Кіріспе

Француздық медиа басшысы Даниэль Филипаки (12 қаңтар 1928 жылы туған) – Hachette Filipacchi Médias компаниясының құрметті төрағасы және француз сюрреалистік өнер жинаушысы.

Мансап

Филиппаччи 1949 жылы Жан Провост құрған сәттен бастап «Париж Матч» журналы үшін жазушы және фотограф ретінде жұмыс істеді. «Париж Матч» журналында және Провосттың тағы бір басылымы «Мари Клер» журналының фотографы ретінде жұмыс істеген кезде Филиппаччи джаз концерттерін насихаттады және музыкалық лейбл ашты. 1960 жылдардың басында, джаз француз мемлекеттік радиостанцияларында ойналмаған кезде, Филиппаччи (жаз туралы кеңінен білетін сарапшы) Дик Кларктың «Америкалық оркестрі» бағдарламасы үлгісінде «Salut les copains» атты рок-н-ролл радиошоуын ұсынды, ол «yé yé» музыкалық жанрының дамуына бастама берді. Бағдарламаның сәттілігі оның сол аттас журналды құруына әкелді. Кейін журнал «Salut!» деп аталды және бір миллион тиражға жетті. Филиппаччи 1960 жылдардың басында осы радиошоуда американдық және француздық рок музыкасын ойнады. Ол да, осы бағдарлама да Франциядағы 1960 жылдар жастар мәдениетінің қалыптасуында маңызды рөл атқарғаны үшін есептеледі. Филиппаччи 1964 жылы беделді «Cahiers du cinéma» журналын сатып алды. «Cahiers» журналының қаржылық жағдайы нашар болғандықтан, оның иелері оны банкроттықтан құтқару үшін Филиппаччиден көпшілік үлесін сатып алуын сұрады. Ол бірнеше жаңа адамдарды жұмысқа алды және журналдың дизайнын заманауи, жастарға тартымды етіп жаңартты. 1968 жылғы мамырдағы революциялық оқиғалар Францияда «Cahiers» журналының саяси платформаға айналуына әсер етті, бұл Маоист режиссері Жан-Люк Годардың ықпалымен болды. Ол арнайы журналдарға ие болды, мысалы, кейбіреулері жасөспірім қыздарға арналған («Мадемуазель Эйдж Тендре» сияқты), ал басқалары – ерлерге арналған («Льюи», оны Филиппаччи 1963 жылы Жак Ланцманмен бірге құрды). Ол сонымен қатар «Newlook» және «Playboy» мен «Penthouse» американдық журналдарының француз басылымдарын сатып алды. 1979 жылдың ақпанында Филиппаччи сол кезде жабылып қалған «Look» журналын сатып алды. Ол 1979 жылдың мамырында оны басқару үшін Янн Веннерді жұмысқа алды, бірақ жаңару сәтсіз аяқталды және Филиппаччи 1979 жылдың шілдесінде барлық қызметкерлерді жұмыстан шығарды.

Өнер жинау

ARTnews Филиппаччини әлемдегі ең ірі өнер коллекционерлерінің қатарында бірнеше рет тізімдеген. Филиппаччи коллекциясынан шығармалар 1996 жылы Париж қаласының заманауи өнер мұражайында өткен Private Passions көрмесіне қосылды. Оның коллекциясы (жақын досы, жазбалар продюсері Несухи Эртэгун коллекциясымен бірге) 1999 жылы Нью-Йорктегі Гуггенхайм мұражайында «Сюрреализм: Екі жеке көз, Несухи Эртэгун мен Дэниел Филиппаччи коллекциялары» деген атпен көрсетілді. Бұл шараны The New York Times газеті «күшті көрме» деп сипаттады, оның көлемі «Соломон Р. Гуггенхайм мұражайын төбеден вестибюльге дейін толтыруға» жететіндей болды. Филиппаччи 2006 жылы 7 миллион АҚШ долларына сатылған жалған «Макс Эрнст» суретін сатқан париждік галереяны сотқа бергенімен, 2012 жылғы сұхбатында оның әйгілі жалған суретшісі Волфганг Белтраччини (өз жалғандықтары үшін үш жыл түрмеде отырғаннан кейін 2015 жылдың 9 қаңтарында босатылған) «гений» деп атады.

Жеке өмір

Оның әкесі Анри Филипаччи Түркияның Измир қаласында дүниеге келген, Венециядан шыққан кеме иелерінің ұрпағы болғандықтан, оның отбасылық аты итальяндық. Филиппаччидің үш баласы бар. Олардың үлкені Мими – бұрынғы некесінен туған. Содан кейін ол сән үлгісі Сондра Петерсонмен екі бала сүйді: Крейг және жазушы Аманда Филипаччи.