Кіріспе

Шропширдегі жазық дала және құрғақ жерлердің платосы, Англия. Шропширдің батыс шекарасындағы Ұзын Тау. Ұзын Мынд (Cefn Hirfynydd) – Англияның Шропшир округіндегі Шропшир тауларының бір бөлігін құрайтын жазық дала және құрғақ жерлердің платосы. Бұл жалпыға қолданылатын жер және ерекше табиғи сұлулық аймағы ретінде белгіленген. Биік жер батыста Стиперстон тауларымен, ал шығыста Стреттон-Хиллс және Венлок-Эджмен шектеседі. Оның көп бөлігі Ұлттық трастқа тиесілі және Лонгминд қауымдастығы басқарады. Ұзын Мындтың ұзындығы шамамен 7 миль (11 км), ені 3 миль (5 км) және оның шығыс беткейлерінде тік жартастармен кесілген сайлар, ал батыс жағында тік жартасқа ұласатын ұзын еңіспен сипатталады. Оның маңында Черч Стреттон, Литтл Стреттон және Олл Стреттон, Пулвербэтч, Сметкотт, Вулстастон, Астертон, Майндтаун, Вентнор және Ратлингхоуп сияқты негізгі елді мекендер орналасқан. Ұзын Мындтағы ең биік нүкте – Поул Бэнк (1693 фут (516 м)); бұл және оған жақын орналасқан Каер Карадок (1506 фут (459 м)) төбелері Мэрилиндер класына жатады.

Этимология

Лонг-Майнд атауы "ұзын тау" дегенді білдіреді, екінші бөлігі бриттік тілдерден шыққан. Қазіргі уэльс тілінде ол Mynydd Hir деп аталады, бұл да сондай мағынаны білдіреді, немесе Cefn Hirfynydd, яғни "ұзын тау жотасы".

Ұзақ ойдағы ортақ

Қола дәуірінен бастап 2000 жылдан астам бұрын Ұзын Мыңның үстіртінде ағаштардың орнына шөптер өсе бастағанын көрсететін тозаң қалдықтарының куәліктері бар, сондай-ақ 13 ғасырдан бері, 700 жылдан астам уақыттан бері жайылымдық ортақ жер ретінде ұйымдастырылған басқару туралы жазбаша мәліметтер сақталған. Бұл жерде жайылатын қарапайым шаруалардың понилері мен қойлары – қатал жағдайға төзімді, төбедегі өмірдің қиындықтарына бейімделген жануарлар. Олар таңдап, жерге жақын жайылып, жәндіктер мен ұсақ сүтқоректілерге пайдалы ұзын өсімдіктердің бөліктерін қалдырады. Осы жайылым салдарынан ерекше экологиялық орта қалыптасты, сондықтан Лонг-Майнд Common ерекше ғылыми маңызы бар жер ретінде белгіленген. Экологияны жақсарту мақсатында 1999 жылдан бері Лонг-Майнд шаруалары экологиялық басқару бағдарламасына қатысып келеді, ол тұрақты егіншілік тәжірибесін де қолдайды.

