Жаңа Зеландия саяхатшысы Лайла Харре өмірі мен саяси жолы
Laila Harré
Лейла Харре – жаңазеландиялық саяхатшы, профсоюз жетекшісі. Еңбек партиясынан бастап, «Жаңа Еңбек» және «Одақ» партияларын басқарды. Ақылы декрет енгізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
New Zealand politician
Лейла Джейн Харре (8 қаңтар 1966 жылы туған) – Жаңа Зеландияның саясаткері және кәсіподақ жетекшісі. 15 жасында Еңбек партиясына қосылған ол 1989 жылы солшыл NewLabour партиясына, кейін Альянсқа өтті. 1996 жылы Жаңа Зеландия Парламентіне сайланды және 1999 жылы қайта сайланды. Екінші мерзімінде ол Бесінші Еңбек үкіметінде Әйелдер ісі жөніндегі министр болып қызмет етті, ақылы демалыс енгізілуін бақылады. Ұзақ жылдар бойы партияны басқарған Джим Андертон 2002 жылы Альянстан бөлініп кеткеннен кейін Харре оның орнына көшбасшы болды. Партияның жағдайы нашарлағандықтан, сол жылғы сайлауда бірде-бір орын жеңіп алмады. Харре содан кейін он жыл бойын кәсіподақ қызметінде жұмыс істеді, соның ішінде Ұлттық дистрибьюторлар одағының хатшысы болып қызмет етті. 2012 жылы Жасыл партияның мәселелер жөніндегі директоры болып саясатқа оралды, бірақ 2014 жылы қызметтен кетті. Кейін ол Мана қозғалысымен одақтасып, Ким Доткомның Интернет партиясын басқарды, бірақ партия 2014 жылғы сайлауда бірде-бір орын жеңіп алмағандықтан отставкаға кетті. 2016 жылы Еңбек партиясына қайта қосылды және саясат және қоғамдық өмір туралы пікір білдіруші ретінде белсенді болып қалып жатыр.
Laila Jane Harré (born 8 January 1966) is a New Zealand politician and trade unionist. Joining the Labour Party at 15, she left in 1989 to join the left wing splinter party NewLabour, later the Alliance. She was elected to the New Zealand Parliament in 1996 and re elected in 1999. In her second term, she served as Minister for Women in the Fifth Labour Government, overseeing the introduction of paid parental leave. After long time leader Jim Anderton split from the Alliance in 2002, Harré replaced him as leader. With the party's fortunes in steep decline, it failed to win any seats in that year's election. Harré then worked as a trade unionist for the next decade, including as secretary of the National Distribution Union. She returned to politics as issues director for the Green Party in 2012, but left in 2014. She was then drafted as leader of Kim Dotcom's Internet Party, in alliance with the Mana Movement, but resigned after the party failed to win any seats in the 2014 election. She rejoined the Labour Party in 2016, and has remained active as a commentator on politics and current affairs.
Ерте өмір
Харренің әкесі әлеуметтік антрополог болған, ал отбасы оның балалық шағының бір бөлігін (бастауыш мектептің бірнеше жылын қоса алғанда) Фиджиде өткізді, оның әкесі онда қаланың дамуын зерттеген кезде. Оның анасы актриса болған.
Harré's father was a social anthropologist, and the family spent a part of her childhood (including some years of primary school) living in Fiji while he studied urbanisation there. Her mother was an actress.
Кәсіби өмір
Білімін аяқтаған соң, ол Никарагуа мен Гондурас шекарасында "Гарри Холланд кофе жинау бригадасымен" 10 апта өткізді. Одан кейін Біріккен Ұлттар Ұйымында қарусыздандыру мәселелері жөнінде және Әйелдердің халықаралық бейбітшілік және еркіндік лигасының өкілі ретінде бір жыл жұмыс істеді.
After finishing her degree she spent 10 weeks on the Nicaraguan Honduran border with the "Harry Holland Coffee Picking Brigade" before spending a year working at the United Nations on disarmament issues and as a representative of the Women's International League for Peace and Freedom.
