Кіріспе

Ішкі Монголиядағы шөл

Ордос шөлі – Қытайдың солтүстік-батысындағы шөл және дала аймағы, Ішкі Монголия автономиялық аймағындағы Ордос қаласының басқаруында (шамамен орталығы ). Оның ауданы шамамен 91 000 шаршы километрді құрайды және екі ірі шөлден тұрады: солтүстіктегі Кубуки шөлі – Қытайдың 7-ші үлкен шөлі; оңтүстіктегі Му-Ус шөлі – Қытайдың 8-ші үлкен шөлі. Ордос шөлінің топырағы солтүстіктегі өңделетін Хетао аймағы мен оңтүстіктегі Сары Топырақ үстіртінің арасында орналасқан. Көбінесе құрғақ саз және құмнан тұратындықтан, топырағы ауыл шаруашылығына қолайсыз.

Орналасқан жері

Ордос шөлін батыс, солтүстік және шығыс жағынан Ордос айналымы деп аталатын Сары өзеннің үлкен тікбұрышты иілісі толық қоршап тұрады. Сары өзеннің солтүстігінде және шығысындағы тау жоталары Ордосты Гоби шөлінен бөліп тұрады. Солтүстік шекарасы Му-Ус шөлінің оңтүстік шекарасымен сай келеді. Сары өзеннің үлкен иілісінің солтүстігіндегі Ордосты орталық Гобиден бөліп тұратын тау тізбектері: Қаранарынұла, Шейтенұла және Инь таулары, олар Үлкен Хинган тауларының оңтүстік жағымен жалғасады. Оңтүстік және шығыс жағынан Ұлы Қытай қабырғасы Ордосты құнарлы топырақтардан бөліп тұрады. Ордос Қытайдың автономды аймағы – Ішкі Монголияның оңтүстік бөлігін, Қытайдың автономды аймағы – Нинсяны, сондай-ақ Қытайдың Шэньси және Ганьсу провинцияларын қамтиды.

Көңіл көтеру

Ордос шөлі Гималай тауларынан шығыс Қытайдың жазықтарына қарай төмендейтін аралық саты болып табылады. Оңтүстікке қарай 1500 метрден астам биіктікке көтеріледі, ал батыста, Сары өзеннің оң жағалауы бойында, Арбус немесе Арбисо таулары далаға 900 метрге дейін көтеріліп, Хелан тауларын Инь тауларымен байланыстырады. Сары өзеннің үлкен иілісінің солтүстік бөлігі Кузупчи өзенінің құмдарымен толтырылған, олардың биіктігі 12–15 метрді құрайды. Кейбір жерлерде бұл құм төбелер Сары өзенге жақын орналасса, енді бір жерлерде олар құм мен саз қоспасынан тұратын белдеумен бөлінеді, ол өзеннен 15 метр, ал кейбір жерлерде 30 метр биіктікте тік жармен аяқталады. Соңында құм төбелер Сары өзеннің сол жағалауына өтіп, құрғақ арналармен тігіледі. Сары өзеннің үлкен иілісінің солтүстігінде, 108° мен 112° шығыс бойында созылған Инь таулары жабайы альпілік сипатқа ие және Моңғолияның оңтүстік-шығысындағы басқа таулардан су мен өсімдіктердің көптігімен ерекшеленеді. Олардың құрамындағы Муниуул тауында, ұзын және кең болатын олардың биіктігі шамамен 2 километрге жетеді, ал тік беткейлері тіректі жартастармен және тар шатқалдармен тілгіленген.

Климат

Шөлде жылына 250 мм-ден аз жауын-шашын түседі, оның көп бөлігі жазғы дауылдар түрінде болады. Аймақта көптеген тұзды көлдер мен уақытша ағыстар бар. Қыстары қатты суық, солтүстік және батыстан аймаққа суық желдер соғып тұрады, ал қаңтар айында температурасы .

