Кіріспе

Орталық және Шығыс Азиядағы тау жүйесі

Алтай таулары (/ɑː//l/'/t//aɪ/), сондай-ақ Алтай таулары деп те аталады, Орталық Азия мен Шығыс Азиядағы тау жүйесі, мұнда Ресей, Қытай, Моңғолия және Қазақстан шектеседі, ал Ертіс және Об өзендері бастау алады. Массив солтүстік-шығыста Саян тауларымен бірігіп, оңтүстік-шығысқа қарай біртіндеп төмендеп, Гоби шөлінің жоғары платосына жалғасады. Бұл аймақ шамамен 45° - 52° солтүстік ендік және 84° - 99° шығыс бойлық аралығында жатыр.

Аймақта сирек қоныстанған, бірақ этникалық құрамы алуан түрлі халық тұрады, олардың ішінде орыстар, қазақтар, алтайлар, моңғолдар және Волга немістері бар, бірақ көбінесе жартылай көшпелі халықтардың жергілікті этникалық азшылықтары басым. Жергілікті экономика мал шаруашылығына (ірі қара, қой, жылқы), аң ауруға, егіншілікке, орман шаруашылығына және кен өндіруге негізделген. Алтай тілдерінің атауы осы тау жүйесінен шыққан.

Этимологиясы мен қазіргі атаулары

Алтай сөзі *altañ түбірінен шыққан, мағынасы "алтын, алтын түсті" (ескі түркі тіліндегі 𐰞𐱃𐰆𐰣 altun "алтын, алтын түсті" сөзімен салыстырыңыз), және түркі тілдері мен диалектілеріндегі туыс сөздердегі n & y сәйкестігіне негізделген coda ñ (мысалы, qōñ ~ qoy "қой", Qitan ~ Qitay "Khitans" және т.б.), сондай-ақ моңғол тілінде де кездеседі. Бұл таулар Халха моңғол тілінде Алтай нуруу (Алтайн нуруу), Чакхар моңғол тілінде алтай йин нируɣu, ал Алтай тілінде Алтай туулар деп аталады. Қазақ тілінде олар Алтай таулары немесе التاي تاۋلارى деп те аталады; орыс тілінде Altajskije gory (Алтайские горы); ұйғыр тілінде Алтай Тағлири (немесе Алтай Тағлири); қытай тілінде ā'ěrtài shānmài (阿尔泰山脉 жеңілдетілген, 阿爾泰山脈 дәстүрлі, немесе اَعَرتَىْ شًامَىْ Xiao'erjing); ал дуңған тілінде Arteː shanmeː (Артэ Шанмэ).

Фауна

Алтай-Саян экорегионы Орталық Азия және Сібір фауналық провинцияларының қиылысында орналасқан. Алтай тауларында әртүрлі жануарлар дүниесі мекендейді, себебі оның әр түрлі мекендері бар, мысалы, далалар, солтүстік тайгалар және альпілік өсімдіктер. Сибирь қошқары (Capra sibirica) тік беткейлерде, ал сирек кездесетін аргали (Ovis ammon) - тегіс беткейлерде кездеседі. Еленнің бес түрі бар: Алтайлық вапити (Cervus elaphus sibiricus), лось (Alces alces), ормандық бұғы (Rangifer tarandus valentinae), Сібірлік мускус елен (Moschus moschiferus) және Сібірлік елік (Capreolus pygargus). Дегенмен, бұғы және реиндир тек таудың солтүстік бөлігінде ғана кездеседі. Жабайы шошқа (Sus scrofa) төменгі тау етегінде және төбелі жазықтарда кездеседі. Соңғы кездерге дейін Моңғол алтайында, атап айтқанда Моңғолия шекарасына жақын Чүй өзенінің даласында моңғол шағасы (Procapra gutturosa) кездесті. Ірі жыртқыштар қарлы барс (Panthera uncia, syn. Uncia uncia), қасқыр (Canis lupus), линкс (Lynx lynx) және қоңыр аю (Ursus arctos) арқылы өкілдік етілген, ал солтүстік бөліктерінде – жұмбақ (Gulo gulo) да бар. Бұл жерде Тянь-Шань долі (Cuon alpinus hesperius) (Азиялық жабайы иттің солтүстік-батыс түршесі) да өмір сүреді. Аймақтың көптеген түрлері моңғолдық текті. Батыс Сібір бүркітқұйрығы таулардың батыс бөлігінде кездеседі. 20 ғасырға дейін Каспий жолбарысы (Panthera tigris tigris) Алтай тауларының оңтүстік бөлігінде, Зайсан көлі мен Қара Ертіске дейін таралған. Жеке даралар солтүстікке қарай, мысалы Барнаулға жақын жерлерде де атылған. Каспий жолбарысына жақын туыс Амур жолбарысы, оның таксономиялық атауы – Panthera tigris altaica. Бизон Алтай тауларында орта ғасырларға дейін, тіпті 18 ғасырға дейін болған. Бүгінде Алтай Республикасындағы шағын шаруашылықта оның шағын тобы бар. Су қоймаларының жанында, тіпті Алтай тауларында да моор бақалары кездеседі.