1982-1996: Еңбек, Жаңа Еңбек және Альянс
Харре 1982 жылы Еңбек партиясына қосылып, партияның Жаңа Зеландия кеңесінде жастар қанатынан өкіл болды. Ол "Бейне" кеңсесинде қарусыздану министрі Фран Уайльдтың кеңесшісі болып жұмыс істеді. 1989 жылы Харре Еңбек партиясынан кетіп, наразы Еңбек партиясы депутаты Джим Андертон құрған NewLabour партиясының негісқалаушы мүшесі болды. Кейін NewLabour партиясы бірнеше басқа партиялармен бірігіп "Альянс" партиясын құрды. 1992 жылы Харре Тамакидегі төлқұжат сайлауына Альянс атынан түсуге үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. 1992 жылғы жергілікті билік сайлауында ол Альянс партиясы тізімі бойынша жаңа құрылған Окленд аймақтық қызметтер қорына кандидат болды. Харре сайланбады, бірақ сайланбаған кандидаттардың арасында ең көп дауыс жинады. Келесі жылы ол 1993 жылғы сайлауда Те Ататю сайлау округінен Альянс партиясынан кандидат болды, бірақ тағы да сәтсіз болды, Еңбек партиясының Крис Картерден кейін екінші орын алды.
Harré joined the Labour Party in 1982, representing the youth wing on the party's New Zealand Council. She worked in the Beehive as an advisor to disarmament minister Fran Wilde. In 1989, Harré resigned from the Labour Party. She became a founding member of the NewLabour Party, an organisation started by dissident Labour MP Jim Anderton. NewLabour later joined with several other parties to form the Alliance. She stood for the Alliance nomination to contest the Tamaki by election in 1992, but was unsuccessful. At the 1992 local body elections she stood as a candidate for the newly created Auckland Regional Services Trust on the Alliance ticket. Harré was not elected, but polled the highest of unsuccessful candidates. The next year she stood as the Alliance candidate for the Te Atatū electorate in the 1993 election, but was again unsuccessful, coming runner up to Labour's Chris Carter.
1996-2002: Парламент мүшесі
1996 жылғы сайлауда, жаңа ММП сайлау жүйесі бойынша өткен сайлауда Альянс Харре партиялық тізімде сегізінші орынға қойды. Альянс Харреге парламентке өтуі үшін жеткілікті дауыс жинады. 1999 жылғы сайлаудан кейін Альянс Лейбористермен коалициялық үкімет құрды (сол кезде Дуглас енгізген саясаттың көп бөлігінен бас тарды). Харре Әйелдер ісі жөніндегі министр, Жастар ісі жөніндегі министр және Еңбек және сауда министрі болды. Кейін ол Статистика министрі ретінде қосымша жауапкершілік алды. Харре қолдаған басқа да мәселелерге құрылыс саласындағы субподрядшылардың мүдделерін қорғайтын заңнама, ең төменгі жалақының айтарлықтай өсуі және ең төменгі жалақыдағы жасқа қатысты кемсітушілікті азайту кірді. Әйелдер ісі жөніндегі министр ретінде ол жалақы теңдігі туралы пікірталасты қайта көтерді және жылдық еңқарылымды үш аптадан төрт аптаға дейін ұлғайту науқанына қатысты. Атап айтқанда, партияның бір бөлігі олардың тәуелсіз саяси ұстанымдарынан айырылып, еркін сауда, жоғары білім беруді қаржыландыру және басқа да маңызды мәселелерде Лейбористер партиясынан ерекшеленбейтінін сезінді. Джим Андертон және Альянс депутаттарының көпшілігі АҚШ бастаған Ауғанстанға жасалған әскери операциясына қолдау білдіргені бұл шиеленісті күшейтіп, партияны екіге бөліп, парламенттік басшылықты партия ұйымының парламенттік емес бөлігінен (Мэт Маккартен басқарады) ажыратып тастады. Алайда Харре партияның қатардағы мүшелерінің пікірімен келісіп, парламенттегі де-факто көшбасшысы болды. Альянстың ыдырауы сөзсіз болды, Андертон мен оның жақтастары 2002 жылғы сайлауға жаңа партия ретінде (Прогрессивтер) қатысуға шешім қабылдады. Артында қалған депутаттардың ішіндегі ең белгілісі Харре болып саналды, ол Альянстың қалған бөлігін сайлау науқанына жетектеп, парламентте өкілдігін сақтап қалуды мақсат етті. Харре партияның парламенттік орынды сақтап қалудың ең жақсы үміті ретінде қарастырылды, өйткені Вайтакере округінен жеңіске жеткізуге салыстырмалы түрде жақсы мүмкіндігі болды. Алайда сайлауда Харре екінші орынды иеленді, оны Лейбористер партиясынан Линн Пиллэй жеңді. Келесі жылы Харре Альянстың жетекшісі лауазымынан кетіп, оның орнына Мэтт Маккартен келді. Харре одан кейін де Альянста белсенді болып қалып, 2003 жылы партияның жылдық конференциясында партия атқару комитетіне сайланды. 2004 жылғы партия конференциясында ол Альянс ішіндегі лауазымға қайта сайланбауды шешті, содан кейін Альянс үшін ең тиімді тәсіл – «Жасылдар» мен Маори партиясын қолдау болар еді. 2004 жылдан 2011 жылға дейін ол басқа саяси партияға мүше болған жоқ, бірақ 2012 жылы «Жасылдар» партиясының мәселелер жөніндегі директоры лауазымын қабылдады.
