Кіріспе
Melvin Thomas Ott (2 наурыз 1909 – 21 қараша 1958) – американдық бейсболшы және жаттықтырушы. "Master Melvin" деген лақап атымен танымал болған ол, Нью-Йорк Гиантс командасы үшін Үлкен Бейсбол Лигасында (MLB) ойнаған кәсіби бейсболдың оң жақ қорғаушысы болды. Ол сол қолмен соқты және оң қолмен лақтырды. Қуатты соққышы үшін ерекше кішкентай болса да, бойы 1 метр 52 см (5 фут) болатын, Отт Ұлттық лигада рекордтық алты рет үйге соққылар бойынша көшбасшы атанды. Ол 11 маусым қатарынан All-Star атанды және 500 карьералық үйге соққыдан асып түскен алғашқы Ұлттық лига ойыншысы болды. 1951 жылы Ұлттық Бейсбол Даңқы залына сайланды.
Melvin Thomas Ott (March 2, 1909 – November 21, 1958), nicknamed "Master Melvin", was an American professional baseball right fielder, who played in Major League Baseball (MLB) for the New York Giants, from through
He batted left handed and threw right handed. Though unusually slight in stature for a power hitter, at 5 feet (2 m), , Ott led the National League in home runs a then record six times. He was an All Star for 11 consecutive seasons, and was the first National League player to surpass 500 career home runs. He was elected to the National Baseball Hall of Fame in 1951.
Ерте өмір
Отт Луизиана штатының Гретна қаласында дүниеге келген, бұл қала Жаңа Орлеанның маңында орналасқан. Орташа бойлы болғанына қарамастан, ол өте дарынды спортшы екенін көрсетті, әсіресе бейсболда. Оқушы кезінде ол аптасына үш-төрт күн жартылай кәсіби командада ойнады. Жасынан-ақ ол үлкен күш-қуатқа ие болды және осы үшін жалақы алып жүрді. Оның командасында ойыншы жеңіске әкелген соққы соққанда ақша жинау дәстүрі болған, сондықтан Отт 14 жасында бейсбол ойнағаны үшін ақша таба бастады.
Ойын мансабы
Оның күш-қуатына қарамастан, Отттың туған қаласының екінші лига командасы, «Нью-Орлеанс Пеликанс», оның дене бітіміне алаңдап, онымен келісім жасаудан бас тартты. Содан кейін ол Морган-Ситиге жақын «Паттерсон» ағаш өңдеу компаниясында жұмысқа орналасты, онда компанияның бейсбол командасында сенсация тудырды. Компания иесі Генри Уильямс Оттқа ерекше әсер етті. Нью-Йоркке сапармен келгенде ол «Гигантс» командасының бас жаттықтырушысы Джон МакГроуға оны сынап қарауды ұсынды. Отт бастапқыда күмәнмен қарады, сондықтан Уильямс оған Нью-Йоркке пойыз билеті сатып алды. Осы стильде ойнаған соңғы ойыншылардың арасында Гарольд Бейнс, Кирби Пакетт және жапондық хоум-рандарының королі Садахару О болды. 1943 жылы оның соққан 18 хоум-ранының барлығы өз алаңында болды; тарихта тек екі ғана ойыншы өз алаңында одан да көп хоум-ран соққан. Отттың мансабындағы 511 хоум-ранының 323-і, яғни 63%-ы өз алаңында соғылды. Осы себепті оның хоум-ран рекорды тарихта жиі төмендетіліп бағаланды, себебі «Поло Граундс» стадионындағы 78 метрлік қателік сызығы өз алаңындағы көрсеткіштерді жоғарылатты деген пікір қалыптасты. Спортивтік журналистер оны осы қысқа хоум-рандарды «қытайлық хоум-ран» деп әзілмен атады; Отт мұндай сөздерге жауап ретінде, егер оның хоум-ран санын осы қоршаудан асыру оңай болса, лигадағы барлық соққышылар солай істейтінін айтты. Алайда, «Поло Граундс» стадионында бейсболдағы ең терең күштік аймақтар болды. Сонымен қатар, ол зейнеткерлікке шыққан кезде Ұлттық лиганың басқа ешбір ойыншысынан шетелдік стадиондарда көбірек хоум-ран соқты. Кейбір сәтті маусымдарында ол «Поло Граундс» стадионынан гөрі, өз алаңынан тыс жерлерде көбірек хоум-ран соқты. Ұлттық лига мен Американдық лигадағы доптардың сипаттамаларындағы айырмашылықтарға байланысты, оның көрсеткіштеріне қарағанда, ол жақсы соққышы болуы мүмкін дегенге сенуге негіз бар. Бұл айырмашылықтар ойын тарихындағы ең үлкені болып саналады және Ұлттық лиганың соққышылары үшін хоум-ран соғуды қиындатты. Отт шебер доп ұстаушы да болды. Ол «Поло Граундс» стадионындағы қоршаулардан секіріп шыққан доптарды ұстау шебері болды, бұл оған 1929 жылы, толық уақытты ойыншы ретінде алғашқы маусымында 26 ассист жасауға мүмкіндік берді. Ол ешқашан бұл көрсеткішке жақын болған жоқ, себебі қарсыластар Отттың бағытында ұшырылған доптарға жүгірудің өте қауіпті екенін тез түсінді. Ол зейнеткерлікке шыққан кезде Ұлттық лиганың екінші ең жоғары көрсеткішті ойыншысынан 200-ге көп хоум-ран соққан.