Қола дәуірі

Қола дәуірі – Лонг-Майнда ең көп жазылған кезең. Жазықта ондаған оба бар. Бірқатары кішкентай, мысалы, камералы қабірлердің қалдықтары. Ал кейбіреулері өте үлкен. Лонг-Майндағы Қола дәуіріне жататын нысандарға сағалар, көлденең сағалар және обалар кіреді. Барристерс Плейн Крос Ридж Дайк оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа қарай, дерлі түзу сызықпен созылады. Ол Гриндл Хилл мен Раунд Хилл арасындағы жотаның ең тар бөлігінен өтеді. Дайк қалдықтары қазір қышпен жабылып, шамамен ені бар және биіктігі шамамен. Оның батыс жағында ені кең арық орналасқан. Крос Ридж Дайк екі шетінде тік беткейге қарай жалғасады. Дайк оңтүстік-шығыс жағынан келетін жолға орын жасау үшін арасы ашық қалған. Оның мақсаты – Гриндл Хиллді басты жазықтан бөліп, батыстан кіруге кедергі келтіру. Devil's Mouth Cross Ridge Dyke Кардингмилл аңғары мен Таунбрук аңғары арасында жатыр. Дайк ұзындығы шамамен, бірақ Бэрвей жолы мен кішкентай тұрақпен қиылысады, соның салдарынан дайк бөлігі жоғалып кеткен. Дайк екі шеті де тік беткейлерде аяқталады! Ол тас және топырақтан тұрғызылған, ені және биіктігі шамамен, екі жағында да шалғыш арықтар бар. Ол шамамен 1500 жыл бұрын салынған. Бұл ежелгі шығыстан батысқа қарай созылатын жолды бақылау үшін салынған болуы мүмкін. Хай-Парк Крос Ридж Дайк – Лонг-Майндағы тағы бір саға. Ол Лонг-Майндағы ең ұзыны болып есептеледі. Оның ені шамамен, бірақ кейбір жерлерде тек егістік белгісі ретінде сақталған. Дайк батыс жағындағы ең биік нүктесі биіктігі шамамен, ал ең кең жеріне жетеді. Барристерс Плейн Крос Ридж Дайгіндегідей жол дайктан өтеді. Лонг-Майнд обаларының жиырмадан астамы жазық бойына шашырап жатыр. Ең жақсы мысалдары Лонг-Майндтың солтүстік бөлігінде орналасқан. Робин Гудтың обасы, Дакли Нэпке жақын, екі танымал оба және Лонг-Майндтағы ең үлкені, диаметрі шамамен және биіктігі шамамен. Ату қорабының аты 1992 жылы алынып тасталғанға дейін сол жерде тұрған қазтабан ату үйінің құрметіне берілген. Бұл Шропширдегі дискі тәрізді обаның жалғыз белгілі мысалы. Диаметрі және биіктігі шамамен, диаметрі шамамен дөңгелек алаңның ортасында орналасқан, шеті ені кең жағалаумен белгіленген, бірақ қазіргі заманғы жолмен ішінара бұзылған. Ол б.з.д. 1950–1700 жылдар аралығында салынған деп есептеледі. Порт жолы – Лонг-Майнд массивінің бойымен созылатын ежелгі жол және Лонг-Майндтағы ең үлкен тарихи ескерткіш, ұзындығы 8 км-ден астам. Ол әлі де қолданылып келеді, Шропшир жолының бөлігі және Глайдинг клубына баратын жол болып табылады. Көптеген адамдардың қате пікірі бойынша, ол Поул Бэнк үстінен өтеді, бірақ шындығында төбені айналып өтеді, оның контурларын ұстанып жүреді.

Темір дәуірі

Темір дәуірінде Лонг-Майнда адам қызметінің іздері өте сирек кездеседі. Дегенмен, осы кезеңдегі бір ерекше көне орын бар. Бодбери ринг-холл форты – Кардингмилл аңғарынан жоғарыдағы төбелік бекініс, ол Бодбери төбесінде орналасқан. Бұл нысан Темір дәуірінде, б.з.д. 500 жылы салынған, сондықтан Лонг-Майндағы басқа көне орындардан әлдеқайда кешірек пайда болған. Жақын маңда Каэр-Карадок тауының шыңында тағы бір төбелік бекініс орналасқан. Бодбери рингі қазір Ұлттық сенім қорының қамқорлығында.

18 ғасыр

ХVІІІ ғасырда Черч Стреттон Лонг-Минд пен Каер-Карадок арасындағы кең аңғарда базар қаласы ретінде, кейіннен шипажай ретінде өсе бастады. Тарихи тұрғыдан қала тоқыма өнімдерімен, әсіресе Кардингмилл аңғарында танымал болды. Кардинг Милл 18 ғасырда салынды және мата жасау процесінің бір кезегінің атымен аталды – кардинг, иіру және тоқу. Кардлау жұмысын балалар атқарған, ол шикізаттың массасынан қысқа талшықтарды бөліп, түйіліп қалғандарын жазып алуды қамтыды. Кардтар – тұтқалары бар ағаш блоктар, металл тікенектермен қапталған, тікенектер бұрышты (тазартуды жеңілдету үшін) және былғарыға бекітілген. Талшықтар түйілісін ашқаннан кейін материал иіріліп, содан соң дайын өнімге тоқылған. Бүгінде милл сол аңғарда әлі де тұр, бірақ ол сәнді пәтерлерге айналдырылған.

20 ғасыр

Черч Стреттондағы Лонг Майнд қонақ үйі 1901 жылы салынған, бастапқыда қала шипалы су орталығы ретінде танымал болған кезде ол "Гидро" деп аталған. 1965 жылы Ұлттық Траст Лонг Майндтың кең аумағын (оның жоталық бөлігінің көп бөлігін) сатып алды, ал 1958 жылы ол Шропшир төбелерінің бір бөлігі ретінде ерекше табиғи сұлулық аймағы (AONB) деп жарияланды.

