Кіріспе
АҚШ Әскери-әуе күштерінің жоғары деңгейдегі ұшқыштарды даярлайтын мектебі – эксперименттік ұшқыштарды, ұшқыштарды сынақтан өткізетін инженерлерді және ұшқыштарды сынақтан өткізетін навигаторларды жаңа аэроғарыштық қару жүйелерін және АҚШ Әскери-әуе күштерінің басқа да ұшақтарын сынау мен бағалау үшін даярлайтын Әскери-әуе күштерінің жоғары деңгейдегі ұшқыштарды даярлайтын мектебі. Бұл мектеп 1944 жылдың 9 қыркүйегінде Огайо штатының Дейтон қаласындағы Райт-Паттерсон әуе базасында (AFB) Ұшу сынақтарын оқыту бөлімі ретінде құрылды. Тығыздығы аз аспан, әдетте ұшқыштар үшін өте жақсы ауа райы және апат жағдайында дамылмаған аймақтардың болмауы артықшылықтарын пайдалану үшін, сынақ пилоттары мектебі 1951 жылдың 4 ақпанында Оңтүстік Калифорниядағы Мохаве шөліндегі Эдвардс әуе күштері базасына ресми түрде көшірілді. Ұшақтардың және олардың электрондық жүйелерінің күрделілігінің артуына байланысты мектеп ұшқыштарды сынақтан өткізетін инженерлер мен ұшқыштарды сынақтан өткізетін навигаторларға арналған оқу бағдарламаларын қосты. 1962 және 1972 жылдар аралығында сынақ пилоттары мектебі қарулы күштердің сынақ пилоттары үшін ғарышкерлерді даярлауды қамтыды, бірақ АҚШ Әскери-әуе күштерінің экипажды космосқа ұшу бағдарламасы тоқтатылған кезде бұл сабақтар тоқтатылды. Сыныптардың саны әрқашан өте шағын болды, соңғы сыныптарда шамамен жиырма студент болды. Мектеп Әскери-әуе күштерінің материалдық-техникалық қамтамасыз ету басқармасының 412-ші сынақ қанатының құрамына кіреді.
The U. S. Air Force Test Pilot School (USAF TPS) is the Air Force's advanced flight training school that trains experimental test pilots, flight test engineers, and flight test navigators to carry out tests and evaluations of new aerospace weapon systems and also other aircraft of the U. S. Air Force. This school was established on 9 September 1944 as the Flight Test Training Unit at Wright Patterson Air Force Base (AFB) in Dayton, Ohio. To take advantage of the uncongested skies, usually superb flying weather, and the lack of developed zones in the event of crashing, the test pilot school was officially moved to its present location at Edwards Air Force Base in the Mojave Desert of Southern California on 4 February 1951. In response to the increasing complexity of aircraft and their electronic systems, the school added training programs for flight test engineers and flight test navigators. Between 1962 and 1972, the test pilot school included astronaut training for armed forces test pilots, but these classes were dropped when the U. S. Air Force crewed spaceflight program was suspended. Class sizes have been uniformly quite small, with recent classes having about twenty students. The school is a component of the 412th Test Wing of the Air Force Materiel Command.
Айырбастау бағдарламасы
Кейде студенттер сынақ мәдениеттері арасындағы алмасу бағдарламасы бойынша түрлі сынақ пилоттары мектептеріне таңдалып жіберіледі. Осы мақсатта студенттер Мэриленд штатындағы Патуксент-Ривер әскери-әуе базасындағы Әскери-теңіз күштерінің сынақ пилоттары мектебіне, сондай-ақ керісінше жіберуге болады. Әрі, АҚШ Әскери-әуе күштерінің сынақ пилоттары мектебі Англиядағы Боскомб Даун қаласындағы Империя сынақ пилоттары мектебімен және Францияның сынақ пилоттары мектебі EPNER (École du Personnel Navigant d'Essais et de Réception)мен алмасу бағдарламасын жүзеге асырады.
