Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада Конфедерациясына соңғы әкелген конференция
Final conference leading to Confederation of Canada
Лондон конференциясы 1866 жылы Ұлыбританияның Лондон қаласында өтті. Бұл 1867 жылы Канада Конфедерациясына әкелген конференциялар сериясының үшінші және соңғысы болды. Канада провинциясының, Новая Шотландияның және Нью-Брансуиктің он алты делегаты ұсынылып отырған Канада Конфедерациясының соңғы жоспарын жасау үшін жиналды, нәтижесінде 1867 жылғы Британдық Солтүстік Америка заңы (қазіргі Конституция заңы, 1867) қабылданды. Делегаттардың талқылауларын аяқтағаннан кейін британ үкіметі Конференция шешімдерін іске асыру үшін заң жобасын дайындауды тапсырды. 1867 жылы енгізілген 1867 жылғы Британдық Солтүстік Америка заңы парламенттің екі палатасынан өтті, содан кейін 29 наурызда королева Виктория қол қойып бекітті. Ол 1867 жылғы 1 шілдеде күшіне енді, осылайша Канада Доминионы құрылды.
The London Conference was held in London, in the United Kingdom, in 1866. It was the third and final in a series of conferences that led to Canadian Confederation in 1867. Sixteen delegates from the Province of Canada, Nova Scotia, and New Brunswick gathered to set out the final outline of the proposed Canadian Confederation, resulting in the British North America Act, 1867 (now the Constitution Act, 1867). Upon the conclusion of the discussions by the delegates, the British government directed that a bill be drafted to implement the resolutions of the Conference. Introduced in 1867, the British North America Act, 1867 was passed by both Houses of Parliament and then received royal assent from Queen Victoria on March 29, 1867. It was proclaimed in force on July 1, 1867, creating the Dominion of Canada.
Конференция
Лондон конференциясы 1866 жылдың 4 желтоқсанында басталды. Ол 1864 жылы өткен және Квебек резолюцияларын қабылдаған Квебек конференциясының жалғасы еді. Конференция Ұлыбритания Парламенті ғимараттарының қарсы бетінде орналасқан Вестминстер Палас қонақ үйінде өтті. Конференция төрағасы Джон А. Макдональд болды.
The London Conference began on December 4, 1866. It was a continuation of the Quebec Conference held in 1864, which had produced the Quebec Resolutions. The conference was held at the Westminster Palace Hotel, just across the street from the British Parliament buildings. John A. Macdonald was the chairman of the conference.
Делегаттар
1866 жылы Канада провинциясы Шығыс Канададан (қазіргі Квебек) және Батыс Канададан (қазіргі Онтарио) тұрды. Канада провинциясы барлығы алты делегат жіберді, алайда Конференция үшін олар екі жеке делегация ретінде қарастырылды.
In 1866, the Province of Canada was composed of Canada East (now Quebec), and Canada West (now Ontario). The Province of Canada sent a total of six delegates, but for the purposes of the Conference, they were treated as two separate delegations.
Канада шығысы
Канада шығысы үш өкіл жіберді: Джордж Этьен Картье, Александр Тиллок Гальт және Гектор Луис Лангевин.
Canada East sent three delegates: George Étienne Cartier, Alexander Tilloch Galt, and Hector Louis Langevin.
Канаданың батыс бөлігі
Канада Батысы үш өкіл жіберді: Уильям Пирс Хауленд, Джон Макдональд және Уильям Макдугалл.
Canada West sent three delegates: William Pearce Howland, John A. Macdonald, and William McDougall.
Жаңа Брансуик
Нью-Брансуик бес өкіл жіберді: Чарльз Фишер, Джон Мерсер Джонсон, Питер Митчелл, Сэмюэл Леонард Тилли және Роберт Дункан Уилмот.
New Brunswick sent five delegates: Charles Fisher, John Mercer Johnson, Peter Mitchell, Samuel Leonard Tilley, and Robert Duncan Wilmot.
Жаңа Шотландия
Жаңа Шотландия бес делегат жіберді: Адамс Джордж Арчибальд, Уильям Александр Генри, Джонатан Маккалли, Джон Уильям Ричи және Чарльз Тэппер.
Nova Scotia sent five delegates: Adams George Archibald, William Alexander Henry, Jonathan McCully, John William Ritchie, and Charles Tupper.
Колонияаралық темір жол
Конференция ашылғандағы маңызды мәселелердің бірі – Канада провинциясын және теңіз жағалауындағы провинцияларды байланыстыратын колонияаралық темір жол құрылысы туралы ұсыныс болды. Макдональд Канада провинциясының темір жол салу міндеттемесін заңнамаға қосуға келісетінін айтқаннан кейін бұл мәселе тез шешілді.
One of the major issues when the Conference opened was the proposed Inter Colonial Railway linking the Province of Canada to the Maritimes. This issue was quickly resolved when Macdonald stated that the Province of Canada agreed that the obligation to build the railway should be included in the legislation.
Сенат құрылымы
Ұсынылған Сенаттың құрамы аса маңызды мәселе болып қала берді, британ үкіметі Сенатты тағайындаудың орнына сайлауды ұсынды.
The composition of the proposed Senate continued to be a major issue, with a suggestion from the British government that the Senate be elected, not appointed.
Конфессиялық мектептер
Даудың басты мәселесі білім беру жүйесі болды, Рим католик епископтары бөлек мектептер жүйесін қорғауға кепілдік беруді талап етті. Бұған Маритим аймағының делегаттары қарсы шықты, ал қол жеткізілген келісім – Квебек және Онтариода бөлек мектептер жүйесін кепілдейтін, бірақ Новая Шотландия мен Нью-Брансуикте оны қамтамасыз етпейтін заңның 93-бабы болды.
A major issue of contention was the education system, with Roman Catholic bishops lobbying for guarantees protecting the separate school system. This was opposed by delegates from the Maritimes, and the compromise reached was Section 93 of the act, which guaranteed separate school systems in Quebec and Ontario but not in Nova Scotia or New Brunswick.