Нью-Йорк қаласындағы әлеуметтік қызмет агенттігі

Кіріспе

Генри Стрит Елді мекені – Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігінде орналасқан, Нью-Йорк қаласындағы коммерциялық емес әлеуметтік қызмет агенттігі. Ол барлық жастағы нью-йорк тұрғындарына әлеуметтік қызметтер, өнер бағдарламалары және денсаулық сақтау қызметтерін ұсынады. Ол 1893 жылы прогрессивті реформатор және медбике Лилиан Уолд тарапынан «Медбикелер қонысы» деген атпен құрылған.

Тарих

1892 жылы 25 жастағы медбике Лилиан Уолд, сол кезде Әйелдер Медициналық Колледжінде оқып жүрген, Луис Даун Таун Саббат және Күнделікті мектепте иммигрант әйелдерге үйде денсаулық сақтау туралы сабақ оқытуға ерікті болды. Бір күні ол "ана, бала, қан" деп қайта-қайта айтатын жас қызға кездесті. Уолд қызды үйіне, екі бөлмелі шағын пәтерге ертіп барды. Ол баланың анасын тапты, ол жақында босанған және денсаулық сақтауға мұқтаж болған. Оған көмектесуге келген дәрігер анасы төлей алмағандықтан кетіп қалған еді. Бұл Уолдтың кедейлікпен алғашқы кездесуі болды; ол осы оқиғаны "отпен сынау" деп атады және Манхэттеннің төменгі шығыс жағындағы кедей иммигранттарға медбикелік көмек көрсетуге, содан кейін білім беруге және өнерге қол жеткізуге өзін арнады. Келесі жылы ол Медбикелер Қонысын құрды, кейін оның атын Генри көшесіндегі Қонысқа өзгертті. Екі жылдан кейін, 1895 жылы банкир және меценат Джейкоб Шифф жаңа ұйым пайдалануы үшін 265 Генри көшесіндегі Федералды стильдегі қала үйін сатып алды. Ғимаратқа қосымша қабат салып, кеңейтті, ал Шифф 1903 жылы осы ғимаратты Қонысқа сыйға берді. 1906 жылы Моррис Лоеб Генри көшесі 267-дегі ғимаратты сатып алғаннан кейін ұйым тағы да кеңейді. Бұл грек стиліндегі қала үйі Еврей қыздары Техникалық мектебінен сатып алынған, ол бұрын 1900 жылы Buchman & Fox архитектуралық фирмасын жұмысқа алған. 1915 жылы Гранд және Питт көшелерінің бұрышында Алис және Айрин Льюисон әпкелері "Кіші театрлардың" бірі – Айналадағы Театрды құрды, ол аймақ тұрғындарына классикалық драманы ұсынды. Театр әлі де Гарри Де Жур Театры ретінде жұмыс істеп келеді. Ол 1928 жылдың қараша айында ресми түрде ашылды. Бұл бастаманы қолдағандардың алғашқылары Аарон Копланд пен Уолтер Дамрош болды. 1937 жылы мектепте Копландтың музыкасы, Эдвин Денбидің либреттосы, Орсон Уэллстің режиссурасы және Леман Энгельдің оркестрлік дирижерлігімен "Екінші дауыл" операсының премьерасы өтті. Сол кездегі режиссер Грейс Споффорд мектеп оқушылары үшін пьеса-опера жасау идеясын ұсынды және өндірістің іске асуына үлкен үлес қосты. Музыкалық мектептің түлектері: скрипкашылар Берл Сенофский, Стюарт Канин, Исидор Латинер және Хелен Кавалвассер (кейіннен факультет мүшесі болды); пианиношылар Мартин Канин және Джейкоб Латинер; әнші Билли Линн Дэниел. Факультет құрамында скрипкашы Иван Галамиан, пианист Изабел Вегерова, фаготшы Стивен Максим, дирижер Арнольд Гэмсон және композиторлар Пол Крестон, Рой Харрис және Роберт Старер болды. 1938 жылы Қоныс өзінің бастапқы ғимаратының қарамағысындағы Генри көшесі 263 мекенжайындағы қала үйін жалға алып, оны сыныптар мен тұрғын үйлер ретінде пайдаланды, ал 1949 жылы ол бастапқыда Федералды стильде салынған, бірақ кеңінен өзгертілген ғимаратты сатып алды. Генри көшесінің 125 жылдығына орай американдық суретші KAWS Қоныспен бірлесіп, төменгі шығыс жағындағы өнер студенттері үшін интерактивті семинар өткізді. Өлгеннен кейін актер және комедияшы Джерри Стиллер Генри Стрит Қонысының Абронс өнер орталығына және "Ұлдар мен қыздар республикасына" белгілі бір соманы мұра етіп қалдырды, бұл төменгі шығыс жағындағы жастардың білім беру және көркемдік дамуына көмектесетін қоғамдық бағдарламалар. 2021 жылы Нью-Йорк штатының тарихи сақтау басқармасы Генри көшесіндегі Генри көшесінің 265–267 мекенжайындағы Генри көшесіндегі штаб-пәтерін ЛГБТ тарихи орны ретінде бекітті. Бұл шешім Лилиан Уолдтың "Отбасы" деп лақаптанған әйелдермен болған романтикалық және платондық қарым-қатынастарына негізделген (әйелдер қоныстарында жиі қолданылатын ұғым), олар 1890 жылдардан бастап 1930 жылдары зейнеткерлікке шыққанға дейін оған маңызды қолдау көрсетті.

