы бір әлеуметтік реформатор, Лондонды сегіз әлеуметтік топқа бөліп картаға түсірді, соның салдарынан Шығыс шетінде тұратын адамдардың шамамен 70% ең төменгі үш топқа жататынын анықтады. Уайтчепель сонымен қатар көптеген иммигранттардың қоныстанған жері болды. 19 ғасырдағы Ирландиядағы Ұлы ашаршылық көптеген ирландтардың Уайтчепелге көшіп келуіне себеп болды. Сондай-ақ, сол кездегі Батыс Еуропадағы қуғын-сүргіннен қашып келген көптеген еврей иммигранттары Уайтчепелде қоныстанды. Барнеттер шіркеудегі лауазымдарын Уайтчепель аймағын жақсарту үшін пайдаланды. Олар шіркеу кітапханасын салып, көркемөнер көрмелерін ұйымдастырды, университет оқытушыларын шақырды және қауым мүшелерін байлардың үйлеріне және университеттерге экскурсияға алып шықты. Барнеттер сонымен қатар, шенеуніктерді санитарлық жағдайды жақсартуға, тұрғын үй салуға және ойын алаңдары мен жуу орындарын көбейтуге шақырып отырды. Осы идеялар мен университеттердің қолдауымен Барнетт әлемдегі алғашқы қоныс үйі – Тойнби залын құрды. Тойнби залы 1884 жылғы Рождество қарсаңында есігін ашты. Самуэль Барнетт залдың басқарушысы болып тағайындалды, ал Оксфорд пен Кембридж университеттерінің студенттері залде жұмыс істеуге келді. Уақыт өте келе Тойнби залы көптеген білім беру бағдарламаларын іске асырды. Ашылу салтанатында Тойнби залы Университеттерді кеңейту қоғамының дәрістерін ұсынды. Бұл дәрістерді университет профессорлары оқыды. Бағдарламаның ең гүлденген кезеңінде, 1890 жылдары, 134-тен астам тақырып бойынша сабақтар өткізілді, олардың ішінде әдебиет, зоология, этика, философия және т.б. кірді. Білім беруді одан әрі дамыту үшін музыка, өнер, тарих және ғылым сияқты әртүрлі салаларда 36 қоғам немесе клуб құрылды. Сэмюэл Барнетттің айтуынша, олар «оқытуға да, үйренуге де, беруге де, алуға да келді». Тойнби залы құтқару армиясының күш-жігерінде көрінгендей, қауымдық орталықтың христиан дінін тарату орталығы ретіндегі тұжырымдамасын қабылдамады. Бұл принцип 1883 жылы 30 жасында қайтыс болған әлеуметтік реформатор Арнольд Тойнбидің есімімен атау шешімінде көрініс тапты. Генриетта Барнетттің түсіндірмесі бойынша, бұл есім «миссияның кез келген иісінен құтылуы керек». Бастапқыда ол діни ағымдарға бөлінбеген және Англия шіркеуінің дінбасысымен құрылғанға қарамастан, барлық діндердегі адамдарды құшақ жайып қарсы алды. 1911 жылы әлеуметтік қоныс қозғалысының жетекшілері Ұлттық қоныстар федерациясын құрды.
Ағымдағы қызмет
Бүгінде Тойнби Холл түрлі бағдарламалар мен іс-шараларды ұсынады, олар негізінен: жастарға арналған бағдарламалар, егде жастағы азаматтарға көмек, қаржылық қолжетімділік, қарыз мәселелері, кеңес беру, тегін заңдық кеңес және қоғамдық қатысу. 2007 жылы ғимараттың бір бөлігінде би және медиа студиялары мен театр бар Тойнби студиясы ашылды.
Ғимараттар
Тойнби залы, сол аттас ұйым орналасқан бастапқы ғимарат, Лондонның Тауэр-Хамлетс ауданында, Коммерциялық көшеде, Спиталфилдс аймағында орналасқан. Оны Илайджа Хуль Тюдор готика стилінде жобалаған және 1885 жылдың қаңтарында ресми түрде ашылған. Бұл ғимарат бұрын пайдаланылмаған өнеркәсіптік мектептің орнында, ал оның жанында Сент-Джуд шіркеуі салынған (1845–1846 жылдары салынған, бірақ 1927 жылы бұзылған). 1973 жылы бұл ғимарат ІІ санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді. Ғимараттың фасадында 1984 жылы орнатылған Ұлы Лондон Кеңесінің көк тақтасы бар, ол 1919–1954 жылдары қызмет еткен Джимми Маллонға арналған. Іргесі қаланғаннан бері қайырымдылық қоры бастапқы ғимараттан бірнеше қосымша ғимараттар мен көршілес ғимараттарға дейін кеңейді.
Белгілі адамдар
Тойнби тұрғындарының арасында Р. Х. Тоуни және Клемент Атли болды. Уильям Беверидж өзінің мансабын 1903-1905 жылдары Тойнби залында суб-бақылаушы болып жұмыс істеу арқылы бастады. Тойнби залына Ленин мен Гульельмо Маркони да келді. Соңғысы 1896 жылдың 12 желтоқсанында Тойнби залында өзінің сымсыз өнертабысын алғаш рет көрсетті. Лионель Эллис (1885–1970), әскери тарихшы, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Тойнби залының көмекші күзетшісі болды. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында ол Ұлттық әлеуметтік қызмет кеңесінің бас хатшысы, содан кейін Ұлттық фитнес кеңесінің хатшысы қызметін атқарды. Джон Профумо Профумо ісі саясаттан шеттетуге мәжбүр еткеннен кейін 1960 жылдардан бастап көп уақытын залға арнады. Америка Құрама Штаттарының Джейн Аддамс және Гейлорд Старин Уайт сияқты әлеуметтік реформаторлары Тойнби залына сапар шекті, осыдан шабыттанып Чикагодағы Хулл Хаусты және Нью-Йорктегі Юнион Есеттлментті құрды. Сэр Николас Братза 1970 жылдары Тойнби залының тегін заң кеңесі орталығында ерікті болып жұмыс істеді. Кейін ол 2011 жылдың қарашасынан 2012 жылдың қазанына дейін Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық соттың президенті болды. 2014 жылы сэр Николас Тойнби залының елшісі атанды. Мари Жанна Бассо Хулл Хаусты аралап, осыдан шабыттанып Францияның Леваллуа Перре қаласында "La Résidence sociale" үйін құрды.