Макс Мосли: Формула-1 басшысы және жарыс драйверінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Жарыс жүргізушісі және FICA президенті (1940–2021)

Макс Руфус Мосли (13 сәуір 1940 – 23 мамыр 2021) – британдық кәсіпкер, заңгер және жарыс жүргізушісі. Ол Формула-1 жүйесін басқаратын Халықаралық Автомобиль Федерациясының (FIA) президенті болды. Адвокат және әуесқой жарыс жүргізушісі Мосли жарыс машиналарын жасаушы және Формула-1 жарыс командасы «Марч Инжинирингтің» негізін қалаушы және тең иесі болды. 1969–1977 жылдар аралығында компанияның заңдық және коммерциялық мәселелерімен айналысты және Формула-1 конструкторлары қауымдастығында (FOCA), Формула-1 конструкторларын білдіретін ұйымда оның өкілі болды. Берни Экклстоунмен бірге Мосли FOCA-ны FIA-да және жарыс ұйымдастырушыларымен келісімдерде өкілдік етті. 1978 жылы ол FOCA-ның ресми заң кеңесшісі болды. Осы қызметінде Мосли мен Марко Пичини FOCA мен Халықаралық Автоспорт Федерациясы (FISA), FIA комиссиясы және сол кездегі Формула-1 басқару органы арасындағы ұзаққа созылған дауды шешкен Конкорд келісімінің алғашқы нұсқасын жасасты. Мосли 1991 жылы FISA президенті болып сайланды және 1993 жылы FISA-ның бас органы – FIA президенті болды. Мосли FIA президенті ретіндегі ең маңызды жетістігін Еуропалық жаңа автомобильдерді бағалау бағдарламасын (Euro NCAP немесе Encap) дамыту деп атады. 2021 жылдың 23 мамырында 81 жасында дүние салды.

Отбасы және ерте өмірі

Макс Мосли 1940 жылы 13 сәуірде Лондонда, Екінші дүниежүзілік соғыстың басында дүниеге келді. Оның әкесі сэр Освальд Мосли, ал анасы Диана, леди Мосли, Митфорд әпкелерінің бірі. Мослидің ағасы Александрдан басқа бес ағасы мен сіңлісі болған. Әкесінің жағынан, олардың арасында роман жазушы Николас Мосли, 3-ші Барон Равенсдейл (1923–2017) болды. Анасының жағынан – сауда банкирі Джонатан Гиннес, 3-ші барон Мойн (1930 жылы туған) және ирландтық мұраны сақтаушы Десмонд Гиннес (1931–2020). Ол Девоншир герцогинясы Дебора Кавендиштің жүрегі жақын туысы және Девонширдің 12-ші герцогы Перегрин Кавендиштің туысы болды. Сонымен қатар, ол британ премьер-министрінің немересі, Уинстон Черчилльдің үшінші туысы және Елизаветаның бесінші туысы еді. Макс пен оның ағасы Александр ата-аналарының ұстауына алынбады, нәтижесінде өмірінің алғашқы жылдарында олардан бөлінді. 1940 жылдың желтоқсан айында премьер-министр Уинстон Черчилль ішкі істер министрі Герберт Моррисоннан леди Мослидің Макспен үнемі кездесуіне мүмкіндік беруін сұрады. Сэр Освальд пен леди Мосли 1943 жылдың 16 қарашасында HMP Холлоуэйдегі қамаудан босатылды, бұл көпшіліктің кең ауқымды наразылығын тудырды. Отбасы Англиядағы бірнеше ауылдық үйлерге көшіп өтті. Мослидің ағасы Николас отбасының, соның ішінде сэр Освальдтың бірінші некесінен туған балаларының 1945 жылдың жазында Уилтширдегі Рамсбери қаласына жақын Кроууд фермасында егін жинаумен және аң аулаумен айналысқанын еске алды. 1950 жылы Мослилер Ирландияда және Парижге жақын Орсейде үйлер сатып алды. Олар жыл бойы Еуропаны аралап, көктемді Францияда, ал күзді және қысты Ирландияда өткізді, онда Мосли атпен жүруге және аң аулауға құштар болды. Оның әпкесі Нэнси Митфорд Эвелин Уоға жазған хатында сэр Освальд пен оның отбасы отбасылық яхтада Жерорта теңізінде саяхатқа шыққандарын айтты. Мұндай сапардың бірінде олар Испанияға барып, сэр Освальдтың досы генерал Франконың қонақтары болды. 13 жасында Мосли Германиядағы Штайн-ан-дер-Траунға екі жылға жіберілді, онда ол ағымды неміс тілін үйренді. "Онда ақша табуға болмайтынын анықтағаннан кейін" физик ретінде жұмыс істеу туралы ертедегі арманынан бас тартып, Мосли Лондонның Грей Иннінде заң оқыды және 1964 жылы адвокаттық куәлігін алды. Морис Дрейкпен оқудан кейін патенттік және тауарлық таңбалар құқығы саласында маманданды. 1970 жылы олардың тұңғыш ұлы Александр, ал 1972 жылы екінші ұлы Патрик дүниеге келді. 2009 жылдың 5 мамырында Александр, мейрамхана иесі, Ноттинг-Хиллдегі үйінен тазалаушы әйел тауып алды. Ол 39 жасында есірткіге беріліп қайтыс болды. Оның өлімі бойынша сот отырысы 2009 жылдың 10 маусымында өтті, Вестминстердің коронері оның өлімінің себебі есірткіге тәуелділік емес екенін мәлімдеді.

Max Mosley was born on 13 April 1940 in London, in the early years of the Second World War. His father was Sir Oswald Mosley and his mother was Diana, Lady Mosley, one of the Mitford sisters. In addition to his older full brother Alexander, Mosley had five older half siblings. On his father's side, they included the novelist Nicholas Mosley, 3rd Baron Ravensdale (1923–2017). On his mother's side they were the merchant banker Jonathan Guinness, 3rd Baron Moyne (born 1930), and the Irish preservationist Desmond Guinness (1931–2020). He was a nephew of Deborah Cavendish, Duchess of Devonshire, and first cousin of Peregrine Cavendish, 12th Duke of Devonshire. He was also third cousin of Winston Churchill MP, the grandson of the British prime minister, and fifth cousin of Queen Elizabeth The Queen Mother. Max and his brother Alexander were not included in their parents' internment and, as a result, were separated from them for the first few years of their lives. In December 1940, Prime Minister Winston Churchill asked the Home Secretary Herbert Morrison to ensure Lady Mosley was able to see Max regularly. Sir Oswald and Lady Mosley were released from detention at HMP Holloway on 16 November 1943, provoking widespread public protests. The family moved to a succession of country houses in England. Mosley's older half brother Nicholas described the family, including Sir Oswald's children from his first marriage, spending the summer of 1945 getting the harvest in and shooting at Crowood Farm, near Ramsbury, Wiltshire. In 1950, the Mosleys bought houses in Ireland, and in Orsay, near Paris. They spent the year moving around Europe, spending the spring in France and the autumn and winter in Ireland, where Mosley was keen on riding and hunting. His aunt Nancy Mitford, in letters to Evelyn Waugh, recalled Sir Oswald and his family cruising the Mediterranean Sea on the family yacht. On one such trip they visited Spain and were entertained by Sir Oswald's friend General Franco. At the age of 13, Mosley was sent to Stein an der Traun in Germany for two years, where he learned to speak fluent German. Rejecting an early ambition to work as a physicist after "establishing that there was no money in it", Mosley studied law at Gray's Inn in London and qualified as a barrister in 1964. After a pupillage with Maurice Drake, he specialised in patent and trademark law. In 1970, their first son, Alexander, was born, and in 1972 their second son, Patrick. On 5 May 2009, Alexander, a restaurateur, was found at his Notting Hill home by his cleaner. He had died of drug abuse at the age of thirty nine. His inquest was held on 10 June 2009, the Westminster coroner declared that his death was due to non dependent drug abuse.

Саясат

Жасөспірім шағынан жиырма жасқа дейін Мосли мен оның інісі соғыстан кейінгі әкелерінің партиясы – Еуропалық ұлтшылдықты басты мәселе еткен оңшыл Union Movement (UM) қозғалысына қатысты. UM жастар қозғалысының белгілі бір тұлғасы Тревор Гранди 16 жасар Мослидің Кеңес Одағының Венгрияға басып кірген түні (1956 жылдың 4 қарашасы) Лондондағы қабырғаларға «шарқ және шеңбер» символын салғанын айтады. Бұл «шарқ және шеңбер» символын UM де, соғысқа дейінгі BUF да қолданған. Ол сондай-ақ Мослидің «жандара, қарапайым, қалыпты жастармен, қыздар да, ұлдар да, араласу үшін және біз оларға ұқсайтынымызды көрсетіп, қозғалысқа тарту үшін, Гитлер мен Муссолини, Франко және британдық фашизм туралы әрдайым сөйлемейтінімізді көрсету үшін» бірнеше ірі кештер ұйымдастырғанын мәлімдейді. Мосли болашақ әйелі Джинмен осындай кеште танысқан. 1958 жылы афро-карибтік халық пен жергілікті ақ топтар арасындағы тәртіпсіздіктер кезінде Мосли мен Александр Нотинг-Хиллде Тедди Бойз кейпінде суретке түскен. Келесі жылы олар 1959 жылғы жалпы сайлауда әкелерінің жақын жердегі Кенсингтон Солтүстік округінен Union Movement кандидаттығына түскен кезде оған қолдау көрсетті. 1961 жылғы қосымша сайлауда Мосли Union Movement-тің сайлау агенті болды және UM-нің Манчестер Мосс Сайд округінен парламенттік кандидаттығына түскен Уолтер Хескетті қолдады. Автоспорт журналисі Алан Генри 1962 жылы Лондонда болған бір зорлық оқиғасында оны әкесінің «оң қолы» деп сипаттады. Осы оқиғада сэр Освальдты наразылар ұрып-соғып, ұлының араласуы арқасында ауыр жарақаттан құтылған. Осы төбелес салдарынан Мосли қамауға алынып, қорқыту әрекеттері жасады деген айып тағылды. Бірақ ол әкесін қорғауға тырысқандықтан сотта ақталды. 1964 жылы адвокат болып жұмыс істей бастаған Мосли саясаттан қол үзді. 1980 жылдардың басында Мосли саяси мансапқа талпынып, Ұлыбританияның консервативтік партиясында жұмыс істеді және парламенттік кандидат болуға ниеттенді. Берни Экклстоунның өмірбаяуын жазған Терри Ловелл, ол «жоғары лауазымды партия шенеуніктерінің» деңгейіне көңілі толмағандықтан бұл жоспардан бас тартқанын жазды.