Алғашқы жылдар
АҚШ Қарулы Күштері 1909 жылы лейтенант Бенни Фулуа Орвилл Райтпен бірге ұшқаннан бері ұшақтарды бағалап келгенмен, "сынақ ұшқышы" атағы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде МакКук Майдандық ұшқыштар тобы Райт Майданды ұшу сынақ эскадрильясына тағайындалғанға дейін ресми түрде қолданылмады. Сынақ ұшқыштарын іріктеу көбінесе ешқандай талаптарсыз жүзеге асырылды, нәтижесінде тапсырмаға ерікті түрде келген тәжірибелі ұшқыштар, жұмысқа тағайындалған ұшу нұсқаушылары және ұшу мектебінен жаңа түскен кейбір офицерлердің араласуына әкелді. Соңғылардың бірі, лейтенант Дональд Патт, кейін генерал-лейтенант шеніне көтерілді: Сынақ ұшқыштарына оқыту процесі де іріктеу сияқты бейресми болды, көптеген материалдар сынақтарды бақылаған авиациялық инженерлерге арналған. Сол кездегі есептер мен мәтіндер сынақтарды қалай жүргізу керектігі туралы аз ғана нұсқаулар берді. Сынақ ұшқыштары үшін ең жақсы оқыту – олардың бақылаушы ретінде ұшу кезінде алған тәжірибесі және басқа ұшқыштармен ангардағы әңгімелерден алған білімі болды. Сынақ ұшқышынан формальды инженерлік білімі күтілмеді. Ол жай ғана сынақ карточкасындағы нұсқауларды орындап, ұшақты тиісті түрде ұшу керек еді. Бүгінде көптеген сынақ ұшқыштары инженерлік мамандық бойынша жоғары білім алған.
Test pilot training was nearly as informal as the selection process with most material directed toward the aeronautical engineers who supervised the tests. Reports and texts of this time provided little guidance regarding how tests should be flown. The best training for test pilots came from practical experience gained while flying as observers and hangar talk tutorials from other pilots. A test pilot was not expected to have a formal engineering background. He was simply to follow the instructions on the test card and fly the airplane appropriately. Today, most test pilots have advanced degrees in engineering.
Райт-Паттерсон әуе базасында
RAF-тың Империя сынақ ұшқыштары мектебінен шабыттанған, Райт-филдтегі Ұшу сынақ бөлімінің бастығы полковник Эрнест К. Уорбертон Армия Әуе күштеріндегі ұшу сынақтарының рөлі мен мәртебесін өзгертуге кірісті. Ұшу сынақ қауымдастығы үшін оның мақсаттары – стандарттау және тәуелсіздік, кейіннен 1944 жылдың 9 қыркүйегінде Әуе техникалық командасының Ұшу сынақ оқу бөлімшесі құрылуымен іске асырылды. Майор Ральф С. Хоуингтің басшылығымен Ұшу сынақ оқу бөлімшесінің оқу бағдарламасы кластық сабақтарды қамтыды. Студенттер теорияны AT-6 Texan жаттығушы ұшағындағы өнімділік бағалау арқылы тәжірибеге айналдырды. Бірінші курс бітіргеннен кейін мектеп академиялық теорияға баса назар аудара отырып, Ұшу бөлімінің мектеп бөлімшесі болып қайта аталып, жаңартылды. 1945 жылы мектеп Вандалия қалалық әуежайына (қазіргі Дейтон халықаралық әуежайы) көшірілді, содан кейін Ұшу өнімділігі мектебі болып қайта аталды және лейтенант-полковник Джон Р. Мюльбергтің басшылығына берілді, ол «командир» атағын алған бірінші адам болды. 1944/45 жылдары Англияда құрылған ETPS-тің екінші курсын тыңдаған Мюльберг басшылығымен мектеп өзінің паркін North American P-51 Mustang, Boeing B-17 Flying Fortress және North American B-25 Mitchell ұшақтарымен кеңейтті және оқу бағдарламасын кеңейтіп, қазіргі өнімділік курсына қосымша төрт айлық тұрақтандыру және басқару курсын қосты. 