Кіріспе
Англияның Дарем графтығындағы ашық аспан астындағы музей – Бимиш мұражайы, Англиядағы алғашқы аймақтық ашық аспан астындағы музей. Ол Дарем графтығы кеңесіне күнделікті өмірге қатысты тарихи заттарды жинауды мүмкіндігінше жылдам бастау қажеттігін, соның нәтижесінде ашық аспан астындағы музей құруға болатынын баяндады. Аткинсон аймақтың әдет-ғұрыптары мен диалектісін сақтап қалуды мақсат етті. Ол жаңа музей «аймақтың тарихын тірілтуге тырысуы керек» және қарапайым халықтың өмір салтын көрсетуі тиіс екенін айтты. Мұражай жергілікті тұрғындар үшін жұмыс істеуі және олардың өзі жинаған заттары мұражайда болуын қалады. Аткинсон қазір тым кеш болғанын сезіп, «талғамсыз жинау» саясатын қабылдады: «Бізге ұсынсаңыз, біз оны жинаймыз». Сыйлықтардың көлемі кішкентай заттардан бастап локомотивтер мен дүкендерге дейін жетеді. Аткинсон бастапқыда Боуз мұражайы орналасқан 19 ғасырдағы француз шато стиліндегі ғимараттағы кеңістікті пайдаланып, ашық аспан астындағы музейге сыйға берілген заттарды сақтады. Орын тез толып қалғаннан кейін, Бранцепеттегі бұрынғы британдық армия танк депосы алынды, бірақ қысқа мерзім ішінде оның 22 қаптамасы мен ангары да толып кетті. Алғашқы трамвайлар 1973 жылы қысқа сынақ жолында жұмыс істей бастады. Таун станциясы 1976 жылы ресми түрде ашылды, сол жылы шахта тік ось үйінің реконструкциясы аяқталды және шахтерлердің үйлері орталыққа көшірілді. 1985 жылы қалалық аймақ ресми түрде ашылды. Паб сол жылы ашылды, ал Равенсворт террасасы 1980 жылдан 1985 жылға дейін қайта жаңартылды. Газет бюросы да 1980 жылдардың ортасында салынды. 1983 жылы батыс жағындағы ферма (кейін Home Farm аталды) ашылды. Оңтүстік жақтан кіретін келушілердің қазіргі жүйесі 1986 жылы енгізілді. 1990 жылдардың басында Pit Village-де жаңа нысандар ашылды, 1990 жылы шіркеу, ал 1992 жылы интернат мектеп ашылды. 1993 жылы трамвай айналымы толыққанды іске қосылды, содан кейін 1999 жылы банк ашылды. Мұражайдың алғашқы георгиандық бөлігі 1995 жылы Покерли ескі үйі ашылғанда пайда болды, ал 2001 жылы Покерли вагондық жолы ашылды. 2000 жылдардың басында мұражайдың жұмысын және сақтау мүмкіндіктерін арттыру үшін екі ірі заманауи ғимарат салынды. 2001 жылы батыс жағындағы аймақтық ресурстық орталық, ал 2002 жылы теміржол станциясының жанында аймақтық мұражай қоймасы ашылды. Жақын орналасқандықтан, соңғысы сыртқы түрімен Бимиш вагон және темір зауыты ретінде безендірілді. Көрме алаңдарына 2006 жылы масондық ложасы, ал 2009 жылы шахтадағы шам кабинасы қосылды. 2010 жылы кіреберіс ғимараты мен шайханалар жаңартылды. Pit Village-де оркестр залы (2013 жылы ашылды) және пит пони тұрақтары (2013/14 жылдары салынды), сондай-ақ қалаға нан пісіруханасы (2013 жылы ашылды) және дәріхана мен фотостудия (2016 жылы ашылды) салынды. Георгиандық ландшафтындағы Санкт-Елен шіркеуі 2015 жылдың қарашасында ашылды.