Туризм және демалыс

Лонг-Майнд Шропшир төбелерінің ерекше табиғи сұлулық аймағына (AONB) кіреді және көптеген жаяу жолдары, әртүрлі жер бедері және әсерлі пейзаждар мен көріністерге байланысты танымал туристік орын болып табылады. Екі маңызды жаяу жолы – Шропшир жолы және Джек Миттон жолы. Лонг-Майндтың ашық кеңістіктері оны жылқымен және тау велосипедтерімен жүруге танымал орынға айналдырады. Кардинг Милл Доласы – ең жұмыс істейтін жер, себебі ол жерде Ұлттық Трасттың аймақтық орталығы орналасқан. Батысқа қарай жел соғатын беткейлерде планеристтер, дельтапланершілер және парашютшілер жиі ұшып жүреді. Қыста кейбір аңғарлардың беткейлері уақытша шаңғы трассаларына айналады, бірақ Лонг-Майнд ауа райы нашар болғанда қауіпті болуы мүмкін және көптеген адамдардың өмірін қиған. 2015 жылы қысқы жағдайда жолдарды пайдалануды жоспарлаған жүргізушілерді тоқтату үшін Лонг-Майндқа кіретін әртүрлі жерлерге қар қақпалары орнатылды. Лонгминд жарысы – 80 шақырымдық (50 миль) бәсекелі жарыс, ол Лонг-Майндтан екі рет өтеді және оны 24 сағаттан кем уақытта аяқтау керек. Ол 1967 жылдан бері жыл сайын, әдетте қазан айының бірінші демалыс күні өткізіліп келеді. Кардингмилл Доласына жақын, Стэнйелд және Бодбери төбелерінің беткейлерінде Черч Стреттон гольф клубы орналасқан. Клуб үйі теңіз деңгейінен шамамен биіктікте орналасқан, ал төбелі гольф алаңы шамамен 375 метрге (1230 фут) дейін көтеріледі. Бұл Шропширдегі ең көне 18 лункалы гольф алаңы, ол 1898 жылы ашылды және елдегі ең биік гольф алаңдарының бірі. Велосипед жарысының Ұлыбритания чемпионаты 1989 жылы Черч Стреттоннан Лонг-Майндқа көтерілетін Бервей жолында өтті. Бұл атақты Крис Бордман жеңіп алды, ол өзінің төрт Ұлыбритания чемпионатының екіншісі болды, ол 1992 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарында алтын медаль жеңіп, кәсіби велосипедші ретінде табысқа жетті.

Ұшу

1934 жылдан бері Лонг-Майнд Мидленд желкендеу клубының орны болып табылады. Клубтың оңтүстік жағында жері бар және жыл бойы сол жерде желкенді ұшақтармен ұшады. Ол тұрақты оқу курстарын өткізеді және жалпы жұртшылыққа сынақ сабақтарын ұсынады. Лонг-Майндтен көптеген ұзақ қашықтыққа жасалған ұшулар басталды, соңғысы 2007 жылдың жазында тіркелді. Бұл желкендеу клубы Еуропада банжи көмегімен желкендерді тұрақты түрде ұшыратын сирек клубтардың бірі. 1937-1939 жылдар аралығында бұл клубтың көрнекті бұрынғы мүшесі Эми Джонсон болды.

Флора мен фауна

Тарихи жайылым құқықтары Лонг-Майнд жайылымшыларына тиесілі, олар осы жерде қой мен понилерді жайылымға шығарады. Жайылым малдары бұталар мен папоротниктерге басып кіру арқылы ағаштардың таралуын баяулатады, соның нәтижесінде құрғақ дала сақталады және жаңарып тұрады. Олар сондай-ақ су тобырларында шөп жейді, осының арқасында сау қоңыр форель (Salmo trutta) және сусар (Lutra lutra) популяциясы қалыптасқан. Мұнда ағаш үкі (Anthus trivialis) және қызылқұйрық (Lagopus lagopus scotica) табалады, сондай-ақ жақында ғана келген сұр көбелек (Hipparchia semele) де кездеседі.

Танымал мәдениет

Қасиетті Э.Д. Каррдың "Қардағы түн" кітабы 1865 жылы Лонг-Майнд аймағында қыс түнінде аман қалған тәжірибесін баяндайды. Ол жексенбі күнгі қызмет өткізгеннен кейін үйге қарай жолға шығып, шалғайда тұратын бір адамды аралағанда осы қиын жағдайға тап болды. Қауіпсіз жерге жол ашуға 23 сағат бойы күресті. Лонг-Майнд А.Э. Хаусманның поэзиясында, Мэри Уэббтің романдарының ішінде "Жерге кетті" ең танымал, Малкольм Савиллдің балаларға арналған "Жалғыз қарағай" сериясында және Шина Портердің "Кнокерлер" (1965) романында суреттелген.