Кіріспе

Британдық дипломат және Үндістанның вице-королі (1858–1944)

Чарльз Хардиндж, Пенхёрст бароны, 1-ші дәрежесі.

Мансап

Хардинге 1880 жылы дипломатиялық қызметке қабылданды. 1896 жылы Тегеранда бірінші хатшы, ал 1898 жылы Санкт-Петербургте бірінші хатшы болып тағайындалды, онда ол он жеті ағасынан жоғары дәрежеге көтерілді. Ресейде болған кезінде елшінің қатысуынсыз (1902 жылдың соңында да) іс жүзінде толық өкілдік міндетін атқарды. Сыртқы істер жөніндегі хатшының орынбасарының көмекшісі қызметін атқарғаннан кейін, 1904 жылы Ресейдегі елші болды. Ол елдің теміржол желісінде маңызды рөл атқара берді. Хардингедің күш-жігері 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде нәтижесін берді. Жақсарған колониялық қарым-қатынастар Ұлыбританияға Үндістандағы барлық британдық әскерлерді, сондай-ақ көптеген үнділік әскерлерді Үндістаннан тыс жерлерге жөнелтуге мүмкіндік берді. Атап айтқанда, Британдық Үндістан армиясы Месопотамия науқанында маңызды (бірақ бастапқыда дұрыс басқарылмаған) рөл атқарды. 1916 жылы Хардинге Англиядағы бұрынғы лауазымына – Сыртқы істер министрлігіндегі тұрақты хатшы ретінде қайта оралды. Оның қаржылық жағдайы да жақсы болды. Ол Генри Джерард Стюрттің бірінші әйелі леди Огюста Бингемнен туған екінші қызы, ал леди Огюста Бингем – Джордж Чарльз Бингемнің, Люканның үшінші графының ақылды қызы еді. Олардың Даймонд Хардиндж (1900–1927) атты қызы және Эдвард және Александр есімді екі ұлы болды. Даймонд Хардиндж 1923 жылғы 3 мамырда Йорк герцогы, принц Альберт пен леди Элизабет Боуз-Лионның тойында қалыңдық болды.