Beamish Museum is the first regional open air museum, in England, presented a report to Durham County Council urging that a collection of items of everyday history on a large scale should begin as soon as possible, so that eventually an open air museum could be established. As well as objects, Atkinson was also aiming to preserve the region's customs and dialect. He stated the new museum should "attempt to make the history of the region live" and illustrate the way of life of ordinary people. He hoped the museum would be run by, be about and exist for the local populace, desiring them to see the museum as theirs, featuring items collected from them. Fearing it was now almost too late, Atkinson adopted a policy of "unselective collecting" — "you offer it to us and we will collect it." Donations ranged in size from small items to locomotives and shops, and Atkinson initially took advantage of a surplus of space available in the 19th century French chateau style building housing the Bowes Museum to store items donated for the open air museum. With this space soon filled, a former British Army tank depot at Brancepeth was taken over, although in just a short time its entire complement of 22 huts and hangars had been filled, too. The first trams began operating on a short demonstration line in 1973. The Town station was formally opened in 1976, the same year the reconstruction of the colliery winding engine house was completed, and the miners' cottages were relocated. the town area was officially opened in 1985. The pub had opened in the same year, with Ravensworth Terrace having been reconstructed from 1980 to 1985. The newspaper branch office had also been built in the mid 1980s. Elsewhere, the farm on the west side of the site (which became Home Farm) opened in 1983. The present arrangement of visitors entering from the south was introduced in 1986. At the beginning of the 1990s, further developments in the Pit Village were opened, the chapel in 1990, and the board school in 1992. The whole tram circle was in operation by 1993. followed by the bank in 1999. The first Georgian component of the museum arrived when Pockerley Old Hall opened in 1995, followed by the Pockerley Waggonway in 2001. In the early 2000s two large modern buildings were added, to augment the museum's operations and storage capacity the Regional Resource Centre on the west side opened in 2001, followed by the Regional Museums Store next to the railway station in 2002. Due to its proximity, the latter has been cosmetically presented as Beamish Waggon and Iron Works. Additions to display areas came in the form of the Masonic lodge (2006) and the Lamp Cabin in the Colliery (2009). In 2010, the entrance building and tea rooms were refurbished. band hall (opened 2013) and pit pony stables (built 2013/14) in the Pit Village, plus a bakery (opened 2013) and chemist and photographers (opened 2016) being added to the town. St Helen's Church, in the Georgian landscape, opened in November 2015.
Бимиш қайта құру
2016 жылдың сәуірінде "Бимишті қайта жаңарту" деп аталатын маңызды жоба Дарем округі кеңесі тарапынан мақұлданып, Мұра лотерея қорынан 10,7 миллион фунт, ал басқа көздерден 3,3 миллион фунт қаражат тартылды. 2022 жылдың қыркүйегіне қарай, осы жоба аясында жаңа көрмелер ашылды: тігіншінің үйі, әлеуметтік қызметтер залы, 1950 жылдардағы үйлер қатары, демалыс саябағы, автобус паркі және 1950 жылдардағы шаруашылық (барлығы осы мақаланың тиісті бөлімдерінде талқыланады). Алдағы жылдары Оңтүстік Шилдстен әкелінген ескі шахтерлер үйлерінің көшірмелері салынатын болады.
Мұражайдың сайты
Қазіргі орналасқан жері, бұрын Эден және Шафто отбасыларына тиесілі болған, орманды аймақтары, өзені, жазық жерлер және оңтүстікке қарайтын беткейі бар, тік жартасты, ойыс сияқты кеңістік. "Бимиш достары" қоғамы 1968 жылы құрылған. Фрэнк Аткинсон 1987 жылы директор қызметінен зейнетке шықты.
Трамвай
Бимиш трамвай жолы 2,4 км (1,5 миль) ұзындықты, және төрт өткізу тізбегіне ие. Бұл желі музей аумағын айнала өтеді және келушілерді тасымалдау жүйесінің маңызды бөлігі болып табылады. Алғашқы трамвайлар 1973 жылы қысқа демонстрациялық желіде қызмет етуін бастады, ал толық айналым 1993 жылы іске қосылды. Стоктон-он-Тис қаласынан әкелінген бөлшектер де қолданылады.
Автоматты гараж
Beamish Motor & Cycle Works деп таныстырылған автокөлік гаражы 1994 жылы ашылды. 1913 жылы 232 адамның біреуі ғана көлікке ие болған ертедегі автокөлік саудасының ерекшелігін көрсететін дүкен алдында (зейінкерлерге кіруге рұқсат жоқ) көрме залдары орналасқан, ал арт жағында гараж аймағы бар, оған жақын орналасқан арка арқылы өтуге болады. Бұл гараж сол заманғы әдеттегі гараждың нақты көшірмесі. Музейдің автокөлік, мотоцикл және велосипед коллекциясының көп бөлігі, жұмыс істейтін және тұрған түрде, осы гаражда сақталады.