In the 1996 election, which took place under the new MMP electoral system, the Alliance ranked Harré in eighth place on its party list. The Alliance gained a sufficient number of votes for Harré to enter parliament. After the 1999 election, the Alliance formed a coalition government with Labour (which had by then backed away from many of the policies introduced by Douglas). Harré became Minister for Women's Affairs and Minister of Youth Affairs and Associate Minister of Labour and Commerce. She later gained additional responsibilities as Minister of Statistics. Other causes championed by Harré included legislation protecting the interests of building industry sub contractors, significant minimum wage increases and the reduction of age discrimination in the minimum wage. She re launched the pay equity debate as Minister of Women's Affairs, and a campaign to increase annual leave from three weeks to four weeks. In particular, some members of the party felt that it was losing its independent political identity and failing to differentiate itself from the Labour Party on issues such as free trade, tertiary education funding and other core areas. The decision of Jim Anderton and a majority of Alliance MPs to back New Zealand's involvement in the US led invasion of Afghanistan brought these tensions to a head, dividing the caucus and separating the parliamentary leadership from the majority in the non parliamentary party organisation (led by Matt McCarten). Harré, however, aligned herself with the grass roots party view, and became its de facto leader in parliament. The collapse of the Alliance soon became inevitable, with Anderton and his supporters deciding to contest the 2002 election as a new party (the Progressives). Harré, considered to be the foremost of the MPs who remained behind, was chosen to lead what remained of the Alliance into its election campaign, aiming to at least retain a presence in parliament. Harré herself was seen as the party's best chance of keeping a parliamentary seat, having a relatively strong chance of winning the seat of Waitakere. In the election itself, however, Harré placed second, being defeated by Labour's Lynne Pillay. The following year, Harré stepped down as leader of the Alliance, being replaced by Matt McCarten. Harré was still active in the Alliance afterwards and was elected to the party executive at its annual conference in 2003. At the 2004 party conference she chose not to re contest a position within the Alliance stating that from then on the most pragmatic approach for the Alliance would be to instead support the Greens and Maori Party. She was not aligned to any other political party from 2004 to 2011, but in 2012 accepted a role as issues director of the Green Party.
2002-2014 жылдар: Парламенттік саясаттан тыс
2002 жылдан 2005 жылға дейін Харре Жаңа Зеландия медбикелер ұйымының өндірістік жұмысын басқарды, соның ішінде мемлекеттік сектордағы медбикелердің жалақы теңдігі үшін өткізген табысты науқанын. Ол 2005 жылдан 2009 жылға дейін Ұлттық дистрибьюторлар одағының бас хатшысы болды, одан кейін Окленд ауысу агенттігіне қосылды. 2010 және 2012 жылдар аралығында Харре Фиджидегі Халықаралық еңбек ұйымында жұмыс істеді. Кейін, 2012 жылы ол "Жасылдар" партиясының алғашқы мәселелер директоры қызметіне кірісті, бірақ 2013 жылы осы қызметтен бас тартты. Харре "Жасылдар" партиясының Лейбористік партиямен бірлескен сайлау науқанын жүргізу туралы ұсынысты қабылдамауына наразылық білдіріп, партиядан шықты. Харре Оклендтегі "Ика" мейрамханасының иегерлерінің бірі, ол қызметкерлеріне тұруға жеткілікті жалақы төлейді.
