Роберт Стюарт: Британ саяхатшысы және Фабиан социалисі
Michael Stewart, Baron Stewart of Fulham
Роберт Стюарт: британдық саяхатшы, Лейборист партиясының мүшесі, Фабиандық социалист. 34 жыл парламентте жұмыс істеді, екі рет сыртқы істер министрі болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1906–1990)
British politician (1906–1990)
Роберт Майкл Мейтленд Стюарт, Фулхэм бароны Стюарт (6 қараша 1906 – 10 наурыз 1990) – британдық Лейборист партиясының саясаткері, өмірлік пэр және Фабиандық социалист. Ол 34 жыл бойы парламент депутаты болды және Гарольд Уилсонның алғашқы кабинетінде екі рет Сыртқы істер министрі қызметін атқарды.
Robert Michael Maitland Stewart, Baron Stewart of Fulham, (6 November 1906 – 10 March 1990) was a British Labour Party politician, life peer and Fabian Socialist who was a Member of Parliament for 34 years, and served twice as Foreign Secretary in the first cabinet of Harold Wilson.
Ерте өмір
Роберт Уоллес Стюарт, автор және оқытушы, мен Ева Стюарт, туған Блэкслидің қызы, Роберт Майкл Мейтленд Стюарт Бромлиде дүниеге келді. Ол Браунхилл-роуд бастауыш мектебінде, Кэтфордта, Христос ауруханасында және Оксфордтың Сент-Джон колледжінде білім алды, онда 1929 жылы философия, саясат және экономика мамандығы бойынша үздік дипломмен бітірді. Оксфордта оқып жүргенде студенттік саясатқа қатысып, 1929 жылғы Майклмас семестрінде Оксфорд одағының президенті болып сайланды. Сол жылы ол Сент-Джонс еңбек клубының президенті де болды. Олар өз құқықтарымен екі атаққа ие болған сирек жұптардың бірі еді.
The son of Robert Wallace Stewart, author and lecturer, and Eva Stewart née Blaxley, Robert Michael Maitland Stewart was born in Bromley. He was educated at Brownhill Road Elementary School, Catford, Christ's Hospital and St. John's College, Oxford, where he graduated with a first class BA in Philosophy, Politics and Economics in 1929. Whilst at Oxford he was involved in student politics and was elected as President of the Oxford Union for Michaelmas Term 1929. He was also the president of St John's Labour Club that same year. They were one of the few couples who both held titles in their own right.
Саяси мансап
Стюарт 1931 және 1935 жылдары Левишем батыс сайлау округінде, ал 1936 жылы Фулхэм шығысында сайлауға түсті; соғыстан кейін ол 1945–1955 жылдары Фулхэм шығысынан, содан кейін 1955–1974 жылдары Фулхэм үшін және 1974–1979 жылдары Хаммерсмит, Фулхэм үшін парламент депутаты болды. Алғашқы сайлаудан кейін көп ұзамай ол Қазынашылықтың лорд комиссарларының бірі (көбінесе кіші қамшы ретінде танымал), содан кейін кіші министр, 1947–1951 жылдары Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары және 1951 жылдың мамыр-қазан айларында Жабдықтау министрлігінің парламенттік хатшысы болып тағайындалды. 1951 жылғы сайлауда Лейбористер жеңілгеннен кейін Стюарт оппозициялық алдыңғы қатардағы маңызды тұлғаға айналып, 1955–1959 жылдары Білім беру министрінің көлеңкелік орынбасары, ал 1959–1964 жылдары Тұрғын үй және жергілікті басқару министрінің көлеңкелік орынбасары қызметін атқарды. Стюарт 1952 жылы Фабиан жазғы мектебінің директоры, ал 1954 жылы лекторы болды. 1954–1955 жылдары Фабиан жаңа жылдық мектебінің лекторы, 1956 жылы публицист болды. Ол 1957–1958 жылдары Фабиан қоғамының Халықаралық бюро комитетінің мүшесі ретінде тізілген, ал 1964 жылғы қараша-желтоқсан айларындағы «Фабиан жаңалықтарында» Фабиан атқару комитетінің бұрынғы мүшесі ретінде еске алынды. Баспасөз оны жұртшылыққа көп таныс емес деп сипаттады, бірақ Фабиандық социалистік айналымдарда өте жақсы белгілі болды. 1966 жылы Экономикалық істер жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды. 1966 жылдан 1968 жылға дейін ол Бірінші мемлекеттік хатшы болды. 1968 жылдан 1970 жылға дейін Сыртқы істер министрлігіне қайта оралды. Сыртқы істер министрі ретінде ол Нигерия азаматтық соғысында (бір миллионға дейін адам қаза тапқан) Нигерияның әскери диктатурасының Бьяфра республикасын басып алуын қолдау үшін қару-жарақ жеткізуде маңызды рөл атқарды. Кейін ол: «Маған оңай болар еді: Бұл қиын болады, Нигерия үкіметімен барлық байланысты үзіп алайық. Егер мен мұны жасасам, Африкада болашақта туындауы мүмкін барлық қайғы-қасіретпен бірге тайпалық бөліну принципін қолдағанымды білген болар едім» деді.
