Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инжір аралары тұқымдасы
Family of wasps
Agaonidae тұқымдасы – інжірді тозаңдатушы және тозаңдатпайтын аралардың тобы. Олар личинка сатысын інжір жемісінің ішінде өткізеді. Тозаңдатушы аралар (Agaoninae, Kradibiinae және Tetrapusiinae) – інжір ағаштарының өзара пайдалы серіктестері болып табылады. Тозаңдатпайтын інжір аралары – паразиттер. Эоцен және миоцен дәуірлерінен табылған жойылған түрлері қазіргі заманғы түрлерге ұқсас, бұл экологиялық орын геологиялық уақыт бойында тұрақты болғанын көрсетеді.
The family Agaonidae is a group of pollinating and nonpollinating fig wasps. They spend their larval stage inside the fruits of figs. The pollinating wasps (Agaoninae, Kradibiinae, and Tetrapusiinae) are the mutualistic partners of the fig trees. The non pollinating fig wasps are parasitoids. Extinct forms from the Eocene and Miocene are nearly identical to modern forms, suggesting that the niche has been stable over geologic time.
Таксономия
Бұл тұқымдас 1846 жылы Фрэнсис Уокердің "Агаон" есімді ара тұқымдасынан сипаттаған еңбегінен кейін таксономиялық тұрғыдан пайда болғаннан бері бірнеше рет өзгерді. Бұрын Epichrysomallinae, Otitesellinae, Sycoecinae, Sycoryctinae, Sycophaginae және Agaoninae кішітұқымдастары осы тұқымдастың бөлімшелері болған. Жақында кең ауқымды үлгілермен негізделген молекулалық филогенездерді құру жұмыстары Agaonidae тұқымдасының құрамын өзгертті. Біріншіден, парафилетикалық топтар (Epichrysomallinae, Otitesellinae, Sycoecinae және Sycoryctinae) алынып тасталды және жаңа кішітұқымдар (Kradibiinae және Tetrapusiinae) құрылды. Содан кейін Sycophaginae кішітұқымдасы Agaonidae тұқымдасының құрамына енгізілді. Sycophaginae кішітұқымдасы ішінде, молекулалық филогенез нәтижесінде өзгерістер енгізілді: Apocryptophagus туысы Sycophaga туысымен біріктірілді (синонимдестірілді).
The family has changed several times since its taxonomic appearance after the work of Francis Walker in 1846 described from the wasp genus Agaon. Previously the subfamilies Epichrysomallinae, Otitesellinae, Sycoecinae, Sycoryctinae, Sycophaginae, and Agaoninae were the subdivisions of the family. Recent works building strong molecular phylogenies with an extended sampling size have changed the composition of Agaonidae. First, the paraphyletic groups have been excluded (Epichrysomallinae, Otitesellinae, Sycoecinae, and Sycoryctinae) and new subfamilies have been instated (Kradibiinae and Tetrapusiinae). Then the subfamily Sycophaginae have been placed within the family Agaonidae. Within the Sycophaginae, some changes were made after the molecular phylogeny of the subfamily: the genus Apocryptophagus has been synonymed under the genus Sycophaga.
Экология
Агониналар, Крадибиналар және Тетрапузиналар үш кіші тұқымдасына жататын қоңыздар емен құрттарын тозаңдатады. Ал Сикофагиналар – фикус ағаштарының паразиттері, олар басқа қоңыздар тозаңдатқаннан кейін жемістерінде дамиды. Дегенмен, Sycophaga туысына жататын кейбір түрлердің мәртебесі даулы; олар еменнің саңылауы арқылы кіргенде, олар тозаңды еменнің ішіне әкеліп, оны тозаңдатуы мүмкін.
Wasps from the three subfamilies Agaoninae, Kradibiinae and Tetrapusiinae are pollinating fig wasps. On the other hand, Sycophaginae are parasites of the Ficus, developing in the fruits after other wasps have pollinated them. Nevertheless, some species in the genus Sycophaga have a controversial status; as they enter the fig by its ostiole, they possibly bring pollen inside the fig and might pollinate it.
Морфологиялық бейімделулер
Тұқымдастыратын аналық инжир аралары қанатты және көбінесе қара түсті, ал аталықтары көбінесе қанатсыз, ақшыл түсті болады. Бұл түс айырмашылығы, әдетте, жыныстық рөлдердің айқын бөлінуіне байланысты. Жұптасқаннан кейін аталық және аналық инжир араларының тағдыры әртүрлі болады. Мысалы, Ficus subpisocarpa немесе Ficus tinctoria сияқты кейбір инжир түрлерінде аталықтары аналықтарының туған инжирлерінен шығуы үшін тесік қазуға мәжбүр. Қанатты аналық аралар басқа инжирді тауып, оған жұмыртқа салу үшін ұзақ қашықтыққа ұша алады, ал аталық аралар тесік қазғаннан кейін өледі. Инжирдің жабық, тар остиоласы болғандықтан, аналық аралар оған кіруге бейімделіп алған. Біріншіден, аналық аралардың мандибулалары инжир жемісіне енуге көмектесетін арнайы мандибулярлық қосымшаларды дамытқан. Бұл қосымшалар мезгілсіз инжир түрлеріне бейімделген, мысалы, спиральді остиолалар спиральді мандибулярлық қосымшалармен үйлеседі. Тұқымдастырмайтын аралар да инжирдің ішіне сырттан жұмыртқа салу үшін, өте ұзын жұмыртқа салатын мүше түрінде, әсерлі морфологиялық бейімделулерді дамытқан.
The pollinating female fig wasps are winged and in general dark, while the males are mostly wingless and whitish. This difference of color is probably due to a clear split in the gender role. Once they have mated, male and female fig wasps have different fates. In some fig species, such as Ficus subpisocarpa or Ficus tinctoria, the males have to chew a hole for the females to leave their natal fig. The winged female wasps can fly over long distances before finding another fig to oviposit in it, while the male dies after chewing a hole. As the fig is closed by a tight ostiole, the female wasps have developed adaptations to enter. First, the mandibles of the female wasps have developed specialized mandibular appendages to help them crawl into the figs. These appendages are adapted to the host fig species, with for instance spiraled ostioles matched by spiral mandibular appendages. The nonpollinating wasps also have developed impressive morphological adaptations to deposit eggs inside the fig from the outside, in the form of an extremely long ovipositor.