From their teens to early twenties, Mosley and his brother were involved with their father's post war party, the far right Union Movement (UM), which advocated for European nationalism as its core issue. Trevor Grundy, a central figure in the UM's Youth Movement, writes of the 16 year old Mosley painting the flash and circle symbol on walls in London on the night of the Soviet Union's invasion of Hungary (4 November 1956). The flash and circle was used by both the UM and the pre war BUF. He also says Mosley organised a couple of large parties as a way "to get in with lively, ordinary, normal young people, girls as well as boys, and attract them to the Movement by showing that we were like them and didn't go on about Hitler and Mussolini, Franco and British Fascism all the time". Mosley met his future wife Jean at such a party. Mosley and Alexander were photographed posing as Teddy Boys in Notting Hill during the 1958 race riots between Afro Caribbeans and local white gangs. The following year, they canvassed for their father when he ran as a Union Movement candidate for the nearby Kensington North seat in the 1959 general election. In a 1961 by election, Mosley was an election agent for the Union Movement, supporting Walter Hesketh, the UM's parliamentary candidate for Manchester Moss Side. The motor racing journalist Alan Henry described him as one of his father's "right hand men" at the time of a violent incident in 1962, in which Sir Oswald was knocked down by a mob in London and saved from serious injury by his son's intervention. As a result of his involvement in this fracas, Mosley was arrested and charged with threatening behaviour. He was later cleared at Old Street Magistrates' Court on the grounds that he was trying to protect his father. By 1964, when he began work as a barrister, Mosley was no longer involved in politics. In the early 1980s, Mosley attempted a political career, working for the UK Conservative Party and hoping to become a parliamentary candidate. Bernie Ecclestone's biographer, Terry Lovell, wrote that he gave up this aspiration after being unimpressed by "the calibre of senior party officials".

Жарыс мансабы

Мосли университетте оқып жүрген кезінде, оның әйелі Сильверстоун жарыс трассасындағы автожарысқа билет алды. Бұл трасса Оксфордтан шалқары емес, сондықтан жұбайлар қызығушылықпен барыпты. Мосли осы спортқа тартылып, адвокаттық біліктілігін алғаннан кейін, кешкі уақытта заң сабақтарын беріп, автожарысқа қатысу үшін жеткілікті ақша табуға тырысты. Спорттың оның әулеттік шығу тегіне немқұрайлылығы Мослиге ұнады: "Мен автожарысқа келгенге дейін [Сэр Освальдтың ұлы болғандықтан] әрқашан белгілі бір қиындықтар болды. Мен қатысқан алғашқы жарыстардың бірінде жаттығу нәтижелерін тізіп жатқанда, біреудің: «Мосли, Макс Мосли, ол Альф Мослинің туысы болуы керек, соның көлік құрастырушысы» дегенін естідім. Мен өзімше: «Освальд Мосли туралы ештеңе білмейтін әлемді таптым» деп ойладым. Автожарыстарда да осындай болып келді: ешкімге мүлдем қызық емес. Екі жылдың ішінде Мослидің 1968 жылғы екі серігі Пирс Курейдж мен Крис Ламберт жарыс кезінде қаза тапты. Мослидің сол жылы көрсеткен ең жақсы нәтижесі – Монцадағы чемпионатқа кірмейтін жарыста алған сегізінші орын болды.

Наурыз инженерлік

1969 жылы Lotus машинасының бұзылуынан болған екі ірі апаттан кейін Мосли "Әлем чемпионы бола алмайтыным анық" деп шешіп, жарыс жолынан кетті. Мосли жаңа команданы насихаттауда маңызды рөл атқарды. March компаниясының ресурстары мен тәжірибесі шектеулі болғанымен, 1970 жылы бір орындық жарыстардың ең жоғары деңгейі – Формула-1-ге қатысудың амбициялық жоспарларын жариялады. Команда бастапқыда бір машинамен қатысуды жоспарлаған, бірақ маусым басында (Мосли жасаған келісімдердің нәтижесінде) алғашқы Формула-1 жарысына қатысқан March машиналарының саны бесеуге жетті. Олардың екеуін March компаниясының өзінің командасы, ал қалғандарын клиенттік командалар басқарды. Мосли сондай-ақ шина өндіруші Firestone және май қоспаларын өндіруші STP компанияларымен демеушілік туралы келісімдер жасады. Жаңа команданың бастапқы жетістіктері болды. Формула-1-де March машиналары алғашқы төрт жарыстың үшеуінде жеңіске жетті. Олардың бірі – 1970 жылғы әлем чемпионатының жарысы, Испания Гран-приі, оны үстем әлем чемпионы Джеки Стюарт Tyrrell Racing командасының клиенттік машинасымен жеңіп алды. Нәтижесінде March 1970 жылғы Конструкторлар чемпионатында үшінші орынға ие болды. Зауыт сонымен қатар әртүрлі төменгі формулалардағы 40 машинаны клиенттерге сатты. Осы жетістіктерге қарамастан, ұйым дерлік бірден қаржылық қиындыққа тап болды. Формула-1 операциясы клиенттік машиналар бизнесінен түскен пайдадан артық шығынға түсті. March командасының жетекші пилоты Крис Амонмен жасасқан келісімшарты қымбатқа батты, ал Мосли өзінің сөзімен айтқанда, "одан құтылудың барлық мүмкіндіктерін іздеді". Ол Стюарттың бәсекеге қабілетті клиенттік машинасы March компаниясын жақсы жағынан көрсетуге жеткілікті деп ойлады. Амон жыл соңына дейін қалды, бірақ Мосли келісімшартты "қайта құрылымдап", компанияға қажетті ақшаны үнемдеді. Маусым соңында Мосли қаржыны, соның ішінде Coaker басқарған зауытты толық бақылауға алды, ол жақын арада қызметтен кетті. Мосли мен Herd компанияны екінші жылға қолдау көрсету үшін туыстары мен достарынан 20 000 фунт стерлинг қарыз алды. Lovell-дің айтуынша, ақша Мослидің жартылай ағасы Джонатан Гиннестен келген. Tyrrell 1970 жылдың соңында өз машиналарын жасауды бастады, ал March компаниясының 1971 жылғы Формула-1 бағдарламасы едәуір қысқартылды, алдыңғы қатарлы пилоттар жоқ еді. Firestone және STP демеушілігі жеткіліксіз болды және Мосли 1971 жылы ірі демеушілерді тарта алмады. Автоспорт жазушысы Майк Лоуренс бұл тапшылық оны қысқа мерзімді келісімдерге мәжбүр еткенін болжады, олар ақша ағынын сақтады, бірақ компанияның ұзақ мерзімді мүдделеріне сәйкес келмеді. Мосли команда үшін үшінші машинада Alfa Romeo қозғалтқыштарын пайдалану туралы келісім жасады, бұл қажетті қаржыны әкелді. Қозғалтқыштар бәсекеге қабілетсіз болып шықты, ал итальяндық автомобиль өндірушімен серіктестік жалғасады деген үміті орындалмады. Дегенмен, March конструкторлар чемпионатында үшінші орынды иеленді, ал жұмыс пилоты Ронни Петерсон, Cosworth DFV қозғалтқышымен жабдықталған машинасында, пилоттар чемпионатында екінші орын алды. March компаниясының қаржылық қиындықтары жалғасты: компания 1971 жылдың соңында 71 000 фунт стерлинг жоғалтты. Мосли мен Rees жағдайды қалай түзетуге болатыны туралы келіспеді, ал Rees 1972 жылдың басында March компаниясын тастап кетті. [[Файл:Март 2 4 0 Луман мұражайы.jpg|thumb|left|Мосли Робин Херд жобалаған ерекше алты дөңгелекті March 2 4 0 машинасының жасалуын қалады, себебі оның аэродинамикалық және басқа да артықшылықтары зор болды. Автомобиль ешқашан жарысқа қатыспаған, алайда оның модельдерінің сатылуы оны компанияның ең табысты машинасы етіп жасады. BMW қозғалтқыштарымен жұмыс істейтін March машиналары келесі 11 Еуропалық Формула-2 чемпионатының бесеуінде жеңіске жетті. March бірнеше рет Формула-1-ден кетуді қарастырғанмен, кем дегенде бір машинаны қолдауға ақша әрқашан табылды. Автоспорт тарихшысы Майк Лоуренс Мослидің алты дөңгелекті March машинасының жасалуын демеушілерді тарту үшін ынталандырғанын айтады, себебі ол Tyrrell-дің алты дөңгелекті P34 машинасының жанкүйерлер арасындағы танымалдылығын көрген. Нәтижесінде March 2 4 0 Формула-1-де ешқашан жарыспады, бірақ қажетті жарнаманы жасады және Scalextric слоткар моделі табысты болды. Мосли уақытының көп бөлігін пилоттармен келісімдер жасаумен өткізді және сонымен қатар March машиналарын Williams және Penske сияқты басқа Формула-1 командаларына сатуда сәтті болды. Автомобильдер сирек алдыңғы қатарда болды, бірақ жұмыс командасы 1975 және 1976 жылдары бір жарыста жеңіске жетті. 1977 жылдың соңында Мосли Формула-1-де ресурстардың болмауынан бәсекелесуге шаршады және FOCA-да толық уақыт жұмыс істеуге кетті, компаниядағы акцияларын Herd-ке сатты, бірақ директор болып қалды. March компаниясының Формула-1-дегі қатысуы сол жылы аяқталды.