Басқарушылық мансап
Көптен бері бірге ойнаған командаласы Билл Терри 1941 жылы менеджерліктен кеткеннен кейін, Отты ойыншы-менеджер етіп тағайындады. Ол тағы бес жыл негізгі құрамда ойнады және осы уақыттың көп бөлігінде нәтижелі болды. 1942 жылы ол лигадағы хоум-рандар, жүрген қашықтық және таңбалар бойынша көш бастады. 1944 жылы ол хоум-рандар бойынша екінші, ал соққы қуаты бойынша үшінші орынды иеленді. 1945 жылы ол .308 көрсеткішпен ойнады және хоум-рандар бойынша төртінші орынды бөлісті. Отт келісімшартының қалған екі жарым жылын бұрынғы командаласы Карл Хаббеллге «Гиганттардың» жас ойыншыларды дамыту жүйесін басқаруға көмектесті. 1951 жылы Отт Чак Дрессеннің орнына Тынық мұхиты лигасының «Окленд Оукс» клубының менеджері болды, команданы 80-88 есебімен жетінші орынға жеткізді. 1952 жылы «Оукс» Отттың басшылығымен 104-76 есебімен PCL-де екінші орынды иеленді.
МЛБ марапаттары
Ол 1951 жылы дауыс берудің 87,2% -ымен Бейсбол даңқы залына сайланды. Оның "4" нөмірін де "Гигантс" командасы зейнеткерлікке шығарды және ол "Oracle Park" стадионының сол жақ бұрышындағы жоғарғы қабаттың фасадына орналастырылған. Ол 1934 жылдан 1945 жылға дейін қатарынан 12 маусым бойы Ұлттық лиганың жұлдызды құрамына іліккен (Жұлдызды ойынға іріктеу 1933 жылы басталды; Отт оған дейін де кем дегенде үш маусымда жұлдыз деңгейінде ойнады, сондай-ақ 1945 жылы МЛБ 1945 жылғы ойынды және іріктеуді жойған кезде де). Ол 20 жылдан астам мансабын бір командада өткізген алты Ұлттық лига ойыншысының бірі (басқалары – Кап Ансон, Стэн Музиал, Вилли Старгелл, Тони Гвинн және Крейг Бигжио). Ол Бас лига бейсболының ғасырлық құрамасына үміткер болды. 1999 жылы "The Sporting News" журналы Отты "Бейсболдың 100 ең ұлы ойыншысы" тізімінде 42-орынға қойды. 2020 жылы "The Athletic" басылымы, спорт жазушысы Джо Поснански жасаған "Бейсбол 100" тізімінде Отты 32-орынға орналастырды.
Телерадио мансабы
Олт 1953 және 1954 жылдарғы маусымдарды бейсболдан тыс өткізді, 1925 жылы Нью-Йоркке келгеннен бері бұл алғашқы рет болды. 1955 жылы ол Mutual радиожелісіне қосылып, бейсбол ойындарын тікелей эфирде суреттеді. 1956 жылдан 1958 жылға дейін Отт Ван Патрикпен бірге Детройт Тайгерс командасының ойындарын радио және теледидар арқылы хабарлады.
Өлім
Ол 1958 жылы қарашада Миссисипи штатының Бей Сент-Луис қаласында болған автокөлік апатында жарақат алды. Ол Нью-Орлеандағы ауруханаға жатқызылды, онда 49 жасында бір аптадан кейін қайтыс болды. Ол Метари зиратында жерленген. Ол Нью-Йорк Гиантс командасының Даңқ залына енген тағы екі ойыншысы – Фрэнки Фриш (1973 жылы) және Карл Хаббелл (1988 жылы) сияқты осылай қайтыс болды.
Үйдегі ұрыс
Алты рет NL ойыншысы үйден соққылау бойынша көшбасшы атанды (1932, 1934, 1936–1938, 1942). 100 және 200 үйден соққыны соққан ең жас ойыншы, сондай-ақ 500 үйден соққыға жеткен алғашқы NL ойыншысы болды. Роджерс Хорнсбиді (301) басып өтіп, NL-дың барлық уақыттағы үйден соққылау бойынша көшбасшысы атанды және Вилли Мейс оны басып өткенше (511 соққымен) осы атақты сақтап келді. Үйден соққылау бойынша командасын 18 жыл қатарынан жетектегендігі үшін үлкен лигада рекордты ұстап тұр (1928–1945).
Жүру
Бір ойында үш рет бес доптама алды, ал екі ойында алты доптама алды. Жеті қатарынан соққы жасағанда доптама алу бойынша MLB рекордын бөліседі (16 маусымнан 18 маусымға дейін, 1943 жыл). НЛ-де алты рет доптама алу бойынша көш бастады (1929, 1931–1933, 1937, 1942).
Басқа қылмыс
Екі рет бір ойында алты ұпай жинаған (4 тамыз 1934 ж. және 30 сәуір 1944 ж.). Гранд-слем соққысы жасаған (16 мамыр 1929 ж.). 8 маусым қатарынан 100 RBI көрсеткен алғашқы NL ойыншысы (кейіннен Уилли Мейс, Сэмми Соса, Чиппер Джонс және Альберт Пухольс та осы көрсеткішті қайталады).
Қорғау
Екі рет Ұлттық лиганың (NL) сыртқы шеп ойыншылары арасында екі рет ойын жасау бойынша көшбасшы болды (1929 және 1935 жылдары).
Жалпы
12 рет All-Star (1934–1945) және төрт рет The Sporting News All-Star (1934–1936, 1938). 1999 жылы ол The Sporting News журналының «100 ең ұлы бейсболшы» тізімінде 42-орынды иеленді және MLB ғасырының командасына үміткер болды. Бір командада 20 жылдан астам ойнаған алты NL ойыншысының бірі (Кэп Ансон, Стэн Музиал, Вилли Старгелл, Крейг Бигжио және Тони Гвинн – қалғандары). Ол Нью-Йорк Гиантс командасын жеті маусым бойы (1942–1948) жаттықтырды.