1946 жылы сынақ ұшқыштары мектебі жақын жердегі Паттерсон полигонына қайта көшірілді және полковник Альберт Бойд Ұшу сынақ бөлімінің бастығы болып тағайындалды. Полковник Бойд ұшқыштық дағдылары мен тәртібіне қойған талаптарымен мектепке де, болашақ AAF сынақ ұшқыштарының мінез-құлқына да зор әсер етті. 1946 жылы мектепті бітірген майор Боб Карденас кейіннен полковник Бойдтың ықпалын былай қорытты: «Ескі үлгідегі сынақ ұшқышының көмескі оқиғалар аурасына оралған романтикалық бейнесі жоқ. Енді олар сынақ ұшқышының ұшу шеберлігін ұшақтың қанаттарын тілсіз жылдамдықпен түсіру қабілетімен бағаламайды. Бұл әуе жылдамдығына, биіктігіне және жылдамдыққа өте жақын толеранттылықты сақтай отырып, деректерді оқып, қуатты реттеп, байқауларды жаза алатын ұшу қабілеттерімен алмастырылды. Бұл – жоғары дәрежелі ұшқышты талап ететін нақты ғылым. Сонымен қатар, сол кездегі USAAF ұшақтарының көпшілігі АҚШ-тың батыс жағалауындағы мердігерлермен жасалып, сынақтан өткізілді. Осы және басқа да себептерге байланысты полковник Бойд барлық ұшу сынақ операцияларын, соның ішінде сынақ ұшқыштары мектебін Мюрок армиясының әуе алабына көшіруді бастады. Бұл – Калифорнияның оңтүстігіндегі Роджерс құрғақ көлінің жанында орналасқан. және реактивтік ұшақтарда ұшуға арналған бірінші курс. Lockheed P-80 Shooting Star ұшағы 1954 жылға дейін мектепте реактивтік ұшақтарды жаттықтыратын. 1949 жылдың 8 желтоқсанында Мюрок әуе базасы Northrop YB-49 Flying Wing бомбалаушы ұшағының апатында қаза тапқан 45-курс түлегі TPS Глен Эдвардстың құрметіне Эдвардс әуе күштері базасы болып қайта аталды. Капитан Эдвардс, жақында Принстон университетінде авиациялық инженерлік ғылымдарының магистрі дәрежесін алған, Карденас жазған жаңа сынақ ұшқышының үлгісін көрсетті – жоғары білікті ұшқыштың талантын инженердің техникалық тәжірибесімен біріктірген адам. Аман жұмысын аяқтады және 1951 жылдың 4 ақпанында мектеп ресми түрде Эдвардс әуе күштері базасына ауыстырылды. Ауа райының өте жақсы болуы, ұшақтардың өнімділігі артып келе жатқанда, ауқымды құрғақ көл төбесі, өте ұзақ ұшу-қону жолақтары және ашық ауа райы Әуе күштері мен мектепке жақсы қызмет етті. ТПҚ Оңтүстік база деп аталатын ұшу желісі бойымен ескі ағаш ангарда орналасты. Кейбір студенттер қатаң академиялық дайындыққа дайын болмағандықтан, оларды оқудан шығару керек болды. Бұл жағдай 1953 жылы мектептің Әуе зерттеулері мен даму командалығынан көшірілуімен жақсарды, бұл іріктеу алқаларына жергілікті сынақ эскадрильяларынан гөрі, USAF кеңінен, өтініш берушілердің көптен көп жиналуына мүмкіндік берді. 1955 жылы мектеп АҚШ Әуе күштері Ұшу сынақ пилоттары мектебі болып аталды, ал бір жылдан кейін негізгі базаның қазіргі орнына көшірілді. 1956 жылы мектеп ресми эмблеманы таңдады, ол тау-кенді ұшақтың сұлбасының алдындағы слайд-қағиданы және «Scientia est Virtus» – «Білім – күш» деген латынша ұраны бар. Жаңа логотип мектептің студенттерді техникалық теориямен және ұшқыш дағдыларымен дайындаудағы рөлін атап өтті. 1962 және 1975 жылдар аралығында сынақ ұшқыштары мектебінің рөлі кеңейіп, қарулы күштердің сынақ ұш...