Равенсворт террасасы
Равенсворт террасасы – әр түрлі мамандық иелерінің үй-жайлары мен тұрғын аймақтары ретінде ұсынылған қатарласып орналасқан үйлер. Ол сол дәуірдегі кеңейіп жатқан тұрғын үй қорын көрсетеді және 1830 мен 1845 жылдар аралығында мамандық иелері мен шеберлер үшін салынғандықтан, Беншам Банкідегі бастапқы орнынан көшірілді. Бұрынғы тұрғындарының арасында суретші Джон Уилсон Кармайкл және Гейтсхед қаласының мэрі Александр Гиллис болды. Бастапқыда 25 үйден тұратын терраса 1970 жылдары музейдің араласуы арқасында бұзылмастан сақталды, ал 1980 және 1985 жылдар аралығында олардың алтауы Қала аумағында қайта құрастырылды. Бұл екі қабатты ғимараттар, олардың көпшілігінде екі қабатта да көрме бөлмелері бар. Алғашқыда үйлердің жоғары жағында қызметшілер де тұрған. Алдыңғы бау-бақшалары формальды және табиғи стильдің үйлесімді комбинациясында ұсынылған. Ол бастапқыда Бишоп Оклендтегі Бондгейтте орналасқан және соңғы иелері – Шотландия және Ньюкасл сыра зауыттары музейге сыйға берді. Бастапқыда "бір бөлмелі, бір қабатты" коттедж болған, ең алғашқы меншік иесі Джеймс Томпсон, 1806 жылдың 21 қаңтарында тіркелген. 1850 жылдарға дейін "Тайгер" тавернасы деп аталған, 1857 жылдан 1899 жылға дейін Ленг отбасының меншігінде болды және Ньютон Кап және басқа да шахталардан келген шахтерлердің қолдауымен өркендеді. Кейінірек Эльзи Эдс басқарды, ал 20-шы ғасырда S&N компаниясының алдыңғы шебері Джеймс Дьючар Ltd сатып алғаннан кейін сыра зауытының меншігіне өтті. Паб толыққанды жұмыс істейді, алдыңғы және артқы барлары бар, ал үстіндегі екі қабат көрмеге жатпайды. Ішкі безендіруінде "Герри ин Уайт Ле Хед" көрмесіне қойылғанға дейін тоғыз жүлде жеңіп алған, тоқымадан жасалған жарысқа қатысқан иттің (greyhound) мүсіні – "Джейк Бонни Мэри" бар.
Баспахана, қағаз қағаз және газет филиалдары
Солтүстік Daily Mail және Sunderland Daily Echo газеттерінің Бимиш филиалы ретінде ұсынылған екі қабатты көшірме ғимарат 1980-ші жылдардың ортасында салынды және сол дәуірдегі сауда амалдарының үлгісі болып табылады. Төменгі қабатта, оң жақта филиал орналасқан, онда газеттер тікелей сатылып, жергілікті газет сату орындарына және көше сатушыларына таратылған, сондай-ақ жарнамалық материалдарға тапсырыстар қабылданатын. Сол жақта кеңсе тауарлары дүкені орналасқан, онда көрмелік заттармен қатар, саудаға арналған шағын сыйлықтар да бар. Жоғарғы қабатта кеңселік баспахана жұмыс істейді, ол газет шығармайды, бірақ листовкалар, плакаттар және кеңсе қағаздарын басып шығарады. Құрастыру аймағы мен баспаханаға бөлінген дүкенде 1837 жылы Клаймер мен Диксон жасаған Колумбия машинасы, 1863 жылғы Альбион машинасы, шамамен 1900 жылғы Араб пластинасы және 1870 жыл шамасында Доусон мен Ұлы жасаған Уорфдейл машинасы бар. Машиналардың көп бөлігі Барнард Кастл қаласындағы Джек Аскоу баспаханасынан алынған. Сол дәуірде ауалы сулар суға қауіпсіз балама ретінде танымал болды, ал олардың пайдалы екендігіне сену арқасында химиялық дүкендерде сатылып, тыйымшылық қозғалысын қолдады. 2014 жылдың 18 тамызында құрылысы басталып, шамамен 600 000 фунт стерлинг тұрады, ғимараттың кірпіш және ағаш конструкциясы мұражайдың өз қызметкерлері мен шәкірттерімен A1 жолын кеңейту үшін бұзылған ғимараттардан құтқарылған грузин кірпіштерін пайдаланып салынды. Бұл жерде бұрын салынған ғимараттардан өзгеше, мұражай 1970 жылдармен салыстырғанда бұзылған ғимараттардың саны азайғандықтан, оны көшірудің орнына қайта жасайтын болды, сонымен қатар, учаскенің қисық пішініне сәйкес келетін ғимаратты табу да қиын болды. Студияның аты Джон Рид Эдис және оның қызы Дейзи басқарған нақты бизнеске арналған. Эдис мырза бастапқыда 1895 жылы Даремдегі Шербёрн көшесінің 27-інде, содан кейін 1897 жылдан бастап 52 Садлер көшесінде орналасқан. Мұражай коллекциясында Эдис студиясынан алынған бірнеше фотосуреттер, таңбалар және жабдықтар бар. Химиялық дүкеннің аты Уильям Смит басқарған бизнеске сілтеме жасайды, ол 1902 жылы бастапқы ғимаратқа жақын Сильвер-стритке көшіп келген. Мәліметтерге сәйкес, бастапқы Эдис компаниясы бастапқы (әлі де бар) Смит бизнесінен химиялық заттармен қамтамасыз етілген.
