Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1976 жылы американдық Хелен Шукманның кітабы
1976 book by American Helen Schucman
Кереметтер курсы (ACIM немесе Курс деп те аталады) – Хелен Шукманның 1976 жылы жарық көрген кітабы. Оның негізгі идеясы – ең үлкен "мұғжұзат" – адамның өмірінде "махаббаттың болуын толық сезіну" актісі. Шукман бұл кітаптың өзіне Иса Мәсіхтен "ішкі диктант" арқылы сөзбен сөз диктантталғанын айтты. Кітаптың жазылуында Жаңа Эра қозғалысының жазбаларынан алынған материалдар пайдаланылған деп саналады. Авторлық құқықтар мен тауарлық белгілер, бұрын екі қоғамның меншігінде болған, 2004 жылы жойылды.
A Course in Miracles (also referred to as ACIM or the Course) is a 1976 book by Helen Schucman. The underlying premise is that the greatest "miracle" is the act of simply gaining a full "awareness of love's presence" in a person's life. Schucman said that the book had been dictated to her, word for word, via a process of "inner dictation" from Jesus Christ. The book is considered to have borrowed from New Age movement writings. The copyright and trademarks, which had been held by two foundations, were revoked in 2004
1980-жылдар бойы кітаптың жылдық сатылымы тұрақты түрде өсті, бірақ ең үлкен өсім 1992 жылы болды, Марианна Уильямсон "Опра Уинфри шоуында" кітапты "шайтандық азғыру" деп талқылағаннан кейін. Олав Хаммердің сөзіне сәйкес, психиатр және автор Джеральд Г. Джампольски ACIM-ді насихаттауда ең тиімді адамдардың бірі болды. Джампольскидің алғашқы кітабы, ACIM принциптеріне негізделген "Қорқыныштан бас тарту – махаббат", 1979 жылы жарық көрді және Джонни Карсонның шоуында мақтау алғаннан кейін 1990 жылға дейін үш миллионнан астам данасы сатылды.
Throughout the 1980s, annual sales of the book steadily increased each year; however, the largest growth in sales occurred in 1992 after Marianne Williamson discussed the book on The Oprah Winfrey Show, to "a Satanic seduction" According to Olav Hammer, the psychiatrist and author Gerald G. Jampolsky was among the most effective promoters of ACIM. Jampolsky's first book, Love is Letting Go of Fear, which is based on the principles of ACIM, was published in 1979 and, after being endorsed on Johnny Carson's show, went on to sell over three million copies by 1990.
Шығу тегі
"Көмектік курс" Шкман мен Уильям ("Билл") Тетфордтың бірлескен жобасы ретінде жазылды. 1958 жылы Шукман өзінің кәсіби мансабын Нью-Йорктегі Колумбия Пресвитериандық медициналық орталығында Тетфордтың ғылыми әріптесі ретінде бастады. 1965 жылы олардың апталық кеңсе кездесулері соншалық даулы болғанда, екеуі де оларды жиренішпен күтетін, Тетфорд Шукманға "[т]әйтпе басқа жол болуы керек" деп ұсынды. Шукман бұл әрекеттесуді ынталандырушы күш ретінде қарастырды, ол оның түйсігінде көріністер, армандар және күшейтілген ойлар тізбегін тудырды, сонымен қатар ол Иса деп таныған "ішкі дауыс" естіді (дегенмен ACIM мәтінінің өзі ол естіген дауыстың Исаның дауысы екенін нақты айтпайды). Келесі күні ол Тетфордқа "жазбалар" алу оқиғасын баяндады. Оның таңғалуына орай, Тетфорд оны осы процесті жалғастыруға ынталандырды. Сондай-ақ, ол оған жазбаларын оқып беруіне көмектесіп, машинкаға түсіруді ұсынды. Бұл процесс келесі күні де жалғасты және көп жыл бойы үнемі қайталанды. 1972 жылы ACIM-нің үш негізгі бөлімінің жазылуы аяқталды, содан кейін тағы бірнеше шағын түзетулер енгізілді. Авторлық құқықтарды қорғау мақсатында АҚШ соттары мәтіннің авторы Шукман екенін, ал емес Иса екенін анықтады. Кітап бүкіл әлемде таратылып, көптеген ұйымдасқан топтардың құрылуына себеп болды. Вапник былай деді: "Егер Киелі кітапты сөздік мағынасында дұрыс деп қарасақ, онда (Киелі кітапты сөздік мағынасында қарастыратын адамның пікірінше) Курс зұлым күштердің ықпалында жазылған болар еді". Ол сондай-ақ: "Мен жиі Киелі кітаптың мазмұнын түсіндіріп оқытқанмын, бірақ "Көмектік курс" туралы білімі барлар үшін Киелі кітап пен Курс мүлдем үйлеспейтіні анық" деп мәлімдеді және ол "көптеген адамдар үшін рухани қауіп тудырып отыр" деген пікір білдірді. Евангелист-редактор Эллиот Миллер ACIM-де қолданылатын христиан терминологиясы "Жаңа дәуір ілімдеріне ұқсату үшін" "толыққанды түрде қайта анықталды" дейді. Басқа христиан сыншылары ACIM-ді "Киелі кітапқа қарсы" және христиан дінімен қақтығысатын, жаратушы мен жаратылған арасындағы шекараны жойып, оккультизм мен Жаңа дәуір көзқарасын күштеп танытатын деп санайды. Олав Хаммер "Көмектік курс" шығармасын Мадам Блаватскаядан Рудольф Штайнерге дейінгі арналық шығармалар дәстүріне жатқызады және Христиан ғылымы мен Курстың ілімдері арасындағы жақын ұқсастықтарды атап өтеді. Хаммер оны "гностикалық сенімдер" деп атады. "Гнозис: Гностикалық зерттеулер журналында" жарияланған "Білім – шындық": Нео-гностикалық кітап ретінде Көмектік курс" мақаласында Саймон Дж. Джозеф Курс пен гностикалық ойлау арасындағы байланысты сипаттайды. Дарен Кемп те ACIM-ді нео-гностикалық деп санайды және Хаммермен келіседі, оның арналық мәтін екенін мойындайды. Бұл курс "психологиялық көзқарасты әмбебап рухани перспективамен біріктіретін" және трансперсоналдық психологиямен байланысты жол ретінде қарастырылды. Джозеф былай деп мәлімдеді: blockquote|Сонымен қатар, жаңа қолжазбалардың табылуы, жоғалған жазбалар және жаңа "рухани" аяндар ерте христиандық тарихының дәстүрлі суретін бұзудың және заманауи мәдениетте христиандық биліктің негізін шайқаудың тиімді тәсілі болып табылады. [ ] Курстың терминдерді қайта анықтауы оның сыншыларына соншалықты қарсы келгендіктен, [ ] Курс бұзып, қайта анықтайтын жазба Исаның азаптауы, өлімі және айқышқа шегеленуі туралы баяндама болып табылады.
