Кіріспе
Роджер Палмер, Кастлемейн графының 1-ші графы (3 қыркүйек 1634 – 21 шілде 1705) – ағылшын сарай адамы, дипломат және Англия парламентінің мүшесі болған, 1660 жылдың бір бөлігінде Халық палатасында отырды. Ол сонымен қатар танымал католик жазушысы болды. Оның әйелі Барбара Вильерс II Карлдың сүйіктісінің бірі еді.
Roger Palmer, 1st Earl of Castlemaine, PC (3 September 1634 – 21 July 1705) was an English courtier, diplomat, and briefly a member of parliament, sitting in the House of Commons of England for part of 1660. He was also a noted Roman Catholic writer. His wife Barbara Villiers was one of Charles II's mistresses.
Ерте өмір
Роджер 1634 жылдың 3 қыркүйегінде рим-католик отбасында дүниеге келді. Ол Букингемширдегі Дорни Корттан сэр Джеймс Палмердің ұлы болды, ол король Чарльз I-нің жеке бөлмесіндегі кеңесші және Уильям Герберттің қызы Кэтрин Герберттің ұлы еді. Ол Этон колледжінде және Кембридж Король колледжінде білім алды. 1656 жылы Ішкі храмға қабылданды. 1660 жылдың наурыз айында 25 жасында Палмер Конвент Парламентіне Виндзор округінен парламент депутаты болып сайланды. Қос сайлау болғандықтан, ол 27 сәуірге дейін мандатын ресімдемеді.
Мансап
1664 жылы Франция мен Италияда ұзақ сапарда болған ол, сол жылы Англияға оралғанға дейін Венеция Республикасының флотында офицер болып қызмет етті. 1665 жылы Екінші ағылшын-голландия соғысы кезінде Йорк герцогының басшылығымен Корольдік теңіз күштерінде қызмет етті. Палмер ауыр заңдық және әлеуметтік жазаларға қарамастан, Рим католиктігіне берік және ашық адалдық танытты, сонымен қатар Стюарт монархиясын қатты қолдады. Оның тәжге және Стюарт әулетіне, әсіресе Карл II тұлғасына деген адалдығы, әйелінің патшаның сүйіктісі болуына келісуге мәжбүр етті. Беделді Рим католигі ретінде Кастлемейн, Тит Оутс және басқалар айтқан «Папалық қастандық» кезінде күдік тудырды. Сол кездегі католиктерге қарсы гистерия атмосферасында Палмер Лондон мұнарасына қамалды, содан кейін Вестминстердегі Корольдік сотта мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен сотталды. Ол өзін өзі қорғауы тиіс болды және мемлекеттік соттардың сөзбе-сөз баяндамаларында көрсетілгендей, судья Джеффрис пен Бас судья Скрогсқа қарсы өзін қорғағанда шеберлікпен адвокаттау арқылы өзінің ақталуын қамтамасыз етті. 1686 жылы Джеймс II таққа отырғаннан кейін ол Англияның құпия кеңесінің мүшесі болды. Ол Ватиканға елші болып тағайындалды, онда оны Еуропаның ең танымал «алданып қалған күйеуі» деп қысым жасады. Ол Джеймстің Папа Иннокентий XI-дің иезуит кеңесшісі Эдвард Петрені кардинал етіп тағайындау жоспарын қолдады. Бірақ Иннокентий оған келіспеді. 1688 жылғы революциядан кейін Кастлемейн Монтгомериширдегі ата-бабасының үйіне жақын Ланфеллинге паналап қашып кетті және біраз уақыт сол жердегі діннен бас тартқан адамның үйінде тұрды, бірақ ол Шропширдің Озуэстри қаласында тұтқындалып, мұнараға қамалды, 1689 жылдың көп бөлігін және 1690 жылдың бір бөлігін сонда өткізді. Мұнарада шамамен 16 ай өткен соң, ол кепілдікпен босатылды. 1696 жылы Ирландия Парламентіне қатыспағаны үшін ол қайтадан тұтқындалып, мұнараға жіберілді, бірақ 5 айдан кейін қайтадан босатылды.
Өлім
Ол 1705 жылғы 21 шілдеде 70 жасында Освестриде тыныш қайтыс болды. Ол Герберт отбасының мазарында, Уэлшпул, Монтгомериширдегі Сент-Мэри шіркеуінде жерленді. Оның ажырасып кеткен әйелі Барбара төрт жылдан кейін, 1709 жылы оның қабіріне қосылды. Кастлемейннің мұрагерлеріне оның жүрегі елжіреген немере інісі, Дорни Корттан Чарльз Палмер кірді, ол оған анасының туған туыстарынан келген Уэльстегі мүлікті қалдырды, бірақ ол үлкен қаржылық жүктемемен батқан және құны аз болды. Ол қайтыс болғаннан кейін оның лауазымдары тоқтатылды. Оның әйелінің ұлдары техникалық тұрғыдан оларды талап етуге құқылы болған, өйткені олардың барлығы оған үйленген кезде дүниеге келген, ал неке заңдылыққа негізделген, бірақ олардың шын мәнінде заңды екендігіне ешкім дау айтқан жоқ және мұндай талаптар ешқашан қойылған жоқ. Дегенмен, ұлдарының бәріне король Карл II өздерінің лауазымдарын берді, ол Барбара Вильерстің бес баласын өзінің балалары ретінде ашық мойындаған еді. Роджер Палмер, Кастлемейн графының еңбектеріне «Catholique Apology» (1666), «The Compendium [Папийлік қастандық соттары]» (1679) және «The Earl of Castlemaine's Manifesto» (1681) кіреді.