Марк Нил Браун: Америкалық ғарышкер және инженер

Кіріспе

Американдық ғарышкер және инженер (1951 жылы туған)

Марк Нил Браун (18 қараша 1951 жылы туған) – американдық инженер, АҚШ Әуе күштерінің отставкадағы полковнигі және бұрынғы NASA ғарышкері. Браун екі ғарыш сапарында барлығы он күн ғарышта болды.

Жеке өмір

Браун 1951 жылдың 18 қарашасында Индиана штатының Вальпараисо қаласында Ричард С. Браун мен оның әйелінің отбасында дүниеге келді. Оның хоббилеріне балық аулау, тауға серуендеу, жүгіру, барлық спорт түрлері және шахмат кіреді. Ол бұрынғы Линн А. Андерсонға үйленді, ол Иллинойс штатының Ривер Гроув қаласынан; олардың екі қызы бар.

Әуе күштері тәжірибесі

1973 жылы Пурдю университетін бітіргеннен кейін Браун АҚШ Әуе күштеріне офицер болып қабылданып, 1974 жылы Техас штатындағы Лафлин әуе күштері базасында ұшқыш қанаттарын алды. Содан кейін ол Мичиган штатындағы К.И. Сойер әуе базасындағы 87-ші истребитель-перехватшы эскадрильясына тағайындалды, онда T-33 және F-106 ұшақтарында ұшты. Браун 1975 жылы Алабама штатындағы Максвелл әуе күштері базасындағы Эскадрондық офицерлер мектебін бітірді. Ол Огайо штатындағы Райт-Паттерсон әуе базасындағы АҚШ Әуе күштері Технология институтына жіберілді және 1980 жылы астронавтикалық инженерия саласында магистр дәрежесін алды. Екі жыл өткен соң ол Алабама штатындағы Максвелл әуе күштері базасындағы Әуе командасы және штаб колледжін бітірді.

NASA мансабы

1980 жылы Браун Линдон Б. Джонсон ғарыш орталығына бекітілді. Ұшу қызметі бөлімінде инженер ретінде жұмыс істей бастаған ол ғарыш шаттлында қолданылатын төтенше жағдайларға дайындалу процедураларын жасауға қатысып, бағытталғандық және ориентация офицері қызметін атқарды. Браун STS 2, STS 3, STS 4, STS 6, STS 8 және STS 41 C миссияларын Миссиялық бақылау орталығының Ұшу қызметі офицері/штабтық қолдау бөлмесінен қолдады. 1984 жылы мамыр айында іріктелгеннен кейін Браун 1985 жылы маусымда астронавт атанды және болашақ ғарыш шаттлы ұшу экипаждарында миссия маманы ретінде тағайындалуға лайық деп танылды. 1985 жылдың желтоқсанында ол Қорғаныс министрлігінің миссиясы – STS 61 N экипажына қосылды, бірақ «Челленджер» апаты салдарынан бұл миссия тоқтатылды. 1986 және 1987 жылдары ол қатты отынды ракета күштерін жаңарту тобының мүшесі ретінде жұмыс істеді. 1988 жылдың ақпан айында Браун STS 28 миссиясына бекітілді, ол 1989 жылдың 8 тамызында ұшты. Содан кейін ол кейіннен жойылған «Space Station Freedom» бағдарламасында астронавт ретінде қызмет етті. 1991 жылдың 12 қыркүйегінде Браун STS 48 миссиясына қатысты. Екі ғарышқа ұшу барысында Браун 249 сағаттан астам уақытты ғарышта өткізді. Өзінің алғашқы ғарыш сапарында Браун STS 28 экипажының миссия маманы болды. «Колумбия» орбиталық кемесі 1989 жылдың 8 тамызында Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылды. Миссия Қорғаныс министрлігінің жүктемелерін және бірқатар қосымша жүктемелерді алып жүрді. Жерді 80 рет айналғаннан кейін бұл бес күндік миссия 1989 жылдың 13 тамызында Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасының 17-ші жолағына құрғақ көл төсегіне қонды. Браун 1991 жылдың 12 қыркүйегінде «Дискавери» кемесімен STS 48 миссиясына да қатысты. Бұл бес күндік миссия кезінде экипаж ғалымдарға атмосфераның жоғарғы қабаттарының химиясы, желдері және энергиясы туралы толық деректерді ұсынуға арналған Жоғарғы атмосфераны зерттеу спутнигін (UARS) орнатып, іске қосты. Экипаж сонымен қатар ақуыз кристалдарын өсіруден бастап, салмақсыздық жағдайында сұйықтықтар мен конструкциялардың қалай әрекет ететінін зерттеуге дейін көптеген қосымша эксперименттер жүргізді. Миссия Жердің 81 айналымында аяқталды және 1991 жылдың 18 қыркүйегінде Эдвардс әуе базасына қонды. Браун 1993 жылдың шілдесінде NASA-дан кетіп, АҚШ Әуе күштерінен зейнетке шығып, Огайо штатындағы Дейтон қаласындағы General Research Corporation компаниясының Ғарыш бөлімін басқарды.

Brown was assigned to the Lyndon B. Johnson Space Center in 1980. Assigned as an engineer in the Flight Activities Section, he participated in the development of contingency procedures for use aboard the Space Shuttle and served as an attitude and pointing officer. Brown supported STS 2, STS 3, STS 4, STS 6, STS 8 and STS 41 C in the Flight Activity Officer/Staff Support Room of the Mission Control Center. Brown became an astronaut in June 1985 after being selected in May 1984, and qualified for assignment as a mission specialist on future Space Shuttle flight crews. In December 1985, he was assigned to the crew of STS 61 N, a Department of Defense mission which was canceled due to the Challenger disaster. During 1986 and 1987, he was an astronaut member of the solid rocket booster redesign team. In February 1988, Brown was assigned to STS 28, flying on 8 August 1989, after which he served as astronaut member on the Space Station Freedom program, which was later canceled. He next flew on STS 48 on 12 September 1991. Brown had logged over 249 hours in space after flying two missions. On his first space flight, Brown was a mission specialist on the crew of STS 28. The orbiter Columbia was launched from Kennedy Space Center on August 8, 1989. The mission carried Department of Defense payloads and a number of secondary payloads. After 80 orbits of the Earth, this five day mission concluded with a dry lakebed landing on Runway 17 at Edwards Air Force Base, California, on 13 August 1989. Brown also flew on STS 48 aboard Discovery on 12 September 1991. This was a five day mission during which the crew deployed the Upper Atmosphere Research Satellite (UARS) which is designed to provide scientists with their first complete data set on the upper atmosphere's chemistry, winds and energy inputs. The crew also conducted numerous secondary experiments ranging from growing protein crystals to studying how fluids and structures react in weightlessness. The mission was accomplished in 81 orbits of the Earth and concluded with a landing at Edwards Air Force Base on September 18, 1991. Brown left NASA in July 1993 and retired from the U. S. Air Force to head the Space Division office of General Research Corporation in Dayton, Ohio.