Басқа
Қала аумағында ішуге жарамды су көздері және сол дәуірге тән көше жиһаздары бар. Банк пен тәтті дүкеннің арасында трамвай және автобус күту залы мен қоғамдық әжетхана орналасқан.
Құрылмаған
Қала құрылысы басталғанда, жоспарланған қала жоспарына базар алаңы, газ өндіруші станция, өрт сөндіру станциясы, мұздақ сататын дүкен (бастапқыда Консеттегі Орталық кафе), Дурхэм қаласынан әкелінген шойын автобус станциясы, мектеп, халыққа арналған жуыну орны және балық пен картоп фри сататын дүкен кірген ғимараттар қарастырылған.
Темір жол станциясы
Қаланың шығысында темір жол станциясы орналасқан, ол сол кездегі аймақтағы негізгі темір жол компаниясы – Солтүстік-Шығыс темір жолы (NER) басқарған, әдеттегі шағын жолаушылар және жүктермен жұмыс істейтін нысанды көрсетеді. Қысқа жол қаланың солтүстік жағынан батысқа қарай тілікте созылып, пойызды қоралардың терезелерінен көруге болады. Бұл жол 1/4 мильге дейін созылады, 1993 жылға дейін қала мен кеніш арасындағы байланысты қамтамасыз етіп, кенішке қосылатын жолдарды пайдаланған. 1993 жылы қала мен кеніш арасында трамвай желісін кеңейту үшін бұл жол алынып тасталды. 2009 жылы жол қайта төселді, соның арқасында 2010 жылы стансадан жолаушылар тасымалын қайта бастау мүмкін болды.
Роули станциясы
Жолаушылар қызметін көрсететін Роули станциясы – 1976 жылы ашылған, бір платформадағы станция ғимараты. Ол Бэймиштен небары бірнеше шақырым жердегі Консет қаласына жақын Роули ауылынан мұражайға көшірілген.
Терең шахта
Кен орнының үстінде терең (яғни тік шахталы) шахтаның жер үсті құрылыстары – кірпіштен салынған бұралу машинасы ғимараты және қызыл боялған ағаш үйі орналасқан. Бұлар мұражайға (өзі тік шахтасы болмағандықтан) көшірілді, бұралу машинасы ғимараты Бимиш Чофилл кенішінен, ал үйі Гейтсхедтегі Равенсворт Парк кенішінен әкелінді. Бұралу машинасы және оны қоршаған ғимарат екеуі де тізімде тұр.
Дрифт шахтасы
Махогани Дрифт кеніші Беамиштің өзінде 1855 жылы ашылған. Жабылып қалғаннан кейін, 1921 жылы Беамиш Парк Дрифтінен Беамиш Кофилл кеніне көмір тасымалдау үшін қайта қолданысқа енгізілді.
Жарық шатыры
2009 жылы ашылған шам кабинасы – бұл көмір шахталарында қауіпсіздік шамдарын сақтау үшін қолданылатын әдеттегі конструкцияның қайта жасалған нұсқасы. Mahogany Drift Mine-де газ болмағандықтан бұл жабдық шахтерлерге қажет болмаса да, ол қажетті құрал саналатын еді. Ғимарат екі негізгі бөлмеге бөлінген: біреуінде шам кабинасының ішкі жағдайы қалпына келтірілген, сөрелерде шамдар жинағы мен шахтерлердің жер астында екенін анықтауға арналған қауіпсіздік белгілері жүйесі орналасқан. Көрмеге Аннфилд Плейндегі Моррисон Бсти кенінен әкелінген 1927 жылғы Hailwood және Ackroyd шам тазалау машинасы да кіреді. Екінші бөлмеде білім беру мақсатындағы көрме орналасқан, яғни ол дәуірлік интерьер емес. Стандартты теміржолдың кен орны ауласында екі локомотив депосы бар: кішкентайы кірпіш, ағаш және металдан жасалған, ол толыққанды жұмыс істейтін ғимарат; ал үлкені кірпіштен салынған және бұрынғы Beamish 2-ші шахтасындағы локомотив депосының қалпына келтірілген нұсқасы – Beamish қозғалтқыш жұмыстары ретінде ұсынылған. Локомотивтер мен вагондарды сақтауға арналған бұл ұзын, бір жолғы депоның бір бөлігінде техникалық қызмет көрсету орны бар. Қонақтар жеке дәліз арқылы депоның бойымен жүре алады. Тар теміржол толқынды темірден жасалған локомотив депосымен қамтамасыз етілген, және болашақта бірнеше қосымша жолдарды қамту үшін кеңейтілуде. No 1 Coffee Pot локомотиві жаз айларында көбінесе бу шығарады.