Cquote|The old fashioned version of the test pilot wrapped up in its hazy aura of glamorous high adventure is gone. No more do they judge a test pilot's flying skill by his ability to tear the wings of the aircraft in a screaming terminal velocity dive. This has been replaced by flying abilities capable of holding very close tolerances to airspeed, altitude, and rate of climb while engaged in reading data, adjusting power, and writing down observations. It is an exact science requiring precision flying of the highest caliber. In addition, most USAAF airplanes were by then being manufactured and tested by contractors on the West Coast of the United States. For these and other reasons, Col. Boyd began the transfer of all flight test operations, including the test pilot school, to Muroc Army Air Field. next to Rogers Dry Lake in the desert of southern California. and the first class to fly jets. The Lockheed P 80 Shooting Star would provide jet performance training at the school until 1954. On 8 December 1949, Muroc AFB has renamed the Edwards Air Force Base in honor of Glen Edwards, TPS class 45, who was killed in the crash of the Northrop YB 49 Flying Wing bomber. Captain Edwards, who had recently earned a Master of Science degree in aeronautical engineering from Princeton, typified the new breed of test pilot of which Cardenas had written — one who combined the talents of a highly skilled pilot with the technical expertise of an engineer. Amman completed his work and on 4 February 1951, the school was officially transferred to Edwards Air Force Base. The enormous dry lake bed, extremely long runways, and clear weather served the USAF and the school well, as aircraft performance continued to increase.]] The TPS was housed in an old weather beaten wooden hangar along the flight line of what became known as South Base. Some students were not prepared for the rigorous academics and had to be dropped from enrollment. This situation improved in 1953, when the school was moved out of Air Research and Development Command, which allowed the selection boards to draw from a much larger, USAF wide, pool of applicants, rather than just the local test squadrons. In 1955, the school was renamed the U. S. Air Force Flight Test Pilot School, and a year later, moved into its present location on the Main Base facility. In 1956, the school chose an official emblem, featuring a slide rule in front of the silhouette of a climbing jet, and a motto, Scientia est Virtus — Latin for "Knowledge is Power". The new logo emphasized the school's role in preparing students with both the technical theory and flying skills indispensable for evaluating modern aircraft. Between 1962 and 1975, the test pilot school expanded its role to include astronaut training for armed forces test pilots. Thirty seven TPS graduates were selected for the U. S. space program, and 26 earned astronaut's wings by flying in the X 15, Gemini, Apollo, and Space Shuttle programs. On 21 May 2009, a T 38 Talon from the test pilot school on a training flight crashed 12 miles north of Edwards AFB, killing the student pilot Major Mark Paul Graziano and severely injuring the student navigator Major Lee Vincent Jones. An accident investigation determined that the crash was caused when the aircraft's rudder operating mechanism disconnected the flight controls from the rudder actuators and caused the rudder to deflect 30° to the left. This induced an uncontrollable yaw and a resulting roll, causing the aircraft to depart a controlled flight, a condition that is unrecoverable in the T 38. The report stated that contributing factors to the crash were a structural fatigue failure or a structural break in a critical component or bolt, and a maintenance error in which a nut or cotter pin did not properly secure a bolt connecting two critical components. Citing two historical cases of rudder failure, the report concluded that maintenance error was the more likely cause. The investigation concluded, "insufficient supervisory oversight and a lack of discipline of the training process" in the maintenance unit existed in relation to the mishap aircraft.
Командирлер
Әскери-әуе күштері сынақ ұшқыштары мектебінің бас офицері көбінесе комендант атағымен танымал. Бұл лауазымға орналасу үшін міндетті талап болмаса да, коменданттардың көпшілігі өздері сынақ ұшқыштары мектебінің түлектері болып табылады. 2023 жылғы мәлімет бойынша, полковник Джеймс Вальпиани мектептің коменданты болып табылады.
Атақты түлектер
TPS көптеген белгілі түлектерді өндірді, олардың ішінде астронавттар, рекордтық көрсеткіштерді орнатқан авиаторлар және жоғары дәрежелі Әскери Әуе Күштерінің басшылары бар.