A Course in Miracles was written as a collaborative venture between Schucman and William ("Bill") Thetford. In 1958, Schucman began her professional career at Columbia Presbyterian Medical Center in New York City as Thetford's research associate. In 1965, at a time when their weekly office meetings had become so contentious that they both dreaded them, Thetford suggested to Schucman that "[t]here must be another way". Schucman believed that this interaction acted as a stimulus, triggering a series of inner experiences that were understood by her as visions, dreams, and heightened imagery, along with an "inner voice" which she identified as Jesus (although the ACIM text itself never explicitly claims that the voice she hears speaking is the voice of Jesus). The next day, she explained the events of her "note taking" to Thetford. To her surprise, Thetford encouraged her to continue the process. He also offered to assist her in typing out her notes as she read them to him. The process continued the next day and repeated itself regularly for many years. In 1972, the writing of the three main sections of ACIM was completed, with some additional minor writing coming after that point. For copyright purposes, US courts determined that the author of the text was Schucman, not Jesus. The book is distributed globally, spawning a range of organized groups. Wapnick said that "if the Bible were considered literally true, then (from a Biblical literalist's viewpoint) the Course would have to be viewed as demonically inspired". He also declared "I often taught in the context of the Bible, even though it is obvious to serious students of A Course in Miracles that it and the Bible are fundamentally incompatible." and that it has "become a spiritual menace to many". The evangelical editor Elliot Miller says that Christian terminology employed in ACIM is "thoroughly redefined" to resemble New Age teachings. Other Christian critics say that ACIM is "intensely anti biblical" and incompatible with Christianity, blurring the distinction between creator and created and forcefully supporting the occult and New Age worldview. Olav Hammer locates A Course in Miracles in the tradition of channeled works from those of Madam Blavatsky through to the works of Rudolf Steiner and notes the close parallels between Christian Science and the teachings of the Course. Hammer called it "gnosticizing beliefs". In "'Knowledge is Truth': A Course in Miracles as Neo Gnostic Scripture" in Gnosis: Journal of Gnostic Studies, Simon J. Joseph outlines the relationship between the Course and Gnostic thinking. Daren Kemp also considers ACIM to be neo Gnostic and agrees with Hammer that it is a channeled text. The course has been viewed as a way which "integrates a psychological world view with a universal spiritual perspective" and linked to transpersonal psychology. Joseph declared: blockquote|Consequently, new manuscript discoveries, lost gospels, and new “scriptural” revelations represent an effective way of subverting the traditional picture of early Christian origins and destabilizing traditional Christian authority by redefining the cultural boundaries of Christianity in contemporary culture. [ ] Since the Course’s redefinition of terms is so offensive to its critics, [ ] the Gospel narrative that the Course subverts and redefines is the suffering, death, and crucifixion of Jesus.
Қоса жұмыстар
Екі шығарма «Кереметтер курсының» жалғасы ретінде сипатталған: Гари Ренардтың 2003 жылғы «Ғаламның жоғалуы» және Марианна Уильямсонның 1992 жылы жарық көрген «Махаббатқа оралуы». «Ғаламның жоғалуы» 2003 жылы Fearless Books баспасында, ал 2004 жылы Hay House баспасында қайта басылды. Publishers Weekly басылымы Ренардтың «Кереметтер курсын» зерттеуі оның кітабына ықпал еткенін мәлімдеді.
Two works have been described as extensions of A Course in Miracles, Gary Renard's 2003 The Disappearance of the Universe and Marianne Williamson's A Return to Love published in 1992. The Disappearance of the Universe, published in 2003 by Fearless Books, was republished by Hay House in 2004. Publishers Weekly reported that Renard's examination of A Course in Miracles influenced his book.