In 1969, after two large accidents due to breakages on his Lotus car, Mosley decided that "it was evident that I wasn't going to be World Champion" and retired from driving. Mosley played a key role in publicising the new outfit. Although March had few resources and limited experience, the firm announced ambitious plans to enter Formula One, the pinnacle of single seater racing, in 1970. The team had initially intended to enter a single car, but by the beginning of the season (partly due to deals made by Mosley), the number of March cars entered for their first Formula One race had risen to five. Two of these were run by March's own in house works team and the rest by customer teams. Mosley also negotiated sponsorship from tyre maker Firestone and oil additive manufacturer STP. The new operation was initially successful. In Formula One, March cars won three of their first four races. One of these was a world championship race, the 1970 Spanish Grand Prix, won by reigning world champion Jackie Stewart in a customer car run by Tyrrell Racing. As a result, March finished third in the 1970 Constructors' Championship. The factory also sold 40 cars to customers in various lower formulae. Despite these successes, the organisation got into financial difficulty almost immediately. The Formula One operation was costing more than the customer car business was making. The March works team's contract with its lead driver, Chris Amon, was expensive, and Mosley, in his own words, "tried at every opportunity to get rid of him". He reasoned that Stewart's highly competitive customer car was enough to show March in a good light. Amon stayed to the end of the year, but Mosley succeeded in "restructuring" his contract, saving the company some much needed money. At the end of the season, Mosley successfully demanded full control of the finances, including the factory run by Coaker, who left shortly afterwards. Mosley and Herd borrowed £20,000 from relatives and friends to support the company into its second year. According to Lovell, the money came from Mosley's half brother, Jonathan Guinness. Tyrrell started making its own cars towards the end of 1970, and March's 1971 programme in Formula One was much reduced, with no recognised front running driver. The Firestone and STP sponsorship was insufficient and Mosley failed to attract a large backer for 1971. Motorsport author Mike Lawrence has suggested that the shortfall forced him into short term deals, which maintained cashflow, but were not in the best long term interests of the company. Mosley negotiated a deal for the team to use Alfa Romeo engines in a third car, bringing much needed funding. The engines proved uncompetitive, and his hopes of an ongoing partnership with the Italian automobile manufacturer were not met. Nonetheless, March again finished third in the constructors championship, and works driver Ronnie Peterson, in a Cosworth DFV powered car, was second in the Drivers' Championship. March's financial woes continued: the company had lost £71,000 at the end of 1971. Mosley and Rees disagreed over how to rectify the situation and Rees left March early in 1972. [[File:March 2 4 0 Louwman Museum. jpg|thumb|left|Mosley pushed for the unusual six wheeled March 2 4 0 designed by Robin Herd to be built because of its significant aerodynamic and other advantages. The car never raced, however sales of models of the car are said to make it the most profitable car the company ever made. March cars powered by BMW engines won five of the next 11 European Formula Two championships. Although March considered quitting Formula One on several occasions, money was always found to support at least one car. Motorsport historian Mike Lawrence credits Mosley with pressing for a six wheeled March to be built as a draw for sponsors, having seen the popularity with fans of Tyrrell's six wheeled P34. The resulting March 2 4 0 never competed in Formula One, but generated the required publicity and a Scalextric slotcar model was profitable. Mosley spent much of his time negotiating deals for drivers with sponsorship and was also successful in selling Marches to other Formula One teams, such as Williams and Penske. The cars were rarely frontrunners, although the works team won a single race in both 1975 and 1976. By the end of 1977, Mosley was fed up with the struggle to compete in Formula One with no resources and left to work for FOCA full time, selling his shares in the company to Herd but remaining as a director. March's involvement in Formula One ended the same year.

Формула 1 конструкторлар қауымдастығы

1969 жылдан бастап Мосли Гран-при конструкторлары қауымдастығында (GPCA) Марштан өкілдік етуге шақырылды, ол мүше командаларының атынан бірлескен келісімдер жасасты. Жаңа Марш ұйымы орнықты командалар арасында аса танымал болмағанымен, Мосли: «Олар жүлде қоры сияқты мәселелерді талқылау үшін кездесулерге барғанда, мен заңгер болғандықтан, маған бірге алып жүруге тиіс деп ойлады» деді. Ол келіссөздердің деңгейіне көңіл бөлмеді: «Біздің тарапымыздың барлығы бір топта болды, себебі ешкім ешкімге сенбеді және барлығы біреудің келісімді бұзып, жеке келісім жасауынан қорқып қалды». 1977 жылғы Ф1 маусымының соңында Марштан кеткеннен кейін Мосли Экклстоун басқаратын FOCA-ның ресми заң кеңесшісі болды. Экклстоунның өмірбаянында Терри Ловелл оны осы лауазымға заңдық қабілеті үшін ғана емес, сонымен қатар «Мослиде FIA құруға өте қолайлы ететін қажетті дипломатиялық және саяси дағдыларды көргендігі үшін» тағайындады делінеді. 1904 жылы құрылған Халықаралық Автомобиль Федерациясы (FIA) FISA-ның бас ұйымы болды және ол бүкіл әлемдегі автомобиль пайдаланушыларын білдірді. Сол жылы Мосли FIA-ның Халықаралық Автомобиль Құрастырушылар Бюросына (BPICA) кандидат ретінде ұсынылды. Оның кандидатурасын француз, итальян және неміс өндірушілері қабылдамады. 1980 жылдардың басында Мосли FOCA-ны «FISA–FOCA соғысында» өкілдік етті, бұл негізінен Ұлыбританияда орналасқан тәуелсіз командаларды білдіретін FOCA мен жол машиналарын өндірушілерге (негізінен Alfa Romeo, Ferrari және Renault) тиесілі «grandee» конструкторлары қолдаған FISA арасындағы қақтығыс болды. 1980 жылы FOCA өз Дүниежүзілік Мотор Спорт Федерациясын жариялады және 1981 жылғы Оңтүстік Африка Гран-присін чемпионаттан тыс өткізді. Бұл шараның бүкіл әлем бойынша теледидарда көрсетілуі FISA президенті Жан Мари Балестрді FISA-ның FOCA-мен келісімге келуіне көндіруге көмектесті. Мосли кейінірек: «Біздің қалтамызда ештеңе болмады. Егер Балестр өндірушілердің қолдауын сәл ұзағырақ сақтай алғанда, конструкторлар тізе бүккен болар еді. Нәтиже мүлдем басқаша болар еді» деді. Мосли Конкорд келісімін жасауға көмектесті, бұл дауды шешкен құжат, ол FISA-ға ережелерді, ал FOCA-ға коммерциялық және теледидар құқықтарын беру арқылы шешілді. Конкорд келісімінің соңғы нұсқасы 2007 жылдың 31 желтоқсанында күшінен шықты және 2008 жылдан бастап жаңа нұсқасы талқыланды. 1982 жылы, бірінші Конкорд келісіміне қол қойылғаннан кейін, Мосли FOCA-дағы және Формула 1-дегі лауазымын тастап, Консервативтік партияда жұмыс істеуге кетті.

From 1969, Mosley was invited to represent March at the Grand Prix Constructors' Association (GPCA), which negotiated joint deals on behalf of its member teams. Although the new March organisation was not popular with the established teams, Mosley has said that "when they went along to meetings to discuss things such as prize money, they felt they ought to take me along because I was a lawyer". He was unimpressed with the standard of negotiations: "our side all went in a group because no one trusted anyone else and all were afraid that someone would break ranks and make a private deal." After leaving March at the end of F1 season of 1977, Mosley officially became legal advisor to FOCA, which was led by Ecclestone. In his biography of Ecclestone, Terry Lovell suggests that he appointed Mosley to this role not only because of his legal ability, but also because he "saw in Mosley the necessary diplomatic and political skills that made him perfectly suited to the establishment of the FIA". The Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), founded in 1904 was FISA's parent body, representing road car users worldwide. In the same year, Mosley was nominated for a role at the FIA's Bureau Permanent International de Constructeurs d'Automobile (BPICA). His nomination was blocked by French, Italian, and German manufacturers. In the early 1980s, Mosley represented FOCA in the "FISA–FOCA war", a conflict between FOCA, representing the mainly UK based independent teams, and FISA, which was supported by the "grandee" constructors owned by road car manufacturers (primarily Alfa Romeo, Ferrari, and Renault). In 1980, FOCA announced its own World Federation of Motor Sport and ran the non championship 1981 South African Grand Prix. The staging of this event, with worldwide television coverage, helped persuade Jean Marie Balestre, the FISA president, that FISA would have to negotiate a settlement with FOCA. As Mosley later commented "We were absolutely skint. If Balestre could have held the manufacturer's support for a little bit longer, the constructors would have been on their knees. The outcome would then have been very different." Mosley helped draw up the Concorde Agreement, a document which resolved the dispute by essentially giving FISA control of the rules and FOCA control of commercial and television rights. The most recent version of the Concorde Agreement expired on 31 December 2007, and a new one was being discussed, as of 2008. In 1982, the year after the first Concorde Agreement was signed, Mosley left his role at FOCA, and Formula One, to work for the Conservative Party.

