Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші
British artist
Томас Гиртин (18 ақпан 1775 – 9 қараша 1802) – ағылшын акварелисті және гравері. Дж. М. У. Тернердің досы және бәсекелесі болған Гиртин акварельді беделді өнер түрі ретінде қалыптастыруда маңызды рөл атқарды.
Thomas Girtin (18 February 17759 November 1802) was an English watercolourist and etcher. A friend and rival of J. M. W. Turner, Girtin played a key role in establishing watercolour as a reputable art form.
Өмір
Томас Гиртин Лондонның Саутварк қаласында, Huguenot тегінен таралған бай щетка жасаушының ұлы ретінде дүниеге келді. Ол бала кезінде әкесі қайтыс болды, ал анасы кейін Вон атты сурет үлгілерін дайындаушыға үйленді. Гиртин бала кезінде сурет салуды үйренді (Томас Малтонның сабақтарына қатысты) және топографиялық акварель суретшісі Эдвард Дейстің шәкірті болды. Гиртин жеті жылдық мерзімін толық өткеніне сенімді, бірақ шебер мен шәкірт арасындағы қақтығыстар туралы расталмаған хабарлар бар, тіпті Дейс Гиртинді тәртіпсіз шәкірт ретінде түрмеге қамаған деген де аңыз бар. Дейс оқушысының талантын бағаламады және оның өлімінен кейін Гиртин туралы теріс пікір білдірді. Жасөспірім шағында Гиртин жас Дж.М.У. Тернермен дос болып, олар суреттерге акварельмен түс жағумен айналысты. Гиртин 1794 жылдан бастап Корольдік академияда көрмелерге қатысты. Оның сәулет және топографиялық эскиздері мен суреттері оның беделін нығайтты, ал акварельді пейзаждар үшін қолдануы оған романтикалық акварель суреттемесін жасағандық үшін мақтау әкелді. Ол Англияның солтүстігіне, Солтүстік Уэльске және Батыс Англияға эскиздік сапарлар жасады. 1799 жылға қарай, ол Леди Сазерленд және өнер коллекционері сэр Джордж Бомонт сияқты ықпалды меценаттарға ие болды. Гиртин «Бауырлар» қоғамының ең белгілі мүшесі болды, бұл қоғам кәсіби суретшілер мен талантты әуесқойлардан құралған эскиз жасаушылардың бірлестігі еді. 1800 жылы Гиртин 16 жасар Мэри Энн Борретке, бай алтыншының қызына үйленді және Хайд-парктегі Сент-Джордж жолында үй салды, ол суретші Пол Сэндбидің үйіне жақын орналасқан. 1801 жылға қарай, денсаулығы нашарлағандықтан, ол Харвуд үйі және Малгрейв қамалы сияқты меценаттарының елді мекендерінде құрметті қонақ ретінде қабылданды және бір сурет үшін 20 гинея алатын болды. 1801 жылдың соңы мен 1802 жылдың басында Гиртин бес жарым ай Парижде болып, акварель суреттерін салған. Ол Лондонға оралғаннан кейін жасаған қалам эскиздерінен серия құрды, олар өлімінен кейін «Париж және оның айналасындағы жиырма көрініс» деген атпен жарияланды. 1802 жылы Гиртин Лондон панорамасын, «Эидометрополисті» жасады, ол сол жылы көрмеге қойылды. Ол қалалық жарық пен атмосфераны натуралистік тұрғыдан бейнелегенімен ерекшеленді. 1802 жылдың қараша айында Гиртин өзінің суретханасында қайтыс болды, себебі әртүрлі жолдармен астма, туберкулез немесе «жүректің сүйекке айналуы» деп хабарланды. Ол Лондонның Ковент-Гардендегі Сент-Пол шіркеуінің ауласына жерленді.