Жануарлар дүниесі және өсімдіктер

Ордос аймағының өсімдігі тау шалғындары мен бұталы алқаптардан құралған. Солтүстік құм төбелерінде Hedysarum scoparium және Calligonum arborescens сияқты бұталар сиреп орналасқан жерлерде өседі. Жергілікті шөптер мен шөптесін өсімдіктерге Bromus inermis, Agropyron mongolicum, A. cristatum, Festuca arundinacea, Elymus dahuricus, Melilotus albus, M. officinalis, Lotus corniculatus, Pugionium cornutum, Astragalus adsurgens және Filifolium sibiricum кіреді. Құмды құмдарды Хуан Хэден бөліп тұратын құм мен сазды белдеудің кейбір жерлерінде кішкентай үйінділер (1,2 метрге дейін биіктікте) кездеседі, олардың көпшілігі ақ жусанмен (Artemisia campestris) және Сібір бұршақ ағашымен (Caragana spp.) жабылып өседі; сондай-ақ, осы жерде Ордосқа тән өсімдіктердің бірі – лакрица тамыры (Glycyrrhiza uralensis) да өседі. Хуан Хэ өзенінің сол жағалауындағы құрғақ арналар арасындағы тегіс жерлерде 9 см-ден 1,8 метрге дейінгі биіктіктегі кішкентай үйінділер орналасқан, оларда Nitraria schoberi және Zygophyllum өседі. Оңтүстікке қарай сирек бұталы өсімдіктер кездеседі. Өзен жағаларында жинақы ормандық бұталар гүлдейді. Инь тауларында орман 1600 метр биіктіктен басталады, ал жазда жабайы гүлдер көптеген түрлерде және мол өседі, бірақ түстері көзге түспейді. Осы шекаралық аймақта жануарлардың да саны мен түрлері, әсіресе құстардың біртүрлілігі айтарлықтай жоғары. Ордостың тұзды көлдерінде сирек кездесетін құстар да көбейеді, соның ішінде Хонгцзяньнао көлінде көбейетін реликт шаяндар (Larus relictus); осы түр үшін Ордос әлемдегі ең ірі көбею ошағы болып табылады. Аймақтағы ірі сүтқоректілердің қазіргі жағдайы толыққанды белгісіз. Бұрын бұл жерде екі дөңгелекті бактрия түйелері, қар барысы, Пржевальскийдің газельдері және Пржевальскийдің жылқылары мекендеген.

Тарих

Ордос аймағының қытайша атауы Хэ Тау және кейіннен Хэ Нань ("өзеннің оңтүстігіндегі ел") болды. Бұл жерді көп ғасырлар бойы жылқы шаруашылығымен айналысатын көшпелілер мекендеген, және олар көбінесе Қытаймен соғысқан. Біздің заманымыздың 1 және 2 ғасырларында бұл аймақты Сюньну тайпасы басып алған. 1869 жылғы дунган көтерілісі кезінде және одан кейін аймақ халқы азайып, жартылай тоқырады. Бұл аймақ соңғы мұздық дәуірінде шөлді дала болған. Голоцендік климаттық оңтайлы кезеңде қазіргі замандағы Лосс платосына жеткен муссонды жаңбырлар шөлді Сары өзенге дейін ығыстырды. Содан бері, әртүрлі кезеңдерде малдың шамадан тыс жайылуы және қазіргі кезде жауын-шашынның азаюы шөлдік жағдайлардың қайта оралуына себеп болды. Дегенмен, қоршаған ортаға ең ауыр зиянды Мао Цзэдун бастаған саяси қозғалыстар, атап айтқанда Ұлы секіріс және Мәдени революция келтірді. Олардың кезінде Кубуки мен Маоусу шөлдерін бөліп тұрған жұқа, нәзік өсімдік қабаты жойылды. Соңғы жылдары халық санының өсуі және қой, ешкі, сиыр малдың көбеюі әлсіреген жергілікті ортаға қайта орналастырылмайтын зиян келтірді. Нәтижесінде, екі шөл 1990 жылдары бірігіп, қазіргі Ордостың ірі аймағын құрады.

Экономика

Сияқты топырақ, кейбір көшпелі моңғол малшыларына қой мен ешкі өсіруге мүмкіндік береді. Ешкілердің тым көп жаюы аймақтағы жайылымдарға зиян келтіріп, шөлге айналуына себеп болды. Аймақтағы оазистер шағын фермалық шаруашылықты қолдайды. Бұл аймақта көптеп өндірілетін үлкен сода кен орындары бар.