Кіріспе

Егіздің денесінде ұрысқа ұқсас масса

"Фетос-ин-фетус" (немесе "foetus in foetu") – сирек даму аномалиясы, онда ұрысқа ұқсас тіндік масса егізінің денесінде қалыптасады. Бұл құбылыстың алғашқы мысалын 1808 жылы Джордж Уильям Янг сипаттады. "Фетос-ин-фетус" пайда болуына қатысты екі гипотеза бар. Бір гипотеза бойынша, масса бастапқыда қалыпты ұрыс ретінде дамиды, бірақ кейін егізінің ішіне еніп кетеді. Екінші гипотеза – бұл масса жоғары дамыған терратома. "Фетос фетус" шамамен 500 000 тірі туған баланың 1-іне кездеседі.

Өмір бойына жіктеу

Фетудағы ұрықты тірі деп санауға болады, бірақ оның құрамдас тіндері әлі өлмеген немесе организмнен шығарылмаған деген мағынада ғана. Осылайша, фетудағы ұрықтың өмірі ісікке ұқсас, себебі оның жасушалары қалыпты метаболизм арқылы тірі қалған болады. Дегенмен, аналық жатырдағы жүктілік және амнион мен плацента болмаған жағдайда, фетудағы ұрық ең жақсы жағдайда өте жақсы дифференциацияланған тератомаға, ал ең нашар жағдайда жоғары дәрежелі метастаздық тератокарциномаға айналуы мүмкін. Физикалық жетілу деңгейінде оның мүшелері қожайын организмнен қанмен қамтамасыз етіледі, бірақ фетудағы ұрықтың барлық жағдайларында ми, жүрек, өкпе, асқазан-ішек тракты немесе зәр шығару жүйесі сияқты маңызды кемістіктер кездеседі. Сәйкесінше, фетудағы ұрық қалыпты ұрықпен кейбір морфологиялық ерекшеліктерді бөлісе алады, бірақ қожайын егізінен тыс өмір сүруге ешқандай мүмкіндігі жоқ. Сонымен қатар, ол қожайын егізінің өміріне қауіп төндіреді, өйткені оның өмір сүруі осы қожайынға байланысты.

Даму гипотезалары

Феталды дамудың дамуына қатысты екі негізгі гипотеза бар.

Тератом гипотезасы

Фетус ішінде фетус дермоидтық кистаның өте жоғары дифференциацияланған түрі болуы мүмкін, ал дермоидтық кистаның өзі жетілген терратоманың жоғары дифференциацияланған түрі болып табылады.

Паразиттік егіздер гипотезасы

Іштегі ұрық – бұл өз иесінің ішінде өсетін паразиттік егіз ұрық болуы мүмкін. Біржұқа егіз жүктілігінің өте ерте кезеңінде, екі ұрықтың ортақ плацентасы бар болғанда, бір ұрық екіншісін айналдыра орап, жабады. Жабылған егіз – паразитке айналады, себебі оның тіршілігі ие егіздің тіршілігіне тәуелді, ол ие егіздің қан ағымынан күш алады. Паразиттік егіз мисыз (миы жоқ) және кейбір ішкі органдары жетіспейді, сондықтан ол өздігінен тіршілік ете алмайды. Ие егіз жалғыз ортақ омыртқа арқылы алынған қоректік заттармен жабылған егізді "тамақтандыруға" мәжбүр болғандықтан, олар көбінесе туылмай жатып өледі.