Thomas Girtin was born in Southwark, London, the son of a wealthy brushmaker of Huguenot descent. His father died while he was a child, and his mother then married a Mr Vaughan, a pattern draughtsman. Girtin learnt drawing as a boy (attending classes with Thomas Malton), and was apprenticed to the topographical watercolourist Edward Dayes. Girtin is believed to have served out his seven year term, although there are unconfirmed reports of clashes between master and apprentice, and even that Dayes had Girtin imprisoned as a refractory apprentice. Dayes did not appreciate his pupil's talent, and he was to write dismissively of Girtin after his death. While a teenager, Girtin became friends with the young J. M. W. Turner. The boys were employed to colour prints with watercolours. Girtin exhibited at the Royal Academy from 1794. His architectural and topographical sketches and drawings established his reputation, his use of watercolour for landscapes being such as to give him the credit of having created Romantic watercolour painting. He went on sketching tours, visiting the north of England, North Wales and the West Country. By 1799, he had acquired influential patrons such as Lady Sutherland and the art collector Sir George Beaumont. Girtin was the dominant member of the Brothers, a sketching society of professional artists and talented amateurs. In 1800, Girtin married Mary Ann Borrett, the 16 year old daughter of a wealthy City goldsmith, and set up home in St George's Row, Hyde Park, next door to the painter Paul Sandby. By 1801, by this time suffering from deteriorating health, he was a welcome houseguest at his patrons' country houses such as Harewood House and Mulgrave Castle, and able to charge 20 guineas for a painting. In late 1801 to early 1802, Girtin spent five and a half months in Paris, where he painted watercolours. He made a series the pencil sketches that he engraved on his return to London, and which were posthumously published as Twenty Views in Paris and its Environs. In 1802, Girtin produced a panorama of London, the "Eidometropolis", high and in circumference, which was exhibited that year. It was noted for its naturalistic treatment of urban light and atmosphere. In November 1802, Girtin died in his painting room; the cause was variously reported as asthma, consumption, or "ossification of the heart." He was buried in the churchyard of St Paul's, Covent Garden in London.
Стил және техника
Гиртиннің ерте пейзаждары 18 ғасырдың топографиялық эскиздеріне ұқсас, бірақ кейінгі жылдары ол ағылшын суретіне ұзаққа соққан әсер еткен батыл, кеңістігі мол, романтикалық стильді дамытты. Солтүстіктің табиғаты оны жылы қоңыр, тақтатас сұр, индиго және күлгін түстерден тұратын жаңа акварель палитрасын жасауға ынталандырды. Ол сұр бояумен алдын ала көлеңкелеуден бас тартып, одан кейін пастельмен түс жағудың орнына, күшті түсті кең жағу тәсілін қолданды және бай түстер қосу үшін қалам, қоңыр сия мен лак қолдануды тәжірибеледі. Гиртиннің ерте қайтысы Тернердің: "Егер Том Гиртин тірі болғанда, мен аштықтан өлген болар едім" деген ескертуіне себеп болды. Оның ең танымал туындысы, Тернердің жоғары бағалаған "Челсидегі ақ үй" (1800) еді.
Girtin's early landscapes are akin to 18th century topographical sketches, but in later years he developed a bolder, more spacious, romantic style, which had a lasting influence on English painting. The scenery of the north encouraged him to create a new watercolour palette of warm browns, slate greys, indigo and purple. He abandoned the practice of undershadowing in grey wash and then adding pastel patches of colour, in favour of broad washes of strong colour, and experimented with the use of pen, brown ink and varnish to add richer tones. Girtin's early death reportedly caused Turner to remark, "Had Tom Girtin lived I should have starved." His most celebrated work, much admired by Turner, was The White House at Chelsea (1800).
Көрмелер мен ретроспективалар
Британ мұражайы мен Виктория және Альберт мұражайлары Гиртиннің туындыларын сақтайды. Британ мұражайына коллекционер Чемберс Холл акварель суреттерін сыйлаған. 2002 жылдың шілде айында Tate Britain «Томас Гиртин: Акварель өнері» көрмесін ұйымдастырды, оның мақсаты – «оның техникалық шеберлігін көрсету» болды. Суретшінің онлайн каталогы, Грег Смит редакциялаған, 2022 жылы Британ өнерін зерттеу орталығы Пол Меллонмен жарияланды.
The British Museum and the Victoria and Albert Museum have collections of Girtin's works. The British Museum was given watercolours by the collector Chambers Hall. In July 2002 Tate Britain organised an exhibition, Thomas Girtin: The Art of Watercolour which aimed to "reveal his technical genius". An online catalogue raisonné of the artist, edited by Greg Smith, was published by the Paul Mellon Centre for Studies in British Art in 2022.
Галерея
Төменгі қамал. Томас Гиртин 1775 – 1802 ж. Ф. Лесли Райт мырза.
LOWTHER CASTLE. THOMAS GIRTIN 1775 1802. F Leslie Wright Esq