Оңтүстік-Шығыс Азияның құрлық бөлігі – Индоқытай жартыаралы. Камбоджа, Лаос, Мьянма, Таиланд, Вьетнам елдері мен Малайзияның бір бөлігін қамтиды. Тарихы, мәдениеті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік-Шығыс Азияның құрлықтық бөлігі – Оңтүстік-Шығыс Азияның құрлықта орналасқан бөлігі (сонымен қатар Индокитай немесе Индокитай түбегі деп те аталады). Ол Үндістан жартыаралының шығысында және Қытайдың оңтүстігінде жатыр, батысында Үнді мұхиты, ал шығысында Тынық мұхитымен шектеседі. Оған Камбоджа, Лаос, Мьянма, Таиланд, Вьетнам және Малайзияның құрлық бөлігі кіреді. "Индокитай" (алғашқыда "Индо-Қытай") термині 19 ғасырдың басында пайда болды, бұл аймаққа Үнді және Қытай өркениеттерінің тарихи-мәдени әсерін көрсету мақсатында болды. Кейін бұл термин француз Индокитайының (қазіргі Камбоджа, Лаос және Вьетнам) колониясының атауы ретінде қабылданып, қолданылды. Бүгінде, теңіздік Оңтүстік-Шығыс Азиядан өзгеше ретінде, "материктік Оңтүстік-Шығыс Азия" термині жиірек қолданылады.
The continental portion of Southeast Asia
Mainland Southeast Asia (also known as Indochina or the Indochinese Peninsula) is the continental portion of Southeast Asia. It lies east of the Indian subcontinent and south of Mainland China and is bordered by the Indian Ocean to the west and the Pacific Ocean to the east. It includes the countries of Cambodia, Laos, Myanmar, Thailand, Vietnam, and Peninsular Malaysia. The term Indochina (originally Indo China) was coined in the early nineteenth century, emphasizing the historical cultural influence of Indian and Chinese civilizations on the area. The term was later adopted as the name of the colony of French Indochina (today's Cambodia, Laos, and Vietnam). Today, the term Mainland Southeast Asia, in contrast to Maritime Southeast Asia, is more commonly referenced.
Терминология
Индо-Қытай атауының пайда болуы, әдетте, 1804 жылы осы аймақты "индо-китай" деп атаған дат-француз географы Конрад Мальте Брун мен 1808 жылы аймақтың тұрғындары мен тілдерін сипаттау үшін "индо-қытай" терминін қолданған шотланд тіл білгірі Джон Лейденге байланысты. Сол кезде Қытай мен Үндістанның аймаққа тарихи ықпалы туралы ғылыми пікірлер келіспестік тудырды, ал терминнің өзі де даулы болды. Мальте Брун өзінің "Жаһандық географиясының" кейінгі басылымында, бұл термин Қытайдың ықпалын артық көрсетіп, оны қолдануға қарсылық білдірді және "Қытай-Үндістан" деген атауды ұсынды. Бірақ, Индо-Қытай бұл кезде танымал болып, "Қосымша Үндістан" және "Гангтан тыс жарты аралы" сияқты басқа атауларды ығыстырды. Кейін, француздар Камбоджа, Лаос және Вьетнамды қамтитын Француз Индокитайы колониясын құрғаннан кейін, бұл терминнің қолданылуы осы колониямен шектелді. Бүгінде бұл аймақ көбінесе Қоңыр Азия деп аталады.
The origins of the name Indo China are usually attributed jointly to the Danish French geographer Conrad Malte Brun, who referred to the area as indo chinois in 1804, and the Scottish linguist John Leyden, who used the term Indo Chinese to describe the area's inhabitants and their languages in 1808. Scholarly opinions at the time regarding China's and India's historical influence over the area were conflicting, and the term was itself controversial—Malte Brun himself later argued against its use in a later edition of his Universal Geography, reasoning that it overemphasized Chinese influence, and suggested Chin India instead. Nevertheless, Indo China had already gained traction and soon supplanted alternative terms such as Further India and the Peninsula beyond the Ganges. Later, however, as the French established the colony of French Indochina (covering present day Cambodia, Laos, and Vietnam), use of the term became more restricted to the French colony, and today the area is usually referred to as Mainland Southeast Asia.
Биогеографиялық
Биогеографияда Индокитай биоаймағы Индомалай әлеміндегі маңызды аймақ, сонымен қатар Шығыс Палеотропикалық Корольдіктегі фитогеографиялық флористикалық аймақ болып табылады. Ол жоғарыда аталған елдердің барлығының туған флорасы мен фаунасын қамтиды. Іргелес Малезия аймағы теңіз жағалауындағы Оңтүстік-Шығыс Азия елдерін қамтиды және Индомалай және Австралазия әлемдерінің арасында орналасқан.
