Жасылқұс (Spilopelia chinensis) – Оңтүстік және Шығыс Азияда кең таралған, ұзын құйрықты, ұсақ көгершін. Сипаттамасы, таралуы мен ерекшеліктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Таңбалы көгершін (Spilopelia chinensis) – кішкентай, бірақ біршама ұзын құйрықты көгершін. Бұл түр Үндістан субконтинентінде және Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азияда кең таралған, жергілікті жерлерде көбейетін құс. Ол әлемнің көптеген аймақтарына әкелінген, ал жабайы популяциялары қалыптасқан. Бұрын бұл түр басқа торғай көгершіндерімен бірге Streptopelia туысына жатқызылған, бірақ зерттеулер олардың осы туыстың басқа өкілдерінен ерекшеленетінін көрсетті. Бұл көгершіннің құйрығы ұзын, қара қоңыр түсті, мойнының артқы және бүйір жағында ақ дақты қара жағасы бар. Құйрық ұштары ақ, ал қанат жапқыштарында ақшыл қоңыр дақтар кездеседі. Оның кең ареалындағы популяциялардың арасында қауырсынында айқын айырмашылықтар бар. Бұл түр жарық ормандарда, бақшаларда, сондай-ақ қалалық жерлерде кездеседі. Олар жерден күшті желбіреумен ұшып, кейде тік төмен қонақтайды. Оны тау көгершіні, інжу мойынды көгершін, тісті мойынды көгершін және ала көгершін деп те атайды.
The spotted dove or eastern spotted dove (Spilopelia chinensis) is a small and somewhat long tailed pigeon that is a common resident breeding bird across its native range on the Indian subcontinent and in East and Southeast Asia. The species has been introduced to many parts of the world and feral populations have become established. This species was formerly included in the genus Streptopelia with other turtle doves, but studies suggest that they differ from typical members of that genus. This dove is long tailed buff brown with a white spotted black collar patch on the back and sides of the neck. The tail tips are white and the wing coverts have light buff spots. There are considerable plumage variations across populations within its wide range. The species is found in light forests and gardens as well as in urban areas. They fly from the ground with an explosive flutter and will sometimes glide down to a perch. It is also called the mountain dove, pearl necked dove, lace necked dove, and spotted turtle dove.
Сипаттама
Бұл ұзын және жұқа көгершіннің негізгі түсі – төменгі жағы қызғылт сары, ал басы мен қарыны сұр түске көшіп барады. Мойынның артқы және бүйір жағында екіге бөлінген және екі ұшында ақ дақтары бар қара қауырсындан жасалған жартылай мойындық бар. Үндістан және Шри-Ланка түрлерінде ортаңғы қанат жапқыштарының қоңыр қауырсындарының ұштары қызыл-қоңыр дақтармен боялған, ал ұштары кеңейіп баратын сұр жолақпен екіге бөлінген. Жабайы табиғатта кейде леукизм сияқты қауырсынның аномалиялары кездесуі мүмкін.
The ground colour of this long and slim dove is rosy buff below shading into grey on the head and belly. There is a half collar on the back and sides of the neck made of black feathers that bifurcate and have white spots at the two tips. The median coverts have brown feathers tipped with rufous spots in the Indian and Sri Lankan subspecies which are divided at the tip by a widening grey shaft streak. Abnormal plumages such as leucism can sometimes occur in the wild.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Азиядағы табиғи ареалында кездесетін дақты көгершін орман, бұталы жерлер, егістік алқаптар және адам қоныстанған жерлер сияқты әртүрлі орталарда таралған. Үндістанда ол көбінесе ылғалды аймақтарда кездеседі, ал күлдір көгершін (S. senegalensis) құрғақ аймақтарда жиірек ұшырасады. Бұл көгершіндер негізінен жерде, тұқымдар мен астық іздеп немесе төменгі жапырақты өсімдіктерде кездеседі. Бұл түр өзінің табиғи ареалынан тыс көптеген аймақтарда бекініп қалған. Олардың ішінде Гавай, Оңтүстік Калифорния, Маврикий, Австралия және Жаңа Зеландия бар. Австралияда олар 1860 жылдары Мельбурнге әкелінді және содан бері таралып кетті, бірақ олардың жергілікті көгершіндермен бәсекелесетініне жеткілікті дәлел жоқ. Қазір оларды көшелерде, саябақтарда, бақшаларда, ауыл шаруашылығы алқаптарында, тропикалық бұталарда Австралияның шығыс бөлігіндегі әртүрлі жерлерде, сондай-ақ Оңтүстік Австралияның қалалары мен ірі елді мекендерінің маңында кездестіруге болады.
