Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Батыс Вирджиния штатындағы Уилинг қаласындағы әскери база, Вирджиния штатындағы Аппоматтокс өзенінің сарқырамасындағы форт.
Military base in Wheeling, West Virginia, USA
the fort at the falls of the Appomattox River in Virginia
Форт Генри – Огайо өзенінен шамамен ¼ миль қашықтықта, қазіргі Уилинг қаласының орталық бөлігінде орналасқан отарлық форт болды. Форт бастапқыда Форт-Финкастл деп аталды және Вирджинияның корольдік губернаторы Лорд Данмор, Виконт Финкастлдың есімімен аталған. Кейін ол Патрик Генридің атымен аталып, сол кезде Вирджиния штатында орналасқан. Форт екі маңызды қоршауға, екі айрықша ерлікке (МакКоллохтың секіруі және Бетти Зейннің шайқас барысындағы ерлігі) және басқа да ұсақ шайқастарға тосқан.
Fort Henry was a colonial fort which stood about ¼ mile from the Ohio River in what is now downtown, Wheeling, West Virginia. The fort was originally known as Fort Fincastle and was named for Viscount Fincastle, Lord Dunmore, Royal Governor of Virginia. Later it was renamed for Patrick Henry, and was at the time located in Virginia. The fort was subject to two major sieges, two notable feats (McColloch's Leap and Betty Zane's trek through the battle) and other skirmishes.
Тарих
1774 жылғы маусымда салынған Генри форты нақты жоспар немесе жоба бойынша салынбаған, бірақ 1770-жылдардың ортасында шекарадағы қоныс аударушыларды қорғау үшін салынған ұқсас форттардың бірі болды. Огайо аймағының американдық үндістері мен Вирджиния арасындағы Лорд Данмор соғысының басталуы оның салынуының тікелей себебі болды. Құрылысқа Вирджинияның корольдік губернаторы Лорд Данмордың бұйрығымен полковник Уильям Кроуфорд басшылық етті. 1774 жылдың көктемінде аймақ тұрғындары да, Форт-Питтегі (Пенсильвания) әскери шенеуніктер де қорғанылған баспананың қажеттігін бірден байқаған сияқты. Джон Коннолли Зейнесбургтегі қоныс аударушыларға хат жазып, оларды мүмкіндігінше тезірек нығайтуға шақырды. Эбенезер Зейн мен Джон Колдуэлл форт құрылысын бастады, ол капитан Уильям Кроуфорд, полковник Ангус Макдональд және Форт-Питтен (Пенсильвания) 400 әскери қызметші мен регулярлы әскердің көмегімен аяқталды. Пенсильвания мұрағатында сақталған хатқа сәйкес, Коннолли Кроуфордқа «Зейнесбургке барып, фортты аяқтауды» бұйырған. Лорд Данмордың 1774 жылғы 20 маусымда Конноллиге жолдаған хатында Данмор «Уилингке форт салуға қатысты Коннолли жасаған шараларды толығымен мақұлдағанын» айтқан. Осылайша, Данмор фортты салуды тікелей бұйырған жоқ, бірақ оны мақұлдады. Кейбір мәліметтер бойынша, Коннолли фортты салуға көмектесу үшін 100 адаммен Форт-Питтен шықты, бірақ оны үндістердің шағын шабуыл тобы тоқтатып, мазалады. Ол Форт-Питке қайтып оралды, содан кейін Кроуфорд пен Макдональдты 400 адаммен жіберді.
Built in June 1774, Fort Henry was not erected by any specific plan or design, but was one of a number of similar forts built to protect settlers on the frontier in the middle years of the 1770s. The outbreak of Lord Dunmore's War, a conflict between American Indians of the Ohio Country and Virginia, was the immediate reason for its construction. Construction was supervised by Colonel William Crawford under the orders of the Royal Governor of Virginia, Lord Dunmore. It would appear that the need for a fortified shelter was noticed simultaneously by the residents of the area, and by the military authorities at Fort Pitt (Pennsylvania), in the spring of 1774. John Connolly wrote to the settlers at Zanesburg and urged them to fortify themselves as soon as possible. Ebenezer Zane and John Caldwell began the fort, which was completed with the help of Captain William Crawford, Colonel Angus McDonald and 400 militia and regulars from Fort Pitt (Pennsylvania). A letter preserved in the Pennsylvania Archives shows that Connolly told Crawford "to proceed to Zanesburg and complete the fort." A letter from Lord Dunmore dated June 20, 1774 to Connolly states that Dunmore "entirely [approved] of the measures [Connolly] have taken to build a fort at Wheeling." Dunmore, then, did not specifically order the fort to be built, but did approve of it. Connolly, according to some accounts, left Fort Pitt with 100 men to help build the fort, but was harassed by a small raiding party of Indians. He returned to Fort Pitt, and then sent out Crawford and McDonald with 400 men.
Нысан
Форт үш жағынан жер бедерімен қоршалған және қорғалған. Оңтүстік және батыс (өзен) жағындағы тіктеулік жартастар шабуылдарды болдырмады немесе оларды қиындатты. Солтүстіктегі шатқал қорғаныш қызметін атқарды. Кіруге жарамды жалпақ жер тек шығыс жағынан ғана болды. Зейннің блокпосты кіреберісті қорғады, себебі шабуылшылар фортқа шабуыл жасау үшін одан өтуге мәжбүр болды. Олар форт пен блокпост арасындағы тоғысқан атысқа түсіп қалар еді. Форт Генриге жасалған барлық шабуылдар шығыс жағынан келді. Сыртқы қоршау қабырғасы ағаштан салынды, ал төрт бұрышында блокпостар орналастырылды. 1781 жылы алдыңғы қақпаға жанында екі қабатты ағаш үй қосылды, оған зеңбірек орнатылды.
The fort enclosed about and was defended on three sides by the topography. On the south and west (river) sides, the bluff prevented or greatly hindered assaults. On the north, the ravine provided protection. The only level ingress would have been from the east. Zane's blockhouse protected the entrance since attackers had to pass by it to attack the fort. They would have been caught in a crossfire between the fort and the blockhouse. All of the recorded attacks on Fort Henry came from the east. The outer palisade wall was made of timbers, with blockhouses built at each of the four corners. In 1781 a two story log structure was added near the front gate on which a cannon was mounted.
Америка революциялық соғысы
Форт Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде екі рет қоршауға алынды, 1777 жылы бір рет және 1782 жылы тағы бір рет.
The fort was besieged twice during the American Revolutionary War, once in 1777 and again in 1782.
Генри фортының бірінші қоршауы
1777 жылы Шоуни, Вайандот және Минго тайпаларының американдық түпкілікті халқы Огайо өзені бойындағы отарлаушылардың қоныстарын шабуылдау үшін бірікті. Кейін жергілікті тұрғындарға Форт Шепард (Элм-Гроувте) және Форт Холлидейден келген сарбаздар қосылды. Олар қоршаудағы бекіністі қорғады. Үндістер айналасындағы үйлерді өртеп, мал-жанұарларды жойды. Майор Сэмюэл МакКоллох қоршаудағы Генри фортына көмек көрсету үшін Шорт-Крик арқылы Ванметр фортынан шағын отрядты бастап келді. МакКоллох өзінің әскерінен айырылып, шабуылдаған үндістердің қуып жететініне тап болды. Атымен Уилинг төбесіне шапқан МакКоллох, оның шығыс беткейінен 91 метрдей төмен секіріп, қауіпсіздікке жетті – бұл оқиға МакКоллохтың секірісі деп танылды. Үндістер төбе шетіне асығып, майордың төменде мерт болғанын көруді күтті. Бірақ олардың таңғалысы шексіз болды, себебі олар МакКоллохты көрді, ол әлі де ақ атына мініп, олардан қашып бара жатқан еді.
In 1777, Native Americans of the Shawnee, Wyandot and Mingo tribes joined to attack colonial settlements along the Ohio River. Local men later joined by recruits from Fort Shepherd (in Elm Grove) and Fort Holliday defended the fort. The native force subsequently burned the surrounding cabins and destroyed livestock. Major Samuel McColloch led a small force of men from Fort Vanmetre along Short Creek to assist the besieged Fort Henry. McColloch was separated from his men and was chased by attacking Indians. Upon his horse, McColloch charged up Wheeling Hill and made what is known as McColloch's Leap 300 feet (91 m) down its eastern side to safety. The Indians rushed to the edge, expecting to see the Major lying dead in a crumpled heap at the bottom of the hill. To their great surprise they instead saw McColloch, still mounted on his white horse, galloping away from them.
Генри фортының екінші қоршауы
1782 жылы үнді күштері мен бірқатар лоялист әскерлері Генри фортын басып алуға әрекеттенді. Бұл қоршау кезінде Генри фортының оқ-дәрі қоры таусылып бітті. Қорғаушылар Зейн отбасының үйінен қосымша оқ-дәрі әкелу үшін біреуін жіберуге шешім қабылдады. Бетти Зейн қауіпті міндетке өз еркімен аттанды. Ол жүгірген кезде, үндістер де, лоялистер де оны мазақтады. Зейн отбасының үйіне сәтті жеткен соң, ол үстел жамылғысын жинап, оны ұнтақпен толтырды. Қайтып келгенде оқ атылды, бірақ ол жарақат алмады. Бір оқ оның киімін тесіп өткен деген сенім бар. Зейннің батырлығының арқасында Генри форты американдықтардың бақылауында қала берді. Жақын маңда көптеген ұсақ шайқастар да болды.
In 1782, an Indian force along with some Loyalist soldiers attempted to capture Fort Henry. During this siege, Fort Henry's supply of ammunition was exhausted. The defenders decided to dispatch one of its men to secure more ammunition from the Zane homestead. Betty Zane volunteered for the dangerous task. During her departing run, she was heckled by both the Indians and Loyalists. Upon successfully reaching the Zane homestead, she gathered a tablecloth and filled it with gunpowder. During her return, she was fired upon but was uninjured. It is believed that one bullet did, in fact, pierce her clothing. As a result of Zane's heroism, Fort Henry remained in American control. Numerous other skirmishes took place nearby.
Тарату
Революциялық соғыс аяқталғаннан кейін форт көп ұзамай бұзылып, бірақ оның кейбір бөліктері 1808 жылға дейін сақталды. 1793 жылы генерал Энтони Уэйн Огайо өзені бойымен әскерін Огайо айманына жорыққа дейін жылжытқанда, релелік байланыс және сақтау үшін сол жерге блокхауз салды. Бүгінде бұл жерге Уиллинг қаласының көшелері орналасқан.
The fort was dismantled soon after the end of the Revolutionary War, though some parts of it remained standing until 1808. In 1793, General Anthony Wayne built a blockhouse on the site for relay and storage as he moved his troops down the Ohio River prior to his Ohio Country campaign. Today the site is covered by city streets of Wheeling.