Stewart had contested the Lewisham West constituency in 1931 and 1935, and Fulham East in 1936; after the war he became MP for Fulham East 1945–55, then for Fulham 1955–74, and Hammersmith, Fulham 1974–79. Soon after his initial election, he was made one of the Lords Commissioners of the Treasury (more commonly known as a junior whip), then a junior minister, as Under Secretary of State for War (1947–51) and later as Parliamentary Secretary to the Ministry of Supply (May–October 1951). Following Labour's defeat in the 1951 election, Stewart was a rising figure on the shadow front bench, serving as Shadow Minister of Education (1955–59) and then as Shadow Minister of Housing and Local Government (1959–64). Stewart was Fabian Summer School director in 1952 and lecturer in 1954. He was Fabian New Year School lecturer in 1954–55 and publicist in 1956. He is listed as a member of the Fabian Society International Bureau Committee during 1957–58 and was mentioned in Fabian News November – December 1964 as a former member of the Fabian Executive Committee. He was described by the press as relatively unknown to the public but was extremely well known within Fabian socialist circles. He became Secretary of State for Economic Affairs in 1966. From 1966 to 1968, he was First Secretary of State. He returned to the Foreign Office from 1968 to 1970. As foreign secretary, he was instrumental in supplying arms to support the Nigerian military dictatorship's crushing of the secessionist Republic of Biafra in the Nigerian Civil War (when up to one million people died), later saying "It would have been quite easy for me to say: This is going to be difficult – let's cut off all connexion with the Nigerian Government. If I'd done that I should have known that I was encouraging in Africa the principle of tribal secession – with all the misery that could bring to Africa in the future."
Үкіметтің кейінгі кезеңдері
Еуропалық идеяға берілген Стюарт 1970 жылғы маусымда Еуропа Кеңесіне еңбекшілер делегациясының жетекшісі болды, сондай-ақ Джордж Браун мен Рой Дженкинспен бірлесіп Еуропа үшін еңбекшілер комитетінің төрағасы болды. 1975-1976 жылдары Еуропалық парламент депутаты болды. Стюарт 1964 жылы Сыртқы кеңес мүшесі аталды. 1969 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде Ұлдастар орденінің мүшесі болып тағайындалды. 1979 жылы Халықтар палатасынан зейнетке шықты. Ол Лордтар палатасына көтеріліп, 1979 жылғы 5 шілдеде Ұлы Лондонның Фулхэм аймағындағы Стюарт бароны титулымен өмірлік пэр ретінде жарияланды. Брайн Харрисон 1978 жылғы наурыз айында Стюартпен ауызша тарих сұхбатын жазды, бұл «Суфражистік сұхбаттар» жобасының бөлігі болған «Суфражисткалар мен суфражистер қозғалысы туралы ауызша куәліктер: Брайн Харрисон сұхбаттары» деп аталды. Стюарт өзінің педагогтық қызметі мен Азаматтық білім беру қауымдастығымен байланысы туралы айтады. 1990 жылғы 10 наурызда 83 жасында Лондондағы ауруханада қайтыс болды.
A committed pro European, Stewart was leader of the Labour Delegation to the Council of Europe in June 1970, and joint president of the Labour Committee for Europe with George Brown and Roy Jenkins. He served as a member of the European Parliament from 1975 to 1976. Stewart was made a member of the Privy Council in 1964. He was appointed a Member of the Order of the Companions of Honour (CH) in the 1969 New Year Honours. He retired from the House of Commons in 1979. He was elevated to the House of Lords, being created a life peer with the title Baron Stewart of Fulham, of Fulham in Greater London, on 5 July 1979. Brian Harrison recorded an oral history interview with Stewart, in March 1978, as part of the Suffrage Interviews project, titled Oral evidence on the suffragette and suffragist movements: the Brian Harrison interviews. Stewart discusses his teaching career and his connection with the Association for Education in Citizenship. He died at a hospital in London on 10 March 1990, at the age of 83.