FISA төрағалығы

Мосли 1986 жылы Эклстоун мен Балестрдің қолдауымен автоспортқа оралып, FISA Өнеркәсіпшілер комиссиясының президенті болды, ол BPICA-ның мұрагері және FISA Әлемдік кеңесінде өкілдік құқығына ие болды. Сол жылы ол Марттың бұрынғы қызметкері Ник Виртпен бірге Simtek Research атты жарыс техникалық кеңес беру фирмасын құрды. Ол 1991 жылы FISA президенті болып сайланғаннан кейін Simtek-тегі үлесін сатты. Ловеллдің айтуынша, 1987 жылы Мосли Балестреге Экклстоунмен проблемаларын "оны құрылтайдың мүшесі етіп" шешуді ұсынды. Кейін сол жылы Эклстоун FIA вице-президенті болып тағайындалды, ол жарнамалық істерге жауапты болды және Формула 1 мен FIA санкциялаған басқа да автоспорт түрлеріне билік берілді. 1991 жылы Мосли FISA президенті лауазымы үшін Балестреге қарсы шықты. Мосли французға қарсы шығу шешіміне Балестрдің 1989 жылғы Жапон Гран-присінен бразилиялық жүргізуші Айртон Сеннаны дисквалификациялау үшін жарыс төрешілеріне араласуы себеп болғанын айтты. Мосли Балестрдің FIA және Франция Автоспорт Федерациясының (FFSA) президенті ретінде барлық осы рөлдерді бірге тиімді басқара алмайтынын негіздеп үгіт жүргізді. Ол сондай-ақ, ешкім Балестрге қарсы шықпағанын, себебі олар салдарынан қорқып, FISA президенті F1-ге араласпауы керек екенін, оны өзін-өзі басқаруға қалдыруға болатынын айтты. Мосли FISA президенті сайлауында 43 дауысқа қарсы 29 дауыспен жеңіске жетті; Балестр FIA президенті қызметінде қалды. Мосли бір жылдан кейін сайлау науқаны кезінде берген уәдесін орындап, өкілеттігін қайта бекіту үшін өтініш берді. "Мен адамдарға сөзімді орындайтынымды көрсетуді қаладым", - деді ол. "Енді олар мені бір жылдан кейін бағалай алады". FISA оны дереу қайта сайлады.

1993-1997 жылдар

1993 жылы Мосли Балестрмен келісімге келді, француз Мослинің пайдасына ФИА президенті лауазымынан кетеді, ал Мосли сайланғаннан кейін құрылатын ФИА Сенатының президенті жаңа қызметін атқарады. Мотор спортынан өзге, ФИА-ның құзыретіне бүкіл әлемдегі автокөлік жүргізушілерінің мүдделері де кіреді, және Мосли осы салаға қатысуды қалаған. Ол былай деді: «Мені шынайы қызықтырған нәрсе – [Ф1]-де сіз бес жылда бір адамды ғана құтқаруыңыз мүмкін, ал [жол қауіпсіздігі] саласында мыңдаған адамды құтқару туралы сөз болады». Мослидің сайлауына қарсы шыққан Ұлыбритания Корольдік Автомобиль клубының төрағасы Джеффри Роуздың наразылығы, сайлаушылардың көпшілігі Мослиді қолдайтыны белгілі болған соң, қайтарылып алынды. Өлім-жітім мен бірқатар ауыр апаттардан кейін Мосли профессор Сид Уоткинстің төрағалығымен Кеңесші сарапшылар тобын құруды жариялады, олар мотор спортындағы қауіпсіздікті зерттеп, жақсарту үшін жұмыс істейтін. Өзінің жаңа қызметі туралы радиодан Мосли жариялағаннан кейін білген Уоткинс бұл «жаңа және революциялық тәсіл» екенін айтты. Нәтижесіндегі өзгерістерге қозғалтқыштардың сыйымдылығы мен қуатын азайту, бұрылыстардағы жылдамдықты төмендету үшін ойысты шиналарды пайдалану, жарыс кезінде жүргізушілердің мойнын қорғау үшін HANS құрылғысын енгізу, трассаларды қайта жобалау және шассилердің соқтығысу сынақтарына қойылатын талаптарды күшейту кірді. 1995 жылы Экклстоун мен ФИА арасында 15 жылға Формула-1-ге барлық коммерциялық құқықтарды беру туралы келісімге қол қойылды, осы мерзім аяқталғаннан кейін олар ФИА-ға қайтарылады. Экклстоун 1990 жылдардың басынан бастап Формула-1-ді теледидарлық пакет ретінде дамытып, жаңа цифрлық теледидар технологиясына көп инвестиция жасады. Келісімнің күшінде болу кезеңінде ФИА Lovell шамамен 15% деп бағалаған индекске байланысты жылдық тұрақты роялти алатын болды. Мосли: «Менің ойымша, мен басқаларға қарағанда жақсы келісімге қол жеткіздім, өйткені Экклстоун үшін маған қатал талаптар қою қиын болды, себебі біз көп жылдар бойы бірге жұмыс істедік». Келесі жылы ФИА өзінің басқа барлық тікелей санкцияланған чемпионаттары мен жарыстарының құқықтарын да 15 жылға Экклстоунға берді. Мослидің Экклстоунмен F1 теледидар құқықтары туралы келісімі үш команда басшысын әсіресе ашуландырды: Рон Деннис (Макларен), Фрэнк Уильямс (Уильямс) және Кен Тирелл (Тиррелл), олар Экклстоунның да, ФИА-ның да командалармен кеңеспей мұндай келісім жасауға құқығы жоқ деп санайды. Олар 1997 жылғы Конкорд келісімін қол қоюдан бас тартып, қаржылық үлесті арттыруды талап етті және Еуропалық Одақтың бәсекелестік ережелерін бұзу туралы шағымданумен қорқытты. Еуропалық комиссия ФИА-ның Экклстоунмен жасаған келісімін тергеп бастады, Ловелл бұл шайқасты «Макс Мосли мен [Еуропалық комиссия мүшесі Карел] ван Миерт арасындағы аса жеке және ащы күрес» деп сипаттады.

In 1993, Mosley agreed with Balestre that the Frenchman would stand down as president of the FIA in Mosley's favour, in return for the new role of President of the FIA Senate, to be created after Mosley's election. As well as motorsport, the FIA's remit includes the interests of motorists worldwide, an area in which Mosley wanted to involve himself. He had said, "That is what really interested me: [in F1] you maybe save one life every five years, whereas [in] road safety you are talking about thousands of lives". A challenge to Mosley's election by Jeffrey Rose, chairman of the British Royal Automobile Club, which arose was withdrawn when it became clear that the majority of voters were already committed to Mosley. In the aftermath of the deaths, and a number of other serious accidents, Mosley announced the formation of the Advisory Expert Group chaired by Professor Sid Watkins, to research and improve safety in motor racing. Watkins, who learned of his new role by hearing Mosley announce it on the radio, has called it a "novel and revolutionary approach". The resulting changes included reducing the capacity and power of engines, the use of grooved tyres to reduce cornering speeds, the introduction of the HANS device to protect drivers necks in accidents, circuit re design, and greatly increased requirements for crash testing of chassis. In 1995, a deal was signed between Ecclestone and the FIA that passed all of the commercial rights to Formula One to him for fifteen years, on the condition that they would return to the FIA at the end of that period. Ecclestone had been building up Formula One as a television package since the early 1990s, investing heavily in new digital television technology. For the duration of the deal, the FIA would receive an index linked annual fixed royalty, estimated by Lovell at around 15%. Mosley said "My belief is that I got a better deal than anyone else could have because it was more difficult for Ecclestone to take a hard line with me as we had worked together for so long." The following year, the FIA also passed the rights to all its other directly sanctioned championships and events to Ecclestone, also for 15 years. Mosley's agreement with Ecclestone on television rights for F1 angered three of the team principals in particular: Ron Dennis (McLaren), Frank Williams (Williams), and Ken Tyrrell (Tyrrell), who felt that neither Ecclestone nor the FIA had the right to make such an agreement without the teams. They refused to sign the 1997 Concorde Agreement without increased financial returns and threatened to make a complaint under European Union competition rules. The European Commission was already investigating the FIA's agreement with Ecclestone in what Lovell calls a "highly personal and bitter battle between Max Mosley and [EU commissioner Karel] van Miert".