The spotted dove in its native range in Asia is found across a range of habitats including woodland, scrub, farmland and habitation. In India it tends to be found in the moister regions, with the laughing dove (S. senegalensis) appearing more frequently in drier areas. These doves are mostly found on the ground where they forage for seeds and grain or on low vegetation. The species has become established in many areas outside its native range. These areas include Hawaii, southern California, Mauritius, Australia and New Zealand. In Australia they were introduced into Melbourne in the 1860s and have since spread but there is insufficient evidence that they compete with native doves. They are now found in streets, parks, gardens, agricultural areas, and tropical scrubs in diverse locations throughout eastern Australia and around the cities and major towns across southern Australia.
Мінез-құлық және экология
Дақылды көгершіндер жұпта немесе шағын топта жүреді, жерде шөп тұқымдарын, астықтарды, түскен жемістерді және басқа да өсімдіктердің тұқымдарын іздейді. Алайда, олар кейде жәндіктерді де жейді және қанатты термиттермен қоректенгендері анықталған. Ұшуы жылдам, үнемі қанат қағып, кейде қанаттарын күшті соққымен серпілтеді. Ұшу көрсетілімінде, олар қанаттарын қатты соққылап тік бұрышпен көтеріліп, содан кейін құйрығын жайып баяу төмен түседі. Оңтүстік Австралияда олар көбінесе қыркүйектен қаңтарға дейін, ал солтүстікте күзде көбейеді. Олар көбінесе төменгі өсімдіктер арасында ұя салады, бұтақтардан жасалған шала ұя салады, онда екі ақшыл жұмыртқа болады. Ұялар кейде жерге немесе ғимараттар мен басқа да құрылымдарға орналастырылады. Екі ата-ана да ұя салуға, жұмыртқаларын күтіп, балаларын тамақтандыруға қатысады. Жұмыртқалар шамамен 13 күннен кейін жарылады және екі аптадан кейін ұшып кетеді. Дақылды көгершіндердің дауысы – жұмсақ ыңғуырау, сонымен қатар "Krookruk krukroo kroo kroo kroo kroo" дыбысы, мұндағы соңғы "kroo" саны үнді халқында әртүрлі, ал тигрина, чинессис және шығысқа қарайғы басқа популяцияларда жоқ. Филиппинде бұл түр Streptopelia dusumieri-ді ығыстыруы мүмкін. Олардың қозғанда ауаға шашырап ұшу әдеті әуежайларда қауіпті, олар ұшақтармен соқтығысып, кейде зақым келтіреді.
Spotted doves move around in pairs or small groups as they forage on the ground for grass seeds, grains, fallen fruits and seeds of other plants. They may however take insects occasionally and have been recorded feeding on winged termites. The flight is quick with regular beats and an occasional sharp flick of the wings. A display flight involves taking off at a steep angle with a loud clapping of the wing and then slowly gliding down with the tail spread out. In southern Australia, they breed mostly from September to January, and in the north in autumn. They nest mainly in low vegetation, building a flimsy cup of twigs in which two whitish eggs are laid. Nests are sometimes placed on the ground or on buildings and other structures. Both parents take part in building the nest, incubating and feeding the young. The eggs hatch after about 13 days and fledge after a fortnight. The vocalizations of the spotted dove include cooing softly with a Krookruk krukroo kroo kroo kroo with the number of terminal kroos varying in the Indian population and absent in tigrina, chinensis and other populations to the east. In the Philippines, the species may be outcompeting the Streptopelia dusumieri. Their habit of flushing into the air when disturbed makes them a hazard on airfields, often colliding with aircraft and sometimes causing damage.