Тарих

Алтай тауларындағы климат ерекше тұрақты болып сақталған, соңғы мұз дәуірінен бері көтеріліссіз өзгерген. Сонымен қатар, сүтқоректілер құрамы да көбінесе өзгермеген, тек жойылған мамонттар сияқты бірнеше ерекшеліктер болған. Осының арқасында, Алтай – мұз дәуірінің жануарлар әлемін сақтап қалған сирек жерлердің бірі.

Дүниежүзілік мұралық нысан

Алтай және Катун табиғи қорықтары, Телецкое көлі, Белуха тауы және Укок платосын қамтитын 2 мың шаршы километрлік аумақ Алтын Алтай таулары аталатын ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұрасы ретінде тіркелген. ЮНЕСКО-ның сайтында бұл аймақ туралы былай делінген: "Бұл аймақ Сібірдің орталық бөлігіндегі даладан бастап, орманды дала, аралас орман, тауалды және альпілік өсімдіктерге дейінгі биіктік бойынша өсімдік аймақтарының толық тізбегін ұсынады". ЮНЕСКО шешім қабылдағанда Ресей Алтайының қар барысы, Алтай арқары және Сібірлік теке сияқты дүниежүзілік тұрғысынан қорғауға алынған жануарларды сақтаудағы маңыздылығын да атап көрсетті. Увс-Нур алқабы да қорғалатын аймақ болып табылады. Алтайгейт жанжалында арқары қойлары мен басқа да түрлердің қорғалу статусын бұзу, сондай-ақ сыбайлас жемқорлыққа қатысты айыптаулар орын алды. Оқиға 2009 жылдың басында браконьерлік саяхаты барысында тікұшақ апатында бірнеше ресейлік жоғары лауазымды тұлғаның қаза болуынан туындады.

Геология

Сібір Алтайы – Үндістанның Азияға тектоникалық соқтығысуының әсер еткен ең солтүстік аймағы. Аймақта Курай жарықшаң аймағы және жақында анықталған Ташанта жарықшаң аймағы сияқты кеңінен таралған жарықшаң жүйелері бар. Бұл жарықшаң жүйелері көбінесе итеру немесе оң жақты қиылыс жарықшаңдары болып табылады, олардың кейбіреулері тектоникалық тұрғыдан белсенді. Таулардағы тау жыныстары әдетте граниттер мен метаморфтық шисталар, ал кейбіреулері жарықшаң аймақтарына жақын жерде күшті деформацияланған. Геолог Виктор Р. Бейкер "Сібір Алтай тауларында бұрынғы қатаң су тасқындарын" "Миссула көлінен де үлкен мұздық көлден" анықтаған.

Сейсмикалық белсенділік

Жер сілкіністері көбінесе сирек болатын құбылыс болғанымен, 2003 жылдың 27 қыркүйегінде Алтай аймағының оңтүстігіндегі Чуя алқабында 7,3 балдық жер сілкінісі тіркелді. Бұл жер сілкінісі мен одан кейін болған сілкіністер аймақтың көп бөлігін қиратты, 10,6 миллион долларлық зиян келтірді (USGS) және Белтир ауылын толығымен жойды.