Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Никобар көгершіні немесе Никобар нағыз көгершін (Caloenas nicobarica, Car: ma kūö kö) – Үндістанның Андаман және Никобар аралдарынан бастап, Индонезия архипелагы арқылы Соломон және Палау аралдарына дейін шағын аралдар мен жағалау аймақтарында кездесетін құс. Бұл Калоэнас туысының жалғыз тірі өкілі, ал жойылған жасыл дақты көгершін мен Канака көгершіні осы туыстың басқа өкілдері болып табылады. Сонымен қатар, бұл жойылған додо мен Родригес солитаресінің ең жақын туысы.
The Nicobar pigeon or Nicobar dove (Caloenas nicobarica, Car: ma kūö kö) is a bird found on small islands and in coastal regions from the Andaman and Nicobar Islands, India, east through the Indonesian Archipelago, to the Solomons and Palau. It is the only living member of the genus Caloenas alongside the extinct spotted green pigeon and Kanaka pigeon, and is the closest living relative of the extinct dodo and Rodrigues solitaire.
Таксономия
1738 жылы ағылшын табиғаттанушысы Элеазар Альбин өзінің «Құстардың табиғи тарихы» атты еңбегінде Никобар нақтыкөгершінінің сипаттамасын және екі суретін жазды. 1758 жылы швед табиғаттанушысы Карл Линней өзінің «Systema Naturae» еңбегін оныншы рет жаңартқанда, Никобар нақтыкөгершінін басқа көгершіндермен бірге Columba туысына қосты. Линней қысқаша сипаттама берді, Columba nicobarica деген екі атауын берді және Альбиннің еңбегін сілтеді. Қазіргі кезде бұл түр 1840 жылы ағылшын зоологы Джордж Роберт Грей құрған Caloenas туысына жатқызылған, Никобар нақтыкөгершіні типтік түр ретінде қарастырылады. Екі түрше танылған: Никобар нақтыкөгершінінен өзге. Ол жақсы тағамдық көз болғандықтан, алғашқы қоныс аударушылар оны аулап, жоқ еткен болуы мүмкін. Бұл түр б.з.д. 500 жылға дейін жойылған болуы ықтимал. Дақты жасыл нақтыкөгершін (C. maculata) – бұрынғыда Тынық мұхитының белгісіз жерінен жойылған түр; ол, мүмкін, 19 ғасырда жоғалып, Еуропалық егеуқұйрықтардың салдарынан құрып кеткен. Ол Caloenas туысына ең ыңғайлы жағдай ретінде жатқызылған; оның нақты туыстығы қазіргі уақытта анықталмаған және ол, мүмкін, Columbidae отбасының Үнді-Тынық мұхитындағы сәулеленуінің ерекше туысын білдіреді.
In 1738, the English naturalist Eleazar Albin included a description and two illustrations of the Nicobar pigeon in his A Natural History of Birds. When in 1758 the Swedish naturalist Carl Linnaeus updated his Systema Naturae for the tenth edition, he placed the Nicobar pigeon with all the other pigeons in the genus Columba. Linnaeus included a brief description, coined the binomial name Columba nicobarica and cited Albin's work. The species is now placed in the genus Caloenas erected by English zoologist George Robert Gray in 1840 with the Nicobar pigeon as the type species. Two subspecies are recognised: than the Nicobar pigeon. Considering that it must have been a good source of food, it was most likely hunted to extinction by the first human settlers of its home islands. It probably was extinct by 500 BC. The Spotted green pigeon (C. maculata) is a more recently extinct species from an unknown Pacific locality; it probably disappeared in the 19th century and most likely succumbed to introduced European rats. It is placed in Caloenas as the least awkward possibility; its true affinities are presently indeterminate and it is perhaps more likely to represent a distinct genus of the Indopacific radiation of Columbidae.
Сипаттама
Ол ұзындығы шамамен бір метрге жететін ірі көгершін. Басы сұр, мойнының жоғарғы қауырсыны сияқты, жасыл және мысқылы реңдерге ауысады. Құйрығы өте қысқа және таза ақ. Қалған қауырсыны металл жасыл түсті. Қара мүңкісінің тұмсығында кішкентай қара түсті өркеш болады; күшті аяқтары мен тырнақтары күңгірт қызыл. Көздің қабықшасы қара. Әйелдер еркектерге қарағанда сәл кіші, тұмсығындағы өркеш кішкентай, мойын қауырсындары қысқа және төсі қоңыр. Жасы келмеген құстардың құйрығы қара болып келеді және көбінесе жасыл түс байқалмайды. Құстардың кең таралған ареалында айтарлықтай айырмашылықтар жоқ. Тіпті Палау түршесі C. n. pelewensis-тің мойын қауырсындары ғана қысқарақ, ал қалғандары дерлік бірдей.
