Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ерте буддистік мектептер тобы
Group of early Buddhist schools
"Никая буддизмі" термині Масатоси Нагатоми тарапынан Хинаянаның, яғни буддизмнің алғашқы мектептерінің, еңбекке тоймайтын атауын алмастыру мақсатымен қолданылған. Осы топтардың мысалдары – секталық емес буддизм және ерте буддистік мектептер. Кейбір ғалымдар бұл терминді қолданғанда секталық емес буддизмді ескермейді. "Тхеравада" термині Пали канонында сақталған осы ертегі ілімдерге негізделген буддалық тәжірибелерді көрсетеді.
The term Nikāya Buddhism was coined by Masatoshi Nagatomi as a non derogatory substitute for Hinayana, meaning the early Buddhist schools. Examples of these groups are pre sectarian Buddhism and the early Buddhist schools. Some scholars exclude pre sectarian Buddhism when using the term. The term Theravada refers to Buddhist practices based on these early teachings, as preserved in the Pāli Canon.
Этимология
Никая – пали тілінде "топ" немесе "жиналыс" деген мағына беретін сөз. Ол ерте буддалық мектептердің немесе Махаяна емес мектептердің жиынтығын көрсетеді.
Nikāya is a Pali word meaning "group" or "assemblage", referring to the collection of early Buddhist schools or non Mahayana schools.
Шолу
Үндістандағы ерте буддизм әдетте түрлі монахтық бірлестіктерге немесе никаяларға бөлінеді. Көбінесе он сегіз деп саналғанымен, нақты саны уақыт өте өзгеріп отырды. Әр мектептің доктриналық бағыты шамалы ерекшеленді, сондай-ақ олардың канонындағы питакалардың саны да әртүрлі болды. Мысалы, Дхармагуптака мектебінде Бодхисаттва Питакасы және Дхарани Питакасы болған.
Early Buddhism in India is generally divided into various monastic fraternities, or nikāyas. Conventionally numbering eighteen, the actual count varied over time. The doctrinal orientation of each school differed somewhat, as did the number of piṭakas in their canon. An example of this is the Dharmaguptaka, which included a Bodhisattva Piṭaka and a Dhāraṇī Piṭaka.
Махасагхика бөлімшесінде
Махасангхика никаялары әдетте буддалар мен бодхисаттвалардың трансценденттік және дүниеден тыс табиғатын, сондай-ақ архаттардың жаңылысқа ұшырау мүмкіндігін жақтады. Сондықтан, махасангхикалар үшін бодхисаттва идеалы мен будда болу, архат болу идеалынан жоғары тұрды. Авалокитаврата махасангхикалар "Ұлы Агам Питакасын" қолданғанын жазды, ол кейін Праджняпарамита және Он сатылы Сутра сияқты Махаяна сутраларымен байланысты. Никаялардың каитика тобында пурвашайлалар мен апарашайлалардың әрқайсысының пракритте Ашташахасрика Праджняпарамита Сутрасы болғаны белгілі. Бхававивека сондай-ақ сиддхартикалардың Видьядхара Питакасын, ал пурвашайлалар мен апарашайлалардың Бодхисаттва Питакасын қолданғанын жазды, бұл махасангхика никаяларында Махаяна мәтіндерінің ұйымдастырылған жинақтары болғанын көрсетеді.
The Mahāsāṃghika nikāyas generally advocated the transcendental and supramundane nature of the buddhas and bodhisattvas, and the fallibility of arhats. Therefore, for the Mahāsāṃghikas, the bodhisattva ideal and buddhahood was advocated over the ideal of becoming an arhat. Avalokitavrata wrote of the Mahāsāṃghikas as using a "Great Āgama Piṭaka", which is then associated with Mahāyāna sūtras such as the Prajñāparamitā and the Ten Stages Sutra. In the Caitika group of nikāyas, the Pūrvaśailas and the Aparaśailas each were known to have the Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra in Prakrit. Bhāvaviveka also wrote of the Siddhārthikas using a Vidyādhāra Piṭaka, and the Pūrvaśailas and Aparaśailas both using a Bodhisattva Piṭaka, implying organized collections of Mahāyāna texts within these Mahāsāṃghika nikāyas.