Кіріспе

Түсті, дәстүрлі өнер түрі, Үндістан халықтық өнері

Ранголи – Үндістан субконтинентінен шыққан өнер түрі. Онда еденге немесе үстелге әк тас ұнтағы, қызыл сары тозаң, құрғақ күріш ұны, түрлі түсті құм, кварц ұнтағы, гүл жапырақтары, түрлі түсті тастар сияқты материалдарды қолданып, әсем үлгілер жасалады. Ол кілемге де ұқсас. Көптеген индуист отбасыларында бұл күнделікті практика, бірақ оны жасау көбінесе мерекелер мен маңызды шараларға арналады, себебі ол көп уақытты алады. Ранголи көбінесе Дивали, Тихар, Онам, Понгал және басқа да индуист мейрамдарында жасалады, ең көп кездесетіні – Дивали кезінде. Дизайн үрпақтан-үрпаққа беріліп, өнер мен дәстүрді сақтап қалады. Ранголи әр штат пен мәдениетке байланысты түрлі атаулармен аталады. Ранголи индуист отбасының күнделікті өмірінде маңызды рөл атқарады, әсіресе үйлердің едені тақтайшаланбаған кездегі тарихи тұста. Олар әдетте таңертеңгісін, аумақты тазартқаннан кейін, басты кіреберістің алдында жасалады. Дәстүр бойынша, раңголи жасауға қажетті позалар әйелдер үшін омыртқаларын түзеуге көмектесетін жаттығу болып табылады. Ранголи – үйдің бақыты, қуанышы және шаттығын көрсетеді, сондай-ақ байлық және сәттілік құдайы Лакшмиді қарсы алуға арналған. Индуист үйінің кіреберісі таза болмаса және раңголи болмаса, ол даридраның (жамандық) мекені деп есептеледі. Ранголидің мақсаты тек әсемдеу емес. Дәстүрлі түрде негізгі сурет үшін ұнтақталған кальцит пен әк тас немесе дәнді дақылдардың ұнтағы қолданылады. Әк тас үйге жәндіктердің кіруін болдырмайды, ал дәнді дақылдар жәндіктерді тартады және олардың үйге кіруіне кедері келтіреді. Ранголи үшін дәнді ұнтақтарды қолдану – панч махабхута сева, себебі олар жәндіктер мен шаң микробына тамақ ретінде беріледі. Суреттер әр аймақтың дәстүріне, халық аңыздарына және әдет-ғұрыптарына сәйкес әртүрлі болуы мүмкін. Ранголиді әдетте қыздар немесе әйелдер жасайды, бірақ ерлер мен ұлдар да жасайды. Индуист отбасында раңголи жасау – күнделікті іс. Түстер мен жарқын дизайн фестивальдер, мерекелер, тойлар және басқа да осындай шаралар мен жиындар кезінде көрсетіледі. Ранголи дизайны қарапайым геометриялық пішіндерден, қасиетті тұлғалардың суреттерінен немесе берілген мерекеге сәйкес келетін гүлдер мен жапырақша пішіндерінен тұруы мүмкін. Олар көптеген адамдардың еңбегімен жасалған күрделі суреттерден де құралуы мүмкін. Геометриялық пішіндер сондай-ақ үйдегі ягна ғибадатханаларының маңына қойылған күшті діни символизмді білдіруі мүмкін. Тарихи тұрғыдан алғанда, негізгі суреттер пісіру аймақтарына жәндіктер мен патогендерді қорғау мақсатында салынған. Синтетикалық бояулар – қазіргі заманғы өзгеріс. Басқа материалдарға қызыл кірпіш ұнтағы, тіпті гүлдер мен жапырақшалар жатады, мысалы, гүл раңголисінде. Уақыт өте келе, раңголи өнерінде қиялдау және жаңа идеялар да пайда болды. Ранголи бес жұлдызды қонақүйлер сияқты жерлерде коммерциялық түрде дамыды. Оның дәстүрлі сүйкімділігі, өнері және маңыздылығы бүгінгі күнге дейін сақталған.