In biogeography, the Indochinese bioregion is a major region in the Indomalayan realm, and also a phytogeographical floristic region in the Oriental Paleotropical Kingdom. It includes the native flora and fauna of all the countries above. The adjacent Malesian Region covers the Maritime Southeast Asian countries, and straddles the Indomalayan and Australasian realms.
География
Индокитай түбегі Азия материгінен оңтүстікке қарай созылып жатыр. Онда солтүстіктегі Тибет жотасынан басталатын бірнеше тау тізбектері бар, олар үш ірі өзен жүйесімен араласып жатыр, бұл өзендер солтүстіктен оңтүстікке қарай ағып жатыр: Иравади (Мьянма арқылы), Чао Пхрая (Таиландта) және Меконг (солтүстік-шығыс Таиланд, Лаос, Камбоджа және Вьетнам арқылы өтеді). Оңтүстікке қарай ол Малай түбегін құрайды, онда Оңтүстік Таиланд және Малайзия түбегі орналасқан; соңғысы Материктік Оңтүстік-Шығыс Азияның бір бөлігі деп есептелінеді, немесе Теңіздік Оңтүстік-Шығыс Азияның бөлігі ретінде қарастырылады.
The Indochinese Peninsula projects southward from the Asian continent proper. It contains several mountain ranges extending from the Tibetan Plateau in the north, interspersed with lowlands largely drained by three major river systems running in a north–south direction: the Irrawaddy (serving Myanmar), the Chao Phraya (in Thailand), and the Mekong (flowing through Northeastern Thailand, Laos, Cambodia and Vietnam). To the south it forms the Malay Peninsula, located on which are Southern Thailand and Peninsular Malaysia; the latter is variably considered part of Mainland Southeast Asia or separately as part of Maritime Southeast Asia.
Мәдениет
Материктік Оңтүстік-Шығыс Азия Теңіздік Оңтүстік-Шығыс Азиядан, негізінен Индокитайдағы құрлыққа негіделген өмір салты мен Индонезия және Филиппин аралдарындағы теңізге негіделген өмір салтының айырмашылығы арқылы ерекшеленеді. Сонымен қатар, австроазиялық, тай-кадай және қытай-тибет тілдері (Материктік Оңтүстік-Шығыс Азияда таралған) мен австронезиялық тілдерінің (Теңіздік Оңтүстік-Шығыс Азияда таралған) арасындағы шекара да осы ерекшеліктің себебі. Материктік Оңтүстік-Шығыс Азия тілдері бірнеше тәуелсіз тілдік отбасыларға жатса да, тарихи процесте бірігіп, типологиялық ұқсастықтарды бөліседі, осылайша жеке тілдік аймақты құрайды. Материктік Оңтүстік-Шығыс Азия елдері Үндістан мен Қытай мәдениеттерінен әртүрлі дәрежеде әсер көрді. Камбоджа, Лаос, Мьянма және Таиланд Үндістан мәдениетіне ұшырады, ал Вьетнамға қытай мәдениетінің ықпалы зор, бірақ Үндістаннан да шағын әсерлер бар, олар негізінен Вьетнамның оңтүстікке қарай кеңею кезінде бағындырған Чампа цивилизациясы арқылы келді. Жалпы алғанда, Материктік Оңтүстік-Шығыс Азияда буддизм басым, мұсылман және индуист азаматтары да аз емес.
Mainland Southeast Asia contrasts with Maritime Southeast Asia, mainly through the division of largely land based lifestyles in Indochina and the sea based lifestyles of the Indonesian archipelago and Philippine archipelago, as well as the dividing line between the Austroasiatic, Tai–Kadai, and Sino Tibetan languages (spoken in Mainland Southeast Asia) and the Austronesian languages (spoken in Maritime Southeast Asia). The languages of the mainland form the Mainland Southeast Asia linguistic area: although belonging to several independent language families, they have converged over the course of history and share a number of typological similarities. The countries of mainland Southeast Asia received cultural influence from both India and China to varying degrees. Cambodia, Laos, Myanmar and Thailand are all influenced by Indian culture, only Vietnam is influenced by Chinese culture but still has minor influences from India, largely via the Champa civilization that Vietnam conquered during its southward expansion. Overall, Mainland Southeast Asia is predominantly Buddhist with minority Muslim and Hindu populations.