In 1892, Lillian Wald, a 25 year old nurse then enrolled in the Women's Medical College, volunteered to teach a class on home health care for immigrant women at the Louis Down Town Sabbath and Daily School on the Lower East Side. One day, she was approached by a young girl who kept repeating "mommy baby blood". Wald gathered some sheets from her bed making lesson and followed the child to her home, a cramped two room tenement apartment. Inside, she found the child's mother who had recently given birth and in need of health care. The doctor tending to her had left because she could not afford to pay him. This was Wald's first experience with poverty; she called the episode her "baptism by fire" and dedicated herself to bringing nursing care, and eventually education and access to the arts, to the immigrant poor on Manhattan's Lower East Side. The next year she founded the Nurses' Settlement, which later changed its name to the Henry Street Settlement. Two years later, in 1895, Jacob Schiff, a banker and philanthropist purchased the Federal style townhouse at 265 Henry Street for the new organization to use. The building was expanded upwards with an additional story to provide more space, and Schiff donated the building to the Settlement in 1903. The organization expanded again in 1906, when Morris Loeb bought the building at 267 Henry Street for it to use. This Greek Revival townhouse was purchased from the Hebrew Technical School for Girls, which had previously employed the architectural firm of Buchman & Fox in 1900 to redo the facade in Colonial Revival style. In 1915, the Neighborhood Playhouse, one of the first "Little Theatres", was created by the sisters Alice and Irene Lewisohn at the corner of Grand and Pitt Streets, offering classical drama for the people of the area. The theater still operates, as the Harry De Jur Playhouse. It had its formal opening in November 1928. Early supporters of this addition to the settlement included Aaron Copland and Walter Damrosch. In 1937, the school premiered the play opera The Second Hurricane, which featured music by Copland, libretto by Edwin Denby, direction by Orson Welles, and orchestral conduction by Lehman Engel. The director at the time, Grace Spofford, initially suggested the idea of a play opera for school performers, and was largely responsible for bringing the production together. Alumni of the music school include violinists Berl Senofsky, Stuart Canin, Isidor Lateiner, and Helen Kwalwasser (who later became a faculty member); pianists Martin Canin and Jacob Lateiner; and singer Billie Lynn Daniel. Faculty have included violinist Ivan Galamian, pianist Isabelle Vengerova, bassoonist Stephen Maxym, conductor Arnold Gamson, and composers Paul Creston, Roy Harris, and Robert Starer. The Settlement began leasing the townhouse at 263 Henry Street, on the other side of its original building, in 1938, using it for classrooms and residences, and in 1949 it purchased the building, which was originally built in the Federal style but had been extensively altered. In honor of Henry Street's 125th anniversary, American artist, KAWS, collaborated with the Settlement to hold an interactive workshop for art students from the Lower East Side community. At his passing, actor and comedian Jerry Stiller, bequeathed an undisclosed sum to Henry Street Settlement's Abrons Arts Center and Boys & Girls Republic, community programs that aid in the educational and artistic development of Lower Ease Side youth. In 2021, the New York State Historic Preservation Office approved Henry Street Settlement's headquarters at 265–267 Henry Street as an LGBT historic site. The designation is founded upon Lillian Wald's romantic and platonic relationships with the women she affectionately called "The Family" (a concept commonly used in women run settlement houses), who provided an essential support network for her from the 1890s until her retirement in the 1930s.