Әр түрлі штаттарда

Орталық Үндістанда, негізінен Чхаттисгархта, раңголи «Чаук» деп аталады және әдетте үйдің немесе басқа ғимараттың кіреберісінде салынады. Чауктарды салу үшін кварц ұнтағы, кептірілген күріш ұны немесе басқа ақ ұнтақ қолданылады. Көптеген дәстүрлі Чаук үлгілері болғанымен, оларды салған адамның шығармашылығына байланысты одан да көп үлгілер жасалуы мүмкін. Бұл үйге және отбасына сәттілік пен береке әкелетіндіктен жақсы белгі деп саналады. Ол «Болка» суреті сияқты салынбайды. Үлгілер белгілі бір жүйелерге негізделген. Әдетте әйелдер таңертең ерте тұрып, үйлерінің алдындағы жерді сиырдың қоқысымен тазалап, су шашып, Чаук салады. Махараштра мен Карнатакада үйдің есігіне раңголи салынады, бұл кіруге тырысатын жаман күштерді қайтарады. Кераладағы Онам фестивалі кезінде мереке күндерінің әрқайсысына гүлдер төселеді, ал сурет күн сайын үлкеніп, күрделене түседі. Тамил Наду, Андхра Прадеш және Карнатака штаттарында, сондай-ақ Махараштраның көптеген аймақтарында раңголи немесе Колам күн сайын жерге немесе еденге салынады. Дизайн геометриялық және симметриялық пішіндерден тұрады, бірақ қолданылатын материалдар раңголиге ұқсас: ұнтақталған кварц, күріш ұны немесе қоспасы қолданылады. Раджастханда Мандана қабырғаларға салынады. Мандана түрлі фестивальдарға, маңызды мерекелерге және оларды маусымдарға қарай жіктеуге болады. Оның мөлшеріне байланысты әртүрлі пішіндер де кездеседі. Кумаонда «жазу өрнегі» немесе әртүрлі символдардың суреті – Тапа, көркемдік дизайн, Белбутоан қолданылады. Қоғамның әртүрлі топтарына бөлінгендіктен, әртүрлі бейнелер мен көркемдік құралдар қолданылады. Одишада Муржа әр үйдің ауласына, «Туласи чахура» деп аталатын туласи өсімдігінің алдына қойылады. Раңголи суреттері көбінесе Лорд Кришна мен Лорд Джаганнатқа арналған. Муржа фестивалі құрметті Картик айының соңында, Картик толық айымен аяқталады. Батыс Бенгалияда Алпона күріш ұнынан жасалады. Алпона Коламға ұқсас және бенгалдықтар Дурга Пуджа, Кали Пуджа, Сарасвати Пуджа, Коджагори Лакшми Пуджа және Джогодхатри Пуджа сияқты мерекелер кезінде жасайды. Пішіні, дизайны және материалы аймақтық дәстүрлерге байланысты өзгеруі мүмкін. Солтүстік Үндістанда квадрат тор, ал Оңтүстік Үндістанда алтыбұрышты тор жиі кездеседі. Онам раңголи әдетте дөңгелек пішінде болады. Солтүстік Үндістанда бояу көбінесе гипстен (чироди) жасалса, Оңтүстік Үндістанда күріш ұнынан, ал Онам раңголи әдетте гүлдерден жасалады. Үндістан ішіндегі адамдардың жылдам және кең ауқымды көшіп-қонуы мен араласуы осы стильдердің бүкіл елде еркін қабылдануы мен араласуынан көрінеді. Сондай-ақ, арақ шаңына негізделген жүзетін раңголи, еркін пішіндегі суреттер және экзотикалық материалдар сияқты тәжірибелер де жиі кездеседі. Әсіресе, тамил тіліндегі раңголи нұсқасы – Колам симметрияға, күрделілікке, дәлдікке және өте күрделілікке, Солтүстік Үндістандағы раңголидің жарқырауына емес, баға беретіні ерекше атап өтуге лайық. Көптеген адамдар мұндай күрделі суреттердің қалай салынғанын анықтауды қызықты көреді, сондықтан бұл ойды жаттықтыруға мүмкіндік береді.

Түстер мен үлгілер

Раңголидің ең маңызды ерекшелігі – түрлі түстерге толуы. Бұл – дизайндағы орталық рөлді атқаратын қастерлі символдар. Осы ою-өрнектер жасалғанда бір ұрпақтан екінші ұрпаққа беріліп отырады, және осы символдарды жасау үшін білімді игеру қажет. Дәстүр бойынша, әрбір жаңа ұрпақ бұл өнерді үйренеді, осылайша отбасы дәстүрді сақтап қалады. Раңголиде қолданылатын негізгі символдар – лотос гүлі мен оның жапырақтары, манго, Туэ вазасы, балық, түрлі құстар, мысалы, тотықұстар, аққулар және тауыстар, адам бейнелері және жапырақтар. Көбінесе раңголи Дивали сияқты арнайы мерекелерде жасалады. Дивали раңголісінің ерекше ою-өрнектеріне Дия, сондай-ақ Дип, Ганеша, Лакшми, гүлдер немесе Үндістан құстары жатады. Ою-өрнектерге индуист құдайларының бейнелері, геометриялық пішіндер, тауыс мотивтері және дөңгелек гүлдік суреттер кіреді. Бұл мотивтердің көпшілігі дәстүрлі және бұрынғы ұрпақтардан жетіп келген. Осылайша раңголи Үндістанның бай мұрасының және оның мерекелер мен түстерге толы ел екендігінің айғағы болады. Адамдар раңголиді давали ою-өрнектерімен тойлайды.