Басқа
Көмiр кенішiнiң оңтүстiк-шығыс бұрышында Хьютон кенішiнен мұражайға әкелiнген Power House орналасқан. Олар жарылғыш заттар сақтауға қолданылған.
Ұңғыма ауылы
Кен орнының қасында шахтерлер ауылы орналасқан, ол Солтүстік-Шығыста көмір өндірісімен бірге дамыған шахтерлік қауымдастықтардың өмірін көрсетеді. Көбісі осы өнеркәсіптің арқасында ғана құрылған, мысалы, Сихем порты, Батыс Хартлпул, Эш Виннинг және Бедлингтон.
Шахташы коттедждері
Фрэнсис көшесіндегі алты шахташы коттеджінің қатары шахта иелері шахта жұмысшыларына ұсынған тұрғын үйлерді көрсетеді. 1976 жылы мұражайға көшірілген бұл коттедждер 1860 жылдары Хеттон-ле-Холде Хеттон көмір компаниясымен салынған. Олардың жалпы жоспары бір қабатты, арт жағында ас үйі, үйдің басты бөлмесі және алдыңғы бөлмесі бар. Алдыңғы бөлме сирек қолданылған (бірақ көбінесе екі бөлме де ұйықтауға пайдаланылған, бүгіліп жасырылатын "десс" төсектері жиі кездесетін), ал балалар жоғарыдағы шатыр бөлмелерінде ұйықтаған. Коттедждердің алдында азық-түлік өндіруге арналған ұзын бақшалар мен олармен байланысты шаралар орналасқан. Артқы аулада сыртқы әжетхана мен көмір сақтау қоймасы болған, ал арт жағында, тас төселген артқы жолдан тыс жерде, егін өсіру, жөндеу және хобби үшін пайдаланылатын түрлі шаралар бар. Коттедждің артқы қабырғасына бекітілген тақтайшаларды шахта жұмысшылары кезекті сменаға оятылғандығын хабарлау үшін пайдаланған. Коттедждердің артқы аллеясында ортақ нан пісіретін пеш орналасқан, бұл пештер шахташылардың әр үйінде жеке ас үйлер пайда болғанға дейін кең таралған. Олар "стоти" сияқты дәстүрлі нан мен шай торттары сияқты тәттілерді пісіру үшін қолданылған. Қазіргі уақытта мұндай пештер сақталмағандықтан, мұражайдағы пеш фотосуреттер мен ауызша әңгімелер негізінде қайта жаңартылды.
Мектеп
Мектеп 1992 жылы ашылды және сол дәуірдегі білім беру жүйесіндегі әдеттегі мектепті көрсетеді (тастан салынған, бір қабатты құрылыс 1891 жылы салынған, Бимиш мектеп кеңесі деген жазумен белгіленген), сол кезде мемлекеттік бекітілген мектепке қатысу міндетті болған, бірақ мектепті бітіру жасы 12 болды, сабақтар жатқа айту және дене жазалау арқылы жүргізілді. Ғимарат бастапқыда Шығыс Стэнлиде орналасқан, жергілікті мектеп кеңесімен құрылған және шамамен 150 оқушысы болған. Дарем округі кеңесі мұражайға сыйға бергендіктен, қазір мұражай оны алмастырған бастауыш мектеппен ерекше байланысқа ие. Екі жағында ұлдар мен қыздарға арналған жеке кіреберістері мен киім бөлмелері бар негізгі ғимарат үш сынып бөлмесінен тұрады (барлығы келушілерге ашық), олар артқы жағындағы дәлізбен байланысқан. Арт жағында қызыл кірпіштен салынған велосипед тұрағы бар, ал ойын алаңында келушілер сол дәуірдің дәстүрлі ойындарын ойнай алады.