1997-2001 жылдар

Мосли 1997 жылғы қазан айында FIA президенті ретінде екінші мерзімге сайланды. Сол жылы Еуропалық Комиссияның бәсекелестік мәселелері жөніндегі Бас Дирекциясы Экклстоун мен FIA-ға қарсы алдын ала шешім қабылдады. Ван Мирттың FIA мен Экклстоунға жіберген ескерту хаттары жарияланып, Формула-1-ді биржаға шығару әрекетіне толық нүкте қойылды; FIA 1998 жылы комиссияға қарсы сот ісін жеңіп алды. Сонымен қатар, Германиядағы жергілікті сот FIA European Truck Racing Cup телеарналық құқықтарын (FIA өткен жылы Экклстоунға FIA-ға рұқсат етілген барлық чемпионаттармен бірге берген болатын) серияны ұйымдастырушыға қайтару керек деп шешті, бұл туралы неміс телекомпаниясы AE TV Cooperations шағымданғаннан кейін. Телекомпания Экклстоун мен Мосли Рим шартының коммерциялық тармақтарын бұзғанын дәлелдеді; сот шешімінен кейін Мосли үкімге шағымданып, серияны жаңа хабарламаға дейін тоқтатты. Апелляциялық сот серияны ұйымдастырушының телеарналық құқықтарды ең жақсы жабу үшін дұрыс деп санаған кез келген адамға сатуға құқылы екенін шешті және FIA Еуропалық жүк көлігі жарыстары кубогын қайта жандандырды. 1997 мен 2000 жылдар аралығында Мосли бірнеше рет ескертті, егер Еуропалық Одақтың шешімі FIA-ға қарсы болса, маркетингтік ұйымдар мен F1 Еуропадан көшірілетінін айтты. 1999 жылы ЕО Комиссиясының бәсекелестік мәселелері жөніндегі Бас Дирекциясы FIA-ның Экклстоун және Формула-1 компанияларымен байланыстарына қатысты наразылықтарды тізімдеген Наразылық туралы мәлімдеме жариялады. FIA мәлімдемені бұқаралық ақпарат құралдарына таратты және Брюссельде комиссияның ісін әжуалайтын баспасөз конференциясын өткізді. Комиссия бірқатар коммерциялық келісімдерді бәсекеге қарсы деп қарастыруға болатынын айтып, FIA мен Экклстоун компанияларын, ISC және FOA-ны осы келісімдерді өзгерту бойынша ұсыныстар енгізуге шақырды. 2001 жылы, келіссөздер басталғанынан тоғыз ай өткен соң, тараптар қолданыстағы келісімшарттарды өзгерту туралы келісімге келді, оның ішінде Экклстоун FIA-ның жарнамалық істер жөніндегі вице-президенті лауазымынан кетіп, FIA Формула-1-дің коммерциялық қызметіне қатысуын тоқтатты. Мосли Формула-1 коммерциялық қызметіне FIA-ның араласуын жоюдың жаңа тәсілін ойлап тапты. Цифрлық теледидарды жеткізу үшін Экклстоунның инвестициясын сақтау мақсатында ол Экклстоунның F1 жабу құқығын бастапқы 15 жылдан 100 жылға дейін ұзартуды ұсынды, мұндай ұзақ мерзімді келісім бәсекеге қарсы бола алмайды, өйткені ол тікелей сатумен теңестіріледі. Комиссия оның бағасын қолдады және бейтараптық үшін Мосли келіссөздерден бас тартты, нәтижесінде шамамен 300 миллион доллар (150 миллион фунт стерлинг) қайтарылды. Осылайша 2001 жылы FIA қоры құрылды. Сонымен қатар, FIA келісімнен жыл сайын дивиденд алуын жалғастырды, Мосли былай деді: «Келісімнің жалпы сомасы бойынша және жылдық негізде біз қабылдаған сома миллиардтаған долларды құрайды. Осы тұрғыдан қарасақ, бұл үлкен қаржы». Алайда, бұл көрсеткіш толық салыстыруға келмейді, себебі Формула-1-ге кімнің иелік еткені туралы дау болды. ЕО Комиссиясымен келісімге келгенге дейін Мосли Париждегі Экклстоунмен болған қызу пікірталас салдарынан FIA спортты бақылауын жоғалтады деп қорқып, қорқынышқа ұшырады. Экклстоун Формула-1-ді өзі құрғанын мәлімдеді және FIA-ның жарысты ресми деп белгілеуге ғана құқығы бар екенін айтты. Экклстоун егер басқа тарап Формула-1-дің коммерциялық жағын бақылауға алса, «жер бетін күлге айналдырамын» деп қорқытты. Мосли FIA спорттық басқару рөлін сақтап қалу және Экклстоунның коммерциялық рөлін сақтап қалу үшін шешім тапты. 1960 жылдардың соңынан 2000 жылдардың басына дейін F1 командалары Rothmans сияқты темекі компанияларының қаржысына қатты тәуелді болды. Мосли бұл практиканы заңсыз деп жариялау үшін еуропалық заңнаманы кейінге қалдыруға тырысты. Сол кезеңде Мосли темекі жарнамасын тыйым салатын еуропалық заңнаманы кейінге қалдыруға тырысты. Формула-1 жарнамаларын бұрынғы Marlboro спонсорлық кеңесшісі Пэдди МакНалли және оның Allsport Management SA компаниясы бақылады. Бұл уақытта барлық жетекші Формула-1 командалары темекі брендтерінің айқын брендтерін алып жүрді; мысалы, Williams Rothmans қолдауымен жүрді; West McLaren және басқа да бірнеше командаларды қолдады; McLaren сондай-ақ Ferrari сияқты Marlboro-мен ұзақ мерзімді қарым-қатынаста болды, ал Mild Seven Benetton-ның Формула-1 күш-жігерін қолдады. Еңбек партиясы 1997 жылғы жалпы сайлаудағы жеңісінен бұрынғы манифестісінде темекі жарнамасын тоқтатуға уәде берді, ол Еуропалық Одақ директивасын қолдады. Еңбек партиясының темекі жарнамасын тоқтату туралы ұстанымы сайлаудан кейін Денсаулық сақтау министрі Фрэнк Добсон мен Халық денсаулығы министрі Тесса Джоуэллдің ықпалды мәлімдемелерімен нығайтылды. Экклстоун «Джоуэллдің үстінен» Тони Блэрдің бас кеңесшісі Джонатан Пауэллге шағымданды, ол Блэрмен кездесу ұйымдастырды. Экклстоун мен Мосли, екеуі де Еңбек партиясының демеушілері, 1997 жылғы 16 қазанда Блэрмен кездесті. Мосли ұсынылып жатқан заңнама Еуропалық Одақтың ережелеріне қайшы келеді, Формула-1-ге қаржыландырудың балама көздерін табуға көбірек уақыт қажет және тыйымның жылдам енгізілуі жарыстардың Еуропадан тыс жерлерде өткізілуіне әкеледі, ал темекі логотиптері бар жабу Еуропалық Одаққа таратыла береді деп мәлімдеді. Ол сондай-ақ былай деді:
Блокцитата|Автоспорт – Ұлыбританияны жоғары технологиялық шешімдерге жеткізетін әлемдік деңгейдегі индустрия. Темекі ақшасынан айырылған Формула-1 шетелге көшіп, 50 000 жұмыс орны, 150 000 жартылай штаттан тыс жұмыс орны және 900 миллион фунт стерлингтік экспортты жоғалтады. 17 қарашада Блэр оның үкіметінің осы мәселені дұрыс шеше алмағаны үшін кешірім сұрады және «Формула-1-ді темекі спонсорлығынан босату туралы шешім екі аптадан кейін қабылданды. Бұл Ұлыбритания индустрияны Азия елдеріне жоғалтуы мүмкін екеніне қатысты қорқынышқа жауап ретінде болды». Түзетілген директива 1998 жылғы маусымда күшіне енді және 2003 жылдан бастап спонсорлықты тыйым салды, сондай-ақ «Формула-1 сияқты жаһандық спорт түрлері» үшін тағы үш жылдық мерзім берілді. 2000 жылғы 5 қазанда директива Еуропалық Әділет сотында заңсыз деп танылды. Жаңа Темекі жарнамасы туралы директива 2005 жылғы шілдеде күшіне енді; Financial Times Мослиді «1998 жылғы директивада қарастырылған мерзімнен бір жыл бұрын болғандықтан ашуға толы» деп сипаттады. 2009 жылғы деректер бойынша, Ferrari – F1 командаларының арасында темекі спонсорлығын сақтап қалған жалғыз команда, бірақ команда Еуропалық заңнамаға байланысты жарыстарда ешқандай айқын брендтеуді қолданбайды. FIA 1999 жылы Еуропалық Одақтан тыс жерге штаб-жайын көшіргенімен, 2001 жылы қайтадан оралды.

Mosley was elected to his second term as president of the FIA in October 1997. Later that year, the EU Commission Directorate General for Competition made a preliminary decision against Ecclestone and the FIA. The resulting warning letters from van Miert to the FIA and Ecclestone were leaked and ended the attempt to float F1; the FIA won a case against the commission for the leak in 1998. At the same time, a local court in Germany ruled that the television rights to the FIA European Truck Racing Cup (passed to Ecclestone by the FIA the previous year, along with all other FIA authorised championships) should be returned to the series organiser, following a complaint from German television company AE TV Cooperations. The TV Company argued that Ecclestone and Mosley were in breach of commercial clauses in the Treaty of Rome; following the court's decision Mosley appealed the judgement and cancelled the series until further notice. On appeal, the court ruled that the series organiser should be able to sell the television rights to whoever they felt was the best option for coverage and the FIA reinstated the European Truck Racing Cup. Between 1997 and 2000, Mosley repeatedly warned that if any EU decision went against the FIA, the marketing organisations and F1 itself would be moved out of Europe. In 1999, the EU Commission Directorate General for Competition issued a Statement of Objections, listing a number of grievances surrounding the FIA's dealings with Ecclestone and Formula One. The FIA released the Statement to the media and held a press conference in Brussels ridiculing the commission's case. The Commission argued that a number of commercial agreements could be viewed as anti competitive and invited the FIA and Ecclestone's companies, ISC and FOA, to submit proposals to modify these arrangements. In 2001, nine months after settlement talks had begun, the parties reached an agreement to amend existing contracts, which included Ecclestone stepping down as the FIA's vice president of promotional affairs and the FIA ending all involvement in the commercial activities of Formula One. Mosley came up with an innovative way to dispose of the FIA's involvement in the commercial activities of Formula One. In order to maintain Ecclestone's investment to deliver digital television, he proposed extending Ecclestone's rights for F1 coverage to 100 years from the initial 15, arguing that a deal of such length could not be anti competition as it was effectively the same as an outright sale. The Commission agreed with his assessment and in the interest of impartiality, Mosley removed himself from the negotiations, which eventually returned around $300 million (£150 million). and thus the FIA Foundation was created in 2001. In addition, the FIA continued to receive an annual dividend from the deal, Mosley stated: "Over the totality of the contract, and on an annual basis, the sum we have accepted represents billions of dollars. Looked at from that point of view, it is a huge amount of money." The figure was not entirely comparable however due to the dispute over who actually owned Formula One. Before the settlement with the EU Commission was reached, Mosley feared that the FIA was losing control over the sport following a heated argument with Ecclestone in Paris. Ecclestone argued that he had built Formula One into the entity that it was and the FIA only had rights to designate the event as official. Ecclestone threatened to "do a scorched earth" if another party were to gain control of the commercial side of Formula One. Mosley came up with the solution in order for the FIA to retain its sporting management role and Ecclestone to retain his commercial role. thumb|left|From the late 1960s to the early 2000s, F1 teams were heavily dependent on funding from cigarette companies like Rothmans. Mosley attempted to delay European legislation to outlaw the practice. Over the same period, Mosley was attempting to delay European legislation banning tobacco advertising. Formula One advertisements were controlled by Paddy McNally, an ex Marlboro sponsorship consultant, and his company Allsport Management SA. At this time, all leading Formula One teams carried significant branding from tobacco brands; for instance, Williams ran with backing from Rothmans; West was a backer of several teams including McLaren; McLaren also enjoyed a long term relationship with Marlboro, as did Ferrari, and Mild Seven backed Benetton's Formula One effort. The Labour party had pledged to ban tobacco advertising in its manifesto ahead of its 1997 General Election victory, supporting a proposed European Union Directive. The Labour Party's stance on banning tobacco advertising was reinforced following the election by forceful statements from the Health Secretary Frank Dobson and Minister for Public Health Tessa Jowell. Ecclestone appealed "over Jowell's head" to Jonathan Powell, Tony Blair's chief of staff, who arranged a meeting with Blair. Ecclestone and Mosley, both Labour Party donors, met Blair on 16 October 1997. Mosley argued that the proposed legislation was illegal by EU rules, that Formula One needed more time to find alternative sources of funding and that the prompt introduction of a ban would lead to races being held outside Europe, while the coverage, including tobacco logos, would still be broadcast into the EU. He also argued that:
Blockquote|Motor racing was a world class industry which put Britain at the hi tech edge. Deprived of tobacco money, Formula One would move abroad at the loss of 50,000 jobs, 150,000 part time jobs and £900 million of exports. On 17 November, Blair apologised for his government's mishandling of the affair and stated "the decision to exempt Formula One from tobacco sponsorship was taken two weeks later. It was in response to fears that Britain might lose the industry overseas to Asian countries who were bidding for it." The revised directive went into force in June 1998, and banned sponsorship from 2003, with a further three year extension for "global sports such as Formula One". On 5 October 2000, the directive was overturned in the European Court of Justice on the grounds that it was unlawful. A new Tobacco Advertising Directive took effect in July 2005; the Financial Times described Mosley as "furious" that this was a year earlier than provided for under the 1998 directive. As of 2009, Ferrari is the only F1 team to retain tobacco sponsorship, although the team carries no explicit branding in races because of the European legislation. Although the FIA moved its headquarters out of the EU in 1999, it returned in 2001.

