Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір тараптың қызметтеріне талап қоюға құқығы бар адам немесе ұйым.
Person or organization that has a claim on the services of another party
Кредитор немесе несие беруші – екінші тараптың қызметтеріне талап қоюшы тарап (мысалы, адам, ұйым, компания немесе үкімет). Бұл – ақша берешегі бар тұлға немесе мекеме. Әдетте, бірінші тарап екінші тарапқа қандай да бір мүлік немесе қызмет көрсетеді, ал екінші тараптың оған теңдес мүлік пен қызмет қайтаруы күтіледі (әдетте, бұл келісімшартпен бекітіледі). Екінші тарап көбінесе борышкер немесе қарыз алушы деп аталады. Бірінші тарап кредитор деп аталады, ол мүлік, қызмет немесе ақша қарыз беруші. Кредиторларды екі негізгі санатқа бөлуге болады: кепілді және кепілсіз. Кепілді кредитор борышкердің мүлкінің бір бөлігіне немесе барлығына кепілдік немесе жүктеме орнатады, бұл оған борыштың толық өтелуіне кепілдік береді. Мысалы, ипотекалық несиеде мүлік кепілдік ретінде танылады. Кепілсіз кредитор борышкердің мүлкіне талап қою құқығына ие болмайды. «Кредитор» термині қаржы саласында жиі қолданылады, әсіресе қысқа мерзімді несиелерге, ұзақ мерзімді облигацияларға және ипотекалық несиелерге қатысты. Заң бойынша, сот шешімімен өз пайдасына ақшалай үкім шығарған адам сот үкімі бойынша кредитор деп аталады. «Кредитор» термині «кредит» ұғымынан туындаған. Қазіргі Америкада «кредит» сөзі қарыз алушының қарызын қайтару мүмкіндігін көрсететін рейтингті білдіреді. Ал бұрынғы заманда «кредит» сөзі беделге немесе сенімділікке қатысты қолданылған.
A creditor or lender is a party (e. g., person, organization, company, or government) that has a claim on the services of a second party. It is a person or institution to whom money is owed. The first party, in general, has provided some property or service to the second party under the assumption (usually enforced by contract) that the second party will return an equivalent property and service. The second party is frequently called a debtor or borrower. The first party is called the creditor, which is the lender of property, service, or money. Creditors can be broadly divided into two categories: secured and unsecured. A secured creditor has a security or charge over some or all of the debtor's assets, to provide reassurance (thus to secure him) of ultimate repayment of the debt owed to him. This could be by way of, for example, a mortgage, where the property represents the security. An unsecured creditor does not have a charge over the debtor's assets. The term creditor is frequently used in the financial world, especially in reference to short term loans, long term bonds, and mortgage loans. In law, a person who has a money judgment entered in their favor by a court is called a judgment creditor. The term creditor derives from the notion of credit. Also, in modern America, credit refers to a rating which indicates the likelihood a borrower will pay back their loan. In earlier times, credit also referred to reputation or trustworthiness.
Құқықтар
Кредиторлардың құқықтары – кредиторлардың, яғни ақшаға талапкер адамдардың, өндіріп алуға құқықтарын қорғауға бағытталған процессуалдық нормалар. Бұл нормалар әр юрисдикцияда әртүрлі болып келеді және кредиторға борышкердің мүлкіне заңдық шара қолдануға, борышкердің мүлкін тәркілеуге және мәжбүрлеп сатуға, борышкердің жалақысын тоқтатуға, сондай-ақ борышкер жасаған кейбір мәмілелерді немесе сыйлықтарды алаяқтық деп тануға мүмкіндік береді. Нақты кредитордың құқықтары көбінесе қарыздың себебіне және қарызды куәландыратын жазбаша келісімдердің шарттарына байланысты болады.
Creditors' rights are the procedural provisions designed to protect the ability of creditors—persons who are owed money—to collect the money that they are owed. These provisions vary from one jurisdiction to another, and may include the ability of a creditor to put a lien on a debtor's property, to effect a seizure and forced sale of the debtor's property, to effect a garnishment of the debtor's wages, and to have certain purchases or gifts made by the debtor set aside as fraudulent conveyances. The rights of a particular creditor usually depend in part on the reason for which the debt is owed, and the terms of any writing memorializing the debt.
