Кіріспе

1998 жылы Үндістан Үкіметі оған "Падма Шри" орденімен марапаттады. 2009 жылы ол Үндістанның Ұлттық музыка, би және драма академиясы – Сангит-натак-академиясының сыйлығына ие болды.

Ерте өмірі және өмірбаяны

Шринивас 1969 жылғы 28 ақпанда Андхра-Прадеш штатының Палаколлу қаласында дүниеге келді. Бес жасында ол әкесі У. Сатьянараянаның мандолинасын алды, оны әкесімен бірге болған концертте ойнағанын естігеннен кейін. Шринивастың алғашқы өнер көрсетуі оны әлемдегі ең ұлы дарынды балалармен салыстыруға әкелді: "Сіздердің кейбіреулеріңіз өте қабілетті балалар туралы естіген немесе оқыған боларсыз, біздің Mandolin Srinivas, сэр Йехуди Менухин, Бетховен, сэр Исаак Ньютон, Пикассо, мадам Кюри, тізімді жалғастыруға болады". Ол жас кезінде халықаралық аренада Пандит Рави Шанкардың ізбасары ретінде танылды.

Мансап

1978 жылы Андхра-Прадеш штатының Гудивада қаласында «Тьягараджа Арадхана» фестивалі барысында Карнатик концертімен алғаш рет сахнаға шықты. Содан кейін, 1981 жылы он бір жасында, ол Ченнаи қаласындағы Үндістанның Көркемөнерлер Қоғамында желтоқсан айындағы Музыка маусымында өзінің алғашқы жеке концертін берді және артқа жол таба алмады. Бастапқыда акустикалық мандолинада ойнаған, бірақ кейін электрлік мандолинаға ауысты, себебі ол оның ұзақ, сақталатын ноталарды ойнауға мүмкіндік беретініне сенді – бұл классикалық үнді музыкасының ең маңызды бөлігі, сонымен қатар оларды анық естілетіндей етеді. Джордж Харрисонның ең сүйікті үнді музыкасы – «Мандолин Экстази». «Бұл әкемнің барлық уақыттағы сүйікті альбомы еді», – дейді (Дхани) Харрисон. «У. Сринивасқа қазір 27 жас, ол әлі де музыка жазады. Ол бес ішекті электр мандолинасында ойнайды, ол керемет». Мансабы барысында ол әлемді аралап, Джон МакЛафлин, Майкл Найман және Майкл Брукпен бірлесіп жұмыс істеді. quote box|align=right|width=246px|quote="Оның (У. Сринивас) есімнен жұмыс істеу – өмірімдегі ең ұлы тәжірибелердің бірі болды, мен көптеген ұлы музыканттармен бірге ойнадым" |source=—Джон МакЛафлин, The Times of India газетіне берген сұхбатында 1982 жылдан бастап, ол беделді Мадрас Музыка Академиясының желтоқсан айындағы маусымында тұрақты түрде өнер көрсетті, әр жыл сайын орындады, тек 2002 жылы ғана жоқ еді – жыл сайынғы 23 желтоқсан күні U. Сринивасқа арналған орын болды – ең жоғары марапат. Шринивас он үш жасында Берлин джаз фестивалінде өнер көрсетті. Бастапқыда Майлс Дэвистен кейін жарты сағаттық концертке шақырылған Шринивас тұрған орыннан шапалақтарды естіп, тағы бір сағат ойнауға мәжбүр болды. «Оның қабілеті бар. Ол керемет», – деді сол кездегі аңызға айналған Дон Черри. Гитарист Джон МакЛафлин алғаш рет 13 жасар дарынды баланың осы концерттің жазбасын естіп, қатты әсерленді. 1992 жылы Барселонада өткен Олимпиадалық өнер фестивалінде ойнады, 27 жыл бойы Шриниваспен бірге оқыды және соңғы 20 жылында концерттерде оны жиі сүйемелдеген, мандолинада ойнай білетін шебер музыкант. Ол сондай-ақ джаз және батыс музыкасын ойнайды, және 2008 жылы «Үздік қазіргі заманғы джаз альбомы» номинациясын алған Джон Маклауглиннің «Floating Point» альбомында мандолинада орындады. У. Сринивас Ченнаида «Шринивас Әлемдік Музыка Институты» (SIOWM) деп аталатын музыка мектебін ашты, он сегіз жасқа толғаннан бастап көптеген студенттерді тегін оқытты. Шринивас әлем бойынша жүзге жуық студентті оқытты, олардың көпшілігі онымен және У. Раджешпен он жылға дейін бірге оқыды. У. Раджеш SIOWM-де олардың студенттеріне сабақ беруді жалғастыруда.

Жеке өмір

Шринивас 1994 жылы Андхра-Прадеш штатындағы қадағалаушының қызы, сонымен қатар виенада ойнайтын У. Шриге үйленді. 2014 жылдың 11 қыркүйегінде бауыр алмастыру операциясы жасады. Жазылып жатқанда, 2014 жылдың 19 қыркүйегінде Аполлон ауруханасында сағат 9:30-да туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды.