Кіріспе

Артурс Сит – Австралияның Виктория штатындағы Мельбурн қаласындағы Морнингтон түбегінде орналасқан таулы және шағын жергілікті аймақ. Ол Мельбурн қаласының Орталық іскерлік ауданынан оңтүстік-шығысқа қарай 85 шақырым қашықтықта, Морнингтон түбегінің жергілікті басқару аймағында жатыр. 2021 жылғы халық санауы бойынша Артурс Ситте 414 адам тұрады. Жер астындағы тау жыныстары девон гранитінен тұрады және батысында Селвин жарылысымен шектеледі. Өсімдік жамылғысы құрғақ, ашық евкалипт ормандарынан құралған, олар 1973 және 1997 жылдары болған орман өрті кезінде кең ауқымда зардап шекті. Солтүстік-батыс беткейіндегі жергілікті өсімдіктер зиянды арамшөптермен күшті қамтылған, ал табиғи өсімдіктердің көп бөлігі жойылған, бірақ бірнеше ірі тоғайлар сақталған. Бұл төбеге үш Бунвуррунг атауы тіркелген: Момо, Вонга және Табберруббербил, бірақ соңғысы Табба Рубба арнасымен шатастырылуы мүмкін. "Артурс Сит" термині алғаш рет тау жотасына, содан кейін шаруалардың жайылымына, одан кейін қазіргі МакКрей маңындағы жер учаскелеріне, ал қазіргі уақытта тау жотасының басындағы маңайға қолданылды. Оны 1802 жылдың ақпан айында Порт-Филиппке кірген әрекет етуші лейтенант Джон Мюррей өз туған қаласы болған Эдинбургтағы Артурс Сит төбесімен ұқсастығы үшін атады. Капитан Мэтью Флиндерс 1802 жылдың 27 сәуірінде Артурс Ситке көтерілді және өзінің кемелік күнделігінде былай деп жазды: "Шығысқа қарайғы Блаф тауының биіктігі 1000 футтан аспайды деп есептедім, және су жағасына жақын болғандықтан, бақылау мақсатында қолайлы орынға ие болды. Мен төбеге көтеріліп, төбедің солтүстік-батыс бөлігіндегі тазаланған жерден кең көлемді бағыттарды анықтадым". Тағы бір маңызды көтеріліс 1844 жылы сэр Джон Франклиннің (Ван Димен жерінің бұрынғы губернаторы) Эндрю МакКреймен (сол кездегі МакКрей үйінің иесі) бірге Артурс Ситке көтерілуі болды. 1853 жылға дейін ғана зерттеу мақсатында таудың басына тригонометриялық станция орнатылды. Станция 1880 жылы өртеніп кетті. 1883 жылы МакКрейде жаңа маяк құрастырылды, бұл бұрынғы ағаш құрылымды қажетсіз етті, сондықтан билік ағаш каркасын бұқа арбасымен саммитқа тасымалдауды шешті, ол 1934 жылға дейін мұнара ретінде пайдаланылды, содан кейін ол жаңа мұнарамен ауыстырылды. 1913 жылы Флиндерс округінің кеңесі көліктерге арналған жолды кесіп, жоғарғы жағына дейін соқты. 1929 жылы жол қайта зерттелді, кеңейтілді, қайта құрылды және Дромана-Флиндерс жолымен жалғасты. Осы танылудан бұрын біз білетін саммит аймағы 1800 жылдардың ортасы мен соңындағы Kangerong округіндегі (қазіргі Дромана) жерді көрсеткен бөлу карталарында "Дромана паркі" немесе "Артурс Сит жотасы" деп аталды.
1931 жылы ашылған "Ай сабағы" орны құрылғаннан бастап осы жерге туризм әкелді. Онда би залы, камера обскура, телескоптар, бассейн, балық тоғаны, алтыбұрышты киоск және тілек ұғып алу орны сияқты көңіл көтеру орындары болды. Күзет мұнарасы 1934 жылы ашылды. Ұзындығы 950 метрлік креслолифт жолы 1960 жылы салынды. Бұл Морнингтон түбегінің туристік кеңесінің мәліметінше, 2002 жылы 100 000 адам креслолифттен пайдаланды, бұл бұл орынның танымал туристік орын екенін көрсетті. 1970 жылдары бұл аймақта карьер салуға тырысты, бірақ "жасыл тыйым" салдарынан бұл жоба тоқтатылды. 2006 жылы креслолифт жабылғаннан және 2012 жылы қарау мұнарасы жабылғаннан кейін саммиттегі туризм төмендеді. Парктер Викторияның бас директоры Марк Стоун 2009 жылы "жаңа заманауи инфрақұрылым" қажеттігін айтты. Жаңа инфрақұрылымды дамыту мәселесі дау тудырды және кейіннен VCAT тыңдауында қарастырылды, VCAT "Біздің орынды сақтап қалу" тобының жергілікті тұрғындар тарапынан білдірілген қатты алаңдаушылыққа қарамастан, өтінімге рұқсат берді.

Жаяу жүру жолдары

Артурс Сит кең таңбаланған және таңбаланбаған жаяу жолдарының көптеген желісімен мақтанады. Қалың бұталы жерлер мен ашық далалық кеңістіктердің көп болуы ресми түрде белгіленген жолдарды табуды кейде қиын жасайды.

Екі шығанақтың жаяу жүру жолы

Екі шығанақтың жаяу жолы Артур орындық мемлекеттік паркінің бойымен Бунуронг жолынан Вотерфолл Гулли жолына дейін созылады. Жалпы жол Дроманадан Кейп Шэнкке дейін барады және Морнингтон түбегіндегі ең ұзын, үздіксіз жаяу жол болып табылады. Ол алғаш рет Викторияның 150 жылдығын тойлау мақсатында ұсынылған. Parks Victoria келушілерге бір ретте бүкіл жолды жүріп өтуге кеңес бермейді, оның орнына Артур орындығы бөлігі сияқты жаяу жолдың кішігірім бөлімдерін талдап көруді ұсынады.

Кингс-Фолс жаяу жүріс жолы мен жүріс жолы

Кингс-Фоллс трегі және айналма жол - барлық деңгейдегі жүргіншілерге қолайлы көркем серуендеу. Кингс-Фоллс айналма жолы Вотерфолл-Галли жолындағы тұрақтан басталады. Алғашқыда жол топырақты, бірақ кейбір жерлерінде сатылы ағаш жолға айналады, бұл тік беткейлерде жүруді жеңілдетеді. Жол бойындағы шамамен 250 метрдегі жерде, суарнасы көрінетін аңғарға көрініс ашатын қарау тұрағы орналасқан.

Теңіз желдері

Теңіз желдері бақшасы – Парк Виктория және еріктілер күтіп ұстайтын, саммит маңындағы парктің ерекше бөлігі. Теңіз желдеріне кіру Пурвес жолы арқылы, саммиттан қысқа қашықтықта жасалады. Seawinds Gardens 34 гектарлық аумақты қамтиды, теңіз деңгейінен 305 метр биіктікте, Артурс Сиэт саммитінде орналасқан. Бақшалардан Порт-Филип шығанағының және Морнингтон мен Белларин түбектерінің көрінісі ашылады, оны шығанақтан және Солтүстік қарау тұғырларынан тамашалауға болады. Аймақтың ерекшелігі – жергілікті және экзотикалық формальды бақшалардың үйлесімі. Жайлы жаяу жолдар желісі келушілерді әртүрлі экзотикалық және жергілікті бақшалармен таныстырады. Бақшада пикник жасауға болады, автотұраққа жақын жерде үстелдер, электр шашлык пештері мен дәретханалар орналасқан. Мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін де жабық және ашық нысандарға, сондай-ақ жаяу жолдарға қол жеткізуге мүмкіндік бар.

Құрылысы мен тарихы

Артурс Сиеттегі кресло-лифтті чехиялық инженер Владимир Хаек салған және ол 1960 жылдың 21 желтоқсанында ашылған. Порт-Филлип шығанағы мен одан әрі көріністерінің арқасында Мельбурн туристері үшін танымал болған лифт, шамамен бір километрге жуық қашықтыққа 225 метрге көтеріліп, доктор Хаек пен Ричард Хадсон деген екі иесінің басқаруымен 40 жылдан астам уақыт бойы жұмыс істеді. 2006 жылы бірнеше қауіпсіздік оқиғасынан кейін жабылып, бірнеше жылдан соң кресло-лифт алынып тасталды. Қазір оның орнына «Артурс Сиет Айгүлі» деп аталатын заманауи Doppelmayr аттракционы орнатылды.

Қауіпсіздік оқиғалары мен жабылу

2003 жылдың 3 қаңтарында кресло-лифтті ұстап тұрған тіреу мұнарасы құлап, 18 адам жарақат алды. Соңғы тергеу көрсеткендей, су тіреу мен бетон негізінің арасына кіріп, бұрандалардың тозуына себеп болған. Кресло-лифт сол кездегі қажетті стандарттарға сай келген. Кейін Виктория үкіметі қауіпсіздік және сынақ талаптарын күшейтті. Иесі кең ауқымды жөндеуге 500 000 доллар жұмсағаннан кейін, бір жыл өткен соң кресло-лифт қайта ашылды, бірақ 2004 жылдың 18 наурызында тағы бір оқиға болды: кресло босап, 77 жастағы әйел екі аяғын сындырып алды. WorkSafe Victoria-дан шыққан тыйым салу туралы хабарлама, қауіпсіздік жақсартылғанша саяхатты тоқтатты. 2004 жылдың қазан айында лифт қайта жұмыс істеді. Иесіне 2004 жылғы оқиғаға байланысты, Еңбек және қауіпсіздік заңының 22-бабы бойынша айып тағылды. Тиісті техникалық қызмет көрсетпегені үшін кінәсін мойындаған компания 2007 жылдың қазан айында айыпты деп танылып, 110 000 доллар айып төледі. Апелляциялық шағым бойынша бұл айып 60 000 долларға дейін төмендетілді. 2006 жылдың 16 мамырында механикалық бұзылу салдарынан кресло-лифтте 12-ге жуық турист ілініп қалды, бірақ ешкім зардап шекпеді, бұл оқиға бұқаралық ақпарат құралдарының назарына ілікті. 2008 жылдың тамызында компания жұмыскер емес адамдардың қауіпсіздігін қамтамасыз етуде немқұрайлылық танытқаны үшін кінәсін мойындады. Ол айыпты емес деп танылды, бірақ 15 000 доллар төлеуге және қауіпсіздікті жақсарту жобасын жүргізуге міндеттелді. Бұл жобаға Канаданың кресло-лифт стандарты Z 98 стандартына сәйкес келу үшін бірқатар жұмыстар, қайта ашылғанға дейін қауіпсіздік аудиті және Z 98 стандартына сәйкестік туралы екі жыл бойы үш айлық есептер кірді. Оператор кресло-лифтті Аделаида қаласының шетіндегі Маунт Лофтиге көшіруді жоспарлады, бірақ жоба аяқталмады.