Кіріспе

1869 жылы Англияда құрылған.

Қайырымдылық ұйымдары қауымдастықтары 1869 жылы Англияда "Гошен минутынан" кейін құрылды, ол кедейлер заңдарының қорғаушылары тарапынан таратылатын сыртқы көмекті қатаң шектеуді мақсат еткен. 1870 жылдардың басында бірнеше жергілікті қоғамдар қарт адамдарға сыртқы көмек көрсетуді шектеу ниетімен құрылды. "Associated Charities" деп те аталатын жеке қайырымдылық ұйымы XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында кедейлер туралы ақпаратты жинау және тарату орталығы ретінде жұмыс істеді. Қоғамның басты назарында лайықты кедейлер мен лайықсыз кедейлердің аражігін ажырату мәселесі тұрды. Қоғам кедейліктің себептерін зертпей қайырымдылық жасау, әрқашан жәрдемге тәуелді азаматтар тобын қалыптастырады деп сенді. Бұл ұйым Германияның Эльберфельд қаласында пайда болып, 1877 жыл шамасында Нью-Йорк штатының Буффало қаласына тарады. Көмекке тәуелділікті күшейтетініне сенім болғандықтан, осы ұйымдар құрылды. Тікелей көмек көрсету орнына, олар кедейліктің айналымын жоюға күш салды. Аудандық қайырымдылық қызметкерлері жеке адамдар мен отбасыларға еңбекқорлық пен шаруашылдық құндылықтарын үйретті. COS орталықтандырылған тізімдер мен әкімшілік қызметтерді құрды, объективті зерттеулер мен кәсіби оқытуға баса мән берді. Қайырымдылық іс-шараларын ұйымдастырушылар бір-бірінен тәжірибелік принциптер мен араласу әдістерін үйренді, бұл ғылыми тәсілге баса назар аударуды көрсетті. Осының нәтижесінде әлеуметтік жұмыс саласы пайда болды. Бірте-бірте, жылдар өте келе, ерікті қызметкерлердің орнына жалақы алатын қызметкерлер жұмыс істей бастады.

Операциялар

Қайырымдылық ұйымдары қоғамдары кедей, қиын жағдайдағы немесе қанағаттандырмайтын жандарға көмектесу үшін ғылыми қайырымдылықты пайдаланған қайырымдылық топтарынан құралған. Бұл қоғамдар өздерін тек садақа берушілер деп санамады. Олардың басты мақсаты – адамның өзіне жететіндей дерлік тәуелсіздігі мен жауапкершілігін қайта орнату еді. Қызметтері арқылы қоғамдар өз аймақтарында қолжетімді әлеуметтік қызметтердің спектрін жақсы білді. Осылайша, олар барлық қызметтер туралы ақпарат беру және бағыт-жол көрсетудің негізгі көзіне айналды. Мұндай бағыт-жолдар арқылы қоғам өз қауымдастығының әлеуметтік қызметтеріндегі орталық мекемеге айналды. Мысалы, Колорадо штатының Денвер қаласындағы Қайырымдылық ұйымдары қоғамы, қазіргі Американың Біріккен жолының алдағысы, жергілікті еврей, конгрегациялық және католик топтарының қайырымдылық қызметін үйлестірді. Франсис Висбарт Джейкобстың басшылығымен оның жұмысы туберкулезбен ауыраған науқастарға көмек көрсетуден бастап, кішкентай балаларды күтуге және тәрбиелеуге дейін жалғасты, ал қаржыландырудың бір бөлігі тікелей қаладан түсті.

Елді мекендер қозғалысы

Қайырымдылық ұйымы қоғамын, қайырымдылықтың дұрыс бағыты жеке проблемалар емес, әлеуметтік реформа екеніне баса назар аударған қоныс үйлер қозғалысымен салыстыруға болады.

Тиімділік және сын

Жеке қайырымдылық қоғамдық көмектен артық екенін, себебі ол көмек алатындардың моральдық қасиеттерін жақсартатынын мәлімдегеніне қарамастан, COS Индианаполис бөлімшесінің тізілімдері оның көмекшілерінің аз ғана бөлігінің өзін-өзі қамтамасыз ете алғанын көрсетсе, ал көмектен шығу көрсеткіші адамдар көмек алу мерзімін ұзарған сайын күрт төмендеген. Көмектен шығу деңгейі 20 ғасырдың соңындағы қоғамдық әл-ауқат бағдарламаларымен салыстыруға болады, COS тек лайықты деп танылған және жақсаруға мүмкіндігі бар тұлғаларға ғана көмек көрсеткеніне қарамастан. Бұдан әрі, COS қызметкерлері мен "достық зияратшылар" сақтап жүрген жазбалар олардың көмек алатындармен жақын қарым-қатынаста болмағанын, керісінше оларды сыни тұрғысынан сипаттағанын және олармен тартымсыз және жоғарыдан қараушылықпен әрекеттескенін көрсетеді. Кедейлер COS-ты оның қаталдығы үшін жек көріп, сыншылар оның аббревиатурасын "Қорқу немесе Аш болу" деп түсіндірді. Ұйым өзін-өзі көмектесу және кедейліктің салдарымен күресу үшін мемлекеттік араласуды шектеу тұжырымдамасын қолдады. Алсагер Хэй Хилл ұйым құрылғаннан бастап, 1870 жылдың шілдесіне дейін кеңестің құрметті хатшысы, ал 1880 жылға дейін кеңестің белсенді мүшесі болып көзге түсті. Ұйым "ғылыми принциптерді қолданып, әлеуметтік жәрдемге мұқтаж емес адамдарды анықтап, көмекті ең қажеттілікке сай бағыттауға" тырысты. Энни Барнс ұйымға қосылып, өзінің жеке тәжірибесін пайдаланды, адамдардың "қайырымдылықты" қабылдауға қарсы екенін көрсетті. Қайырымдылық ұйымы қоғамы 1946 жылы Отбасылық әл-ауқат қауымдастығы болып қайта аталды және бүгінгі күнге дейін Family Action ретінде, тіркелген отбасылық қолдау қайырымдылық ұйымы ретінде жұмыс істеп келеді.