Балық бар
Дэвидің қуырылған балық және картоп фри дүкені деп таныстырылған балық және чипс дүкені 2011 жылы ашылды және аймақта жылдам танымал бола бастаған кездегі дүкендердің әдеттегі стилін көрсетеді. Кірпіштен салынған Виктория стиліндегі фритюр бұрын басқа мақсатта пайдаланылған, ал оған жалғанған толқынды темір шатыры үстелдері мен орындықтары бар салон қызметін атқарады. Көмірмен қыздырылатын және сиыр майы қолданылатын дүкен, Тайнесайдтағы соңғы көмірмен қыздырылатын дүкеннің құрметіне аталған, ол 2007 жылы жабылған Винлатон Миллде орналасқан. Дүкенді Брайан және Рамзи Дэви аға-інілері басқарады, ал оны олардың әкесі 1937 жылы құрған. Қызмет көрсету тірегі және дүкеннің үш фритюрдің бірі – 1934 жылғы Nuttall, алғашқы Дэви дүкенінен алынған. Қалған екі фритюрдің бірі – 1920 жылдардағы Mabbott, ол Честер маңында 1960 жылға дейін пайдаланылған, екіншісі – 1973 жылы Прудхоудағы дүкеннен сыйға берілген GW Atkinson New Castle Range. Соңғысы – сақталған Виктория дәуірінің соңғы мысалдарының бірі. Фритюрдегі әсем қабырғалық плиткалар 1979 жылы музейге Бервик-апон-Твидтегі Cowes Fish and Game Shop дүкенінен жеткізілген. Дүкенде сонымен қатар ерте электрлік және қолмен жұмыс істейтін картоп тазалағыштары (сыңғырлағыштар) және 1900 жыл шамасында салынған газбен жұмыс істейтін чипс кескіші де бар. Шапельдің артында салынған фритюр ғимараттың барлық ұзындығы бойынша тірегін артқа қаратып орналасқан. Сыртта кірпіштен салынған әжетханалар қатары бар. Балық тақтасын толықтыратын, 1970 жылдардың басына дейін Спеннимурда пайдаланылған, қалпына келтірілген Berriman’s жылдам чипс машинасы бар. Басқа дәстүрлі ойын-сауықтарды көрсететін ауылдық далада құйылған тақталар бар, оның жанында ағаштан жасалған клубхаусқа ұқсас тағы бір сергіту орталығы орналасқан. Ауылдың бір даласында Купола тұр – кішкентай дөңгелек, жалпақ төбелі кірпіштен салынған мұнара; мұндай құрылымдар әдетте қолданыстан шыққан немесе желдеткіш шахталардың үстіне орналастырылып, жоғарғы қабаттардан авариялық шығу ретінде де пайдаланылған. 1990 жылы музейдің құрамына кірген, соңғы кезде жалға берілген фермер қоныстанған және 1995 жылы көрме ретінде ашылған. Таудың жоғарғы орнында орналасқандығынан бұл жерде Темір ғасырындағы бекініс болған болуы мүмкін. Тұрғын үй туралы алғашқы жазба 1183 жылғы Болдон кітабында (аймақтың Domesday Book-қа теңдес нұсқасы) кездеседі. Покерли атауының саксондық түбірі бар – «Pock» немесе «Pokor» сөздері «дөңгелек пішіндес» төбешікті білдіреді, ал «Ley» сөзі ормандық алаңды білдіреді. Жаңа үйдің бірінші қабатында негізгі ас үй және қосымша ас үй (жуу бөлмесі) және кладовка орналасқан. Сондай-ақ, онда қонақ бөлмесі де бар, бірақ үйдің басты бөлмесі ретінде көптеген тағамдар негізгі ас үйде, ерте пеш, қазандық және ыстық ауа пешімен жабдықталған жерде дайындалған. Екінші қабатта бас және балалардың екінші жатын бөлмелері орналасқан; арт жағында (яғни салқын, солтүстік жағында) тиісінше қызметші мен оның ұлының жатын бөлмелері орналасқан. Ас үйдің үстінде (жылуды беру үшін) астық және жүн сақтау орны, бекондық шатыры бар, қабырға артындағы тар кеңістік, онда бекон немесе шұжық, әдетте алдымен тұздалғаннан кейін, ас үйдің отынан түтінге ілінетін (шатырдың кішкентай есігі арқылы кіретін). Залдың шығысында, солтүстік-оңтүстік жолдың арғы жағында шамамен 1800 жылдарға дейін салынған алғашқы шаруашылық ғимараттары орналасқан. Олардың ішінде жылқы қоралары және арба сарайы бар, олар қоралық ауланың айналасына орналасқан. Көрмеге қойылған жылқылар мен арбалар сол кезеңдегі Солтүстік-Шығыс фермаларына тән, Фэлл немесе Дейлс понилері және Кливленд шығанағындағы жылқылар, сондай-ақ төбелі жерлерге арналған екі дөңгелекті ұзын арбалар (төрт дөңгелекті арбаларға қарағанда).
Покерли вагон жолы
Покерли вагон жолы 2001 жылы ашылды және Стоктон мен Дарлингтон темір жолы ашылған 1825 жылды көрсетеді. Вагондық жолдар шамамен 1600 жылдары пайда болды, ал 1800 жылдары кен өндіру аймақтарында кеңінен таралды. 1800 жылға дейін олар немесе жылқының күшімен, немесе гравитация арқылы жұмыс істеді, бу машиналары (бастапқыда стационарлық көтеру машиналары ретінде қолданылған) және кейін жылдамды бу локомотивтері ойлап табылғанша.
Ағаштан жасалған вагон
Покерли вагонжолын салғаннан кейін, музей теміржол тарихында бір қадам артқа шегіліп, жылқымен жүретін ағаш вагонжолын құрды.