It is a large pigeon, measuring in length. The head is grey, like the upper neck plumage, which turns into green and copper hackles. The tail is very short and pure white. The rest of its plumage is metallic green. The cere of the dark bill forms a small blackish knob; the strong legs and feet are dull red. The irises are dark. Females are slightly smaller than males; they have a smaller bill knob, shorter hackles and browner underparts. Immature birds have a black tail and lack almost all iridescence. There is hardly any variation across the birds' wide range. Even the Palau subspecies C. n. pelewensis has merely shorter neck hackles, but is otherwise almost identical.
Австралияда табылған
2017 жылдың мамыр айында Австралияның батыс Кимберли аймағындағы Дампиер түбегінде Барди Джави үнді тайпасының рейнджерлері Никобар көгершінін тапты. Биологиялық қауіпсіздік шараларының бөлігі ретінде, ол карантиндік қызметке хабарланды және Австралия Ауыл шаруашылығы департаментінің қызметкерлері оны алып кетті. 2023 жылы тағы бір көгершін Кэрнс қаласының жағажайындағы Грин аралында табылды. Green Island Resort-тың экологиялық менеджері тиісті органдарға хабарласты, бірақ қазіргі уақытта көгершінді басқа жерге көшіру жоспары жоқ.
A Nicobar pigeon was found by the Bardi Jawi Indigenous rangers on the Dampier Peninsula in the western Kimberley, Australia in May 2017. As part of biosecurity measures, it was reported to quarantine services and was removed by Australian Department of Agriculture officials. In 2023, another individual was found on Green Island, off the coast of Cairns. Green Island Resort's environmental manager contacted authorities, but there are currently no plans to relocate the pigeon.
Мінез-құлық және экология
Никобар көгершінінің көбейетін ареалы Үндістанның Андаман және Никобар аралдарын, Мьянманың Мергуи архипелагын, Таиландтың оңтүстік-батысындағы жағалау аралдарын, Малайзия түбегін, Оңтүстік Камбоджа мен Вьетнамды, сондай-ақ Суматра, Филиппин және Соломон аралдары арасындағы көптеген шағын аралдарды қамтиды. Палауда C. n. pelewensis ерекше подвидінің жалғыз ғана түрі табылады.
The Nicobar pigeon's breeding range encompasses the Andaman and Nicobar Islands of India, the Mergui Archipelago of Myanmar, offshore islands of south western Thailand, Peninsular Malaysia, southern Cambodia and Vietnam, and many of the small islands between Sumatra, the Philippines and the Solomon Islands. On Palau, the only distinct subspecies C. n. pelewensis is found.
Қорғау
Никобар көгершіндері көптеп азық үшін ауланады, сондай-ақ зергерлік бұйымдарға қолданылатын олардың қарын тастары үшін де аулау орын алады. Бұл түр жергілікті үй жануарлары нарығына да түсіріледі, бірақ CITES-тің I қосымшасына енгендіктен, коммерциялық халықаралық саудаға тыйым салынған. Халықаралық жағдайда, шаруашылықта өсіру арқылы жануарлар бақтарының сұранысын қанағаттандыру мүмкін. Түрді тікелей пайдалану, тіпті заңсыз сауданы қоса алғанда, өзінен-өзі ұстап тұруға қабілетті болуы мүмкін; алайда, олардың ұялайтын жерлері азайып барады. Оларға қажетті жағалаудағы шағын аралдар жиі плантациялар үшін кесіледі, құрылыс жұмыстарынан жойылды немесе жақын орналасқан өнеркәсіптік кәсіпорындар мен порстардың ластануына ұшырайды. Сонымен қатар, саяхаттың артуы көбейіп бара жатқан көбею орындарына жануарлардың кездейсоқ енуіне мүмкіндік береді, ал Никобар көгершіндерінің колониялары мұндай жерлерді тастап кетуі немесе толығымен жойылған болуы мүмкін. Құс кеңінен тараған және кейбір аймақтарда, тіпті кішкентай Палауда да өте көп кездеседі, әлі де жеткілікті түрде сақталған, шамамен 1000 ересек құс қалған. Бірақ оның болашағы күмәнді. Осы себептерге байланысты IUCN C. nicobarica-ны құрылына жақын түр деп санайды.
Nicobar pigeons are hunted in considerable numbers for food, and also for their gizzard stone which is used in jewellery. The species is also trapped for the local pet market, but as it is on CITES Appendix I, commercial international trade is prohibited. Internationally, captive breeding is able to supply the birds demanded by zoos, where this attractive and unusual bird is often seen. Direct exploitation of the species, even including the illegal trade, might be sustainable on its own; however, its available nesting habitat is decreasing. The offshore islets which it requires are often logged for plantations, destroyed by construction activity, or polluted by nearby industry or harbours. Also, increased travel introduces predators to more and more of the breeding sites, and colonies of the Nicobar pigeon may be driven to desert such locations or be destroyed outright. Though the bird is widely distributed and in some locations very common even on small Palau it is still reasonably plentiful, with an estimated 1,000 adult birds remaining—its long term future is increasingly jeopardized. For these reasons, the IUCN considers C. nicobarica a near threatened species.