Мосли FIA президенті ретінде F1-ді Euro NCAP автокөліктерін сынауды ілгерілету үшін қолданғанын ең маңызды жетістігі деп есептеді. 2003 жылғы сұхбатта FIA президенті ретіндегі ең маңызды жетістігі туралы сұралғанда Мосли былай деп жауап берді: «Менің ойымша, F1-ді ENCAP Crash Testing-ті ілгерілету үшін пайдалану». Еуропалық жаңа автомобильдерді бағалау бағдарламасы (Euro NCAP) – бұл көлік қауіпсіздігін бағалаудың еуропалық бағдарламасы, ол Ұлыбританияның Көлік министрлігі үшін жүргізілген Транспортты зерттеу зертханасының жұмысынан туындаған. FIA 1996 жылы бағдарламаға қатысты, оны ілгерілетуде жетекші рөл атқарды және Мосли 1997 жылы Euro NCAP ретінде іске қосылғаннан бастап 2004 жылға дейін оның төрағасы болды. NCAP сипаттағандай, бастапқыда автокөлік өндірушілерінен «күшті теріс реакция» болғанына қарамастан, бастама кеңейді және NCAP қазіргі заманғы автомобильдердің қауіпсіздігі айқын түрде артқанын айтады. 2000 жылы ЕО комиссиясы «EuroNCAP көлік қауіпсіздігін арттырудың ең маңызды механизміне айналды» және «Еуропалық Одаққа қол жетімді ең тиімді жол қауіпсіздігі шарасы» екенін мәлімдеді. Мосли CARS 21 сияқты бастамаларға қатысу арқылы осы мәселені ілгерілетуді жалғастырды, ол Еуропалық комиссияның еуропалық автомобиль өнеркәсібінің әлемдік бәсекеге қабілеттілігін арттыруға бағытталған саясатының тобы. 2001 жылғы ақпанда Мосли өзінің ниетін жариялады...

2001-2005 жылдар

thumb|upright=1.2|right|2005 жылғы АҚШ Гран-приінде даулы жағдайға қатысқан «Формула-1» жанкүйерлері, тек алты көлік қатысқан жарыста «Мослиді кінәлаңдар» деген баннер ұстап тұрған.
Мосли 2001 жылы FIA президенті лауазымына үшінші рет сайланды. 2000 жылдан бастап «Формула-1» командалары ішінара немесе толықтай иелігінде және басқарылуында ірі автокөлік өндірушілері қайта оралды. Олар Эклстоун басқаруымен «F1» жарысын көрсету құқығы төлемді телеарналарға беріліп, инвестицияларының құнын төмендетуінен қорқып еді. 2001 жылы Гран-при өндірушілер қауымдастығы (GPMA) 2008 жылы басталатын Гран-при әлем чемпионаты туралы хабарлады. GPMA чемпионатты FIA реттемеуі керек екенін айтты, себебі Lovell ұйым Мослиді Эклстоунға тым жақын деп санайды. Аталған чемпионат іске аспады, ал GPMA кейін «Формула-1» командалар қауымдастығына (FOTA) айналды. 2004 жылдың маусым айында Мосли сол жылдың қазан айында, мерзімінен бір жыл бұрын қызметтен кететінін мәлімдеді. Ол: «Мен енді ұзақ отырыстарда отыруды қанағаттандырарлық немесе қызықты деп таппаймын […] Мен осы лауазымда өзімнің алға қойған барлық мақсаттарыма жеттім […]» деді. Бір айдан кейін ол шешімін қайтарып алды, себебі FIA Сенаты оны лауазымда қалуға шақырды. BBC Sport сайтындағы мәліметтерге сәйкес, көптеген инсайдерлер бұл хабарламаны және Мослидің Эклстоунмен ашық келіспеушіліктерін «спортты бақылауға алу үшін жасалған жоспардың бір бөлігі» деп қарастырды. «Макларен» командасының директоры Рон Деннис бұл Мослидің «Формула-1» бойынша ұсыныстарына қарсылық туындағандықтан болды деп ойлады. 2004 жылы Мосли «Феррари» командасының сол кездегі директоры Жан Тодт өзінің орнынан кеткеннен кейін FIA президенті болып тағайындалуы керек деп есептеді. 2005 жылғы АҚШ Гран-присі тек алты көлік қатысуымен өтті, себебі қалған 14 көліктің «Мишлен» шиналары трасса үшін қауіпсіз емес деп танылды. Трассаның ең жылдам бұрылысында көліктерді баяулату үшін уақытша шикане салу ұсынылды, бірақ Мосли оған келіспеді. Ол шиканеге келіспеу себебін былай түсіндірді: «Формула-1 қауіпті спорт түрі және сынақтан өткен процедураларды сақтамай, трассаға түбегейлі өзгерістер енгізу ақылға қонымсыз. Жағдай жаман болды, бірақ түзетуге болады. Бұл адам өліміне әкелмейді». Ол сөзін жалғастырып: «Формула-1 – көңіл көтеруге арналған спорт. Бұл спорт ретінде жасырылған ойын-сауық емес». Мосли «Мишлен» командаларына үш мүмкін шешім ұсынды: біліктілік шиналарын пайдаланып, қауіпсіздік үшін қажет болғанда ауыстыру, «Мишлен» ұсынған басқа шинаны пайдалану немесе жылдамдықты төмендету. Бірақ «Мишлен» командалары бұл ұсыныстардың ешқайсысын қабылдамады. «Минарди» командасының иесі Пол Стоддарт «Бриджстоун» шиналарын пайдаланды және «Мишлен» командаларын қолдау үшін келісімге келуге дайын болды, тіпті азайтқан жарыс алаңы оның командасына қажетті ұпайларды қамтамасыз ететін еді. Ол бұл мәселе бойынша өте сыншыл болды және Мослидің отставкаға кетуін қайтадан талап етті.

thumb|upright=1.2|right|Formula One fans at the controversial 2005 United States Grand Prix, where only six cars raced, holding a banner with the words "Blame Mosley"
Mosley was elected to his third term as president of the FIA in 2001. From 2000, Formula One saw the return of teams partly or wholly owned and operated by major motor manufacturers, who feared that under Ecclestone's management F1 coverage would go to pay television, reducing the value of their investment. In 2001, the Grand Prix Manufacturers Association (GPMA) announced an alternative world championship, the Grand Prix World Championship to start by 2008. The GPMA stipulated that the championship should not be regulated by the FIA, which Lovell believes was because the organisation believed Mosley was too close to Ecclestone. The proposed championship came to nothing and the GPMA later became the Formula One Teams Association (FOTA). In June 2004, Mosley announced that he would step down from his position in October of that year, one year early, saying "I no longer find it either satisfying or interesting to sit in long meetings [ ] I have achieved in this job everything I set out to [ ]". One month later, he rescinded his decision after the FIA Senate called for him to stay on. According to a BBC Sport profile, many insiders considered that the announcement, and Mosley's public disagreements with Ecclestone, were "just part of a well crafted plan to strengthen their control over the sport"; Ron Dennis, the McLaren team principal, suggested that it arose because Mosley's proposals for Formula One met opposition. In 2004, Mosley said he felt Ferrari's then team principal Jean Todt should succeed him as president of the FIA when he stepped down. The 2005 United States Grand Prix was run with only six cars, after the Michelin tyres used by the other 14 cars proved unsafe for the circuit. A proposal involving the addition of a temporary chicane to slow cars through the fastest corner of the circuit was suggested but rejected by Mosley. He stated his reasons for not agreeing to the chicane: "Formula One is a dangerous activity and it would be most unwise to make fundamental changes to a circuit without following tried and tested procedures. What happened was bad but can be put right. This is not true of a fatality." He continued, "Formula One is a sport which entertains. It is not entertainment disguised as sport." Mosley gave three possible solutions for the Michelin runners: to use qualifying tyres but change them whenever necessary on safety grounds, to use a different tyre to be provided by Michelin or to run at reduced speed. These were all rejected by the Michelin shod teams. Paul Stoddart, the owner of the Minardi team who ran on Bridgestone tyres, was prepared to compromise to accommodate Michelin teams—even though a reduced field would guarantee his team much needed points—and was particularly vocal in his criticism and renewed his calls for Mosley to resign.

2005-2009 жылдар

Мосли 2005 жылы FIA президенті ретінде төртінші мерзімге қарсылықсыз сайланды. Президенттігінің бағытын жалғастыра отырып, 2006 жылы Мосли Формула-1 өндірушілерін жол көліктеріне қатысты технологияны дамытуға шақырды. Соңғы жылдары Формула-1-дің үлкен бюджетінің көп бөлігі өте қуатты, жоғары айналымды қозғалтқыштарға жұмсалды, ал кейбіреулердің пікірінше, мұндай қозғалтқыштар жол көліктері үшін тиімді емес. Мосли өндірушілерге бюджеттерінің басым бөлігін 2009 жылы енгізілген кинетикалық энергияны қалпына келтіру жүйесі (KERS) сияқты экологиялық таза технологияларға жұмсау үшін қозғалтқыштардың дамуын 10 жылға тоқтатуды жариялады. 2008 жылдың шілдесінде ол Формула-1 командаларына хат жолдады, онда командаларды жанармай шығындарын азайту сияқты нақты мәселелерді шешу үшін болашақ спорттық ережелерді ұсынуға шақырды. 2007 жылғы Формула-1 маусымында Феррари Макларен командасын өздерінің зияткерлік меншігін заңсыз пайдаланғаны үшін айыптады, бұл Ұлыбритания мен Италияда сот істеріне әкелді. Бұрынғы жағдайлардан айырмашылығы, 2004 жылы Toyota командасының Ferrari зияткерлік меншігін заңсыз пайдалануы, оны неміс полициясы тексерген болатын. Бастапқыда Макларен кінәсіз деп танылды, өйткені дизайнер Майк Кофланнан басқа ешкімнің ақпаратты көргеніне немесе команданың оны қолданғанына жеткілікті дәлел табылған жоқ. McLaren командасының директоры Рон Деннис Фернандо Алонсоның Мослиге жеке электрондық хат жібергенін білмеді, онда деректер командадағы басқалар тарапынан пайдаланылып, көрілгені айтылды. Италия полициясы Макларен мен Ферраридегі тыңшы арасындағы бірнеше мәтіндік хабарламаларды ашқаннан кейін команда тағы да Дүниежүзілік Мотор Спорт Кеңесінің (WMSC) алдына шақырылды. Бұл жолы олар кінәлі деп танылып, ақырында 100 миллион доллар айыппұл төледі және 2007 жылғы командалар чемпионатынан шеттетілді. Жыл соңында ФИА Renault командасын McLaren-дің кейбір зияткерлік меншігіне иелік етуде кінәлі деп тапты, бірақ жазаламады, өйткені "FIA-ның WMSC чемпионатқа әсер еткенін көрсетуге жеткілікті дәлел жоқ деп шешті". Макларенге қатысты үш дүркін әлем чемпионы Джеки Стюарт Мослиді сынап, басқа командалар "жағдайдан қорқып" Макларенды қолдамағанын айтты. Телевизия комментаторы және газеттің колумнисті Мартин Брандл, бұрынғы жүргізуші, FIA мен Мослиді тұрақсыздық үшін сынағандардың бірі болды және Макларенды қудалаудың "энергиялық тәсіліне" күмән келтірді, командаға қарсы "саяқ аулау" жүріп жатқанын болжады. Брандл мен Сандей Таймс газеттері кейіннен газет түзетуді басып шығармай тұрып, жала жабу үшін сотқа шақырды. Мосли Брандлдің айыптауларына қарсы қорғанысқа кірісіп, WMSC бастапқыда Макларенды кез келген құқық бұзушылықтан босатқанын, "Маклареннің Ferrari ақпаратын қолданғаны туралы нақты дәлелдер болмағанын" атап өтті. Тек сол жылдың соңында "Маклареннің ішіндегі басқалар Ferrari туралы ақпаратты білетінін көрсеткен электрондық хаттар пайда болғаннан кейін" FIA команданы кінәлі деп тапты. 2008 жылдың басында Мосли бюджетке шектеулер енгізу және KERS сияқты жаңа технологияларды енгізу сияқты реформаларды зейнеткерлікке шыққанға дейін аяқтағысы келетінін айтты. Сол жылдың наурыз айында News of the World газеті Мослидің бес әйелмен келісім бойынша жыныстық қатынаста болғанын бейнелеген видеоматериалды жариялады. Газет бұл оқиғаны нацистік рөлдік ойынға қатысты деп мәлімдеді (сотта "нағыз негіз жоқ" деп танылғанымен, бұл Мослидің беделін "құлатты"). Оның әкесінің нацистермен байланысы жағдайды одан да даулы етті. Мосли "ашылған жайттардың ұятқа қалдырғанын" мойындады, бірақ нацистік тақырыптың қатысы жоқ екенін айтты. Бұрынғы жүргізушілер, мотор өндірушілер және FIA құрамына кіретін бірнеше ұлттық автокөлік ұйымдары оны қатты сынады. Бахрейн Гран-приіне қатысуы тоқтатылды. Қоғамдық қолдау көрсетілді. Мосли өзінің көптеген қолдау хаттарын алғанын және өзінің ағымдағы мерзімінің соңына дейін қызмет ететінін айтты, ол бұл оның соңғы мерзімі болатынын мәлімдеді. Мослидің ұзақ жылдар бойы серігі болған Экклстоун ақырында Мослиді қызметтен алуды қолдаған сияқты көрінді. Мосли 2008 жылғы 3 маусымда өткен FIA-ның кезектен тыс жалпы жиналысында 103 дауыспен қолдап, 55 қарсы, жеті дауыс салынбаған және төрт жарамсыз дауыспен сенім білдірді. Бірнеше клуб, соның ішінде ADAC, AAA және KNAC Nationale Autosport Federatie (KNAF) шешімнен кейін FIA-дан кетуді қарастырды. Кейіннен басқа да сыншыл ұйымдар дауыс берудің нәтижесін қабылдайтынын және алға жылжуды қалайтынын айтты. 2008 жылдың шілдесінде Мосли News of the World газетіне қарсы жеке өміріне қатысты сот процесін жеңіп алды. Төрағалық еткен судья, мырза Иди, "2008 жылғы 28 наурыздағы жиын нацистік мінез-құлқының ойнатылуы немесе оның көзқарастарының қабылдануы мақсатында болған емес. Шындығында да солай емес. Қатысушылар Холокост құрбандарын қорлаған деген ұсынысқа ешқандай нақты негіз жоқ деп санаймын" деді. 2008 жылдың желтоқсанында Мосли өзінің мерзімі 2009 жылдың қазанында аяқталар кезде қызметтен кету ниетінде екенін айтты, бірақ соңғы шешімді сол жылдың маусымында қабылдайды. Мослидің спорттың промоутері Экклстоунмен жақын қарым-қатынасы 2009 жылдың басында сэр Джеки Стюарт тарапынан сынға алынды, ол Мослидің мотор спортынан тыс бас директордың орнына кеткені дұрыс болар еді деп ұсынды. 23 маусымда Мосли өзінің "мандатына жасалған шабуылды" ескере отырып, қазан айында FIA президенті ретінде бесінші мерзімге түсуді қарастырып жатқанын айтты. Лука ди Монтеземоло Мослидің қызметтен кету шешімін құптады және Мослиді "диктатор" деп атады. Мосли бұл жағдайға қатысты "өз мүмкіндіктерін" қарастырып жатқанын және қазан айында қайта сайлануға түсуі мүмкін екенін жауап ретінде айтты. Кейіннен ол "әлемнің барлық жерінен қайта сайлануға түсу үшін қысым көрсетіліп жатқанын" мәлімдеді. 15 шілдеде Мосли ақырында қызметтен кететінін растады және бұрынғы Ferrari атқарушы директоры Жан Тодтты өзінің ізбасары ретінде тағы да қолдады. Тодт кейіннен президент болды.

Mosley was elected unopposed to his fourth term as president of the FIA in 2005. Continuing a theme of his presidency, in 2006 Mosley called for Formula One manufacturers to develop technology relevant to road cars. In recent years, a large proportion of the enormous budget of Formula One has been spent on the development of very powerful, very high revving engines, which some say have little applicability to road cars. Mosley announced a 10 year freeze on the development of engines, to allow manufacturers to spend more of their budgets on environmentally friendly technology such as the Kinetic Energy Recovery System (KERS) introduced in 2009. In July 2008, he sent a letter to the Formula One teams, in which he called for the teams to propose future sporting regulations to address specific issues including reduced fuel consumption. The 2007 Formula One season was dominated by Ferrari's accusations that the McLaren team had made illegal use of their intellectual property, leading to legal cases in the United Kingdom and Italy. Unlike previous cases, such as the Toyota team's illegal use of Ferrari intellectual property in 2004 that had been handled by German police, the FIA investigated. They initially found McLaren innocent; unable to find enough evidence to suggest that anyone other than designer Mike Coughlan had seen the information or that the team had used it. Ron Dennis, team principal of McLaren, was unaware at this point that Mosley had been sent personal e mails from Fernando Alonso, stating that the data had been used and seen by others in the team. When Italian police uncovered a series of text messages between McLaren and their spy at Ferrari, the team was hauled in front of the World Motor Sports Council (WMSC) once more. This time they were found guilty and eventually fined a gross $100M and excluded from the 2007 constructors' championship. Later in the year, the Renault team was found guilty by the FIA of possessing some of McLaren's intellectual property, but was not punished, as the "FIA's WMSC decided there was not enough evidence to show the championship had been affected." In relation to McLaren, triple world champion Jackie Stewart criticised Mosley and stated that other teams did not back McLaren for "fear of repercussions". Television commentator and newspaper columnist Martin Brundle, a former driver, was among those who criticised the FIA and Mosley for inconsistency and questioned the "energetic manner" in which he felt McLaren was being pursued, suggesting that there was a "witch hunt" against the team. Brundle and the Sunday Times subsequently received a writ for libel before the paper printed a correction. Mosley went on to defend himself of the charges made by Brundle, highlighting that the WMSC originally acquitted McLaren of any wrongdoing, stating: "Concrete evidence of use by McLaren of the Ferrari information was simply not there." It was only later in the year when "e mails emerged which showed others inside McLaren were indeed aware of the Ferrari information", that the FIA found the team guilty. At the start of 2008, Mosley said that he wanted to see through reforms such as budget capping and new technologies like KERS introduced into Formula One before retiring. In March of that year, the News of the World released video footage of Mosley engaged in acts with five consenting women in a scenario that the paper alleged involved Nazi role playing (an allegation that, though dismissed in court as "no genuine basis", allegedly "ruined" Mosley's reputation). The situation was made more controversial by his father's association with the Nazis. Mosley admitted "the embarrassment the revelations caused", but said that there was no Nazi theme involved. He was strongly criticised by former drivers, motor manufacturers, and several of the national motoring bodies who form the FIA. His involvement in the Bahrain Grand Prix was cancelled. Public expressions of support were limited. Mosley said that he received much supportive correspondence, and said that he would continue to the end of his current term, which he said would be his last. Mosley's longtime ally Ecclestone eventually appeared to support Mosley's removal. Mosley won a vote of confidence at an Extraordinary General Meeting of the FIA on 3 June 2008, with 103 votes in support and 55 against, with seven abstentions and four invalid votes. Several clubs, including the ADAC, AAA and KNAC Nationale Autosport Federatie (KNAF) considered withdrawal from the FIA after the decision. Other formerly critical organisations subsequently said that they would accept the outcome of the vote and wished to move on. In July 2008, Mosley won a High Court legal case against the News of the World for invasion of privacy. The presiding judge, Mr Justice Eady, said there was: "no evidence that the gathering on 28 March 2008 was intended to be an enactment of Nazi behaviour or adoption of any of its attitudes. Nor was it in fact. I see no genuine basis at all for the suggestion that the participants mocked the victims of the Holocaust." In December 2008, Mosley said that he still intended to stand down when his term ran out in October 2009, but would take the final decision in June of that year. Mosley's close relationship with Ecclestone, the sport's promoter, was criticised in early 2009 by Sir Jackie Stewart, who suggested that Mosley should resign in favour of a CEO from outside motorsport. On 23 June, Mosley said he was considering running for a fifth term as FIA president in October "in light of the attack on my mandate". Luca di Montezemolo welcomed Mosley's decision to stand down and called Mosley a 'dictator'. Mosley responded by saying that he was still considering his 'options' and might well stand for re election in October after all. He later said that he was "under pressure from all over the world" to stand for re election. On 15 July, Mosley confirmed that he would after all stand down, and again endorsed former Ferrari Executive Director Jean Todt as his successor. Todt subsequently became president.