Қасиетті Елена шіркеуі
Сент-Гелен шіркеуі Солтүстік Йоркширде кездесетін дәстүрлі ауылдық шіркеудің бір түрін көрсетеді және Солтүстік Йоркширдегі Эстоннан бастапқы орнынан көшірілді. Ол 2015 жылдың қараша айында ашылды, бірақ шіркеу заңдарына сәйкес ғимаратты пайдалануға шектеулер қойылғандықтан, қасиеттеп берілмейді.
Басқа
Жүк аттарымен салынған жол көріністен өтеді. Арба жолы болмаған жерлерде барлық ауыр жүктерді тасымалдау үшін жүк аттары қолданылған, сондай-ақ арбалар мен вагондардың бара алмайтын жерлерге де жете алатын. Арба жолының қасында дарғазыл тұр.
Шаруашылық (1940 жылдар)
Home Farm деп таныстырылған бұл, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық тылдың бір бөлігі ретінде Солтүстік-Шығыс фермаларының рөлін көрсетеді, үй ішіндегі және жердегі өмірді бейнелейді. Ферманың көп бөлігі түпнұсқа күйінде сақталған, ал 1983 жылы мұражай ретінде ашылды. Ферма солтүстік-оңтүстік бағыттағы қоғамдық жолдың бойында орналасқан; батысында ферма үйі мен көптеген шаруашылық ғимараттары, ал шығысында – екі коттедж, британдық асхана, ашық әжетхана ("нетти"), бұқа өрісі, қаз қоймасы және үлкен сарай бар. Ұлттық лотерея мұра қорынан алынған маңызды қаржыландыру арқасында мұражай 1950 жылдардың қаласын жасап жатыр. 2019 жылдың шілдесінде ашылған Әл-ауқат залы, 1957 жылы Бишоп Окленд қаласының жанында салынған Лизингторн кеншілер клубының және қоғамдық орталығының нақты көшірмесі болып табылады. Келушілер билеу, қолөнер, Мекано, қоңыздарды қуу, дене шынықтыру және әуесқой театр сияқты әрекеттерге қатыса алады, сонымен қатар Ұлттық денсаулық сақтау қызметінің көрмесін тамашалай алады, ол NHS клиникасының атмосферасын қайта жаңғыртады. Мұражайдың алғашқы 1950 жылдардағы терассасы 2022 жылдың ақпан айында ашылды. Оған Миддлтон Сент-Джордж қаласынан әкелінген балық және картоп фри дүкені, кафе, Норман Корништің үйінің көшірмесі және шаштараздық қызмет көрсету орны кірді. Болашақтағы жобалар қазіргі 1950 жылдардағы терассаның қарсы жағында Сандерлендтегі Райхоптан келген "Гранд Кино" кинотеатрының, ойыншық дүкенінің және электр заттарын сататын дүкеннің қайта құралымын көруге болады. Сондай-ақ, 1950 жылдардағы боулинг алаңы мен павильоны, полиция үйлері және егде жастағы кеншілердің үйлері де салынуда. Осы көрме үшін Бимиштегі нақты үйді қайта жасау үшін конкурс өткізілді, оның жеңімпазы Сандерлендтен келген отбасы болды. Қаламен қатар, мұражайдың батыс жағында 1950 жылдардағы Солтүстік автобус паркі ашылды. Бұл парктің мақсаты – жоспарланған троллейбус желісінің кеңейтілуі мен жаңа аумақтың аяқталуынан кейін автобустарды, троллейбустарды және трамвайларды сақтауға қосымша мүмкіндік беру, сыйымдылықты арттыру және маршруттарды өзгерту қажеттілігін қанағаттандыру.
1820-шы жылдар кеңейту
Қазіргі Покерли ескі залы мен Бу вагоны жолының маңындағы аймақта жаңа дамулар күтілуде. Алғашқы жоспар бойынша, музейдің тұңғыш рет түндеуге арналған қызметі – грузин стиліндегі коучтар мейманханасы болатын. Бірақ COVID-19 пандемиясынан кейін бұл жобадан бас тартылып, бар коттедждерде өзін-өзі қамтамасыз етуге басымдық берілді. Сондай-ақ, 1820 жылдарға тән өнеркәсіптерді – темірші шеберханасы мен керамика шеберханасын ашу жоспарлануда.
Мұражай дүкендері
Мұражай аумағында екі қойма бар, олар сыйға берілген заттарды сақтау үшін пайдаланылады. Музейлердегі дәстүрлі айналым тәжірибесінен өзгеше, онда заттар үнемі қоймадан көрсетілімге және кері алмастырылады, ал Бимиш саясаты бойынша олардың көптеген экспонаттары қолданыста болуы және көрсетілімде тұруы керек – сақтауға қажетті заттар мұражайдың болашақ жобаларында қолданылады.