Материалдар

Ранголи жасауға қолданылатын материалдарды кез келген жерден табуға болады. Сондықтан, бұл өнер байлар мен кедейлердің барлық үйлерінде кең таралған. Әдетте, раңголи жасау үшін негізгі ингредиенттер: пісірілген күріш ерітіндісі, жапырақтардан жасалған құрғақ ұнтақ, бояу, көмір, күйдірілген топырақ, ара ұнтағы және осы сияқты заттар қолданылады. Ранголи боялған кварц ұнтағы, күріш, құрғақ ұн, гүл жапырақтары, сары түсті дәмдеуіш (пасупу), қызыл бояу (синдорам) және боялған құмнан да жасалады.

Артқы бет

Ранголидің негізі ретінде ашық еден, қабырға немесе лайпе қолданылады. Ранголи аулада ортасында, бұрыштарында немесе айналасынан дөңгелектей жасалуы мүмкін. Дехри қақпасы – раңголи жасаудың тағы бір дәстүрі. Құдай отыратын жер, шамға байланысты, құдайылық орын және құрбандық шалынатын жер раңголимен әсемделу дәстүрі бар.

Мандала раңғолдары

Мандала – метафизикалық немесе символдық түрде ғаламды бейнелейтін диаграмма, схема немесе геометриялық өрнек. Бұл ғаламның уақыт бойынша шағын нұсқасы, бірақ бастапқыда толықтықты көрсететін және өмірдің ұйымдық құрылымының моделі ретінде жасалған. Бұл шексіздік пен әртүрлі сана мен денелердің ішінде және сыртында жатқан әлеммен байланысты көрсететін ғарыштық схема. Сондай-ақ, бұл қабаттар арқылы сырттан ішкі ядроға қарай жүретін рухани жолдың белгісі.

Жасау

Ранголи жасаудың екі негізгі тәсілі бар: құрғақ және ылғал, олар контур жасау үшін қолданылатын материалдарды және (қажет болса) сол контурды түспен толтыруды білдіреді. Суретші ақ материалды – бор, құм, бояу немесе ұнды пайдаланып, жерге орталық нүктені және оның айналасындағы бағыттарды белгілейді, әдетте, аймаққа және жеке талғамға байланысты шаршы, алтыбұрыш немесе шеңбер түрінде. Бастапқыда қарапайым болған бұл үлгіні дамыту арқылы көбінесе күрделі әрі әдемі сурет жасалады. Табиғаттан алынған мотивтер (жапырақтар, гүл жапырақтары, қауырсындар) және геометриялық үлгілер жиі кездеседі. Кемдеу болғанымен, сирек емес, нақты бейнелер (мысалы, тауыс, икона немесе ландшафт) де қолданылады. "Дайын ранголи" үлгілері, көбінесе трафареттер немесе стикерлер түрінде, кеңінен таралды, бұл егжей-тегжейлі немесе нақты суреттер жасауды жеңілдетеді. Контур аяқталғаннан кейін суретші оны бояумен көркейтуді таңдай алады, мұнда ылғал немесе құрғақ ингредиенттер – бояулар, боялған күріш суы, гипс ұнтағы, боялған құм немесе құрғақ пигменттер қолданылады. Суретші шынайы түстерді алу үшін тұқым, дән, дәмдеуіштер, жапырақтар немесе гүлдердің жапырақтары сияқты өңделмеген материалдарды да пайдалана алады. Қазіргі заманғы материалдар, мысалы, пастельдер, бояулар, боялған маталар, акрил бояулары және жасанды бояғыштар да жиі қолданылады, бұл жарқын және әдемі түстерді таңдауға мүмкіндік береді. Жақында қолданыла бастаған, бірақ жасанды емес әдіс – мәрмәр ұнтағымен боялған цементті пайдалану. Бұл өте нақты әдіс оқытуды талап етеді, бірақ осы материалмен әдемі портреттер салуға болады.

Дін

Шри-вайшнавизмде он екі Алвардың бірі – Андал Кришна құдайына табынып, Маргази айында оған үйленгені айтылады. Осы айда көптеген бойжеткендер таңертең ерте тұрып, құдайды қарсы алу үшін раңголи суреттейді. Раңголи жасау туралы айтылымдар индуистік әдебиетте де кездеседі. Мысалы, Рамаяна дастанында Ситаның үйлену орында раңголи туралы әңгіме бар. Оңтүстікте раңголи мәдениеті Чола әулетінің кезінде дами бастады.