Жыныстық скандал және басқа да құқықтық мәселелер

2008 жылы Мосли өзінің жеке өмірін бұзғаны үшін «News of the World» газетіне қарсы сотқа шағымданды. Газет бес әйелдің қатысуымен нацистік тақырыптағы жыныстық әрекетке қатысқанын жазған болатын. Сот Едидің шешімімен, қатысушылардың бірі әскери форма кигеніне қарамастан, оқиғада нацистік мән жоқ деп танылды. Нәтижесінде, 2009 жылы Мосли Ұлыбританияның жеке өмірге қатысты заңдарына қарсы Еуропалық адам құқықтары сотына (Мосли Ұлыбританияға қарсы) шағымданып, газеттерді жеке өмірді жариялау алдында ескертуге мәжбүрлеуді талап етті, осылайша сотқа шағымдану мүмкіндігіне ие болуға болады. 10 мамыр 2011 жылы сот бұл шағымды қабылдамады, себебі «алдын ала хабарлау талабы саяси репортаждар мен журналистикаға зиян келтіруі мүмкін» деген аргумент келтірді. 2011 жылдың шілдесінде «The Daily Telegraph» газеті Мослидің «News of the World» газетінің телефон тыңдау құрбандарының сот шығындарын қаржыландырғанын хабарлады. Мосли сол кезде ешқандай түсіндірме бермеді, бірақ кейіннен BBC телеарнасына және Reuters агенттігіне сұхбат беріп, аталған мәлімдемені растады. Мосли Google компаниясына қарсы сот процесін бастады, мақсаты – «News of the World» жаңалығы үшін пайдаланылған видеодан алынған суреттерді іздеу нәтижелерінен алып тастау. 6 қараша 2013 жылы «Mosley v SARL Google» ісі бойынша француз соты Мослиді қолдап, Google-ға іздеу жүйесі арқылы Мослидің жыныстық қатысы бар видеодан алынған суреттерге сілтемелерді жоюды бұйырды. «The Register» бұл шешімнің «Стрейзанд эффектісіне» алып келуі мүмкін екенін болжады, яғни суреттерге қызығушылық артады және оларды басқа іздеу жүйелері арқылы табу оңай болады. Leveson тергеуінде Мосли Google-ды сотқа шақыру себептерін түсіндірді: мәтін = «Негізгі мәселе – Google осы материалды тоқтатуға қабілетті, бірақ принцип бойынша немесе бас тартады. Менің пікірімше, егер іздеу жүйелері тоқтатылса, нақты сайттардың маңызы жоқ, себебі іздеу жүйесі болмаса, ешкім таба алмайды, тек жариялаған адамның бірнеше досы ғана таба алады. Ең қауіптісі – іздеу жүйелері». Мосли Германияда да Google-ға қарсы ұқсас сот процесін бастады. 2014 жылдың қаңтарында неміс соты да американдық компанияға қарсы шешім шығарды. Үкімде былай делінген: «Тыйым салынған суреттер еңбек еткен адамның жеке өмірін ауыр түрде бұзады». Сот шешімінен кейін «Der Spiegel» журналына берген сұхбатында Мосли: «Шын мәнінде, Google Германиядағы неміс соттарының және Франциядағы француз соттарының шешімдеріне бағынуға тиіс. Бірақ соңында ол демократияда өмір сүргісі келе ме, жоқ па, соны шешуі керек. Google-дың мінез-құлқы – белгілі бір тәртіпке қарсы шыққан жасөспірім сияқты. Компания өзінің қоғамның бір бөлігі екенін мойындап, соған байланысты жауапкершілікті қабылдауы керек». Содан кейін Мосли Ұлыбританияда Google-ға қарсы сот процесін бастады. Барлық істер 2015 жылдың мамыр айында келісіммен аяқталды. 2018 жылдың ақпан айының соңында «Daily Mail» газеті Мослидің 1960 жылдардың басында қара нәсілділердің иммиграциясын аурулардың таралуымен байланыстырған үнқағаздарды жариялағанын хабарлады, бұл Мослидің «News of the World» газетіне қарсы қылмыстық істе куәлік берген кезде Жоғарғы Сотта жалған куәлік бергенін білдіреді. «Channel 4 News» телеарнасында Кати Ньюменмен сұхбаттасқанда ол үнқағаздағы бір бөлігінің «мүмкін нәсілшіл» екенін мойындады, бірақ оны жариялағанын жоққа шығарды және сотта өтірік айтқан деген айыптаманы қабылдамады. «Daily Mail» газетінің мақаласын жариялағаны туралы не істейтінін сұрағанда Мосли «одан кейінгі оқиғалар менің адвокаттарымның қолында» деді. 2009 жылы аталған жазба сессиясынан алынған аудио «16 Bit» әніндегі «M Dot Mosley» әнінде скандалға сілтеме ретінде пайдаланылды.

In 2008, Mosley won a court case (Mosley v News Group Newspapers) against the News of the World newspaper which had reported his involvement in what they said was a Nazi themed sex act involving five women, on the grounds that it had breached his privacy. Justice Eady ruled that, despite one of the attendees wearing a military uniform, there were no Nazi connotations to the orgy. As a result, in 2009 Mosley brought a case (Mosley v United Kingdom) against the UK's privacy laws in the European Court of Human Rights, in a bid to force newspapers to warn people before exposing their private lives so they could have the opportunity to seek a court injunction. The case was rejected by the court on 10 May 2011 as they argued that a "pre notification requirement would inevitably affect political reporting and serious journalism." In July 2011, The Daily Telegraph reported that Mosley was financially guaranteeing the court costs of claimants who may have been subjected to phone hacking by the News of the World. Mosley refused to comment at the time, but he later gave a television interview to the BBC and a telephone interview to Reuters where he confirmed the story. Mosley launched legal action against Google, in an attempt to stop searches from returning web pages which use the photographs from the video used for the News of the World story. On 6 November 2013, in Mosley v SARL Google, a French court sided with Mosley and ordered Google to prevent its search engine from providing links to images of Mosley engaging in sexual activities from the video. The Register suggested the ruling would lead to a Streisand effect, increasing interest in the images, which are still findable through other search engines. At the Leveson Inquiry, Mosley stated his reasons for pursuing Google:

text=the fundamental point is that Google could stop this material appearing but they don't, or they won't as a matter of principle. My position is that if the search engines – if somebody were to stop the search engines producing the material, the actual sites don't really matter because without a search engine, nobody will find it, it would just be a few friends of the person who posts it. The really dangerous things are the search engines. Mosley launched similar legal action against Google in Germany. In January 2014, the German court also ruled against the American company. In giving its verdict, the court stated, "that the banned pictures of the plaintiff severely violate his private sphere." In an interview with Der Spiegel following the judgement, Mosley said: "Strictly speaking Google has got to obey German courts in Germany and French courts in France. But in the end it has to decide whether it wants to live in a democracy. Google behaves like an adolescent rebelling against the establishment. The company has to recognise that it is a part of society and it must accept the responsibility which comes with that." Mosley then launched proceedings against Google in the UK. All the cases were eventually settled in May 2015. In late February 2018, the Daily Mail reported that Mosley had published a leaflet in the early 1960s linking black immigration to the spread of diseases, the implication being that Mosley had committed perjury in the High Court when giving evidence in his libel case against the News of the World. In an interview with Cathy Newman on Channel 4 News, he conceded that a passage in the leaflet "probably is racist", which he denied ever publishing, and rejected the accusation he had lied in court. Asked what he would do about the Daily Mails publication of its article, Mosley said what happened next was, "entirely in the hands of my lawyers". In 2009, audio from the alleged recorded session was used on the 16 Bit song "M Dot Mosley" as reference to the scandal.