From 2002 to 2005, Harré led the industrial work of the New Zealand Nurses Organisation, including its successful pay equity campaign for public sector nurses. She served as General Secretary of the National Distribution Union from 2005 to 2009, after which she joined the Auckland Transition Agency. Between 2010 and 2012 Harré worked for the International Labour Organization in Fiji. Subsequently, in 2012 she started work as the inaugural issues director of the Green Party, a position she resigned from in 2013. Harré quit the Green Party in protest to the way that the Greens had handled a rebuffed proposition by the Labour Party for conducting a joint electoral campaign. Harré co owns an Auckland restaurant, Ika, which pays a living wage to its staff.
2014: Интернет партиясының басшылығы
2014 жылдың 29 мамырында Харре Жаңа Зеландияның Интернет партиясының тұңғыш басшысы болып тағайындалды. Партия 2014 жылғы сайлауға «Интернет МАНА» партиясы ретінде Мана партиясымен бірігіп қатысты. Харре біріккен партия тізімінде екінші орынды алды. «Интернет МАНА» партиясының Парламентке өте алмауынан кейін Харре бірнеше апта бойы бұқаралық ақпарат құралдарының назарынан тыс қалды, содан кейін 2014 жылдың желтоқсанынан бастап Интернет партиясының басшылығынан қадам шешіп отырғанын ресми түрде жариялады. Сайлаудан бері Харре Жаңа Зеландияның солшыл блогы – The Daily Blog сайтына мерзім-мерзіммен жазады және «Жүйені қайта қарастыру» деп аталған Жаңа Зеландия бойынша «саяхат» жасады.
On 29 May 2014, Harré was named as the first leader of New Zealand's Internet Party. The party allied with the Mana Party to contest the 2014 election as the Internet MANA Party. Harré had second place on the combined party's list. Following the failure of Internet MANA to enter Parliament, Harré stood back from media view for several weeks before formally announcing she was stepping down as leader of the Internet Party, effective December 2014. Since the election, Harré has been occasionally writing on New Zealand left wing blog site The Daily Blog, and undertook a "pilgrimage" across New Zealand called Rethinking the System.
Жеке өмір
Харре Те Ататұ түбегінде тұрады және Барри Гриббенге үйленген. Олар Еңбек партиясы арқылы танысып, органикалық жүзімдікке, мейрамханаға және бірнеше жылжымайтын мүлікке ие. Харреге сүт безі қатерлі ісігі диагнозы қойылды, және ол отбасында осы аурудың болуына байланысты, екі жақты мастэктомия және сүт безін қайта жарату операциясын жасауды шешті. Ол 2012 жылы толыққанды жазылып кетті. Харре бірнеше марафонға қатысқан, соның ішінде 2013 жылғы Бостон марафонында, фиништік сызыққа жақын жерде болған террористік шабуылдан бірнеше жүз метр қашықтықта болды. Лейла Харре – философ және психолог Ром Харренің сіңлісінің қызы, сондай-ақ психолог және эколог Ники Харренің әпкесі.
Harré lives in Te Atatū Peninsula and is married to Barry Gribben. They met through the Labour Party and share an interest in an organic vineyard, a restaurant, and several properties. Harré was diagnosed with breast cancer, and, because she has a family history of the disease, opted for a double mastectomy and breast reconstruction. She made a full recovery in 2012. Harré has run several marathons, including the 2013 Boston Marathon, where she was only a few hundred metres away from the terrorist bombing that occurred near the finish line. Laila Harré is a niece of philosopher and psychologist Rom Harré and the sister of psychologist and environmentalist Niki Harré.