Кіріспе

Америкалық жазушы

Кристофер Тейлор Бакли (28 қыркүйек 1952 жылы туған) – американдық автор және саяси сатирик. Ол вице-президент Джордж Бушқа бас сөз жазушысы болып қызмет еткен. Ол «Құдай – менің брокерім», «Шылым шегуге рахмет», «Кішкентай жасыл адамдар», «Ақ үйдің қабағы», «Бірінші ханымды қалай ұстану керек», «Жасырын жұмыс», «Арабияның Флоренциясы», «Бумсдей», «Жоғарғы сотқа уәде», «Ана мен әкесінен айырылу: естеліктер» және «Сот судьясын қуу» кітаптарымен белгілі.

Ерте өмір және білім

Бакли - жазушы және "Firing Line" бағдарламасын жүргізуші Уильям Ф. Бакли-младший мен Патрисия Баклидің ұлы. Портсмут аббат мектебінде классикалық білім алғаннан кейін, Бакли норвегиялық жүк тасымалдау кемесінде палуан болып әлемді аралап саяхаттады. Ол 1976 жылы Йель университетін "cum laude" деген құрметті дипломмен бітірді.

Мансап

Ол 1976 жылы "Esquire" журналының штат қызметкері болып жұмысқа орналасты және жеті айдан кейін 24 жасында бас редактор болып тағайындалды. 1980 жылы ол американдық кемеде теңізге қайта оралды және АҚШ-тың Персика шығанағындағы порттар мен Англия және Германиядағы Солтүстік теңіз порттары арасында қыстың ортасында Атлантика мұхиты арқылы сегіз рет сапар жасады. Осы тәжірибе 1982 жылы жарық көрген "Бамбулаға бумен: Бос жүк тасымалдаушы кеменің әлемі" атты оның алғашқы бестселлер беймәлім әдебиет кітабының негізі болды. 1981 жылы ол Вашингтон қаласына көшіп, вице-президент Джордж Буш-ағаның бас сөз жазушысы болды. Оның алғашқы бестселлер романы "Ақ үйдің қабағы", 1986 жылы жарық көрді, ол Ақ үй кеңсе саясаты мен саяси естеліктерге сатиралық туынды болды. 1989 жылы Малкольм С. Форбс Баклиді "Forbes" журналына қосымша жазу үшін шақырды. Бакли 1990 жылдан 2007 жылға дейін "Forbes FYI", кейін "Forbes Life" басылымының бас редакторы болды. Оның 20 кітабы 16 тілге аударылды. Оның "Тамекі шегуге рахмет" романы Джейсон Рейтманмен экранға түсірілді.

Ұлттық шолу

2008 жылдың жазы мен күзінде Кристофер Бакли өзінің әкесі құрған консервативті журнал National Review үшін соңғы бетке мақала жазды. 2008 жылдың қазанында Бакли Демократиялық партияның президенттікке үміткері Барак Обаманы қолдайтын мақала жазды және National Review оқырмандарының наразылығын тудырмау үшін оны The Daily Beast басылымында жариялады. National Review оқырмандары мен жазба авторы болғандардың көпшілігі наразылық білдіргеннен кейін, Бакли бұл басылымнан кетіп қалды. Оның мақаласына The Daily Beast берген "Кешіріңіз, әке, мен Обамаға дауыс беремін" деген тақырыпты оның әкесінің көптеген достары мен жақтастары, әсіресе әкесінің қайтысынан кейін жақында пайда болғандықтан, жағымсыз деп тапты. Бакли осы тақырыпты таңдауға қарсы болды, бірақ ол кейде The Daily Beast үшін жазуын жалғастырды.

Жеке өмір

Баклидің алғашқы некесі Дональд Греггтің қызы Люси Грегке болды, ол вице-президент Буштың ұлттық қауіпсіздік мәселелері жөніндегі көмекшісі болды, ал кейін Оңтүстік Кореядағы АҚШ елшісі қызметін атқарды. Бакли мен Грегтің 1988 және 1992 жылдары туған Кейтлин және Уильям есімді екі баласы бар. 2000 жылы Баклидің ұлы Джонатан, Random House компаниясының бұрынғы жарнамашысы Ирина Вулфледен дүниеге келді. Бакли мен Грег 2011 жылы ажырасып кетті. 2012 жылы дәрігер Кэтрин "Кэти" Клоузға үйленді. Оның төрт баласы бар.