Кіріспе

Гүлді өсімдік түрі және Калифорния штатының гүлі

Eschscholzia californica, калифорниялық мақ, алтын мақ, калифорниялық күн сәулесі немесе алтын кесе, Papaveraceae тұқымдасына жататын гүлді өсімдік түрі, АҚШ және Мексикаға тән. Ол жаз айларында (Оңтүстік Австралияда көктемде) гүлдейтін әсемдік үшін өсіріледі, жарқын қызыл, қызғылт сары және сары түстерде (кейде қызғылт және ақ) көзге түсетін кесе тәрізді гүлдері бар. Сонымен қатар, тамақ ретінде немесе әшекейлеу үшін қолданылады. 1903 жылы Калифорния штатының ресми гүлі болып жарияланды.

Сипаттама

Калифорниялық мак – көпжылдық немесе біржылдық өсімдік, биіктігіне дейін өседі, және кезектесіп бұтақтанған көкжасыл жапырақтары бар. Жапырақтары кезектесіп, дөңгелек, тілімделген бөліктерге бөлінген. Гүлдері ұзын сабақтарда жалғыз, жібектей текстуралы, төрт қанаты бар, әр қанаты ұзын және кең; гүлдің түсі сарыдан, қызғылт сарыдан және қызылға дейін өзгереді. Солтүстік жарты шарда ақпаннан қыркүйекке дейін гүлдейді. Қанаты түнде (немесе суық, желді ауа райында) жабылады және ертеңгісін ашылады, бірақ бұлтты ауа райында жабық қалуы мүмкін. Жемісі – жұқа, ашылатын қапшық, ұзындығына жетеді, ол екіге бөлінеді, кейде естілетін дыбыспен жарылады, көптеген кішкентай, қара немесе қоңыр тұқымдарды шығарады. Ол өзінің туған жерінде жұмсақ қыстарды көтереді, бірақ суық климатта толығымен қурап қалады.

Тіршілік ету ортасы

Оның табиғи ареалы Калифорнияны қамтиды және Орегон, Вашингтон, Невада, Аризона, Нью-Мексико, Сонора және Баха-Калифорнияның солтүстік-батыс бөлігіне дейін созылады. Eschscholzia түрлері арасындағы белгілердің әртүрлілігі түрлерді сипаттауда және анықтауда үйлесімсіздіктерге алып келді. Түрлер ішіндегі де, түрлер арасындағы да осы өзгерістер Eschscholzia түрлерінің сипаттамаларының өсуіне себеп болды, өткен ғасырдың басында 112 таксонға жетті. Уиллис Линн Джепсон сипатталған таксондардың көпшілігін орталық шарттардың әсерінен туған өзгерістер деп есептеу арқылы маңызды рөл атқарды. 1922 жылы жарық көрген «Калифорния флорасы» атты кітабында ол көптеген таксондарды Eschscholtzia californica деп біріктіріп, кеңейтілген Eschscholtzia туысының ішіндегі таксондардың жалпы санын шамамен 120-дан 12-ге дейін азайтты. Ботаникалық зерттеулер Eschscholzia түрлерін жіктеуге маңызды үлес қосты. Филогениядағы кейбір шешілмеген мәселелерге қарамастан, туыс ішінде таксономиялық түзетулер қажет екені анық, әсіресе үш бағытта: E. californica-ның екі подвидін қолдау, E. lemmonii-нің екі подвидін қолдау және екі потенциалды жаңа таксонды мойындау.

Ағза өрісі

Мақ гүлдері желмен тозаңдамайды, сондықтан олардың тозаңдары тыныс арқылы аллергия тудырмайды. Ұлыбританияда шалғын гүлдері, оның ішінде коммерциялық қоспалар және рагворт, көкбұршақ сияқты кең таралған өсімдіктерді зерттеуде Калифорния мағы тозаң өндіру бойынша жоғары бағаланды, бірақ ол көп мөлшерде нектар өндірген жоқ. Әр гүлге шаққанда ол 8,3 ± 1,1 мкл көрсеткішпен екінші орынға ие болды. Papaver rhoeas – жүгері мағы гүл басына шаққандағы тозаң өндіру бойынша 13,3 ± 2,8 мкл көрсеткішімен тізімде бірінші орын алды. Ал егер бүкіл гүлшоғырды өлшегенде, ең көп тозаң өндірген екі түр – 15,9 ± 2 мкл көрсеткішіне ие болған өгізкөз маргариткасы (Leucanthemum vulgare) және жүгері мағымен шамалас көрсеткішті Cosmos bipinnatus болды.

Тарихи және мәдени маңызы

XVIII ғасырдың соңында испандық қоныс аударушылар макты әдемілеп "copa de oro" (алтын тостаған) деп атаған. 1816 жылы орыс саяхатшылары гүлге ресми түрде Eschscholzia californica деген ат берді. 1850 жылы Калифорния штаты құрылғаннан бері жергілікті тұрғындар оны Калифорния мағы немесе алтын мақ деп қабылдады. Бірнеше жыл өткен соң, Шамиссо "Horae Physicae Berolinenses" (1820) еңбегінде бұл жабайы гүлді толық сипаттап, нақты өлшемдегі түсті суретін көрсетті. Осылайша мақ, Eschscholzia californica ретінде еуропалық таксономиялық жүйеге енді. 1826 жылы шотланд ботанигі Дэвид Дуглас арқасында бұл гүл Еуропада тұңғыш рет пайда болды. Ол Корольдік бағбандық қоғамы үшін түрлі өсімдіктердің, соның ішінде Eschscholzia californica-ның тұқымдарын жинаған еді.

Тонгва (Гарбриелино тайпасы)

19 ғасырда Калифорния мақын екі қырынан танылды: ботаникалық өсімдік ретінде де, Калифорнияның символы ретінде де. Ол "нағыз" калифорниялықтың бейнесін жасау үшін қолданылды және көбінесе ақ калифорниялықтар тарапынан тойланды және пайдаланылды. Адамдардағы психикалық ауруларды емдеу тиімділігін көрсететін клиникалық сынақтар жоқ.

Химиялық қосылыстар

E. californica құрамында калифорнидин (N+(CH3)2), аллокриптопин, эсхшольцин N-метил (калифорнидин) және басқа да ұқсас (Papaveraceae) алкалоидтары бар.

Дайындық

Калифорниялық мак екі тәсілмен қолданылған: жаңа гүлшолпандарынан сіроп жасау және кептірілген гүлшолпандарын суға салып инфузия дайындау немесе шай жасау үшін қайнату.

Инвазивті әлеует

Калифорния мақын өзінің әдемілігі мен оңай өсірілуіне байланысты Жерорта теңізі климатына ұқсас бірнеше аймаққа таралды. Ол коммерциялық мақсатта сатылады және Тасманияны қоса алғанда, Австралияда кеңінен табиғи түрде өсіп, Оңтүстік Африка, Чили, Жаңа Зеландия және Аргентинаға енгізілді. Чили мен Калифорнияда төмен және биік жерде өсетін Калифорния мақтары арасында айқын айырмашылықтар бар. Жағалауда немесе төменгі биіктікте өсетін мақтар гүлдері мен тұқымдары аз шығады, гүлдеу кезеңі ұзаққа созылады және сабақтары қысқа болады. Осы кезеңде мемлекет аймақтың табиғи байлығына негізделген ерекше бейне жасауға тырысты, жаңа қоныс аударушылар мен кәсіпкерлерді мереке мен гүлденудің үмітімен қызықтырды.