Кредиторлардың басымдығы
Кредиторлардың құқықтары кредиторлардың борышкерге қатысты құқықтарын ғана емес, сонымен қатар кредиторлардың бір-біріне қатысты құқықтарын қамтиды. Егер бірнеше кредитор белгілі бір мүлікке немесе борышкердің шоттарына қатысты өндіріп алу құқығын талап етсе, кредиторлардың құқықтарын реттейтін қағидалар, қай кредитордың нақты бір жағдай бойынша ең басым құқығы бар екенін анықтайды. Жалпы алғанда, кредиторлар қарызды және осы қарыз бойынша кепіл ретінде ұсынылған мүлікті мемлекеттік тіркеуге енгізу арқылы құқықтарын "қорғағандар" мен қорғамағандарға бөлінеді. Сондай-ақ, кредиторлар кепілдіктің "қолында" болуына және борыш ақшаға сатып алу құқығымен жасалған кепілдік болып табылатынына қарай жіктелуі мүмкін. Кредитор, әдетте, соттан борышкердің мүлкін немесе қаражатын оның қолынан шығарып алу мақсатымен жасалған алаяқтық мәміленің күшін жоюды сұрай алады.
Creditors' rights deal not only with the rights of creditors against the debtor, but also with the rights of creditors against one another. Where multiple creditors claim a right to levy against a particular piece of property, or against the debtor's accounts in general, the rules governing creditors' rights determine which creditor has the strongest right to any particular relief. Generally, creditors can be divided between those who "perfected" their interest by establishing an appropriate public record of the debt and any property claimed as collateral for it, and those who have not. Creditors may also be classed according to whether they are "in possession" of the collateral, and by whether the debt was created as a purchase money security interest. A creditor may generally ask a court to set aside a fraudulent conveyance designed to move the debtor's property or funds out of their reach.
Дәрменсіздік кезінде кредиторлардың өкілеттіктері
Ұлыбританияда жеке ерікті келісімге (IVA) өтініш берілгеннен кейін, және сот арқылы бекітілгеннен кейін, кредиторларға IVA шарттарына сәйкес тікелей хабарласуға тыйым салынады. IVA бойынша барлық хат алмасу алдымен тағайындалған Төлем қабілетсіздік сарапшысы (Insolvency Practitioner) арқылы жүзеге асырылуы керек. Кредиторлар осы сарапшымен жұмыс істей бастайды және ұсынылған жылдық есептерді қабылдауға дайын болады. Компаниялар туралы 2006 жылғы Заңға сәйкес, компанияның кредиторлары сотқа компания мен оның кредиторлары арасындағы шарт немесе "келісім" қарастыру үшін кредиторлардың немесе белгілі бір санаттағы кредиторлардың жиналысын шақыру туралы бұйрық беру үшін өтінішпен жүгіне алады. Егер жиналыста жеке қатысқан немесе өкілдік құқығы арқылы дауыс берген кредиторлардың немесе кредиторлар тобының 75% құрамы келісімге келсе, онда жиналыс сотқа осы келісімді күшіне енгізу туралы өтініш бере алады. Осы ереже компаниямен келісім жасасуға ниетті акционерлерге де (мүшелерге) қолданылады. Корпоративтік төлем қабілетсіздік және басқару туралы 2020 жылғы Заң, кредиторлар немесе мүшелер мен "қаржылық қиындықтарға тап болған немесе тап болуы мүмкін" компания арасында келісім ұсынылған жағдайда ұқсас қағидаларды қарастырады.
In the UK, once an Individual Voluntary Arrangement (IVA) has been applied for, and is in place through the courts, creditors are prevented from making direct contact under the terms of the IVA. All ongoing correspondence of an IVA must first go through the appointed Insolvency Practitioner. The creditors will begin to deal with the Insolvency Practitioner and readily accept annual reports when submitted. Under the Companies Act 2006, a company's creditors may apply to the court for an order summoning a meeting of the creditors or some of the creditors who fall into a specific category, in order to consider a compromise or "arrangement" between the company and its creditors. If a majority representing 75% in value of the creditors or class of creditors present and voting either in person or by proxy at the meeting agree a compromise, the meeting may apply to the court for the compromise to be enforced. The same provision would apply to members (shareholders) of a company seeking to make an arrangement with the company. The Corporate Insolvency and Governance Act 2020 makes similar provision where a compromise has been proposed between creditors or members and a company which "has encountered, or is likely to encounter, financial difficulties".