Ашық сақтау орны
Аймақтық ресурстық орталықта орналасқан ашық қойма келушілерге қолжетімді. Қойма тек белгілі күндері және мұражай арқылы ұйымдастырылатын арнайы экскурсиялар кезінде ғана ашық, бірақ қалған уақытта көру үшін бірнеше терезелер қарастырылған.
Көлікпен жинау
Мұражай көлікке қатысты көптеген қызығушылық тудыратын заттарды қамтиды, ал оның кең аумағы келушілер мен қызметкерлер үшін жақсы ішкі көлік құралын қажет етеді. Жиынтықта жол, теміржол және трамвайға арналған түрлі тарихи көліктер бар. Сонымен қатар, мұражайдағы түрлі көріністерді толықтыру үшін заманауи, жұмыс істейтін көшірмелер де бар.
Ауыл шаруашылығы
Мұражайдың екі шаруашылығы солтүстік аймақтардың дәстүрлі және кейбір жағдайларда сирек кездесетін мал тұқымдарын сақтауға көмектеседі, мысалы: Дурхам шортхорн сиырлары; Клайдсдейл және Кливленд шығанағы жұмыс аттары; Дойлз понилері; Тизвотер қойлары; Седлбек шошқалары; және үй құстары.
Өңірлік мұра
Музей жинаған басқа да ірі экспонаттардың ішінде іздік бу экскаваторы және Сихем портынан көмір түсіретін құрылғы бар. 2001 жылы мұражайдың кішкентай заттардан тұратын негізгі коллекциясын сақтау үшін жаңадан салынған Аймақтық ресурстық орталық (зейінкерлерге жазба арқылы қолжетімді) ашылды. Оған 300 000-нан астам тарихи фотосуреттер, басылған кітаптар, түрлі жарнамалық материалдар және ауызша тарих жазбалары кіреді. Мұражай коллекциясы мұражайдың мамандану салаларын қамтиды. Оларға төсемелер, "клиппи маттар" (құрақ кілемдер), кәсіби одақ тулары, еден төсемелері, жарнама (United Biscuits және Rowntree's архивтері қоса алғанда), жергілікті жерде жасалған керамикалық бұйымдар, халықтық өнер және кәсіби киімдер жатады. Коллекцияның көп бөлігін интернетте қарауға болады, ал мұражайда жергілікті дәстүрдегі тігістер, кілем тоқу және тамақ дайындау өнері көрсетіледі.
Фильм түсіру орны
Сайт көптеген фильмдер мен телешоулардың түсірілім алаңы болған, әсіресе Тайн-Тис Телевизиясы жасаған Кэтрин Куксонның драмалары, сондай-ақ «Даунтон Аббидің» соңғы эпизоды мен көркем фильмі осы жерде түсірілді. «Супернәресте» балалар телесериалының бір бөлігі де осы жерде түсірілген.
Келушілер саны
Музейдің ашылу күні екі сағаттық кезек тізілімімен рекорд орнатылды. 1978 жылы музейге миллионшы келуші келді. Музей өзінің принципінен қайтпайды. Бұрынғы директоры: "Жеке тұлғалар және қауымдастықтар ретінде бізге уақыттың ағынында өзімізді түсінуге үлкен қажеттілік пен құштарлық тән." BBC телеарнасының 40 жылдық мерекесіне арналған мақаласында Beamish музейінің коллекциялық саясатының арқасында үлкен жетістікке жеткен, дәстүрлі қалыптарды бұзған музей екені айтылды. Оны басқа музейлерден ерекшелейтін нәрсе – бұл келушілерге білім беру үшін тарихына сай киім киген адамдарды пайдалану, жазбалар мен түсіндірме тақталардың орнына (бірақ мұндай тақталар да музей аумағында бар), бұл келушілерді тарихпен ерекше тәсілмен байланыстырады және жергілікті білім беру саласында маңызды ресурс болып табылады. Сондай-ақ, ол қазіргі жергілікті экономикаға да пайдасын тигізе алады. Талапқа сай жинақталған коллекция музей мен қоғам арасында берік байланыс құрды.
the museum is unapologetic. A former director has written: "As individuals and communities we have a deep need and desire to understand ourselves in time." According to the BBC writing in its 40th anniversary year, Beamish was a mould breaking museum that became a great success due to its collection policy, and what sets it apart from other museums is the use of costumed people to impart knowledge to visitors, rather than labels or interpretive panels (although some such panels do exist on the site), which means it "engages the visitor with history in a unique way". and is a significant educational resource locally. It can also demonstrate its benefit to the contemporary local economy. The unselective collecting policy has created a lasting bond between museum and community.