Клюквалық концерттер: оркестрмен домбыраның өнерлі орындалуы. Гайдн, Арне сияқты композиторлардың туындылары, тарихы және ерекшеліктері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клювто-концерт – оркестр үшін, оның ішінде клавесин солист ретінде ойнайтын музыкалық шығарма (басқа мағынасы төменде қараңыз). Кейде бұл шығармалар қазіргі фортепианода орындалады (фортепиано концертін қараңыз). 18 ғасырдың соңында Джозеф Гайдн мен Томас Арн клавесин, фортепиано және (кейбір жағдайларда) органмен кезектесіп ойналатын концерттер жазды.
A harpsichord concerto is a piece of music for an orchestra with the harpsichord in a solo role (though for another sense, see below). Sometimes these works are played on the modern piano (see piano concerto). For a period in the late 18th century, Joseph Haydn and Thomas Arne wrote concertos that could be played interchangeably on harpsichord, fortepiano, and (in some cases) pipe organ.
Барокко стилідегі клавесин концерті
Клювник 1730 жылдары көп тараған аспап болды, бірақ оркестрде концерттік рөлде скрипкалар мен үрмелі аспаптардай танымал болған жоқ, бұл, әдетте, оркестрде оның дыбысының жеткіліксіздігінен туды. Осыған байланысты, клавесин көбінесе континуо аспабы ретінде қолданылды, дерлік барлық оркестрлік музыкада үйлесімді бас партиясын ойнап, музыкант көбінесе оркестрді басқарды. Бахтың D мажордағы Бранденбург концерті №5, BWV 1050, клавесиннің концерттік солист ретінде пайда болған тұңғыш туындысы болуы мүмкін. Бұл шығармада оның әдеттегі континуо рөлі үш бөлімнің барлығында да ерекше соло обблигато эпизодтарымен алмастырылады. Бірінші бөлімде клавесин, диапазонының шегінде жоғары да төмен жылдамдықта ойнап, 3-4 минутқа созылатын соло каденцияға кіріседі, ал оркестр үнсіздік сақтайды.
The harpsichord was a common instrument in the 1730s, but never as popular as string or wind instruments in the concerto role in the orchestra, probably due to its relative lack of volume in an orchestral setting. In this context, harpsichords were more usually employed as a continuo instrument, playing a harmonised bass part in nearly all orchestral music, the player often also directing the orchestra. Bach's Brandenburg Concerto No.5 in D major, BWV 1050, may be the first work in which the harpsichord appears as a concerto soloist. In this piece, its usual continuo role is alternated with prominent solo obbligato episodes in all three movements. In the first movement the harpsichord, after rapid scales up and down the length of its range, embarks on a solo cadenza which lasts for 3–4 minutes, while the orchestra is silent.
Сольдік клавесинге арналған концерті
Барокко дәуірінде итальяндық концерттерді басқа аспаптарға (мысалы, скрипка мен оркестрге) соло клавесинге (немесе органға) бейімдеу де кең таралған. Бах Вивальдидің көптеген концерттерін осылай өңдеді. Бахтың клавесинге арналған концерттерінің транскрипциялары BWV 972–987 ретімен тізімделген. Бахтың итальяндық концерті BWV 971 осы транскрипция стилінде жасалған, бірақ ол бастапқыда клавесинге арналған туынды ретінде жазылған. 1729 жылы Кристиан Петцольдтың осындай 25 концерттен тұратын жинағы жарық көрді. 1738 жылы G минорындағы ұқсас концерт жарияланды. Бах оркестрлік сүйемелдеусіз екі клавесинге арналған концертті де жазды, BWV 1061a, ол екі клавесин мен скрипкалық оркестрге арналған концерттің (BWV 1061) ерте нұсқасы болып табылады.
It was also popular in the Baroque era to adapt Italian concertos for other instruments (such as violin and orchestra) for solo harpsichord (or organ)—which Bach did with many of Vivaldi's concertos. The concerto transcriptions Bach made for harpsichord are listed as BWV 972–987. Bach's Italian concerto BWV 971 is in this transcription style, though it was written as an original piece for harpsichord. lt=A collection of 25 such concertos by Christian Petzold was published in 1729. In 1738 published a similar concerto in G minor. Bach also composed a concerto for two harpsichords without orchestral accompaniment, BWV 1061a, which is the early version of the concerto for two harpsichords and string orchestra, BWV 1061.
Жаңа клавесиндік концерт
ХХ ғасырда клавесиннің қайта жаңғыруымен, клавесинистер жаңа "қайта жаңғырылған" аспап үшін жаңа пьесалар тапсырыс берді: Ванда Ландовская Франсис Пуленк пен Мануэль де Фалладан концерттер тапсырды. "Қайта жаңғыру аспаптары" қазір бұрынғыдай танымал болмаса да, клавесинге арналған концерттер жазылуда, бірақ қазір көбінесе тарихи аспаптың көшірмесінде, мүмкін шағын оркестрмен немесе оны жақсы естірту үшін күшейту құралдарымен орындалады.
With the harpsichord revival in the 20th century, harpsichordists commissioned new pieces for the new 'revival' instrument: Wanda Landowska commissioned concerti from Francis Poulenc and Manuel de Falla. Though the 'revival instruments' have now fallen out of favour, concerti continue to be written for harpsichord, though are now more likely to be played on a copy of a historical instrument, perhaps with a small orchestra or some amplification to ensure it can be well heard.